ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Σημεία και τέρατα στη “Δημοκρατία" του χάους


Το ζήσαμε κι αυτό! Έγινε του... Χαϊκάλη
Ας όψονται εκείνοι που με την ψήφο τους έστειλαν το θεατρίνο να κάνει κακόγουστη παράσταση στο θέατρο της Βουλής! Λες και δεν είχε διασυρθεί αρκούντως το Κοινοβούλιο, μας προέκυψε και ο Παύλος Χαϊκάλης
 Θα μου πεις τι φταίει ο άνθρωπος αν ο Αποστολόπουλος ανέλαβε την αποστολή να του εξαγοράσει το “ΝΑΙ" για το Σταύρο Δήμα στο προεδρικό αξίωμα; Μήπως, όμως, τον θεώρησε εύκολη περίπτωση για δωροδοκία; Μήπως κάπου κούνησε την ουρά του ο ηθοποιός; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα...
Με τούτα και με τ’ άλλα, πάντως, η εκλογολογία έχει φουντώσει για τα καλά και ο Αλέξης Τσίπρας προπονείται πυρετωδώς για την κυβίστηση. Ούτε ο πρώτος θα είναι ούτε ο τελευταίος. Η κυβίστηση, κοινώς κωλοτούμπα, είναι εκ των ων ουκ άνευ τσι Δημοκρατίας. "Θα περάσουμε δύσκολες στιγμές” μας πληροφόρησε χθές, για να ξέρουμε τι μας περιμένει.

Έχουμε μπει για τα καλά στο δρόμο προς τις Εκλογές! Και μόνο στο άκουσμα της λέξης "εκλογές" η πόρνη που ονόμασαν "Δημοκρατία", δηλαδή το πολίτευμα που δίνει σε μια μειοψηφία το δικαίωμα να κυριαρχεί με τη μικρότερη δυνατή αντίσταση πάνω στην πλειοψηφία, φτάνει σε οργασμό.

Ας μην αυταπατόμαστε! Η πραγματική Δημοκρατία δεν λειτούργησε ποτέ στην Ελλάδα. Εκείνο που μας σερβίρουν ως Δημοκρατία είναι φάρσα και μύθος. Διότι προτού ένας λαός κάνει απόπειρα εκδημοκρατισμού πρέπει να υπάρχουν οπωσδήποτε δύο προϋποθέσεις: 
1. Οργανωμένη και λειτουργική Πολιτεία. 
2. Κράτος Δικαίου 
Δυστυχώς, οι Έλληνες δεν κατάφεραν, ίσως δεν θέλησαν, ποτέ να φτιάξουν ένα οργανωμένο και λειτουργικό Κράτος Δικαίου. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και όποιος δεν τη βλέπει εθελοτυφλεί...

Σε κάθε περίπτωση, όμως, λόγω και των εγγενών αδυναμιών και αντιφάσεων στις δομές και τη φιλοσοφία της, η Δημοκρατία είναι μια χίμαιρα - ένα τέρας με κεφάλι λιονταριού και ουρά φιδιού. Είναι ο συντομότερος δρόμος προς την εθνική αυτοκαταστροφή, όπως δυστυχώς επιβεβαιώνεται από την ιστορία. Δεν υπάρχει πιο λανθασμένη δοξασία από την πεποίθηση ότι η πλειοψηφία του λαού, όταν μάλιστα είναι και απαίδευτος, έχει το αλάθητο και μπορεί να αποφασίζει σωστά για την τύχη της χώρας του. Ο πλειοψηφισμός αγνοεί την ποιότητα και αντικειμενικότητα της σκέψης των πολιτών. Εξάλλου, η αλήθεια δεν ήταν ποτέ κτήμα των πολλών αλλά των ολίγων και εκλεκτών.

Η Δημοκρατία, λοιπόν, είναι πλάνη που, συν τοις άλλοις, κάνει το λαό να βαυκαλίζεται με την ψευδαίσθηση ότι είναι τάχα κυρίαρχος και ότι με την ψήφο του ανεβάζει την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτό είναι μέγιστο ψέμα διότι είναι ηλίου φαεινότερο ότι, με τη βοήθεια των Μίντια, ο απληροφόρητος λαός εύκολα χειραγωγείται.  Επιπλέον, με σλόγκαν και ψεύτικες υποσχέσεις εκ μέρους των πολιτικάντηδων γαργαλίζεται εις την ακοή και νομίζει ότι αποφασίζει αντικειμενικά πού θα ρίξει την ψήφο του.

Η πανίσχυρη ολιγαρχία, φυσικά, δεν θ' άφηνε ποτέ τις αποφάσεις για την τύχη της στο λαό ή στην πλειοψηφία του και δεν πρόκειται ν' απεμπολήσει θεληματικά ούτε τον πλούτο ούτε τη δύναμή της.

Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης είναι, δυστυχώς, το υπερόπλο της απατηλής Δημοκρατίας.

Κοντολογίς, η Δημοκρατία είναι ένα εργαλείο εξαπάτησης του λαού ότι τάχα είναι κυρίαρχος, ενώ στην ουσία είναι έρμαιο στα χέρια μιας διεφθαρμένης ελίτ, ντόπιας και ξένης.  Ίσως η Δημοκρατία - αν υποθέσουμε ότι πολίτες και πολιτικοί ήταν έντιμοι, πατριώτες, πνευματικά καλλιεργημένοι και ανιδιοτελείς - θα μπορούσε να είναι το ιδανικό πολίτευμα μόνο για μικρούς πληθυσμούς, π.χ., όχι πάνω από 5000. Αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος του λαού και της χώρας του.

Εξάλλου, προεκλογικά τα επίμαχα ζητήματα δεν συζητούνται δημόσια κι έτσι δεν είναι γνωστή όλη η αλήθεια στους ψηφοφόρους ώστε να ψηφίσουν συνειδητά, ακόμη κι αν ήθελαν και είχαν την κρίση να το κάνουν. Επιπλέον τα κόμματα, πριν και μετά τις εκλογές, αλληλοσπαράσσονται και αλληλομηδενίζονται προκαλώντας πλήρη σύγχυση στο λαό ώστε να μη μπορεί τελικά να ξεχωρίσει το ρεαλιστικό από το ουτοπικό,  το εφικτό από το ανέφικτο, την αλήθεια από το ψέμα, το σωστό από το λάθος, το λογικό από το παράλογο, το δίκαιο από το άδικο, το άσπρο από το μαύρο... Η σύγχυση, βεβαίως, μεγεθύνεται και με τη βοήθεια των εξαγορασμένων ΜΜΕ.

Ποιους λοιπόν ψηφίζουν οι πολίτες; Οι ψήφοι τους εξαγοράζονται από το κόμμα που θα τους πει τα μεγαλύτερα και περισσότερα ψέματα για την κάλυψη των αναγκών τους και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Αυτό ακριβώς, δηλαδή ο ατομισμός πολιτών και πολιτικών, ο συμφεροντολογισμός λαού και κομμάτων, οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία και την υποδούλωσε στους δανειστές τοκογλύφους. Ομάδες που είχαν στα χέρια τους μοχλό πίεσης πωλούσαν την ψήφο τους με ακριβά ανταλλάγματα - βλέπε παχυλά εφάπαξ, πρόωρες συντάξεις, συνταξιοδοτήσεις μητέρων με ανήλικα παιδιά, συνταξιοδοτήσεις άγαμων θυγατέρων, και άλλα τερατώδη προνόμια - πριονίζοντας το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονταν και υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών. Κι όλα αυτά με σημαία τη μάγισσα Δημοκρατία!

Είναι αυτονόητο, πάντως, ότι οι άνθρωποι ενεργούν σύμφωνα με το συμφέρον τους. Στην καλύτερη περίπτωση, οι άνθρωποι ασπάζονται ιδεολογίες που συνάδουν με τα συμφέροντα της τάξης τους, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα των άλλων και αγνοώντας το αξίωμα ότι όλες οι κοινωνικές τάξεις είναι αλληλοεξαρτώμενες, ότι η μια δεν μπορεί να ευημερήσει εις βάρος των άλλων, κι ότι ο δρόμος προς την ευημερία δεν είναι η πάλη των τάξεων αλλά η συνεννόηση, αλληλοκατανόηση και αλληλεγγύη των τάξεων... Όλες οι τάξεις είναι κύτταρα του οργανισμού της κοινωνίας και μόνο όταν τα κύτταρα συνεργάζονται αρμονικά μια κοινωνία μπορεί να ευημερήσει.

Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι ακόμη και η παραδοχή ότι οι άνθρωποι ενεργούν σύμφωνα με το νομιζόμενο συμφέρον τους είναι λανθασμένη, αφού μεγάλα τμήματα του λαού μπορεί, εν αγνοία τους (με πλύση εγκεφάλου), να καταλήξουν να πιστεύουν ιδεολογίες επιβλαβείς για το προσωπικό τους συμφέρον.

Στο παρελθόν η πολιτικοοικονομική ελίτ επέβαλε τα συμφέροντά της με τη χρήση βίας. Στην εποχή της Δημοκρατίας το ίδιο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται, όπως είπαμε, με την προπαγάνδα των ΜΜΕ. Αυτό είναι τραγικό, διότι η προπαγάνδα μπορεί κάποτε να πείσει το κοινό να ενεργήσει ενάντια στα δικά του συμφέροντα και υπέρ των συμφερόντων της κυρίαρχης ελίτ. Για παράδειγμα το ελληνικό κοινό πείστηκε ότι είναι προς το συμφέρον του να συναινέσει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με δισεκατομμύρια ευρώ αποδεχόμενο οδυνηρές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και αύξηση της φορολογίας.

Κάποιος είπε ότι αυτό μοιάζει σα να χορηγεί κάποιος φάρμακο στο μαχαίρι που προκάλεσε την πληγή! Δεν συμμερίζομαι βεβαίως την άποψη ότι οι τράπεζες είναι πρόξενοι παντός κακού.  Σίγουρα έχουν ευθύνη για τα χάλια μας αλλά η ασυδοσία του πολιτικού προσωπικού και του λαού φέρουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης.

Αυτά τα ολίγα περί Δημοκρατίας και ζητώ συγνώμη από τους δημοκράτες ("αριστερούς", "δεξιούς", "κεντρώους" και λοιπούς εχθρούς) που τους τη διέσυρα.