ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

Καχυποψίες: Μήπως ο Αλέξης Τσίπρας φοβάται να κυβερνήσει;

Κάτι τέτοιο μου μυρίζει, και μακάρι να μην πέφτω έξω. Εκτός εάν επαληθεύεται ο στίχος του Σοφοκλή που λέει "Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι".

Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τα έσπασε εύκολα με τη ΔΗΜΑΡ και ο Αλέξης Τσίπρας επιτρέπει σε στελέχη του να διαφημίζουν ό,τι παρακινδυνευμένο (δημοψήφισμα, στάση πληρωμών, κλπ.) αποφάσισαν στο τελευταίο συνέδριό τους, ίσως δείχνει ότι ο Αλέξης, ενδομύχως πλην σαφώς, προσπαθεί ν’ αποφύγει να κυβερνήσει για να μην κάνει τις απαιτούμενες κωλοτούμπες, όπως έκαναν οι Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαράς, και γίνει εντοπίως και διεθνώς ρεζίλι των σκυλιών.
Είναι τόσο πιο εύκολο και ευχάριστο, σε πονηρούς καιρούς σαν κι αυτόν που ζούμε, να είσαι  αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης (τζάμπα μάγκας) και να βρίζεις ένθεν κακείθεν εκ του ασφαλούς...

Θυμάστε με πόση βιασύνη ο Αλέξης Τσίπρας βγήκε και απέρριψε τη διερευνητική εντολή στις εκλογές του Ιουνίου του 2012;
Βρήκα ενδιαφέρον το σχετικό άρθρο του Κώστα Μήλα, καθηγητή Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Liverpool, και το παραθέτω στη συνέχεια:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. Με μια λοιπόν ήπια στρατηγική, η οποία θα απέφευγε την όξυνση σε σχέση με τη ΝΔ, θα μπορούσε κάλλιστα να λάβει (στα τέλη Ιανουαρίου) εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, παρατηρούμε μια σειρά (άστοχων;) δηλώσεων, οι οποίες κάθε άλλο παρά ενισχύουν την δυναμική του.

Πρώτα οι δηλώσεις για την πιθανότητα δημοψηφίσματος και κατόπιν οι δηλώσεις για επιλεκτική στάση πληρωμών. Και όλα αυτά, την στιγμή κατά την οποία οι Financial Times έγραφαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μάλλον δε θα ήθελε να συγκρουσθεί με τους εταίρους μας. 

Έχω λοιπόν την εντύπωση ότι όταν είσαι το (σχετικό) φαβορί να κερδίσεις, δεν αναλαμβάνεις μεγάλο ρίσκο στην τακτική σου. Αντίθετα, το μεγάλο ρίσκο αναλαμβάνει ο αντίπαλος σου ο οποίος βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις.

Η ταπεινή μου γνώμη λοιπόν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μάλλον έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια σκλήρυνση της στάσης του (ως κυβέρνηση) έναντι των εταίρων μας θα μας οδηγήσει εκτός Ευρώ. 

Προκειμένου λοιπόν να αποφύγει την (ασφαλώς και ανέντιμη) αλλαγή πορείας 180 μοιρών (κάτι το οποίο διέπραξε, ως πρωθυπουργός, ο κος Σαμαράς), μάλλον αποφάσισε να απωλέσει, από μόνος του, τα πρωτεία στις εκλογές.

Ασφαλώς μπορεί και να κάνω λάθος. Σε κάθε περίπτωση, το οικονομικό προγράμμα του ΣΥΡΙΖΑ (και δη το σχέδιο Β) πρέπει να αποσαφηνισθεί. 

Εδώ λοιπόν τίθεται το εξής εύλογο ερώτημα: Γιατί οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι παρουσίασαν στο City (Λονδίνο) το οικονομικό τους πρόγραμμα, δεν έδωσαν στη δημοσιότητα το ακριβές κείμενο της παρουσίασης τους; 

Στο βαθμό που ό,τι (τέλος πάντων) παρουσίασαν στο Λονδίνο αποτελεί το επίσημο πρόγραμμά τους, δε θα πρέπει, το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα, να τεθεί στη διάθεση του έλληνα ψηφοφόρου προς έγκριση (ή απόρριψη); 
Άλλωστε, όπως ορθώς πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ, εμπιστεύεται την κρίση του έλληνα ψηφοφόρου περισσότερο απο την κρίση των αγορών...» (πηγή)