ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Ο ουρανός της Ελλάδας "κλαίει" ανήμερα της 25ης Μαρτίου

Δεν είναι γαλανός και χαρούμενος ο ουρανός της χώρας μας σήμερα.  Δεν συμμερίζεται την τεχνητή ευφορία της παρέλασης των ένδοξων ενόπλων δυνάμεων της χώρας μας. 
Δεν βοηθάει ο ουρανός, δεν συμπαρίσταται, δεν γελάει... 
Είναι συννεφιασμένος, κατηφής και κλαίει δάκρυα βροχής... 
Δεν χαίρεται με το ένδοξο παρελθόν των Ελλήνων αλλά λυπάται για το ζοφερό παρόν, ένα παρόν πνιγμένο στην απαισιοδοξία, την ανασφάλεια, το φόβο. Δακρύζει δάκρυα βροχής ο ουρανός για το δυσοίωνο μέλλον που διαγράφεται στον ορίζοντα της χώρας μας. 

Ναι, δυστυχώς, ο ουρανός της Ελλάδας είναι βαριά συννεφιασμένος ανήμερα της 25ης Μαρτίου του 2015. 
Ο συμβολισμός είναι προφανής. 
Κλαίει ο ουρανός για το σημερινό κατάντημα της χώρας, για την χαμένη μας εθνική κυριαρχία, για την οποία έδωσαν το αίμα τους οι αγωνιστές-ήρωες της επανάστασης του 1821. Αποδειχτήκαμε, οι νεοέλληνες, ανάξιοι των θυσιών του γνωστού και του άγνωστου  Έλληνα στρατιώτη. 

Κλαίει ο ουρανός, όχι γιατί το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα καταποντίστηκε τα τελευταία 5 χρόνια της κρίσης. Αυτό είναι το λιγότερο κακό.
Κλαίει ο ουρανός γιατί η συμφορά που μας βρήκε δεν ένωσε τους Έλληνες σε μία γροθιά ώστε μονιασμένοι να ξαναχτίσουν το μέλλον τους πάνω σε υγιή θεμέλια. 
Κλαίει ο ουρανός, γιατί οι Έλληνες, και πρωτίστως η πολιτική ηγεσία, προσποιούνται πως δεν κατάλαβαν πώς κατρακυλήσαμε στον πάτο της ηθικής ανυποληψίας και της οικονομικής χρεοκοπίας, και συνεχίζουν ανεύθυνα στα ίδια αχνάρια της αυτοκαταστροφής.
Κλαίει ο ουρανός διότι δεν υπάρχει σήμερα εθνικό όραμα, εκτός από την παραμονή μας στο ευρώ... Λες και τα πεπρωμένα ενός έθνους εξαρτώνται αποκλειστικά από το νόμισμα!
Κλαίει ο ουρανός της Ελλάδας, διότι οι νεοέλληνες καταπάτησαν προαιώνιες αρχές και αξίες, άγραφους νόμους η εφαρμογή των οποίων στην καθημερινότητα εγγυάται την ευημερία ατόμων και τη συνοχή της κοινωνίας, και υιοθέτησαν διαβρωτικά και αφύσικα ήθη κι έθιμα. 
Κλαίει ο ουρανός διότι η δημοκρατία μας χωρίζει τους Έλληνες σε αριστερούς και δεξιούς, ενώ ο μόνος φυσικός διαχωρισμός θα έπρεπε να είναι μεταξύ των καλών και των κακών, των δίκαιων και των άδικων...
Κλαίει ο ουρανός διότι η ολιγαρχία που κυβερνά τη χώρα μας υπό δημοκρατικό μανδύα είναι διεφθαρμένη και άπατρις.

Στο χέρι μας είναι να κάνουμε τον ουρανό της Ελλάδας να γελάσει.  Ωστόσο, ακόμη και το τραγούδι της υπομονής, "Κάντε υπομονή κι ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός" δεν εμπνέει σήμερα, διότι η υπομονή μας έχει πια εξαντληθεί. Εδώ που φτάσαμε, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή. Πρωτίστως, όμως, θέλει αρετή πολλή, κι αυτό είναι το πιο δύσκολο...

Χρόνια Πολλά, παιδιά! Και μην δυσανασχετείτε. Απλά, όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε, ό,τι σπείραμε θα θερίσουμε. Η νομοτέλεια δεν ξεγελιέται...