ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

“Μοίρα” και πνευματική εξέλιξη κατά τον Σάτυα Σάι Μπάμπα

Η "μοίρα"(πεπρωμένο) που βιώνει κάθε άνθρωπος και κάθε λαός δεν είναι κάποια τυχαία γεγονότα τα οποία κληρώνονται σε μια "Κοσμική λοταρία" ή οφείλονται στα καπρίτσια ενός παιχνιδιάρη και άδικου θεού. Είναι το ακριβές αντίτιμο των προηγούμενων σκέψεων, λόγων, πράξεων και επιθυμιών ατόμων και λαών.
Ο Θεός δεν ανακατεύεται σε αμοιβές και τιμωρίες. Είναι ο αιώνιος, ανεπηρέαστος και αμερόληπτος παρατηρητής του συμπαντικού θεατρικού έργου. Ο ίδιος ο άνθρωπος αποφασίζει τη μοίρα του. Όλα ακολουθούν τον έμφυτο νόμο του Σύμπαντος: δράση-αντίδραση, αιτία-αποτέλεσμα, σπορά-θερισμός.
Δημιουργήσαμε τη σημερινή μας "μοίρα" με τον προηγούμενο τρόπο ζωής μας και υφαίνουμε τη μελλοντική μας "μοίρα"  με τον σημερινό. Είναι στο χέρι μας ν’ αλλάξουμε τη ροή της ζωής μας και να διαμορφώσουμε μια καλύτερη  μελλοντική "μοίρα".
Ωστόσο, η συνειδητοποίηση ότι δεν γίνεται καμία αδικία σε αυτά που συμβαίνουν στους ανθρώπους, αφού οι ίδιοι έχουν υφάνει τη "μοίρα" τους και ο καθένας βιώνει αυτό που του είναι αναγκαίο για να συνειδητοποιήσει την αλήθεια της ζωής και να τελειοποιήσει την προσωπικότητά του, δεν πρέπει να μας εμποδίζει από του να προσφέρουμε συμπόνια και στοργική φροντίδα σε αυτούς που τη χρειάζονται. Μάλιστα, με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να εξαλείψουμε την αναγκαιότητα του πόνου σαν μέσου εξέλιξης.

Δημιουργεί κανείς καλή ή εξελικτική "μοίρα" για το μέλλον με αλτρουιστικές πράξεις στο παρόν, που έγιναν χωρίς επιδίωξη κέρδους, ανταμοιβής, ευγνωμοσύνης ή ικανοποίησης επειδή έκανε κάτι καλό. Έτσι μπορεί κανείς ν' απελευθερωθεί από τον κύκλο κακής αιτίας και κακού αποτελέσματος.

Η ανιδιοτελής υπηρεσία εξαγνίζει το νου ελαττώνοντας την αφοσίωση στον εαυτό μας. Όσοι έχουν συνειδητοποιήσει την ψευδαισθητική φύση του αντικειμενικού κόσμου δεν παύουν να ασχολούνται με ανιδιοτελείς πράξεις για το καλό της ανθρωπότητας.

Η υπηρεσία προς την ανθρωπότητα είναι υπηρεσία προς τη Θεότητα. Όμως, οι προσπάθειες χιλιάδων καλοπροαίρετων πολιτικών και κοινωνικών μεταρρυθμιστών στο ρου της ιστορίας έπεσαν στο κενό διότι προσπάθησαν να καλυτερέψουν την κοινωνία πριν βελτιώσουν τον εαυτό τους βιώνοντας οι ίδιοι την πνευματική αυτοσυνείδηση.

Εάν η πνευματική φώτιση δεν γίνει βίωμα της κοινωνίας, ώστε να εκδηλώσει αυθόρμητα και αβίαστα τη δύναμη της παγκόσμιας αγάπης, δεν υπάρχει κοινωνική καλυτέρευση. Και η πνευματική φώτιση είναι η κατάσταση που φτάνει κανείς βιώνοντας την εμπειρία της Κοσμικής Συνειδητότητας, που σημαίνει το τέλος πολιτικών ιδεολογιών και διαχωρισμών.

Σε κάθε περίπτωση, τα υλικά αγαθά δεν φέρνουν την ευδαιμονία. Υπάρχουν πάμπλουτοι που δεν βιώνουν γαλήνη στο νου και την καρδιά τους· που δεν έχουν απαλλαγεί από το φόβο, την ένταση, το άγχος ή τη δυσαρέσκεια. Όχι, ο άνθρωπος είναι πλούσιος όταν δεν αγγίζεται από αυτά. Μόνο ο άνθρωπος που συνειδητοποίησε το Θεό, δηλαδή την Αλήθεια της αιώνιας ύπαρξής μας, μπορεί να ζει σε ακατάπαυστη ευδαιμονία. Η ευδαιμονία διαφέρει από την ευτυχία στο ότι δεν έχει ούτε τέλος ούτε αιτία. Η κατάσταση αυτή είναι αυθύπαρκτη· δεν προκύπτει εξαιτίας κάτι άλλου ή για χάρη κάτι άλλου.

Είναι ανώφελο και άσκοπο όταν το άτομο δεν έχει γνωρίσει και βελτιώσει τον εαυτό του να προσπαθεί να βελτιώσει την κοινωνία και ολόκληρη τη χώρα. Η προσπάθειά του θα καταλήξει σε αποτυχία. Πρέπει πρώτα να νοικοκυρέψουμε τον εαυτό μας και κατόπιν το σπίτι μας. Μετά να προσπαθήσουμε να νοικοκυρέψουμε το χωριό, την πόλη, το νομό και έπειτα ολόκληρη τη χώρα. Πρέπει να προχωρήσουμε συνειδητά και ταπεινά, βήμα-βήμα.

Όσο λιγότερος είναι ο εγωισμός, τόσο μεγαλύτερη είναι η πνευματική εξέλιξη. Σε οποιοδήποτε επίπεδο κι αν βρίσκεται το άτομο, αν δρα έτσι ώστε να το κυριεύει ο εγωισμός θα οδηγηθεί και θα οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. Το μέγεθος του εγωισμού είναι κάτι που πρέπει να μικραίνει με το πέρασμα του χρόνου, όπως η σκιά μας μικραίνει όσο ανεβαίνει ο ήλιος στον ουρανό.