ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

"Χριστιανικότατος" ο πολιτικός "όρκος" του Αλέξη Τσίπρα!

Δεν είναι ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας που κράτησε και πέταξε το περιστέρι, σύμβολο του Αγίου Πνεύματος, πριν από 21 μέρες, ανήμερα των Φώτων, στον Πειραιά;
Ναι, ο ίδιος είναι, αλλά τότε ήταν προεκλογική περίοδος και ήταν άλλες οι ανάγκες του νυν Πρωθυπουργού. Αυτό στην ελληνική γλώσσα λέγεται απλά υποκρισία.

Πήγε, λοιπόν, χθες ο Αλέξης Τσίπρας στον Αρχιεπίσκοπο να του διαμηνύσει ότι ναι μεν τον αγαπάει και αναγνωρίζει το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, αλλά στα πνευματικά... δεν θα πάρει.
Τώρα το αν ο κ. Τσίπρας δεν πιστεύει στην Ορθοδοξία ή αν δεν πιστεύει καθόλου στο Θεό, μόνο ο ίδιος γνωρίζει. Εμείς έχουμε μπερδευτεί διότι τον έχουμε ακούσει να λέει ότι είναι άθεος, κατά την αριστερή παράδοση (!), και τον έχουμε δει να πηγαίνει στο Άγιο Όρος και να διαλογίζεται μόνος μπροστά στο Άξιον Εστί. Προσωπικά δεν έχω βγάλει συμπέρασμα περί του τι θεό πιστεύει ο άνθρωπος αυτός, αλλά τούτο δεν με αφορά. Σημασία έχει το πώς πολιτεύεται.
Εκείνο όμως που θέλω να επισημάνω εδώ, ευκαιρίας δοθείσης, είναι ότι το ίδιο το Ευαγγέλιο πάνω στο οποίο είθισται να ορκίζονται Πρωθυπουργοί και Υπουργοί απαγορεύει ρητά και κατηγορηματικά τον όρκο: “Εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως” (Ωστόσο εγώ σας λέω: Μην ορκίζεστε καθόλου) - Κατά Μαθαίον 5: 34
Επομένως ο Αλέξης Τσίπρας, για τους δικούς του βέβαια λόγους, μη ορκιζόμενος στο ευαγγέλιο επί τη αναλήψει της πρωθυπουργίας,  φαινομενικά ενήργησε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο. Επαινέθηκε μάλιστα γι’ αυτό και από τον Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο!

Και πώς ορκίστηκε μπροστά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Να, με δυο τρεις απλές λέξεις:
«Θέλω να σας διαβεβαιώσω, κύριε Πρόεδρε, στη τιμή και στη συνείδησή μου ότι θα τηρώ το Σύνταγμα και τους νόμους και θα υπηρετώ το γενικό συμφέρον του Ελληνικού λαού».




Αυτό ήταν! Ούτε άλλο ούτε μεγάλο!  Ούτε υποκλίσεις ούτε εικονοφιλήματα. Ούτε Τριάδα, ούτε μονάδα. Μόνο στην τιμή και τη συνείδησή του λογοδοτεί ο κύριος Τσίπρας.
Αφήνω στην άκρη την "τιμή”  διότι αυτό δεν σημαίνει τίποτα, και έρχομαι στη συνείδηση.
Τι, άραγε, νομίζει ο κ. Τσίπρας ότι είναι η συνείδησή του; Μήπως πιστεύει ότι είναι κάτι που διαμορφώνεται και συχνά παραμορφώνεται από τις παραδόσεις και τις αριστερές ή δεξιές πολιτικές ιδεοληψίες; Ούτε εδώ γνωρίζουμε τι πιστεύει ο Αλέξης Τσίπρας...

Για όσους, λοιπόν, αναρωτιούνται τι είναι συνείδηση, έχω καταλήξει ότι είναι ο εσωτερικός θεός, ο λύχνος του Θεού εντός ημών, το πνευματικό στοιχείο του ανθρώπου, η βασιλεία του Θεού εντός ημών, ο άγραφος ηθικός νόμος με τον οποίο είναι εφοδιασμένος ο κάθε άνθρωπος από τη στιγμή της γέννησής του.
Βέβαια χρειάζεται άσκηση και καθαρότητα βίου για να διακρίνουμε πάντα τη φωνή της συνείδησης και δυστυχώς, όταν συστηματικά την αγνοούμε, έρχεται στιγμή που η φωνή της δεν ακούγεται καν και ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ό,τι εγκλήματα γουστάρει χωρίς να νιώθει τύψεις. Τότε μιλάμε για πωρωμένη συνείδηση.

Ποιος όμως έθεσε τον άγραφο νόμο μέσα μας, αν ολόκληρη η Δημιουργία είναι ένα ατύχημα, μία έκρηξη, όπως πιστεύουν οι άθεοι; Ο νόμος προϋποθέτει Νομοθέτη, έτσι δεν είναι Αλέξη Τσίπρα; Επομένως, αν είσαι όντως άθεος, συνειδητά άθεος, το να επικαλείσαι τη συνείδησή σου, δηλαδή τον εγγενή άγραφο νόμο του Θεού, που κατά την πίστη σου είναι ανύπαρκτος, είναι οξύμωρο.