ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Βγήκαν τα "δημοκρατικά" μαχαίρια χθες στη Βουλή

Βουλή, 6/3/2015: ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Σαμαράς φρόντισε να επαναλάβει μέρος όλων όσων είχε πει και την προηγούμενη εβδομάδα στη συζήτηση που είχα προκαλέσει, προκειμένου να ενημερώσω το Σώμα.

Όμως, σήμερα επανέλαβε την ίδια ρητορική, ότι για τη χώρα υπάρχουν δύο και μόνο δύο εκδοχές ή το μνημόνιο ή η καταστροφή. Θα θυμάστε ότι σας είπα και την προηγούμενη εβδομάδα ότι βρίσκεστε σε στρατηγική σύγχυση. Μας κατηγορείτε τις μισές μέρες της βδομάδας ότι πηγαίνουμε τη χώρα στα βράχια, στην καταστροφή και τις άλλες μισές ότι έχουμε υπογράψει μνημόνιο. Αυτά δεν μπορούν να συμβαδίσουν.
Αφού, λοιπόν, επαναλάβατε ότι μόνο αυτά τα δύο μπορούν να υπάρχουν ως προοπτική για τη χώρα και το λαό, σήμερα κάνατε μια αποκάλυψη. Μέχρι τα τώρα είχαμε την αίσθηση ότι παραμονεύετε καρτερικά στη γωνία προσμονώντας την αποτυχία της Κυβέρνησης και της χώρας, μήπως και δικαιωθείτε.

Σήμερα μας αποκαλύψατε, ξεπερνώντας τον εαυτό σας, ότι όχι μόνο καρτερικά παραμονεύετε την πιθανή αποτυχία, αλλά μας απειλείτε κιόλας εκ των προτέρων ότι αυτή η αποτυχία θα έρθει και θα φέρει – λέει - και ανακριτική επιτροπή, σε μια Κυβέρνηση που έχει αναλάβει μόλις δύο μήνες - μόλις δυο μήνες!- τη διακυβέρνηση του τόπου, ενός τόπου φορτωμένου όχι με τις θυσίες του ελληνικού λαού, αλλά φορτωμένου με τις δικές σας επιλογές, τα χρέη και τα άδεια ταμεία, την κοινωνική διάλυση.

Κατηγορείτε εμάς, που αναλάβαμε μόλις πριν από δύο μήνες, ότι έχετε ετοιμάσει τις ανακριτικές επιτροπές! Κι ύστερα μιλάτε για συναίνεση. Θέλετε - λέει - να μας βοηθήσετε να πάρουμε τα χρήματα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και από τα SMP, δηλαδή - ποια; - τα κέρδη των άλλων τραπεζών που ανήκουν σε εμάς, αυτά που ανήκουν στην Ελλάδα! Και μας λέτε ότι για αυτά θα μας βοηθήσετε, εσείς που παραμονεύετε να μας στήσετε ανακριτικές επιτροπές, όχι εξεταστικές.

Αποκαλυφθήκατε, κύριε Σαμαρά, μόνο που δεν έχετε υπολογίσει σωστά τα πράγματα, γιατί η χώρα έχει μία Κυβέρνηση που διαπραγματεύεται με ειλικρίνεια και με θάρρος, με ψηλά το κεφάλι, περήφανα και έχει τη μεγάλη υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, κύριε Σαμαρά, που αντί να μειώνεται αυτή η υποστήριξη, όπως δείχνουν οι μετρήσεις της κοινής γνώμης, αυξάνεται παρά το γεγονός ότι περνάνε οι μέρες.

Αυτό είναι το μεγάλο σας πρόβλημα. Το μεγάλο σας πρόβλημα είναι ότι έχετε απέναντί σας μία Κυβέρνηση που λέει την αλήθεια, που μιλάει καθαρά, που διαπραγματεύεται με θάρρος και που έχει στόχο να βγάλει τον ελληνικό λαό και τη χώρα από τη λάσπη.

Η Ελλάδα, λοιπόν, κύριε Σαμαρά, δεν είναι μια χώρα υποτελής και υποταγμένη. Η Ελλάδα απώλεσε μεγάλο μέρος της οικονομικής της δύναμης τα τελευταία τεσσεράμισι-πέντε χρόνια, αλλά πολύ σύντομα θα διαπιστώσετε κι εσείς ότι είναι μια χώρα κυρίαρχη και υπολογίσιμη, μια χώρα που έχει, παρά τις δυσκολίες που πέρασε την τελευταία πενταετία, μία ισχυρή γεωπολιτική δυναμική. 
Και είναι μία χώρα κυρίαρχη, που δεν μπορούν να παίζουν μαζί της εταίροι και δανειστές. Θα το διαπιστώσετε κι εσείς, θα το διαπιστώσουν και οι εταίροι και δανειστές.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά από πέντε χρόνια κοινοβουλευτικής σιωπής για τα μεγάλα ζητήματα που προκάλεσαν τη μνημονιακή καταστροφή εκκινούμε σήμερα μία διαδικασία με στόχο να απαντηθούν ερωτήματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό. Πρόκειται για ερωτήματα που σχετίζονται με την περίοδο κατά την οποία δρομολογήθηκε η υπαγωγή της χώρας στο μνημόνιο, μετά την υπογραφή της πρώτης δανειακής σύμβασης, αλλά και για ερωτήματα που σχετίζονται με ό,τι ακολούθησε το πρώτο μνημόνιο.

Τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών είναι φυσικά γνωστά σε όλους μας:
-Εκτόξευση του δημόσιου χρέους, που υποτίθεται ότι ήταν η βασική αιτία που οδηγηθήκαμε στα μνημόνια. Ήταν 124% περίπου όταν μπήκαμε τον Μάιο του 2010, και είναι 175% σήμερα. 
-Εκτόξευση της ανεργίας στο 27% περίπου και στο 60% για τους νέους. 
-Δραματική μείωση μισθών και συντάξεων με αποτέλεσμα τα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα να απωλέσουν πάνω από το 50% του εισοδήματός τους. 
-Εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. 
-Εκατοντάδες χιλιάδες νέες και νέοι που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, στερώντας τη χώρα μας και την οικονομία από το πιο σημαντικό επιστημονικό δυναμικό υψηλών προσόντων και υπονομεύοντας με αυτόν τον τρόπο τις ίδιες τις προοπτικές ανάκαμψής της οικονομίας. -Και, βεβαίως, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας, των υπηρεσιών εκπαίδευσης.

Όλα αυτά ήταν συνέπειες μίας συγκεκριμένης πολιτικής, της πολιτικής λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης που επιβλήθηκε από τα μνημόνια με στόχο – υποτίθεται - την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, μια ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας όμως που δεν ήρθε ποτέ.

Ξέρετε, δεν θέλω να μείνω στην κριτική αυτού του προγράμματος. Είναι δεδομένη τόσο η πολιτική όσο και η οικονομική του αποτυχία. Το πρόγραμμα αυτό το έκρινε η ζωή, το έκριναν οι ίδιοι οι πολίτες, που στις 25 του Γενάρη αποφάσισαν να δώσουν εντολή για μια ριζική στροφή, παρά το κλίμα κινδυνολογίας, που και τότε είχατε δημιουργήσει.

Υπ’ αυτή την έννοια, θέλω να παραδεχτώ ενώπιόν σας ότι οι επί της αρχής πολιτικές ευθύνες έχουν ήδη αποδοθεί από τον ίδιο τον ελληνικό λαό, από την ετυμηγορία του. Η ανάγκη, όμως, που έρχεται σήμερα να καλύψει η πρόταση για δημιουργία Εξεταστικής Επιτροπής είναι να χυθεί άπλετο φως στις σκοτεινές πτυχές αυτής της πενταετίας. Κι αυτό, ξέρετε, δεν είναι μόνο ανάγκη που αφορά την αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος, αλλά αποτελεί ταυτόχρονα και λαϊκή επιταγή.

Και δεν είναι ανακάλυψη αυτό του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που καταθέτουμε σήμερα αυτή την πρόταση. Να σας θυμίσω ότι ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, που πριν τις εκλογές του 2012 είχε δεσμευτεί για μία και μόνη Εξεταστική Επιτροπή για το μνημόνιο, γιατί άραγε τότε είχε προχωρήσει σ’ αυτή τη δέσμευση; Γιατί άραγε, όμως, την ξέχασε αυτή τη δέσμευση, μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία, τη διακυβέρνηση της χώρας;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να είμαι σαφής και συγκεκριμένος, διότι αυτά δεν είναι ζητήματα με τα οποία μπορεί κανείς να παίζει. Εδώ κρίνεται η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Κρίνεται, αν θέλετε, αυτό που εγώ ονομάζω αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης των πολιτών με τους θεσμούς, που έχει διαρρηχθεί περαιτέρω τα τελευταία πέντε χρόνια και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Ξέρετε ποια είναι η ευρύτατα διαδεδομένη αίσθηση των πολιτών για όσα κατά καιρούς διαδραματίζονται σε τούτη εδώ την Αίθουσα κι έχουν σχέση με την κατά καιρούς διερεύνηση και απόδοση ευθυνών που προκύπτουν για τα πολιτικά πρόσωπα;

Αν ρωτήσετε την Πρόεδρο της Βουλής θα σας πει ότι βρήκε στο γραφείο της, με το που ανέλαβε, πάνω από εκατόν πενήντα φακέλους δικογραφιών, που έρχονται αμελλητί στη Βουλή, διότι προσκρούουν πάνω σε ευθύνες πολιτικών προσώπων. 
Η ευρύτατα, λοιπόν, διαδεδομένη εντύπωση στην ελληνική κοινωνία είναι ότι το πολιτικό σύστημα έχει περιβάλει το εαυτό του με μανδύα προστασίας και ασυλίας. 
Γιατί ένας απλός πολίτης αντιμετωπίζεται με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά από το νόμο και από τις προβλέψεις του ίδιου του Συντάγματος – δυστυχώς, λέω εγώ, και κάποιοι ευθύνη γι’ αυτό και βρίσκονται σήμερα σε αυτά εδώ τα έδρανα - απ’ ό,τι ένας Υπουργός.

Και ακόμη χειρότερα, η ευρύτατα διαδεδομένη αίσθηση είναι ότι και ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις υπάρχει συμπαιγνία, ώστε πολλές φορές η μία να καλύπτει την άλλη, ώστε να εξυπηρετούνται ειδικά συμφέροντα μιας κάστας πολιτικών και επιχειρηματιών σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Θέλω να είμαι καθαρός. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτή η αίσθηση είναι κατ’ ανάγκη ορθή και αληθής, τουλάχιστον σε όλες τις περιπτώσεις. Οφείλουμε, ωστόσο, να τη λάβουμε υπόψη μας και είναι ακριβώς αυτό το γενικευμένο κλίμα καχυποψίας που το πολιτικό σύστημα, το Κοινοβούλιο, η ίδια η Δημοκρατία οφείλει να αντιστρέψει. Και για να αντιστραφεί αυτό το κλίμα, για να ανακτήσουν οι πολίτες την εμπιστοσύνη τους στη Δημοκρατία, οφείλουμε να δώσουμε απαντήσεις, απλές, σαφείς, καθαρές, πέρα από συνομωσιολογίες και χωρίς πρόθεση ποινικοποίησης πολιτικών θέσεων και πολιτικών αποφάσεων.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι δεδομένο ότι πολιτικά και ιδεολογικά η σημερινή Κυβέρνηση βρίσκεται στον αντίποδα των μνημονιακών επιλογών των μνημονιακών κυβερνήσεων. Βρίσκεται, αν θέλετε, απέναντι σε νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες που έφερε μαζί του το μνημόνιο, σύμφωνα με τις οποίες η χώρα θα ανακτούσε, τάχα, την ανταγωνιστικότητά της, αν προχωρούσε σ’ αυτή την πρωτοφανή διάλυση της αγοράς εργασίας.

Βρίσκεται στον αντίποδα της άποψης ότι θα αντιμετωπίζαμε τη μεγέθυνση του δημόσιου χρέους ξεπουλώντας τη δημόσια περιουσία ή ότι θα κάναμε την οικονομία μας να ξανακινήσει, αν μειώναμε περαιτέρω το κόστος εργασίας, αν το κοινωνικό κράτος το αφήσουμε να καταρρεύσει κι άλλο, επειδή – δήθεν - το κοινωνικό κράτος αποτελεί αντικίνητρο για την ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Αυτός είναι ο ιδεολογικός πυρήνας που κρυβόταν μέσα στο μνημόνιο. Υπήρχε και πριν το μνημόνιο σε απόψεις. Διαφωνούμε. Είναι σεβαστές, όμως, οι απόψεις. Θέλω, δηλαδή, με δυο λόγια να σας διαβεβαιώσω ότι εδώ δεν ζητάμε μια εξεταστική επιτροπή, προκειμένου να ποινικοποιήσουμε αυτές τις αντιλήψεις, αυτές τις απόψεις, τις οποίες τις αντιπαλεύουμε χρόνια. Δεν συστήνεται εξεταστική επιτροπή, προκειμένου να κριθούν πολιτικές επιλογές ή αντιλήψεις με τις οποίες διαφωνούμε.

Θέλω να σας επαναλάβω ότι οι πολιτικές αντιλήψεις κρίνονται στην πολιτική αρένα, στις ιδεολογικές και κοινωνικές συγκρούσεις και τελικός κριτής δεν μπορεί να είναι κανείς άλλος από τον ίδιο τον λαό.

Η εξεταστική επιτροπή, ωστόσο, οφείλει να συγκροτηθεί για να διερευνήσει αν πέρα από την υλοποίηση μιας κακής, εμμονικής ή και ιδεοληπτικής επιλογής τελέσθηκαν, εν τέλει, πράξεις που είχαν άλλα μη πολιτικά κίνητρα. Αυτό οφείλουμε να διερευνήσουμε.

Ξέρετε, αυτό σε τελική ανάλυση ζητά να μάθει ο λαός μας, που συνεχίζει την ώρα που μιλάμε να έχει τεράστια ερωτηματικά για την πενταετία που πέρασε. Και σε αυτό πρέπει να δώσουμε σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις όχι σ’ εμάς εδώ, αλλά στον ελληνικό λαό και όχι με στόχο να επιδείξουμε μια διάθεση ρεβανσισμού, αλλά επειδή αυτό είναι το ξεκάθαρο αίτημα και αυτό είναι και το χρέος μας απέναντι σ’ έναν λαό που υπέφερε τα τελευταία πέντε χρόνια κι έκανε θυσίες τρομακτικές.

Βεβαίως, την ίδια στιγμή που έκανε θυσίες, έβλεπε άλλους πολλούς να μένουν έξω από αυτές τις θυσίες. Διαλύθηκε η μεσαία τάξη στη χώρα μας. Καταρρακώθηκαν τα χαμηλά εισοδήματα. Κάποιοι άλλοι, όμως, πρόλαβαν και έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Αυτό είναι το αίσθημα αδικίας που αισθάνεται η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Είναι πολλά τα σημεία που πρέπει να διευκρινιστούν. Είναι πολλές οι πράξεις που πρέπει να ελεγχθούν. Χωρίς να μπω σε πολλές λεπτομέρειες και χωρίς να θέλω επ’ ουδενί να προκαταλάβω τα πορίσματα της Επιτροπής, νομίζω ότι είναι ανάγκη να θυμίσω κάποιες από αυτές τις λεπτομέρειες, κάποια από αυτά τα ερωτηματικά.

Πρώτον, πρέπει να εξεταστεί σε βάθος και με λεπτομέρειες η διαδικασία αναθεώρησης του ελλείμματος του έτους 2009, που έλαβε χώρα τον χειμώνα του 2010 από τη νέα τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. 
Ποιος και γιατί πήρε αυτήν την απόφαση, που εν τέλει αποδείχθηκε καταστροφική για τη συνέχεια;

Τα ίδια ζητάγατε κι εσείς τότε, κύριε Σαμαρά. Τα ξεχάσατε μετά και όχι μόνο τα ξεχάσατε, αλλά τώρα μας είπατε και την άλλη θεωρία, ότι δεν έφερε το μνημόνιο την κρίση, αλλά η κρίση έφερε το μνημόνιο, δηλαδή τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή του κυρίου Καραμανλή.
(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ: Δεν είναι θεωρία αυτό.

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Αυτό θέλετε να πείτε. Αυτά τα πεπραγμένα έφεραν το μνημόνιο. Πείτε το καθαρά, κύριε Σαμαρά. Γιατί δεν το λέτε;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)
Επίσης, πρέπει να δοθούν εξηγήσεις για την απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδας να προχωρήσει, λίγες μέρες πριν μπει η χώρα στο μνημόνιο, στην αύξηση του χρόνου για τον διακανονισμό των ελληνικών ομολόγων από τις τρεις στις δέκα ημέρες.
Θυμάμαι ότι εγώ καθόμουν σ’ εκείνα εκεί τα έδρανα ψηλά. Ήμουν Αρχηγός κόμματος με μικρό ποσοστό στη Βουλή.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΑΣΗΣ: Και θα ξαναπάς εκεί!

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Καλά, το ποιος θα πάει πιο χαμηλά φαίνεται. Δείτε τις μετρήσεις. Δείτε τις δημοσκοπήσεις. Βγείτε και περπατήστε στα καφενεία, στις πλατείες, στην αγορά. Θα δείτε ποιος θα έχει την τύχη που είχαν κάποιοι άλλοι που καθόντουσαν μπροστά και πήγαν πίσω.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)

Ακούστε με, όμως, με λίγη προσοχή, σας παρακαλώ, και μη με διακόπτετε.
Θυμάμαι, λοιπόν, ότι τότε είχατε καταθέσει επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή γι’ αυτό το θέμα, κύριε Σαμαρά, και δεν πήρατε επαρκείς απαντήσεις τότε από τον Πρωθυπουργό. Να άλλη μια απόφαση που γεννά εύλογα ερωτηματικά και για την οποία δεν έχουν δοθεί επαρκείς απαντήσεις, ούτε καν στην κ. Βάσω Παπανδρέου που ήταν τότε Βουλευτής της Συμπολίτευσης, η οποία έθεσε το θέμα με ερώτησή της στον αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών.

Σας λέω συγκεκριμένα πράγματα εγώ, κύριε Σαμαρά, δεν μιλάω γενικόλογα. Πρέπει ή δεν πρέπει αυτά να απαντηθούν, να διερευνηθούν; Πρέπει να απαντηθούν ή όχι τα ερωτήματα που σχετίζονται με την αλλαγή μνημονιακής φρουράς το Νοέμβριο του 2011, το φοβερό εκείνο Νοέμβριο του 2011, για να μάθουμε επιτέλους τι ακριβώς διημείφθη στις Κάννες, στις οποίες ο κ. Σαμαράς ταξίδεψε αντιμνημονιακός και από τις οποίες γύρισε ένθερμος υποστηρικτής του μνημονίου.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Δεν ήμουν εγώ στις Κάννες!

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Και ο κ. Βενιζέλος ταξίδεψε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου και επέστρεψε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Σαμαρά – όχι, μάλλον Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου, αλλά Αντιπρόεδρος πάντοτε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)
(Θόρυβος από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Τι λέει τώρα;

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Δεν ήμουν στις Κάννες εγώ. Δεν έχω πάει στις Κάννες ποτέ μου.

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Σχήμα λόγου είναι, κύριε Σαμαρά. Το ξέρω ότι δεν έχετε πάει στις Κάννες.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ: Τώρα το έμαθες, δεν το ήξερες!

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Ξέρω, όμως, ταυτόχρονα ότι ήσασταν από τους πρωταγωνιστές εκείνου του παρασκηνίου σε εκείνη τη φοβερή συνάντηση. Ναι, διότι μετά, μόλις επέστρεψε ο τότε Πρωθυπουργός, εσείς ήσασταν από τους πρωταγωνιστές του παρασκηνίου που οδήγησε στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, δηλαδή - σε τι; - σε μια κυβέρνηση η οποία δεν είχε πάρει λαϊκή εντολή να σχηματιστεί και – προσέξτε! - ανεξαρτήτως των διαφωνιών μας με την κυβέρνηση Παπανδρέου τότε, πρέπει να μάθουμε, ο ελληνικός λαός πρέπει να μάθει πώς και μέσα από ποιες διαδικασίες ανατράπηκε Έλληνας Πρωθυπουργός για πρώτη φορά μετά από τριάντα επτά χρόνια Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μέσα από παρασκηνιακές διαδικασίες.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ: Να κάνετε εξεταστική.

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Τα λέω αυτά...
(Θόρυβος-Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)
Μην εξάπτεσθε και μην ανησυχείτε.
Τα λέω αυτά…
(...)
ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Κυρία Πρόεδρε, την προστασία σας, διότι έχουν ανάψει τα αίματα.

 ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΣ: Όλοι είναι μαζί σου. Κοίταξε γύρω σου!

 ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Τα λέω αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, (Θόρυβος-Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μη φωνασκούν.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: Κάτι έπαθαν στο ΠΑΣΟΚ!

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος): O κύριος Πρωθυπουργός να μην προκαλεί την ιστορία!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι ντροπή!

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Τα λέω αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι δεν αποτελούν μόνο μάθημα ή θέμα περιέργειας για τη σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου. 
Τα λέω αυτά γιατί βλέπω και σήμερα τον κ. Σαμαρά που μάλλον κάτι θα ξέρει που εμείς δεν γνωρίζουμε – να μας το πει, όμως, δημόσια για να το μάθουμε  να ονειρεύεται κάτι ανάλογο και τώρα και χωρίς καν να προκληθεί, σπεύδει σε διεθνή μέσα ενημέρωσης να δηλώσει ότι είναι πρόθυμος να μπει σε οικουμενική κυβέρνηση. Πότε; Δύο μήνες μετά τις εκλογές, δύο μήνες μετά τη λαϊκή ετυμηγορία που έδωσε ένα ξεκάθαρο αποτέλεσμα και μια καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Σας ζήτησε ποτέ κανείς να μπείτε σε οικουμενική κυβέρνηση, κύριε Σαμαρά, αυτές τις μέρες και δεν το ήξερα; Σας το ζήτησε κανείς;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)
Σας το ζήτησε κανείς ή μήπως νοσταλγήσατε την περίοδο των Καννών; Εάν νοσταλγήσατε την περίοδο των Καννών, καθίστε εκεί στην Αντιπολίτευση, συνηθίστε το, γιατί θα μείνετε για πολλά χρόνια. Στην Ελλάδα τα πραξικοπήματα τελείωσαν μαζί με το παλάτι. Τελεία και παύλα. Μην περιμένετε άδικα.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

Η λίστα, όμως, των ερωτημάτων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν τελειώνει εκεί. Η Ελληνική Βουλή πρέπει αμερόληπτα και αντικειμενικά να εξετάσει τι ακριβώς έγινε και με αυτό το περίφημο PSI, το «κούρεμα» δηλαδή των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου που δημιούργησε μια ανεπίστρεπτη ζημία στα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας.
Αλήθεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τι πέτυχε το PSI;
(Θόρυβος στην Αίθουσα)
Θέλετε την άποψή μου; Θα έχετε τη δυνατότητα να πείτε τη δική σας, αλλά σας βλέπω πολύ ανήσυχους και δεν καταλαβαίνω το γιατί. Αφήστε με να ολοκληρώσω και θα πείτε την άποψή σας.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Δεν είμαστε ανήσυχοι.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Τι πέτυχε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το PSI; Αυτό που πέτυχε, πέρα από το να καταστρέψει τα ασφαλιστικά ταμεία, ήταν να ξελαφρώσει τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες από τα ελληνικά ομόλογα και να τα φορτώσει στις πλάτες των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων, νοσοκομείων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. 
Να μην τα ερευνήσουμε αυτά; Γιατί; Ποιες ήταν οι προτεραιότητες εκείνη την εποχή, με ποια δικαιολογία, ποιον πολιτικό στόχο; Εκτός κι αν δεν χρειάζεται να τα συζητήσουμε αυτά.

Μήπως δεν χρειάζεται, επίσης, να συζητήσουμε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και τα ερωτήματα που προκύπτουν για τις επόμενες περιόδους, όπως το θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος που έγινε ακολούθως, την επόμενη περίοδο; Δεν έχει αναπάντητα ερωτήματα και ερωτηματικά; 
Ποια ήταν, αλήθεια, τα κριτήρια με τα οποία κρίθηκαν οι σημερινές συστημικές τράπεζες επιλέξιμες για ανακεφαλαιοποίηση, ενώ παραδείγματος χάρη μια δημόσια τράπεζα, η «Αγροτική», κρίθηκε ανεπίδεκτη σωτηρίας; Μήπως ήταν χειρότερα τα μεγέθη και οι ισολογισμοί της Αγροτικής Τράπεζας από τις υπόλοιπες σημερινές συστημικές τράπεζες; Κάθε άλλο.

Για ποιο λόγο τότε διαχωρίστηκε η «Αγροτική» σε «καλή» και «κακή» και οδηγήθηκε σε συγχώνευση η πρώτη και σε εκκαθάριση η δεύτερη και μια τράπεζα που ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης έγινε κυρίαρχη και η «Αγροτική» είναι σήμερα, για να την θυμόμαστε, μια υπόθεση από το μακρινό παρελθόν και «διηγώντας τα να κλαις»; Γιατί;

Πρέπει να δοθούν απαντήσεις. Τις περιμένει ο ελληνικός λαός αυτές τις απαντήσεις. Ξέρετε, χωρίς διάθεση ρεβανσισμού, εμείς έχουμε πάρει αυτήν τη λαϊκή εντολή, δηλαδή να διερευνήσουμε αυτές τις απαντήσεις. Επίσης, η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που έγινε αργότερα, έχει και αυτή αναπάντητα ερωτήματα και ερωτηματικά, σε σχέση με τις επιλογές που έγιναν.

Να θυμίσω ότι προϋπόθεση για την ανάληψη του κόστους ανακεφαλαιοποίησης από το ελληνικό Δημόσιο ήταν οι μετοχές που αποκτήθηκαν από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να μην μπορούν να πωληθούν παρά μόνο σε τιμή τουλάχιστον ίση με την τιμή κτήσης τους, ώστε να υπάρξει και αντίστοιχη ελάφρυνση του δημόσιου χρέους. Δεν τηρήθηκε η προϋπόθεση αυτή και μάλιστα χρειάστηκε και νομοθετική παρέμβαση, προκειμένου να μην τηρηθεί η προϋπόθεση αυτή.

Το αποτέλεσμα ήταν οι τραπεζικές μετοχές του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να πωληθούν έναντι πινακίου φακής, με άμεση ζημία του ελληνικού Δημοσίου και ταυτόχρονη επιβάρυνση του δημόσιου χρέους. 
Μάλιστα, εξαιτίας αυτής της πρακτικής, το ελληνικό Δημόσιο έχασε τεράστια ποσοστά από τη συμμετοχή του στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών, με ελάχιστο κόστος για τους ιδιώτες επενδυτές, αλλά με πολύ μεγάλη ζημία για το ελληνικό Δημόσιο.

Δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια. Τα θυμόμαστε! Φως θέλουμε να ρίξουμε σε όλα αυτά. Αυτή η πρακτική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε, στη διεθνή Χρηματοοικονομική έχει όνομα. Ονομάζεται dilution και η νομιμότητά της είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολη στην περίπτωση αυτή. Να μην ζητήσουμε έστω και εκ των υστέρων απαντήσεις σε όλα αυτά; Αυτό μας ζητάτε; Να μην ζητήσουμε απαντήσεις μας ζητάτε, να μη διερευνήσουμε - ο γέγονε γέγονε! - επειδή αποδόθηκαν οι πολιτικές ευθύνες στις 25 Γενάρη.
(Γέλωτες στην Αίθουσα)
Γελάτε; Γελάει καλύτερα, όμως, όποιος γελάει τελευταίος.

ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Αυτό είναι αλήθεια!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Σαν να μην έφταναν όλα αυτά υπάρχει και μια..
(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Αλήθεια, τόσο πολύ σας πείραξε αυτή η Επιτροπή για την έρευνα του χρέους, που μαθαίνω μάλιστα ότι κάποιοι κατέθεσαν και επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας διότι, λέει, ξεγελάστηκε! Αν είναι δυνατόν! Τέτοια ανοίκεια συμπεριφορά απέναντι στον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα, ο οποίος συμμετείχε δίνοντας με το κύρος του κύρος και έμφαση σε μία διαδικασία…

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Έλεος! Φτάνει πια!
(Θόρυβος-διαμαρτυρίες στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Βλέπω ότι σήμερα δεν έχετε διάθεση να ακούσετε τους συνομιλητές σας. Και, ξέρετε, Δημοκρατία σημαίνει λόγος και αντίλογος. Θα έχετε την ευκαιρία να μιλήσετε και με επιείκεια στο χρόνο και κανείς εκ των παρισταμένων Βουλευτών της Πλειοψηφίας δεν θα σας απευθύνει το λόγο και δεν θα σας διακόψει. Βλέπω ότι έχετε μια ανησυχία.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Μπα!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Η ανησυχία, όμως, είναι μάλλον κακός οιωνός. Προδίδει πανικό.
Έλεγα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια του μνημονίου, σε αυτήν τη χώρα έγιναν πολιτικές επιλογές. Όλοι τις κρίνουν αυτές τις πολιτικές επιλογές. Κανείς δεν θέλει να τις ποινικοποιήσει. Πέραν, όμως, των πολιτικών επιλογών υπήρξαν συγκεκριμένες επιλογές, με αποτέλεσμα τη ζημίωση του ελληνικού Δημοσίου.
Δεν θέλετε να τα ψάξουμε όλα αυτά;
Και βεβαίως, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και η νομοθετημένη ομολογία ενοχής προηγούμενων κυβερνήσεων για τα περισσότερα από τα παραπάνω.

Τι ακριβώς; Μα, για τις διατάξεις που πέρναγαν σε αυτήν εδώ τη Βουλή – πολλές φορές με οριακή πλειοψηφία , διατάξεις που σε ανύποπτο χρόνο είχαν στόχο να μοιράζουν δεξιά και αριστερά ασυλίες και εξαίρεση από τις αστικές και ποινικές ευθύνες όσων είχαν την ευθύνη να υλοποιήσουν αυτές τις δύσκολες επιλογές. 
Αυτό, κατά την άποψή μας, ήταν η σημαντικότερη ομολογία ενοχής. Μιλώ φυσικά για την ασυλία που νομοθετήθηκε στη Βουλή, για τα διοικητικά συμβούλια μνημονιακών οργανισμών, του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας συμπεριλαμβανομένου, του ΤΑΙΠΕΔ, για τις ασυλίες στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, στα στελέχη της Τράπεζας της Ελλάδας και σε άλλους.

Και ερωτώ καλοπροαίρετα: Γιατί, αλήθεια, χρειάζονταν αυτές οι διατάξεις, εάν δεν υπήρχε κανένα θέμα και ήταν όλα ζήτημα πολιτικών επιλογών, τις οποίες δεν κρίνουμε, δεν τις κατακρίνουμε και δεν τις ποινικοποιούμε φυσικά; Γιατί να περάσουν αυτές οι διατάξεις ασυλίας, αν όλα γίνονταν σύμφωνα με το νόμο;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτά και άλλα πολλά, κατά την άποψή μας, πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο της εξεταστικής επιτροπής, ώστε ο ελληνικός λαός να πάρει τις απαντήσεις που του οφείλουμε, ώστε να διερευνηθεί εάν εδώ πρόκειται απλώς για ζητήματα πολιτικών αποφάσεων ή εάν πίσω από τις πολιτικές αποφάσεις κρύβονται και άλλα συμφέροντα, κρύβονται και άλλα κίνητρα.

Επιτρέψτε μου, με την ευκαιρία, να σχολιάσω εδώ την πρόταση που κατέθεσε σήμερα η Νέα Δημοκρατία, που μάλλον προσπαθεί να θολώσει τα νερά, παρά να βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα και στη Δημοκρατία, μια πρόταση που κατατέθηκε δύο μόλις ώρες πριν ξεκινήσει η προγραμματισμένη συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, που κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία.

Και βεβαίως το εύλογο ερώτημα κάθε Έλληνα πολίτη είναι το εξής: Αφού θέλατε τόσο πολύ να διερευνηθεί το γιατί φτάσαμε ως εδώ και να συμπεριληφθεί στη διερεύνηση όλη η περίοδος από το 1981 μέχρι και σήμερα και αφού επί δυόμισι χρόνια ήσασταν Κυβέρνηση κι είχατε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, γιατί δεν φέρνατε αυτήν την πρόταση εδώ να υπερψηφιστεί και να ξεκινήσει η διερεύνηση της υπόθεσης μέσα σε αυτήν την εξεταστική επιτροπή;
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων)
Όλες σας οι κινήσεις είναι υποκριτικές.

Ο λόγος που φέρατε σήμερα αυτή την πρόταση εδώ είναι για να θολώσετε τα νερά. Γιατί όπως φάνηκε από την αγόρευσή σας, κύριε Σαμαρά, ουδόλως θέλετε, ουδόλως επιθυμείτε ούτε ένα χαρτάκι να σηκώσουμε ούτε μία πέτρα για να δούμε τι βρίσκεται από κάτω. «Ο γέγονε, γέγονε», αυτή είναι η αντίληψή σας.
Και βεβαίως το θέμα δεν είναι να ξεχειλώσουμε χρονικά το αντικείμενο της Εξεταστικής Επιτροπής για να εντάξουμε τη μνημονιακή πενταετία σε ένα αδιατάρακτο πολιτικό συνεχές, που εκκινεί από το 1981. Δεν μπορεί κανείς να αναρωτηθεί «για ποιο λόγο από το 1981 και όχι από το 1974, από το 1952 ή από κτίσεως ελληνικού κράτους»;

Σε μία τέτοια περίπτωση, σε μία τέτοια προοπτική χάνεται αυτό που οι νομικοί, οι ποινικολόγοι ονομάζουν «αιτιώδη συνάφεια μεταξύ πράξης και αποτελέσματος». Θα μπορούσαμε έτσι να αναχθούμε ακόμα και στο ζεύγος των πρωτοπλάστων για να πάρουμε απαντήσεις. Απαντήσεις όμως δεν επρόκειτο να πάρουμε.

Ο ελληνικός λαός όμως ζητάει απαντήσεις. Η πρότασή μας κατατέθηκε για να διερευνηθούν απαντήσεις καθαρές, ξάστερες, όσο και αν ενοχλεί αυτό κάποιους και ο ελληνικός λαός θα λάβει απαντήσεις από αυτή την Κυβέρνηση, από αυτή την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Σας ευχαριστώ.
(Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Το λόγο ζήτησε ο κ. Σαμαράς.
Για πόσο χρόνο, κύριε Πρόεδρε;

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Το πολύ πέντε λεπτά θα μιλήσω, γιατί σέβομαι τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς που πρέπει να τοποθετηθούν.
Σας πείραξε, κύριε Τσίπρα, τάχα αυτό που είπα για προανακριτική επιτροπή, αν πτωχεύσετε τη χώρα και αν μας οδηγήσετε εκτός ευρώ. Πριν λίγο ομολογήσατε ότι σκοπεύετε ουσιαστικά να μετατρέψετε την εξεταστική επιτροπή σε προανακριτική. Και τολμάτε να λέτε ότι εγώ απειλώ. Εσείς απειλείτε απροκάλυπτα και άμεσα.

Έχετε την εντύπωση ότι δεν θα πάμε σε ανακριτική επιτροπή, αν πάτε τη χώρα προς πιστωτικό γεγονός, επειδή ανοίξατε τη βεντάλια όλου του λαϊκισμού σας, με αυτή την περισσή αλαζονεία; Έχετε illusion ή delusion, για να σας το πω και εγώ στη γλώσσα που μεταχειριστήκατε;
(Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

Ο λαός δεν δέχεται να τον πάτε στα βράχια, στο γκρεμό. Αυτό να το θυμάστε, κύριε Τσίπρα.
Μας είπατε μετά –το δεύτερο στάδιο λαϊκισμού- ότι άλλο είναι οι Βουλευτές, άλλο είναι ο λαός. Έχει γεμίσει η Πρόεδρος της Βουλής από δικογραφίες. Αν είναι έτσι, κύριε Τσίπρα, τότε γιατί μπλοκάρατε τη συνταγματική αναθεώρηση της Νέας Δημοκρατίας που θα άλλαζε το θέμα της ευθύνης των Υπουργών;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

Η μία σας θέση καταρρίπτει αυτή που έχετε πει νωρίτερα. Δεν μπορεί στο λαϊκισμό σας να υπάρχει πουθενά συνέπεια και συνέχεια.
Μιλάτε για τις προτεραιότητές μας. Εγώ ως Πρωθυπουργός προτεραιότητα πράγματι δεν είχα την εξεταστική επιτροπή. Ας με τιμωρήσει ο λαός, αν θεωρεί ότι έπρεπε να την είχα. Εγώ προτεραιότητα ως Πρωθυπουργός είχα να σώσω τον τόπο και αυτή την προτεραιότητα συνεχίζω και έχω σήμερα. Το πρώτο κριτήριο είναι να σωθεί η Ελλάδα.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

Τώρα στα περί δήθεν ανατροπής του κ. Παπανδρέου, είμαι βέβαιος ότι ο κ. Βενιζέλος θα απαντήσει, αλλά θέλω να σας πω ένα πράγμα. Πρώτη φορά θα έχει συμβεί Πρωθυπουργός να έχει συζητήσει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και με εσάς παρόντα. Θέλετε να σας θυμίσω ότι είχατε προτείνει τον κ. Αρσένη τότε για Πρωθυπουργό;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Σωστό είναι αυτό.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Με εσάς παρόντα και αφού προηγουμένως ο κ. Παπανδρέου μου είχε προτείνει μέχρι και πέντε άτομα για το ποιον να βάλουμε Πρωθυπουργό και καταλήξαμε τέλος στον Παπαδήμο. Τα ξεχάσατε;

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Κάνετε λάθος, κύριε Σαμαρά.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Εγώ κάνω λάθος;

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Βέβαια, ήταν άλλη εποχή τότε. Για τον Πικραμμένο ήταν τότε η συζήτηση κι όχι για τον Παπαδήμο.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Προσέξτε. Και τότε, αν το πάτε στις Κάννες -γιατί εσείς έχετε μπερδευτεί, εδώ είναι «Travel-Τσίπρας», από εδώ εκεί, κανείς δεν ξέρει για πού μιλάτε-...

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Εγώ δεν συμμετείχα σε καμία συζήτηση για τον Παπαδήμο. Για τον Πικραμμένο ήταν αυτή η συζήτηση.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Α, στον Πικραμμένο πράγματι είχατε πει τον Αρσένη. Είχατε πει τον Αρσένη, στον Πικραμμένο πράγματι.
Όμως εγώ να σας θυμίσω ότι τότε καταδικάσατε πρώτος εσείς των Καννών το λεγόμενο «πραξικόπημα - πρόταση Παπανδρέου για δημοψήφισμα» κι όχι εγώ.- Εγώ δεν είχα καμία σχέση. Εσείς το καταδικάσατε τότε, αλλά ξεχνάτε. Νομίζετε πάντα – άλλο στοιχείο λαϊκισμού - ότι ο Έλληνας εξ ορισμού έχει κοντή μνήμη.
Θα ήθελα να σας πω, τέλος, για το θέμα της συγκυβέρνησης. Είπατε ότι είναι όνειρο θερινής νυκτός να ξαναμπούμε στην Κυβέρνηση. Θέλω να ξέρετε ότι δεν μιλάμε για τα δικά μου όνειρα.

Οι ξένοι με ρώτησαν αν θα σας στηρίξω για να βγείτε από τους δικούς σας «εφιάλτες». Και πρέπει να ξέρετε ότι όταν με ρώτησαν οι ξένοι – ξένα Μέσα  αν θα σας στήριζα, σε περίπτωση που οι Βουλευτές του κόμματός σας δεν στηρίξουν τη συμφωνία στην οποία θα καταλήγατε, είπα αυτό το οποίο έχω πει εδώ μέσα πολλές φορές. Αν αυτή η συμφωνία βοηθάει να παραμείνει η χώρα στο ευρώ, αν αυτή η συμφωνία βοηθάει τη χρηματοδότηση της χώρας, θα τη στηρίξω.

Εγώ δεν ξέρω τι σχεδιάζετε εσείς. Δεν ξέρω πόσο θα ανέβει ο λογαριασμός στο μεταξύ. Δεν ξέρω τι σχεδιάζουν οι δικοί σας. Και γι’ αυτό το λόγο, άλλωστε, σας είπα ότι αυτή η παράταξη η φιλοευρωπαϊκή θα στηρίξουμε μεν, αλλά μην μας θεωρήσετε καμία στιγμή δεδομένους, κύριε Τσίπρα.
Και τέλος, θα πω το εξής. Ε όχι και να φέρετε προς υπόδειγμα δημοκρατικής ευαισθησίας και διαδικασίας την Επιτροπή της Αλήθειας Δημοσίου Χρέους! Το ερώτημα είναι για εσάς. Σας έχει υποκαταστήσει η κυρία Κωνσταντοπούλου στα καθήκοντά σας, κύριε Τσίπρα;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
Έχετε νομιμοποίηση; Και από ποιον έχετε αυτή τη νομιμοποίηση; Πάντως, από τη Βουλή δεν έχετε νομιμοποιηθεί να πηγαίνετε σε αυτή την επιτροπή.
Και εσείς πώς αισθανθήκατε εκεί, όταν ως κοινοβουλευτικός Πρωθυπουργός είδατε να λείπουν τα υπόλοιπα κόμματα; Εδώ μπορείτε να μας δώσετε μίαν απάντηση; 

Δημόσια απάντηση, λόγου χάρη, έχει δώσει ο κ. Βαρουφάκης ο οποίος εξήγησε πώς ένιωθε. Το έχει πει δημόσια. Δεν ένιωθε και τόσο καλά.
Εσείς πανηγυρίζατε που πήγατε σε μια επιτροπή - Πρωθυπουργός στο Ελληνικό Κοινοβούλιο! - δεν είδατε τα άλλα κόμματα κι αμέσως πανηγυρίσατε διότι έλειπαν εκείνοι τους οποίους δεν καλέσατε!
Έχει ένα όριο ο λαϊκισμός, κύριε Τσίπρα. Και σήμερα το δείξατε σε όλη του τη διάσταση. Είναι απαράδεκτα αυτά τα οποία είπατε.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

 ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ζωή Κωνσταντοπούλου): Το λόγο έχει ο Πρωθυπουργός.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Για δύο λεπτά μόνο, κυρία Πρόεδρε, γιατί ακούστηκαν επιχειρήματα, αλλά ακούστηκαν και φθηνά λόγια.
Εγώ θέλω να μείνω στην ουσία κι όχι δηλαδή στα κουτσομπολιά και στο αν με έχει αντικαταστήσει η Πρόεδρος της Βουλής, κύριε Σαμαρά. Δεν αξίζει να έχουμε μια τέτοια αντιπαράθεση.
Θέλω να σας πω το εξής: Πρώτον, η Επιτροπή για τη Διερεύνηση του Δημόσιου Χρέους είναι μια επιτροπή που είναι ανοιχτή σε όλους. Και αν το παράπονό σας είναι ότι δεν παρευρεθήκατε…

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Δεν μας καλέσατε.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης):...εγώ λέω η Πρόεδρος της Βουλής να σας καλέσει να πείτε την άποψή σας και σας υπόσχομαι ότι θα είμαι παρών να σας ακούσω.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Πάρτι είναι;
(Γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Κάλεσε, όμως, το Προεδρείο της Βουλής, δεν κάλεσε κόμματα. Εγώ δεν πήγα ως εκπρόσωπος κόμματος. Δεν μίλησα καν. Παρευρέθην. Και παρευρέθην ξέρετε γιατί, κύριε Σαμαρά; Για να ακούσω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι κανένα παιδάκι το οποίο ξεγέλασε η Πρόεδρος της Βουλής και ήρθε για να δώσει αξία, την οποία υπέκλεψε η Πρόεδρος της Βουλής; Δεν γνώριζε και βρέθηκε εκεί; Αυτό είναι το πρόβλημά σας.
Το πρόβλημα σας, η αγωνία σας και το άγχος σας είναι ότι η Πρόεδρος της Βουλής εκκινεί μια διαδικασία, η οποία έχει την υποστήριξη και το κύρος και σημαντικών προσωπικοτήτων, αλλά και του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτό οφείλετε να το εκτιμήσετε. Οφείλετε τουλάχιστον να μην κατηγορείτε, παίζοντας παιχνίδια μάλιστα και με τους θεσμούς, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως κάποιον άνθρωπο που ξεγελάστηκε και πήγε σε μια εκδήλωση η οποία ήταν αντιδημοκρατικού περιεχομένου, ήταν αντιδημοκρατική.

Θέλω να έρθω στην ουσία των θεμάτων που θέσατε.
Κύριε Σαμαρά, να πούμε την αλήθεια. Θα θέλατε πολύ να κάνετε εξεταστική επιτροπή. Πάρα πολύ θα θέλατε. Ξέρετε γιατί δεν κάνατε; Γιατί ο συγκυβερνήτης σας ήταν ο κ. Βενιζέλος.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)
Αυτή είναι η αλήθεια, κύριε Σαμαρά. Και πείτε αυτή την αλήθεια δημόσια, να την ακούσουν οι Βουλευτές και ο ελληνικός λαός.
Εφόσον όμως σήμερα μας καταθέτετε εδώ μια πρόταση, καινοφανή κατά την άποψή μου, να διερευνήσουμε από το 1981 μέχρι το 2015 –δεν έχει ξανακουστεί αυτό- να διερευνήσουμε δηλαδή σχεδόν τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια, αφού εσείς με την πρότασή σας συμπεριλαμβάνετε ως υποσύνολο και την περίοδο που εμείς καλούμε σήμερα την ελληνική Βουλή να αποφασίσει, γιατί δεν υπερψηφίζετε σήμερα την πρόταση της Πλειοψηφίας αποδεικνύοντας ότι δεν έχετε κάτι να κρύψετε ή κάτι να φοβηθείτε, αλλά τα βγάζετε όλα στο φως και είστε ανοιχτός γιατί δεν φοβάστε τίποτα;
Σας καλώ, λοιπόν, να υπερψηφίσετε σήμερα την πρότασή μας, να την  υπερψηφίσετε και να αφήσετε τις υπεκφυγές.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)