ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα στο ΤρΕλλαδιστάν εν μέσω πολιτικού μίσους και δυσωδίας


Χριστούγεννα, η μητέρα όλων των Χριστιανικών εορτών κατά τον Ιωάννη το Χρυσόστομο.
Άσχετα τι πιστεύει κανείς για το Χριστό, τα Χριστούγεννα έχουν καθιερωθεί παγκοσμίως ως η γιορτή της ΑΓΑΠΗΣ. Αυτός είναι ο συμβολισμός τους: ΑΓΑΠΗ!!! 
Και όταν υπάρχει αγάπη, υπάρχει επί γης ειρήνη!
Αλίμονο, όμως, εφέτος, στη χώρα των κατ’ ευφημισμό Ορθοδόξων Χριστιανών, η φαυλο-δημοκρατία μας την κατάντησε τραγική επέτειο πολιτικού μίσους και χυδαιότητας!

Ολόκληρη η Ελλάδα τούτες τις άγιες μέρες βρίσκεται κάτω από τον αστερισμό του Διαβόλου -
τουτέστιν της αρνητικής ενέργειας με ό,τι καταστροφικό αυτό συνεπάγεται για τον ελληνικό λαό και τη χώρα του. Ας όψονται οι τυχοδιώκτες και αντίχριστοι πολιτικοί μας που καλλιεργούν το μίσος, τον κατακερματισμό της κοινωνίας σε "δεξιούς", “αριστερούς" και δε συμμαζεύεται και στον αλληλοσπαραγμό. Και όλα αυτά στο βωμό της ματαιοδοξίας τους και του Μαμμωνά, του θεού του χρήματος τον οποίο προσκυνάνε.

Ωστόσο, θα τους δούμε όλους αυτούς μεθαύριο να πηγαίνουν στην εκκλησία φορώντας τη μάσκα της ευσέβειας, να ασπάζονται  εικόνες, ν’ ανάβουν κεριά και να φιλάνε το χέρι δεσποτάδων.  Το θέαμα αποκρουστικό αλλά και γελοίο! Υποκρισία εις τη νιοστή! Βδέλυγμα!

Η πολιτική ατμόσφαιρα της Ελλάδας είναι αποπνικτική. Όζει! Από χριστιανικές αρχές και αξίες δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σε τούτη τη χώρα... Και όπως τότε που γεννήθηκε ο Χριστός "δεν ήτο τόπος δι’ αυτούς εν τω καταλύματι¨,  δηλαδή δεν υπήρξε τόπος, εκτός από την ταπεινή φάτνη, για να φιλοξενήσει το Θεό της Αγάπης, έτσι και σήμερα δεν υπάρχει τόπος στο κατάλυμα της καρδιάς μας για να γεννηθεί ο Χριστός, "το φως το της γνώσεως”, ο Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον "μεθ’ ημών ο Θεός".

Όχι, δυστυχώς, ο Θεός δεν είναι μεθ’ ημών. Κι όταν δεν είναι ο Θεός μεθ’ ημών, τα πάντα και οι πάντες είναι καθ’ ημών, τουτέστιν εναντίον μας.  Ακόμη και ένας έκαστος εξ ημών είναι ενάντια στον εαυτό του με τις λάθος επιλογές του. Το ζούμε, το βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Οι πάντες εναντίον των πάντων.  Οι πολιτικοί παλεύουν με νύχια και με δόνια για την εξουσία και μετέρχονται παντός καταχθόνιου μέσου για να επικρατήσουν στους αντιπάλους τους.  Βλέπετε, η "Δημοκρατία" θέλει τα κόμματα να βρίσκονται δε διαρκή και αδυσώπητο πόλεμο εναντίον  αλλήλων, διαγκωνιζόμενα ποιο θα μας πρωτοσώσει. Το αποτέλεσμα, αντί για τη σωτηρία του λαού που ευαγγελίζονται, απεργάζονται την εξαθλίωσή του... Και την κατάφεραν οι άθλιοι...

"Η γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών,
ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως.

Πού είναι το φως της γνώσεως που ανέτειλε στον κόσμο πριν από 2014 χρόνια; Σίγουρα η γνώση δεν έχει ανατείλει στο νου και στην καρδιά των πολιτικών και της άρχουσας τάξης, κι όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. Η μόνη γνώση την οποία επιδιώκουν και διαπρέπουν είναι αυτή της εξολόθρευσης των ανταγωνιστών και αντιπάλων, με δολοπλοκίες και κάθε αθέμιτο μέσον, για να μην αναφερθώ στα υψηλής τεχνολογίας μέσα μαζικής καταστροφής λαών εξ’ αποστάσεως. Στη γνώση αυτή, δηλαδή στην τέχνη του διαβόλου, διαπρέπουν....

Και αναρωτιέται κανείς, ποιο είναι το κέρδος από το μίσος και τον αλληλοσπαραγμό; Τίποτε άλλο, εκτός από την κόλαση της ψυχής στο εδώ και τώρα αλλά και στο επέκεινα.

Μ’ αυτές τις λίγες χριστουγεννιάτικες σκέψεις, ερωτώ: εγώ, εσύ, εμείς, εσείς, αυτοί και οι άλλοι, θα προσφέρουμε φέτος έστω μια γωνίστα στη φάτνη της καρδιάς μας για να γεννηθεί ο Χριστός,  για να λάμψει το φως της Αγάπης και της γνώσεως, ή θα συνεχίσουμε να κατρακυλάμε στον αγύριστο;