ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Η ΕΛΠΙΔΑ είναι το οξυγόνο της δημιουργίας!


Με αφορμή την προηγούμενη ανάρτηση της συνέντευξης του κ. Στέλιου Ράμφου στο ΣΚΑΪ, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου για την ελπίδα που, κατά τον κ. Ράμφο, γεννιέται από τον φόβο και στηρίζεται στην ακρισία. 
Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητα έτσι.  Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ελπίζει, και η ελπίδα είναι ζωοποιός δύναμη. "Dum spiro spero" - Εφ’ όσον αναπνέω ελπίζω! 
Η ελπίδα γεννά αισιοδοξία, η ελπίδα τολμά τα φαινόμενα ως ακατόρθωτα.  Η ελπίδα ενεργοποιεί τη δημιουργική φαντασία. Αντιθέτως, ο φόβος γεννά απαισιοδοξία, ηττοπάθεια, αποτυχία. Ο φόβος παραλύει τις δημιουργικές δυνάμεις του ανθρώπου.
Δεν έχουν άδικο όσοι λένε: Μη φοβάσαι τίποτα παρά μόνο τον φόβο. Στους τολμηρούς ακόμη και οι θεοί υποκλίνονται, αρκεί η τόλμη τους να μην στηρίζεται σε παραλογισμό.

Κάποιοι επέζησαν για μέρες κάτω από τα ερείπια ενός σεισμού διότι είχαν μέσα τους τη φλόγα της ελπίδας αναμμένη, σε πείσμα των πραγματικών δεδομένων. Σε τέτοιες περιπτώσεις η ακρισία είναι σωτήρια. Αν ο καταπλακωμένος χρησιμοποιούσε την κρίση του, θα άφηνε τον εαυτό του να πεθάνει. Όμως ξεπέρασε το φόβο του με την ελπίδα. Η ελπίδα έγινε πίστη και η πίστη έκανε το θαύμα της. 

Το φαινομενικά παράλογο μιας μερίδας ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, ότι ναι μεν πιστεύουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας τους λέει πολλά ψέματα, αλλά συγχρόνως ελπίζουν ότι θα κάνει και κάποιες απαραίτητες κωλοτούμπες για να μην τα σπάσει εντελώς με τους δανειστές, δείχνει ότι έχουν επίγνωση της πραγματικότητας και κρίνουν τα δεδομένα. Άλλωστε στόχος της ελπίδας είναι η υπερνίκηση του φόβου. 

“Πάνω στη ελπίδα πρέπει οι σώφρονες να στηρίζουν τη ζωή τους”, είπε ο Ευριπίδης. Δηλαδή ακόμη και οι σώφρονες, οι ρεαλιστές, εκείνοι που έχουν επίγνωση της πραγματικότητας και έχουν μάθει να κρίνουν, ακόμη και αυτοί πρέπει να στηρίζουν τη ζωή τους στην ελπίδα. "Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία", λέει η σοφή παροιμία. Άλλωστε και οι ψηφοφόροι της Ν.Δ. ή του ΠΑΣΟΚ ή των άλλων κομμάτων, με την ελπίδα για κάτι καλύτερο θα ψηφίσουν.

Ας μην δαιμονοποιούμε λοιπόν την ελπίδα, διότι όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει και ελπίδα για κάτι καλύτερο. Δεν είναι αλήθεια ότι η ελπίδα είναι η παρηγοριά μόνο των φτωχών. Είναι και η παρηγοριά των πλουσίων οι οποίοι ελπίζουν, π.χ.,  ότι δεν θα χάσουν τα πλούτη τους και ότι θα γίνουν πλουσιότεροι. 

Όλοι ελπίζουν: και οι πεινασμένοι και οι χορτάτοι, και οι μη προνομιούχοι και οι προνομιούχοι. Η ελπίδα είναι το πιο κοινό σε όλους, είπε ο Θαλής. Και ο Ηράκλειτος είπε: Εάν κάποιος δεν ελπίζει στο ανέλπιστο, ποτέ δεν θα βρει το ανεξερεύνητο και αδιάβατο δικό του.

Και βέβαια η ελπίδα δεν πρέπει να κυβερνάει ανθρώπους με τρικυμία εν κρανίω. Για τους συνετούς, όμως, είναι το αλάτι της ζωής, είναι το πρώτο σκαλοπάτι της πίστης. Και χωρίς πίστη δεν μπορεί να γίνει τίποτα το σημαντικό στη ζωή των ατόμων και των εθνών.

Είναι αλήθεια ότι ο Στέλιος Ράμφος στη συνέντευξη που αναφερόμαστε είπε πολλές αλήθειες. Όμως σε αρκετά σημεία ήταν απόλυτος, κινούμενος μεταξύ μαύρου και άσπρου και αγνοώντας όλες τις ενδιάμεσες αποχρώσεις του γκρι. Δεν είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη από ψέματα. Από ελπίδα έχει ανάγκη, και μάλιστα μεγάλη. Το θέμα είναι η ελπίδα να μην τον παρακινήσει να κάνει άλμα στο κενό. Τότε, ναι, η ελπίδα του θα αποδειχτεί καταστροφική. Ακόμη και στην αντιμετώπιση του θανάτου πρέπει να  'χουμε  καλές ελπίδες, είπε ο Σωκράτης.

Βέβαια, έχουμε και το Δημόκριτο ο οποίος είπε ότι "οι ελπίδες των λογικών ανθρώπων είναι πραγματοποιήσιμες, των παράλογων όμως ανεκπλήρωτες.

 Ας ελπίσουμε ότι την Κυριακή μπροστά στην κάλπη θα ενεργήσουμε ως λογικοί άνθρωποι κι ότι οι ελπίδες μας δεν θα αποδειχτούν φρούδες!

Ρώτησα σήμερα κάποιον έμπορο στη Λαϊκή: Τι ψηφίζουμε αύριο;
Απάντηση: Ε, τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Τι, θα ψηφίσουμε Σαμαρά για να μας πάρει κι αυτά που μας απέμειναν;
- Ε, τι νομίζεις, του είπα, ο Τσίπρας δεν θα κάνει κωλοτούμπες;
- Αν κάνει θα τον περιποιηθούμε κι αυτόν αναλόγως, ήταν η απάντηση.

Κυριακή κοντός ψαλμός!