ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

"Ιερά εξέταση" Άντζελας Γκερέκου με δόση δημοσιογραφικού κανιβαλισμού


Τηλεφωνική συνέντευξη Άντζελας Γκερέκου στο real.gr.

Χατζηνικολάου: Κυρία Γκερέκου καλημέρα.

Γκερέκου:  Καλημέρα. Οποία τιμή στο πρόσωπο της ημέρας, κύριε Χατζηνικολάου.

Χατζηνικολάου: Ε, είστε, είστε! Σήμερα γίνεται μεγάλος θόρυβος γύρω από την απόφασή σας αυτή.

Γκερέκου: Το καταλαβαίνω.

Χατζηνικολάου: Και το πρώτο ερώτημα είναι πολύ απλό: πώς αποφασίσατε να μεταπηδήσετε από το ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία. Πώς και γιατί.

Γκερέκου: Ο πιο σύντομος δρόμος, λοιπόν, σ’ αυτή τη δύσκολη ερώτηση, αλλά έχω απάντηση βεβαίως, είναι ο δρόμος της αλήθειας. Εγώ μπήκα στην πολιτική το 2004 με κίνητρο, κι αυτή είναι η αλήθεια η δική μου, να βοηθήσω το νησί μου, την Κέρκυρα και τους ανθρώπους του. Στη συνέχεια μου δόθηκε η ευκαιρία να βρεθώ σε πολύ ψηλές θέσεις όπως ξέρετε, που υπηρέτησα, θέλω να πιστεύω, με συνέπεια και υπηρετώ ακόμη.

Σήμερα, λοιπόν, βρέθηκα σ’ ένα σταυροδρόμι: ή να γίνω διαιτητής σ’ έναν αλληλοσπαραγμό, σ’ έναν εμφύλιο κομματικό, εις βάρος της Κέρκυρας και των Ιονίων, ή να κάνω μια καινούργια αρχή, μία επιλογή που πιστεύω...
Χατζηνικολάου: “Εμφύλιο" εννοείτε Βενιζέλου-Παπανδρέου. Αυτό εννοείτε.

Γκερέκου: Εννοώ των ανθρώπων από τις δύο πλευρές. Γιατί όπως καταλαβαίνετε αυτό αντανακλάται στο πώς αντιδρούν μετά οι άνθρωποι αυτού του χώρου όταν χωρίζονται,  κι όταν διεκδικούν στην ουσία ο ένας έναντι του άλλου τα ίδια ακριβώς πράγματα,  δηλαδή αλληλοκατηγορώντας ο ένας τον άλλο.

Δελατόλας: Κυρία Γκερέκου, αυτό δεν ίσχυε όταν γράφατε την επιστολή στήριξης του ΠΑΣΟΚ στις 5 του μηνός;

Γκερέκου: Κύριε Δελατόλα, δεν θέλω να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Νομίζω ότι ξέρετε την πορεία μου τόσα χρόνια, και δεν έχω δώσει αφορμές για να χαρακτηριστώ ότι κάνω διάφορους κύκλους.

Δελατόλας:  Μα γι’ αυτό μου προξενεί έκπληξη, οφείλω να σας πω.

Γκερέκου: Χαίρομαι που σας προξενεί έκπληξη. Σημαίνει ότι είχε μία τόλμη αυτό το πράγμα, θέλω να πιστεύω. Αφουγκράστηκα, βεβαίως, τους ανθρώπους μου. Τον κόσμο που με ακολουθεί, που με στηρίζει, τη σημερινή κατάσταση, όχι μόνο αποκλειστικά στο νησί μου, στα Ιόνια αλλά και σ’ όλη την Ελλάδα, και την αναγκαιότητα της στιγμής.
Έκτακτες συνθήκες επιβάλλουν πολλές φορές έκτακτες επιλογές που όμως πρέπει να γίνουν γιατί υπάρχει πέρα από την εσωτερική μας διαδικασία και δυσκολία ν’ αποφασίσουμε για κάποια πράγματα, υπάρχει ένα ύψιστο θέμα που λέγεται ανάγκη εκείνης της στιγμής για τη χώρα ολόκληρη.

Χατζηνικολάου: Και τι απαντάτε σε όσους θα σας πουν ότι κάνατε την επιλογή αυτή γιατί κινδυνεύατε να μην εκλεγείτε μετά τη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ.

Γκερέκου: Θα απαντήσω ότι σ’ αυτούς που με ξέρουν δεν χρειάζεται καν να απαντήσω.  Με ξέρουν πάρα πολύ καλά. Το 2012 μην ξεχνάτε ότι κατεβαίναμε πάλι σε μία μάχη που ήταν σχεδόν χαμένη. Μάλιστα την πρώτη φορά τη χάσαμε. Πήρε την έδρα το ΚΚΕ. Και τη δεύτερη φορά, προσπαθήσαμε με όλη μας τη δύναμη, με ό,τι διαθέταμε εκείνη τη στιγμή, με όλη τη μαχητικότητά μας, και κερδίσαμε μία έδρα σχεδόν χαμένη. Αυτή τη φορά θέλω να σας πω ότι στο νησί μου τουλάχιστον τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Εννοώ πριν από τη διάσπαση. Άρα λοιπόν δεν ήταν αυτός ο λόγος. Σας είπα ότι ο εμφύλιος είναι κάτι που θα μου ξόδευε όλο μας το χρόνο στην προεκλογική διαδικασία ακριβώς για να διαχειριστούμε αυτό.

Δελατόλας: Κυρία Γκερέκου,  όμως θα μου επιτρέψετε να πω το εξής.

Γκερέκου: Όχι, θα με αφήσετε λίγο να ολοκληρώσω, παρακαλώ πολύ. Ενώ το διακύβευμα ποιο είναι, τουλάχιστο για μένα πολιτικά αυτή τη στιγμή: ότι σ’ αυτές τις λίγες μέρες πρέπει να πείσουμε τον κόσμο γιατί η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει και οφείλει να παραμείνει στην Ευρώπη. Σε μία Ευρώπη, βεβαίως, που θέλουμε ν’ αλλάξουμε, αλλά Ευρώπη.
Αυτές τις δεκαπέντε λοιπόν μέρες που μας απομένουν δεν έχουμε την πολυτέλεια να τις σπαταλήσουμε  μέσα σε εσωτερικές διαμάχες. Πιστέψτε με, ξέρω μέσα μου ότι έχω κάνει το σωστό. Θα το υπερασπιστώ όπως πάντοτε μέχρι τώρα υπερασπίζομαι τις επιλογές μου, και για να είμαι και ειλικρινής, δυόμισι χρόνια τώρα συγκυβερνούμε με τη Νέα Δημοκρατία. Η συνέπειά μας σ’ αυτή τη συγκυβέρνηση, μέσα σε δύσκολους στόχους, με πάρα πολύ ανάθεμα από την πλευρά του κόσμου του ΠΑΣΟΚ που αναλάβαμε όλο αυτό το βάρος, αλλά και πολύ σημαντικές στιγμές όσον αφορά τη σταθερότητα της χώρας μας.

Και μένα η δική μου εμπειρία στο Υπουργείο Πολιτισμού αυτή τη στιγμή για οκτώ μήνες,  (ήταν) μία εξαιρετική συνεργασία που καταφέραμε και κάναμε  μέσα σε δύσκολες συνθήκες κάποια πράγματα. Ε, δεν ήταν πάρα πολύ τρομερό, τρομερά παράξενο, ότι η συνέπειά μου σ’ αυτήν τη διαδικασία των δυόμισι χρόνων συνεχίζει και υπάρχει και μου δίνεται η δυνατότητα μέσα από ένα φιλόξενο χώρο, το προοδευτικό κέντρο της Νέας Δημοκρατίας - γιατί δεν μου ζήτησε κανείς ν’ αφήσω την ταυτότητά μου, την προσωπικότητά μου απ’ έξω αυτή τη στιγμή.

Δελατόλας: Ναι, αλλά  θα μπορούσατε να κάνετε, θα ήτανε περισσότερο πολιτικά έντιμο να κάνατε μία πρόταση να κατέβουν μαζί τα δύο κόμματα, έτσι όπως μας το λέτε.

Γκερέκου:   Εσείς γιατί ξέρετε ότι εγώ δεν έχω κάνει...

Δελατόλας: Εγώ κυρία Γκερέκου θέλω να σας κάνω την εξής παρατήρηση δημοσιογραφική. Μάλιστα θα ξεκινήσω το εξής...

Γκερέκου:  Πιστεύετε ότι δεν έχει γίνει; Ότι ήταν δυνατόν από την πλευρά μου ως βουλευτής στη δυνατότητά μου ως βουλευτής να προσπαθήσουμε να ταιριάξουμε τα αταίριαστα κομμάτια και να...

Δελατόλας: Υπάρχει και άλλος δρόμος, κυρία Γκερέκου, ο δρόμος της παραίτησης από την πολιτική όταν δεν θέλετε να μετέχετε σ’ ένα εμφύλιο. Εγώ θέλω να διατυπώσω το εξής ερώτημα

Γκερέκου: Δεν το έκανα γιατί πιστεύω ότι είμαι χρήσιμη για τον τόπο μου...

Δελατόλας: Και έχετε το δικαίωμα να το πιστεύετε. Ο κόσμος κρίνει. Να σας ρωτήσω όμως κάτι...

Γκερέκου: Κάνω αυτό που πιστεύω εγώ αυτή τη στιγμή...

Δελατόλας:  Δικαίωμά σας να πιστεύετε αλλά κρίνεστε γι’ αυτό όπως κρινόμαστε κι εμείς κυρία Γκερέκου.

Γκερέκου: Όσο για την επιστολή που λέτε, σας είπα ότι σε πολύ ταραγμένες στιγμές, γιατί κάθε πέντε λεπτά η κατάσταση επιδεινωνόταν, και μιλάω ειλικρινά γι’ αυτόν τον εμφύλιο που έχει δημιουργηθεί. Αν λοιπόν εμείς ξοδεύαμε όλο αυτό το χρόνο σ’ αυτή τη διαδικασία, δεν μου ταίριαζε αυτό το πράγμα. Πιστέψτε με η συνέπειά μου τελικά συγκεντρώνεται σ’ αυτό το στόχο: πώς μπορώ να είμαι χρήσιμη αυτή τη στιγμή, μια καθοριστική στιγμή απέναντι στην ουσία σε δύο πολιτικές επιλογές, ή την επιλογή που έχουμε διαλέξει, με κόπο, με πόνο, με θυσίες του ελληνικού λαού και με πολύ δύσκολα πράγματα και να μη χαθεί όλο αυτό που έχει γίνει κι όλο το αίμα που έχει χυθεί σε μία διαδικασία σταθερής ευρωπαϊκής πορείας και διεκδίκησης με διαφορετικό τρόπο ή να γυρίσουμε πίσω.
Γιατί εγώ δεν πείθομαι ότι τα πράγματα θ’ αλλάξουν με μαγικό ραβδάκι κύριε Δελατόλα.

Δελατόλας: Πάντως ο πολιτικός πολιτισμός,  κυρία Γκερέκου, που πράγματι  γι’ αυτό δημιουργεί και μια έκπληξη η κίνησή σας, που διέπει την πορεία σας τα τελευταία χρόνια, δεν λέει ότι στέλνεις μία επιστολή εκφράζοντας πίστη στο ΠΑΣΟΚ και σε δυο μέρες πας στη Νέα Δημοκρατία. Λέει, κατά τη δική μου άποψη, ότι πάω στο σπίτι μου γιατί δεν θέλω να μετέχω σ’ ένα διχασμό του κόμματος που με ανέδειξε και με πίστεψε.

Γκερέκου:  Εσείς θέλετε οπωσδήποτε να με βγάλετε εκτός πολιτικής

Δελατόλας: Εγώ; Γιατί;

Γκερέκου: Ο κόσμος που ενδεχομένως με στηρίζει δεν θα το ήθελε. Αφήστε με να κάνω εγώ τον μου αγώνα με τα πιστεύω τα δικά μου.

Δελατόλας: Ο κόσμος θα κρίνει στο τέλος. Εμείς ρωτάμε για την πολιτική κίνηση.

Γκερέκου: Στην έκτακτη ανάγκη που υπάρχει αυτή τη στιγμή παντρεύονται κόμματα. Συνεργαζόμαστε, συγκυβερνούμε με τη Νέα Δημοκρατία. Παντρεύονται κόμματα και ιδεολογίες για να κυβερνήσουμε

Χατζηνικολάου: Πάντως η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι πριν από δύο μέρες κάνατε μια άλλη δήλωση, μία δήλωση ότι μένετε στο ΠΑΣΟΚ και μάλιστα μία δήλωση πολύ κατηγορηματική. Τι μεσολάβησε σε 48 ώρες.

Γκερέκου: Ωραία. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη βεβαίως να απολογηθώ. Θα προσπαθήσω όμως να εξηγήσω λίγα πράγματα, γιατί κι αυτό είναι όντως ένα σημείο για το οποίο ο κόσμος αναρωτιέται. Μα σας είπα και πάλι, αυτές οι αποφάσεις είναι τόσο καίριες και τόσο δύσκολες και σε ανθρώπινο επίπεδο. Γατί όταν συνδιαλέγεσαι κι όταν συναναστρέφεσαι με ανθρώπους, στις ανθρώπινες σχέσεις, υπάρχει ένα κομμάτι μέσα που είναι συναισθηματικό και δύσκολο να το διαχειριστείς πέρα από την ανάγκη της πολιτικής επιλογής. Αυτό λοιπόν δεν είναι εύκολο να το διαχειριστεί κανείς, ούτε εγώ η ίδια προσωπικά.
Όταν όμως, όπως σας είπα, κάθε πέντε λεπτά η κατάσταση επιδεινωνόταν και ξαφνικά έπρεπε να πάρω μία οριστική απόφαση... κι αν θέλετε να σας πω, αυτή η επιστολή ανταποκρίνεται σ’ αυτό που εγώ αισθανόμουν εκείνη τη στιγμή που γινόταν.
Να πω κάτι που ίσως δεν χρειάζεται και να ειπωθεί, αλλά εντάξει ας λέμε λοιπόν όλες τις αλήθειες, ότι έφυγε (η επιστολή) χωρίς εντέλει, από κάποιο λάθος χρονικό, με την έννοια της δικής μου τελικής έγκρισης. Γιατί δεν σας κρύβω ότι βασανίστηκα για την απόφασή μου. Αλλά τώρα που πήρα την απόφαση, γι’ αυτό την πήρα με πάρα πολύ κόπο όπως κάθε φορά γίνεται αυτό στις δύσκολες στιγμές.

Χατζηνικολάου:  Α, λέτε ότι την έδωσε το ΠΑΣΟΚ χωρίς να εγκρίνετε τελικά;

Γκερέκου:  Όχι το ΠΑΣΟΚ. Από το γραφείο μου αν θέλετε. Κάτι που το πίστευα. Έτσι ήταν όπως ακριβώς γράφει αυτή η επιστολή. Το πίστευα με την έννοια ότι ήταν η αλήθεια της στιγμής μου...

Χατζηνικολάου: Τι μεσολάβησε λοιπόν δύο μέρες μετά; Τι μεσολάβησε;

Γκερέκου: Δεν μεσολάβησε, κύριε Χατζηνικολάου. Είναι πολύ μεγάλο το χρονικό διάστημα που μέσα μας ζυμώνονται πράγματα

Χατζηνικολάου: Μα με συγχωρείτε. Πέντε του μηνός ήταν αυτή η δήλωση και τώρα έχουμε οκτώ.

Γκερέκου: Είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα κύριε Χατζηνικολάου που μέσα μας ξέρουμε πάρα πολύ καλά τα προβλήματα που υπάρχουν στον εσωτερικό μας χώρο. Όμως, επιτρέψτε μου να πω...

Χατζηνικολάου: Με συγχωρείτε σας άκουσα να λέτε ότι όταν έκανα τη δήλωση αυτή την πίστευα. Αυτό ήταν στις πέντε του μηνός, και σήμερα έχουμε οκτώ. Τι μεσολάβησε;

Γκερέκου: Όταν έκανα αυτή τη δήλωση, δεν θα μπορούσα να πω ψέματα στον εαυτό μου. Στην πολιτική στιγμή και πολιτική επιλογή μεσολάβησε το εξής: αυτό που σας είπα και εξακολουθείτε να μην το καταλαβαίνετε. Κάθε λεπτό, ήμουνα στην Κέρκυρα, κάθε λεπτό η κατάσταση επιδεινωνόταν. Ο εμφύλιος, για μένα τουλάχιστον, πολιτικά δεν μπορούσε να μου προσφέρει ούτε εγώ να προσφέρω τίποτα σ’ αυτή τη μάχη μέσα από τον αλληλοσπαραγμό. Παραιτούνταν κόσμος. Γίνονταν εκδηλώσεις στην τηλεόραση με τρόπο άκομψο και άπρεπο. Οι Παπανδρεϊκοί με τους Βενιζελικούς. Λυπάμαι πάρα πολύ. Εγώ δεν υπηρέτησα αυτό το χώρο. Εγώ ήμουνα πάντα υπέρ της ενιαίας έκφρασης του ΠΑΣΟΚ. Ήμουνα με τον κύριο Παπανδρέου κατεβήκαμε το 2004...

Χατζηνικολάου: Ε, καλά! Υπέρ της ενιαίας έκφρασης του ΠΑΣΟΚ αλλά κατεβαίνετε με τη Νέα Δημοκρατία τώρα. Δηλαδή...

Γκερέκου: Ένα λεπτάκι, κύριε Χατζηνικολάου. Μέχρι τώρα ακολούθησα πιστά το χώρο που ήμουνα και τον στήριξα όσο τίποτε άλλο. Ο χώρος που βρισκόμουνα, που βρισκόμουνα πολιτικά, που κατέβηκα σαν βουλευτής, ο χώρος αυτός αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα που δυστυχώς δεν εισακούστηκαν οι φωνές οι δικές μας οι εσωτερικές για μία ομαλότητα. Ας είμαστε πολύ καλά, εγώ δεν είχα ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο. Και γύρισα σ' ένα συνέδριο, που μου υποσχέθηκε αυτό το συνέδριο ότι θα είναι η αρχή μιας κεντροαριστεράς πραγματικά διευρυμένης. Δεν έγινε ποτέ. Συνεχίσαμε, το υποστηρίξαμε, προσπαθήσαμε, αλλά δυστυχώς, η κεντροαριστερά γενικότερα είναι διασπασμένη σε έξι κομμάτια.
Παλέψαμε πάρα πολύ, πολλοί από μας κοινοβουλευτικοί γι’ αυτή την περιβόητη ένωση. Δεν έγινε.

Συγνώμη που θα σας το πω, αλλά μέσα σε δεκαπέντε μέρες, όταν διακυβεύεται το μέλλον της χώρας μου, το μέλλον του παιδιού μου και των παιδιών σας, δεν έχω την πολυτέλεια να ακούω την εσωτερική μου συναισθηματική φωνή.  Έχω την απόλυτη υποχρέωση να παλέψω πρώτα απ΄’ όλα, δεδομένου ότι υπάρχουν συνεργασίες, συγκυβερνήσεις - ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάζεται με ανθρώπους που δεν θα το φανταζόμασταν ποτέ, άλλοι με κάποιους άλλους. Για τ’ όνομα του Θεού! Πάνω σε μένα θα ρίξετε όλη την ασυνέπεια της μη πολιτικής και κομματικής σταθερότητας;

Χατζηνικολάου: Όχι. Εμείς δεν ρίχνουμε τίποτα. Ερωτήσεις κάνουμε.  Ρίχνει όμως ο Πρόεδρος του κόμματος από το οποίο φύγατε. Ο κύριος Βενιζέλος, ο οποίος σε επιστολή του προς τον Αντώνη Σαμαρά χαρακτηρίζει την πολιτική σας πράξη ανήθικη και αντιαισθητική. Και θέλω την απάντησή σας.

Γκερέκου: Ναι, θα απαντήσω γι’ αυτό με τα λόγια που θέλω εγώ ν’ απαντήσω και όχι αυτά που ίσως κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι επιβάλλεται. Ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος, θα πω τα καλύτερα γι’ αυτόν, χειρίστηκε μια κατάσταση πάρα πάρα πάρα πολύ δύσκολη. Με όποια λάθη, με όποιες αστοχίες, με οτιδήποτε, αλλά πάρα πολύ δύσκολη.  Και σε πολλά σημεία τα κατάφερε και πάρα πολύ καλά σε σχέση με τη σταθερότητα της χώρας. Δυστυχώς οι εξελίξεις ξεπερνούν και εκείνον και εμένα.

Ίδια θα είναι η θέση μου και για τον κύριο Παπανδρέου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ. Ο Γιώργος Παπανδρέου το υπηρέτησε, έγινε πρωθυπουργός, υπηρέτησα όσο μπορούσα καλύτερα αυτόν το χώρο όσο ήμουνα και με το Γιώργο Παπανδρέου από τη δική μου πολιτική και δυναμική. Θα ήμουνα η τελευταία αυτή τη στιγμή που θα έκρινα τις επιλογές του οποιουδήποτε. Εγώ όμως κρίνω το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα έχει ως εξής: Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή πάσχει από έναν εμφύλιο, το ξαναλέω πάλι, που δεν ξέρουμε πού θα βγάλει. Αυτός ο διχασμός το μόνο που έκανε είναι σε μια δύσκολη στιγμή για τη χώρα να διαλύσει τις δυνάμεις του. Ας μην το αναλύσουμε περισσότερο. Αυτό όμως είναι η πραγματικότητα. Οι ευθύνες θα καταγραφούν και θα δοθούν από την ιστορία. Δεν θα το κάνω εγώ αυτή τη στιγμή. Επιτρέψτε μου λοιπόν να θεωρήσω τον εαυτό μου στρατιώτη, να δώσω τη μάχη μου σε μία εθνικής ανάγκης στιγμή, για τη χώρα και για τον τόπο μου πάνω απ’ όλα, την Κέρκυρα, που εκπροσωπώ, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σ’ ένα χώρο που με κάλεσε και να εκφράσω την προσωπικότητά μου την πολιτική...

Χατζηνικολάου: Πάντως επειδή είπατε καλά λόγια για Βενιζέλο και Παπανδρέου, σας θυμίζω ότι ο νέος σας αρχηγός είναι ο Σαμαράς.

Γκερέκου: Ε, αυτός που είναι αυτή τη στιγμή αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργός της χώρας βεβαίως και είναι ο κύριος Σαμαράς ο οποίος μου έκανε μια πρόσκληση και μου δίνει ένα χώρο έκφρασης για να παλέψω μαζί του και με όλη την παράταξη αυτή, αλλά και με άλλους χώρους που θέλουν την ίδια ευρωπαϊκή κατεύθυνση, αυτό τον κυρίαρχο στόχο. Η Ελλάδα θέλω να παραμείνει στην Ευρώπη. Με νέους όρους αλλά στην Ευρώπη. Γι’ αυτό δεν διακινδυνεύω προσωπικά εγώ ως πολιτικό άτομο έντεκα χρόνια τώρα, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.  Όλα τ’ άλλα θα τα κρίνει ο κόσμος, κύριε Χατζηνικολάου.

 Χατζηνικολάου: Σας ευχαριστούμε πολύ κυρία Γκερέκου.

*****

"Πυγολαμπίδα": Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα σε κάθε στιγμή της ζωής του να σκέπτεται, να αναθεωρεί απόψεις, να αλλάζει γνώμη και πιστεύω, να αποχωρεί από δόγματα, θρησκείες, κόμματα και να προσχωρεί σε άλλα, και ουδείς δικαιούται να τον  καταδικάζει γι’ αυτό και ν' αποκαλεί τις πράξεις του ανήθικες και ανέντιμες.

Οι “μεγαλοδημοσιογράφοι" Νίκος Χατζηνικολάου και Αντώνης Δελατόλας, αν έχουν τα κότσια, ας καλέσουν τον Γιώργο Παπανδρέου και ας τον ρωτήσουν τι διαφέρει το Κίνημά  του από το ΠΑΣΟΚ και τι διαφέρει από την Νέα Δημοκρατία. Τι διαφέρει η πολιτική που επαγγέλλεται από εκείνη που εφάρμοσε ο ίδιος ως Πρωθυπουργός και την οποία συνέχισε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Δεν έχουν δυστυχώς τα κότσια για τα δύσκολα... 
Βρήκαν  να στριμώξουν - έτσι νομίζουν - μια αξιοπρεπέστατη κυρία επειδή δεν τους άρεσε η κίνησή της και η παλικαριά της. Αυτή δεν είναι δημοσιογραφία!

Αλλά δυστυχώς στη χώρα μας δεν έχει εκλείψει ο ανδρικός σοβινισμός...

 ************
Σημείωση: Σε κάποια σημεία όπου ο δημοσιογράφος μιλούσε συγχρόνως με την Άντζελα Γκερέκου, ίσως δεν έχω αποδώσει τέλεια την απομαγνητοσκόπηση. Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα.