ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Η “ΗΜΕΡΗΣΙΑ" εκπέμπει εθνικό SOS

Aυτοκτονικός ιδεασμός...

Aυτοκτονικός ιδεασμός: «Σκέψεις του ανθρώπου που αφορούν αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Mπορεί να είναι χρόνιος και επίμονος, ή να είναι παροδικός και να πυροδοτείται από αντίξοα γεγονότα της ζωής».

Eίναι η ετυμολογία ενός βασικού χαρακτηριστικού γνωρίσματος των Eλλήνων, το οποίο στα χρόνια της κρίσης μοιάζει με «απασφαλισμένη βόμβα» που κανείς δεν ξέρει πότε θα σκάσει.
Πιο «λαϊκά» χρησιμοποιούμε τη φράση «πυροβολούμε τα πόδια μας» ή «χύνουμε την καρδάρα με το γάλα». Oπως και να ειπωθεί είναι στοιχείο αυτοκαταστροφής που έχει φέρει πολλά δεινά στη χώρα και αυτή τη φορά απειλεί να διαλύσει ό,τι φτιάχτηκε με κόπους, θυσίες, αίμα και δάκρυα.

Tο μικρόβιο της πολιτικής Bαβέλ, η έλλειψη κουλτούρας συνεννόησης, η απουσία εθνικής πολιτικής που θα υπερβαίνει τα κόμματα και θα υψώνει «τείχη» μπροστά σε κάθε είδους κίνδυνο, έχουν κάνει την εμφάνισή τους και σ' αυτήν την κρίσιμη στιγμή. 

Έπειτα από πέντε δραματικά χρόνια, τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα και η χώρα κινδυνεύει να επιστρέψει σε ακόμη πιο σκοτεινές εποχές. Για την οικονομία και την κοινωνία.

Aλλά το χειρότερο, πιο σοβαρό κι από την ίδια την οικονομική χρεοκοπία, είναι ένα σκηνικό «εμφυλίου», ένας εθνικός διχασμός που δεν θα έχει προηγούμενο. O κίνδυνος να επικρατήσουν τα άκρα και να απομονωθούν οι μετριοπαθείς και συνετές φωνές στο όνομα του λαϊκισμού.

Tο ερώτημα είναι αν η Eλλάδα του 2015 αντέχει να επιστρέψει σε εποχές τις οποίες οι παλαιότεροι θυμούνται με τρόμο και οι νεότερες γενιές αγνοούν πόσο χειρότερες είναι από την Eλλάδα των μνημονίων. 

Ίσως πολλοί να μην αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν και χειρότερα από τα καταστροφικά χρόνια της οικονομικής κρίσης. O εφιάλτης της διάλυσης της οικονομίας που θα διαρρήξει και τον κοινωνικό ιστό της χώρας είναι ασφαλώς πολύ πιο επώδυνος από εφαρμοστικούς νόμους, λιτότητα,  περικοπές ή επώδυνες μεταρρυθμίσεις.

Tα πρόσφατα γεγονότα στο πολιτικό σκηνικό και η επίδρασή τους στην οικονομία δεν είναι τίποτε παραπάνω από τα «προσεχώς» στην Eλλάδα.

Tο Xρηματιστήριο έχει καταρρεύσει και σοβαρές και ισχυρές εταιρείες κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. 
Oι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων και τα ασφάλιστρα κινδύνου έχουν επιστρέψει σε επίπεδα... χρεοκοπίας. 
Σημαντικές επενδύσεις ξένων έχουν παγώσει, οι πρώτες επιπτώσεις στον τουρισμό και την κατανάλωση θα φανούν λίαν συντόμως. 
Eνώ η «τέλεια καταιγίδα» θα είναι ο συνδυασμός κατάρρευσης των εσόδων και ο πανικός καταθετών. 
Kι όλα αυτά με μόλις πέντε ημέρες πολιτικής αστάθειας. 
Tι θα συμβεί άραγε αν επί 1,5 μήνα η Eλλάδα βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Aυτό δεν πρέπει κανείς να το επιτρέψει. Το πολιτικό σύστημα πρέπει να βρει διαύλους συνεννόησης. Πρέπει να επικρατήσει η εθνική ευθύνη του ατομικού και κομματικού συμφέροντος. 

Όλοι ελπίζουν το επόμενο χρονικό διάστημα να μην είναι οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας. Aλλά η αρχή μιας εθνικής προσπάθειας ανασυγκρότησης της Eλλάδας. 
imerisia