ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Το διακύβευμα των εκλογών και του δημοψηφίσματος

Ούτως εχόντων των τραγικών πραγμάτων εις το Γραικιστάν, αποφάσισα κι εγώ να συσκεφθώ σοβαρά με τον εαυτό μου για το τι δει γενέσθαι και το τι δει πράττειν με την ψήφο μου την ώρα της κρίσεως. Διότι το τελευταίο πράγμα που επιθυμώ είναι να πιαστώ αδιάβαστη τη στιγμή του οργασμού της "δημοκρατίας".

Είπαμε και ξαναείπαμε, λοιπόν, ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, εφόσον υπάρχει πάντα η "διέξοδος" της εθελοδουλίας, ή της χρεοκοπίας και του γενικευμένου μπάχαλου. Επιπλέον, η "ένδοξη" ιστορία του Τρελαδιστάν μας διδάσκει πως όταν η "δημοκρατία" έφτανε στο απόλυτο αδιέξοδο, υπήρχε και η "διέξοδος" του εμφυλίου - κούφια η ώρα που τ' ακούει. Στην αλληλοφαγωμάρα πάντως έχουμε παράδοση!
Ας συσκεφθώ, λοιπόν, κι εγώ με τον εαυτό μου, ας κάνω δηλαδή "my home work", που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι, για να μη με πιάσουν στον ύπνο οι ανεπρόκοφτοι λειτουργοί της δημοκρατίας - επίδοξοι σωτήρες μου...

Έχουμε και λέμε, κι αν μπορούμε ας μην κλαίμε για τη συμφορά που μας βρήκε:

1η "Διέξοδος": Δημοψήφισμα

Ερώτημα: Θέλετε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να ρίξει στο καλάθι των αχρήστων όλες τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης, δηλαδή τα απατηλά "δώρα" με τα οποία σας ξεγέλασε και υφάρπαξε την ψήφο σας στις πρόωρες εκλογές που προκάλεσε εκβιαστικά για να "σώσει" τη χώρα από τα νύχια των ΣαμαροΒενιζέλων; Ναι ή ού;

Συνέπειες:

1α: Απαντώντας ΝΑΙ στο ανωτέρω ερώτημα δίνετε λευκή επιταγή στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να επιστρέψει στην καταστροφική για την τσέπη σας και εθελόδουλη μνημονιακή πολιτική λιτότητας των κυβερνήσεων της προηγούμενης πενταετίας τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ εξόρκιζε, τονίζοντας μέσα στη Βουλή ότι με αυτή την πολιτική δεν μπορούμε να βγούμε από την κρίση.
Με άλλα λόγια, απαντώντας ΝΑΙ, εξουσιοδοτείτε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να βρει σωτήρια για τις καρέκλες τους "διέξοδο" στην αδιέξοδη πολιτική των μνημονίων η οποία δημιουργεί έναν αέναο φαύλο κύκλο ύφεσης, περαιτέρω δανεισμού, μεγέθυνσης του χρέους και οικονομικής εξαθλίωσης των πολιτών και την επιβραβεύετε για τα ψεύδη με τα οποία υφάρπαξε την ψήφο σας,  καταστρέφοντας το όποιο θετικό αποτέλεσμα βρήκε και φέρνοντας την Ελλάδα πέντε χρόνια πίσω.

1β: Απαντώντας μ' ένα απαγορευτικό ΟΧΙ στην κωλοτούμπα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και δεδομένου ότι οι βλοσυροί Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν υπαναχωρούν στις απαιτήσεις τους, δηλαδή δεν χαλαρώνουν ούτε στο ελάχιστο τη θηλιά που μας έχουν περάσει στο λαιμό, σταματώντας κάθε χρηματοδότηση και στραγγίζοντας τις τράπεζες από ρευστό, σημαίνει επιστροφή ολοταχώς στη δραχμή, με ό,τι καταστροφικό αυτό συνεπάγεται για τη χώρα μας.

2η "Διέξοδος": Εκλογές

Δεδομένου ότι οι δανειστές δεν θα συγκινηθούν ώστε ν' αλλάξουν πολιτική με το οποιοδήποτε αποτέλεσμα της κάλπης, ακόμη κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει μεγαλύτερο ποσοστό και σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, το ερώτημα των εκλογών είναι παρόμοιο με εκείνο του δημοψηφίσματος: Συνέχιση της μνημονιακής λιτότητας ώστε ν' ανοίξει η κάνουλα της χρηματοδότησης από την ΕΕ, ή πλήρης ρήξη με την ΕΕ και επιστροφή στη δραχμή;

Το πλεονέκτημα των εκλογών έναντι του δημοψηφίσματος είναι ότι στις εκλογές δίνεται η δυνατότητα στο λαό να αλλάξει κυβέρνηση, κάτι που το δημοψήφισμα δεν του παρέχει. Ωστόσο η εξαγγελία εκλογών από μόνη της θα προκαλέσει μαζική εκροή καταθέσεων στο εξωτερικό, ενδεχομένως και περιορισμό στις αναλήψεις, περαιτέρω εκτροχιασμό των δημοσιονομικών και άλλα δεινά μη προβλέψιμα.

Και βέβαια, το δίλημμα των εκλογών θα πρέπει να τεθεί έντιμα και ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό από τον Αλέξη Τσίπρα:

2α: Εάν με επανεκλέξετε θα συνεχίσω την αδιέξοδη πολιτική των μνημονίων διότι οι Ευρωπαίοι εταίροι είναι άκαμπτοι παρότι διαπραγματευτήκαμε με πυγμή.

2β: Εάν με επανεκλέξετε θα σας επιστρέψω στη δραχμή, και οι συνέπειες για τη χώρα και για την τσέπη σας θα είναι αυτές κι αυτές...

Όσο για αλλαγή κόμματος στην εξουσία δεν το βλέπω, διότι ο λαός ζει ακόμη με τις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων του επίδοξου αλχημιστή και τζάμπα μάγκα Αλέξη Τσίπρα, αλλά και επειδή ψηφίζει με το συναίσθημα και όχι με τη λογική. Και το συναίσθημα που επικρατεί, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, είναι αποστροφή και μίσος στα κόμματα και τους ηγέτες που του έφεραν τα μνημόνια, και... γαία πυρί μειχθήτω.

Φοβάμαι ότι ο Αλέξης Τσίπρας και η χαζοχαρούμενη παρέα του, αναβαπτισμένοι στο πλυντήριο του λαού με νέες εκλογές, θα προχωρήσουν πλέον ακάθεκτοι σε επικίνδυνες επιλογές για την απομονωμένη χώρα μας.

*******

Τι θα ήταν καλύτερο στην τραγική κατάσταση που έχει περιέλθει η Ελλάδα; Σοφό και σωτήριο θα ήταν να συναδελφωθούν όλα τα κόμματα και να σχηματίσουν μια οικουμενική κυβέρνηση που ως μια ψυχή θα αποφασίσει τι συμφέρει τη χώρα και το λαό της, αφού γίνει απολογισμός και αποτίμηση των μέχρι τούδε πεπραγμένων. Διότι εάν η πολιτική λιτότητας ήταν εξαρχής λάθος και αδιέξοδη, όπως διακήρυτταν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Νέα Δημοκρατία όταν ήταν στην αντιπολίτευση, δεν μπορεί να μεταλλάχτηκε σε σωστή όταν ανέβηκαν στη εξουσία ή όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση.

Ας βάλουν κάτω τους αριθμούς, την εκτίναξη του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ από το 123% στο 175% στα πέντε χρόνια των μνημονίων, την εκτόξευση της ανεργίας, την δραματική απαξίωση της ακίνητης περιουσίας, την μεταφορά δισεκατομμυρίων καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες στις τράπεζες του εξωτερικού, την δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, το στράγγισμα των ασφαλιστικών ταμείων, τις χιλιάδες νέων που μετανάστευσαν στο εξωτερικό, κλπ., και ας βγάλουν ένα λογικό συμπέρασμα για το ποιοι είμαστε, πού βρισκόμαστε, πώς φτάσαμε ως εδώ, πού θέλουμε να πάμε και πού μπορούμε να φτάσουμε με τα κουσούρια και τις ιδεοληψίες που κουβαλάμε σαν λαός.

Η κριτική είναι εύκολη και ανέξοδη, ενώ η αυτοκριτική είναι δύσκολη και επώδυνη, πλην όμως απαραίτητη προϋπόθεση ανάνηψης.

Μόνον έτσι μπορεί να υπάρξει αχτίδα βάσιμης ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον, αν όχι για εμάς, έστω για τις επόμενες γενιές. Αλλιώς βαδίζουμε ολοταχώς προς τον αφανισμό...

******

Τελικά εγώ τι θα κάνω με την ψήφο μου;  Εάν, εν όψει του εθνικού κινδύνου, δεν αλλάξει δραματικά το διχαστικό κλίμα στη Βουλή και στα τηλεπαράθυρα, θα την ρίξω στο κόμμα του λεγόμενου "αντισυνταγματικού τόξου" διότι η "δημοκρατία" σας με χιλιοπρόδωσε και διέλυσε, εν καιρώ ειρήνης, την όμορφη πατρίδα μου!
Η υπομονή και η ανοχή μου εξαντλήθηκε! Βαρέθηκα να ξαναγυρνάω διαρκώς στο μηδέν! Βαρέθηκα να καταπίνω ψέματα και να συγχωρώ αμετανόητους νταβατζήδες της εξουσίας! Μ' ακούει κανείς άραγε;