ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η "μνημονιακή περίοδος" θα είναι μια παρένθεση στην ιστορία

Συγνώμη, σύντροφοι στην απόγνωση, αλλά έχω πρόβλημα στο να κατανοήσω την αριστερή αντιμνημονιακή "λογική" και την κατά μέτωπο επίθεση εναντίον των ομολογουμένως βλοσυρών δανειστών μας. Δικαίωμα της αριστερής κυβέρνησης να δαιμονοποιεί τους δανειστές, αλλά παραλογισμός και τρέλα την ίδια στιγμή να τους εκλιπαρεί για περισσότερα δανεικά. Δεν δαγκώνεις το χέρι κάποιου όταν του ζητάς βοήθεια. Μόνο ένας ηλίθιος το κάνει.
Στη διεθνή χρηματοπιστωτική ζούγκλα, όπου οι αόρατοι οικονομικοί δικτάτορες θησαύρισαν επινοώντας τοξικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα, διακινώντας, δηλαδή, αέρα κοπανιστό (πουλώντας μετοχές που δεν έχουν και κερδίζοντας δισεκατομμύρια με γυμνά CDSs και άλλα τοξικά παράγωγα), εκείνοι που θέτουν την ατζέντα και τους κανόνες είναι οι ισχυροί και όχι οι αδύνατοι, ακόμη κι αν οι δεύτεροι έχουν όλα τα δίκια με το μέρος τους, που στην περίπτωσή μας, δυστυχώς, δεν τα έχουμε. 
Λυπάμαι που το λέω, αλλά στα πλαίσια της απατηλής παγκοσμιοποίησης και της αόρατης, προς το παρόν, παγκόσμιας κυβέρνησης, η εμπειρία δείχνει ότι έχουν καταπατηθεί οι προαιώνιες αρχές και οι αξίες και επικρατεί το "δίκιο" του ισχυροτέρου. Όποιον ηγέτη σήκωσε κεφάλι και δεν παρέδωσε γη και ύδωρ στους εκπροσώπους της "Νέας Τάξης (Αταξίας) Πραγμάτων" τον εξόντωσαν ταπεινωτικά καταστρέφοντας και τη χώρα του. 
Το έκαναν με τον Σαντάμ Χουσεΐν και προκάλεσαν χάος και αιματηρό εμφύλιο στο Ιράκ που διαρκεί μέχρι σήμερα, το έκαναν με τον Καντάφι και κατέστρεψαν τη Λιβύη, ξεσπιτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που δημιουργούν αξεπέραστα προβλήματα στη Νότια Ευρώπη, το κάνουν στη Συρία με αιχμή του δόρατος τους τζιχαντιστές, και τώρα, μέσω ενός αμείλικτου οικονομικού πολέμου, το κάνουν στην Ελλάδα. Στόχος τους δεν είναι να πάρουν τα δανεικά πίσω, φορτώνοντάς μας με νέα δανεικά, όπερ σχιζοφρένεια, αλλά να αγοράσουν τη χώρα μας αντί πινακίου φακής και να γίνουμε σκλάβοι τους.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι πώς μπορεί να ελιχθεί η αριστερή κυβέρνηση με όσο το δυνατόν λιγότερες παράπλευρες απώλειες. Τα νταηλίκια της Ζωής και των άλλων καθαρόαιμων "αριστερών" μόνο περισσότερη ζημιά μπορούν να μας κάνουν. Το δε επαπειλούμενο δημοψήφισμα είναι ανήθικη μετάθεση των ευθυνών στο λαό. Θα έπρεπε να γνώριζε ο Αλέξης Τσίπρας όταν εκβίαζε πρόωρες εκλογές για να καταργήσει τα μνημόνια ότι οι υποσχέσεις του θα ήταν απραγματοποίητες. 

Δεν γνώριζε άραγε το στοιχειώδες που γνωρίζουν ακόμη και αγράμματες νοικοκυρές ή το γνώριζε και συνειδητά ψευδολογούσε για ν' αναρριχηθεί στην εξουσία; Είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, είτε δηλαδή ήταν αφελής και αδιάβαστος, είτε συνειδητός ψεύτης, το δημοψήφισμα δεν θα τον εξαγνίσει. Θα είναι υπεύθυνος και υπόλογος στη συνείδησή του, στο λαό και στην ιστορία για όσα επιπλέον δεινά συσσωρεύσει στο λαό η ανεύθυνη πολιτική του.

Βουλή, 5/5/2015- ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Νομίζω ότι είναι μεγάλης συμβολικής σημασίας το γεγονός ότι τη μέρα που ξημερώνει η επέτειος της εισαγωγής του πρώτου μνημονίου καταφέρνετε, κύριε Υπουργέ, ένα αποφασιστικό πλήγμα στη μνημονιακή λαίλαπα και τη μνημονιακή πολιτική.

Στέλνετε ένα αποφασιστικό μήνυμα, όπως στέλνει και αυτή εδώ η Αίθουσα ένα αποφασιστικό μήνυμα υπεράσπισης της κοινωνίας, υπεράσπισης των αδυνάμων, θωράκισης και αποκατάστασης των θυμάτων αυτής της πραγματικά μαύρης περιόδου που ονομάζεται «μνημονιακή περίοδος», που θα είναι αυτή μία παρένθεση στην ιστορία, αυτής της μαύρης περιόδου που είχε πλείστα χαρακτηριστικά αντιδημοκρατικά, όχι απλής παραβίασης των δημοκρατικών διαδικασιών, αλλά και κατάλυσης του ίδιου του Συντάγματος και πλήρους τρώσης του πυρήνα της δημοκρατίας, του κοινωνικού κράτους δικαίου.

Είναι πράξη ουσιαστικής αντίστασης και ανατροπής αυτό το νομοσχέδιο. Είναι πράξη αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού. Είναι πράξη υπεράσπισης των πιο ιερών αρχών και αξιών. Είναι πράξη πραγματικής αποκατάστασης της αδικίας, που είναι και πρέπει να παραμείνει πράξη και κατάσταση αφόρητη σε μια κοινωνία.

Πρέπει να συνεχίσει η αδικία να είναι αφόρητη. Πρέπει να μην την ανεχόμαστε. Πρέπει να μην την συνηθίσουμε. Πρέπει να μην επιτρέψουμε να υπάρξουν ξανά άνθρωποι των οποίων δοκιμάζεται η ίδια η ύπαρξή τους, η ίδια η ζωή τους, ο πυρήνας της ανθρώπινης αξίας, που είναι ό,τι πιο ιερό προστατεύει το Σύνταγμά μας, αλλά και το διεθνές και υπερνομοθετικό πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Και στέλνετε κι ένα μήνυμα εμψύχωσης στην κοινωνία, γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι αγωνίστηκαν και δεν έσκυψαν το κεφάλι, οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, που τις βλέπω χαμογελαστές στα θεωρεία, οι σχολικοί φύλακες, οι εκπαιδευτικοί, όλες εκείνες οι κατηγορίες εργαζομένων που αντιστάθηκαν, που δεν λύγισαν και δεν ισοπεδώθηκαν, δικαιώνονται.

Κι έτσι εμψυχώνουν και όλους όσοι στο μέλλον θα χρειαστεί να αντισταθούν, όχι βέβαια κατά αυτής της Κυβέρνησης, η οποία τους υπερασπίζεται, αλλά εναντίον εκείνων οι οποίοι επιδιώκουν να εξανδραποδίσουν την κοινωνία και να καταλύσουν τη δημοκρατία, στο όνομα σκοπιμοτήτων που ουδέποτε αποτέλεσαν ούτε και πρέπει να αποτελέσουν πανανθρώπινη αξία, στο όνομα σκοπιμοτήτων που ουδέποτε αποτέλεσαν υπερνομοθετικώς προστατευόμενα έννομα αγαθά.

Και αναφέρομαι, βεβαίως, και στο χρέος, που χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ως φόβητρο, ως εργαλείο εξανδραποδισμού, υποδούλωσης κοινωνιών ολόκληρων και λαών, που επιστρατεύεται ως μηχανισμός υποταγής και υποδούλωσης.

Είναι, λοιπόν, το μήνυμα σαφές που στέλνετε, κύριε Υπουργέ, και που στέλνει η Κυβέρνηση και που θα στείλει και η Βουλή κατά την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου. Και είναι ένα μήνυμα που πρέπει να το ακούσουν πολύ καλά ιδίως οι έχοντες θέση ευθύνης στις υπερνομοθετικές επιτροπές, τους υπερνομοθετικούς ή διεθνείς οργανισμούς που εμπλέκονται στη διαδικασία και της διαπραγμάτευσης και της αντιμετώπισης του προβλήματος της χώρας μας, το οποίο δεν αφορά μόνο τη χώρα μας ούτε δημιουργήθηκε με υπαιτιότητα μόνον κυβερνητικών Ελλήνων αξιωματούχων, οι οποίοι είναι αδιαμφησβήτητοι, αλλά δεν είναι αποκλειστικοί υπαίτιοι.

Το μήνυμα που πρέπει να παραληφθεί αυτούσιο από αυτό εδώ το νομοσχέδιο και από πολλά άλλα που έφερε η Κυβέρνηση, είναι ότι κανείς δεν δικαιούται να επιχειρεί να καταλύσει τη δημοκρατία ή την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο όνομα μιας αποπληρωμής φερόμενου χρέους, που τώρα θα ελεγχθεί σε τι ακριβώς συνίσταται και ποιο κομμάτι του είναι τυχόν νόμιμο και ποιο είναι πράγματι παράνομο και επονείδιστο.

Ουδείς από τους κατέχοντες είτε θέσεις κυβερνητικές σε άλλες χώρες-μέλη των διεθνών οργανισμών όπου συμμετέχει η Ελλάδα, είτε θέσεις αξιωματούχων σε όργανα των διεθνών οργανισμών αυτών δεν νομιμοποιείται να απειλεί ότι αν δεν ενδώσει η Κυβέρνηση ή η Βουλή, θα καταστρατηγηθούν ξανά, θα παραβιαστούν ξανά δικαιώματα και ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αίμα, που καταβαραθρώθηκαν, εν μία νυκτί συνήθως, από πολύ πρόθυμους συμπράττοντες, κυβερνητικούς και κοινοβουλευτικούς, και που αυτή τη στιγμή ανασταίνετε πραγματικά με αυτές τις διατάξεις.

Κύριε Υπουργέ, υπ’ αυτήν την έννοια - θέλω να το πω - δεν είναι καθόλου τυχαία και η επίθεση την οποία έχετε δεχθεί, επίθεση στοχοποίησης, επίθεση δαιμονοποίησης, επίθεση απόπειρας εμφάνισής σας ως έχοντος, δήθεν, σύγκρουση συμφερόντων, την ίδια ώρα που εκείνοι που κουνούν το δάκτυλο, είναι αυτοί που αποδεδειγμένα έχοντες σύγκρουση συμφερόντων, όφειλαν να έχουν απόσχει από την ανάληψη και κυβερνητικών θέσεων σε προηγούμενες περιόδους και άλλων ευθυνών που τους έφερναν αντιμέτωπους με άλλες ιδιότητες και σχέσεις τους.

Το να λέγεται σε έναν άνθρωπο, ο οποίος εγκατέλειψε τη θέση του Ευρωβουλευτή που πολλοί επιδιώκουν να χρησιμοποιούν ως απάγκιο οικονομικό και πολιτικό και ήλθε μάχιμος να υπερασπιστεί αυτές τις πολιτικές, το να επισείεται η σκιά της ύπαρξης σύγκρουσης συμφερόντων σε έναν άνθρωπο που στη δικηγορική του διαδρομή -και οφείλω να το πω, γιατί το γνωρίζω εξ ιδίας αντιλήψεως- έχει πάμπολλες φορές, ανιδιοτελώς, υπερασπιστεί ανθρώπους δοκιμαζόμενους στον πυρήνα των ελευθεριών και των δικαιωμάτων τους, ε, πάει πολύ!

Ήθελα αυτό να ειπωθεί ξεκάθαρα, όπως ήθελα να πω ξεκάθαρα ότι είναι άκρως υποκριτικό εκείνοι οι οποίοι χρησιμοποίησαν τις διατάξεις περί πειθαρχικού δικαίου, καταστρατηγώντας κάθε έννοια δίκαιης δίκης και τεκμηρίου αθωότητας, την ίδια ώρα που εξυπηρετούσαν εαυτούς, αλλήλους και ημετέρους με τροπολογίες της ντροπής της τελευταίας στιγμής, να ισχυρίζονται δήθεν ότι κόπτονται περί επιόρκων. Εάν πραγματικά κόπτονται περί επιόρκων, θα συμπράξουν στις εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής για το μνημόνιο, που σήμερα εξέλεξε το Προεδρείο της. 

Εάν κόπτονται περί επιόρκων, θα συμπράξουν στο να ελεγχθούν όλα τα επίορκα κυβερνητικά στελέχη των προηγούμενων περιόδων. Εάν κόπτονται περί επιόρκων πρέπει, επίσης, να τοποθετηθούν καθαρά και σε σχέση με τον ελεγχόμενο ποινικά σημερινό Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ και σε σχέση με την ελεγχόμενη ποινικά σημερινή Πρόεδρο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και σε σχέση με το σημερινό Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, που για πάρα πολλά πράγματα θα πρέπει να ελεγχθεί.

Αρκετά, λοιπόν, με αυτές τις υποκριτικές και κροκοδείλιες τοποθετήσεις από εκείνους οι οποίοι κατεξοχήν έχουν ενεργήσει καταχρώμενοι την εκτελεστική εξουσία και τη νομοθετική εξουσία την οποία είχαν, ακριβώς για να καλύψουν επιόρκους, ακριβώς για να τους παράσχουν ασυλία και ατιμωρησία.

Θα ήθελα να πω δύο λόγια για τις επιστρατεύσεις. Οι επιστρατεύσεις ή επιτάξεις ήταν ένα από τα πολλά αντιδημοκρατικά εργαλεία αποτροπής των αντιδράσεων στις αντιδημοκρατικές, αντικοινωνικές και βαθιά αντιδραστικές πολιτικές που ακολούθησαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις. 

Επιτάχθηκαν οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες για πάρα πολλούς μήνες, οι ναυτεργάτες, οι εκπαιδευτικοί. Οι κατεξοχήν φορείς φρονήματος και ηθικού επιστρατεύθηκαν. Ακόμη-ακόμη και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ.
Αυτά ήταν τα δείγματα αδυναμίας της Κυβέρνησης να έχει οποιαδήποτε γείωση με την κοινωνία της προηγούμενης κυβέρνησης, της μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, αυτά ήταν τα δείγματα που διανθίστηκαν κι από άλλα, όπως το «μαύρο» στην ΕΡΤ, που νομίζω ότι έπεισε και τους πλέον επιφυλακτικούς ή συντηρητικούς ότι μνημόνιο σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας. Και αυτήν τη στιγμή πραγματοποιείται η αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Να μην ξεχνάμε - και δεν ξεχνάμε και δεν θα ξεχάσουμε - ότι όταν άλλοι μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Να μην ξεχνάμε και να μην ξεχάσουμε ότι τη θυσία αυτών των ανθρώπινων ζωών ζητούσαν και οι συμπράττοντες και οι εμφανιζόμενοι ως δανειστές.
Να μην ξεχνάμε - και θέλω να το πω - ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τουλάχιστον, η οποία με πολλούς τρόπους έχει υπερβεί το πεδίο της αρμοδιότητας και του ρόλου της, έχει εκείνη σύγκρουση συμφερόντων καταγεγραμμένη από την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διότι συντρέχουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δύο ιδιότητες οι οποίες είναι δυνητικά κι αποδεικνύονται εν τοις πράγμασι ασύμβατες μεταξύ τους: Η ιδιότητα του Οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ιδιότητα του δανειστή. Με την ιδιότητα του δανειστή επισπεύδει για να εισπράξει, όμως υπερισχύει η ιδιότητα του Οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οφείλει να περιφρουρεί τις συνθήκες και τις αρχές που είναι καταστατικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν μπορεί να καταλύεται το κοινωνικό κράτος. Δεν μπορεί να καταλύεται η δημοκρατική διαδικασία. Δεν μπορεί να υποσκάπτεται μέχρις εξουθενώσεως και εξαϋλώσεως η αρχή και ο σκοπός της ευημερίας των λαών και των κοινωνιών προς όφελος της εξυπηρέτησης των δανειστών.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσει η Βουλή αυτή να ψηφίζει νομοσχέδια που κάνουν περήφανο, εμψυχώνουν και κινητοποιούν κάθε δημοκρατικό πολίτη. Πρέπει να συνεχίσει η Κυβέρνηση να φέρνει νομοσχέδια που αποκαθιστούν λίγο-λίγο την πληγείσα Δημοκρατία, που κάποιοι την ονομάζουν «η Δημοκρατία μας» αλλά εννοούν κάτι άλλο. Γιατί όταν μιλάει για τη «Δημοκρατία μας» ο κ. Κεδίκογλου, όταν μιλάει για τη «Δημοκρατία μας» ο κ. Μητσοτάκης, εννοούν κάτι πολύ διαφορετικό από τη Δημοκρατία όπως αυτή ορίζεται στο πλαίσιο του Συντάγματος.
Νομίζω ότι η ρήση σας, κύριε Υπουργέ, ότι αυτή δεν είναι η τελευταία μας λέξη, αλλά η πρώτη, αποτελεί πηγή πραγματικής αισιοδοξίας για πάρα πολλούς ανθρώπους.
Νομίζω, ακόμη, ότι στην προσπάθεια, που γίνεται από την Κυβέρνηση, υπεράσπισης της κοινωνίας, αυτοί οι άνθρωποι εμψυχώνονται για να κινητοποιούνται. Και αυτό είναι ζωτικό.
Τέλος, νομίζω επίσης και θα το επαναλάβω, ότι πρέπει να υπάρξει μια πραγματική αυτοσυγκράτηση των Υπουργών σε σχέση με τη διαδικασία κατάθεσης των τροπολογιών.
 Γνωρίζω και γνωρίζετε ότι και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό έχει γίνει πολύ αυστηρή σύσταση να μην παραβιάζεται το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής σε σχέση με τις τροπολογίες. Νομίζω ότι αδικούμε νομοσχέδια, όπως αυτό, όταν ανοίγουν άλλα πεδία που μπορούν με κανονικό τρόπο να έρχονται σε συζήτηση. Αυτό μόνο θα πω. Τα υπόλοιπα τα είπα από την Έδρα.
Θα ήθελα, πραγματικά, κλείνοντας να πω ότι είναι πεδίο δόξης λαμπρόν η τωρινή περίοδος για την οριστική και αμετάκλητη ισοπέδωση των μνημονιακών σκοπιμοτήτων και πολιτικών όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για όλη την Ευρώπη. 

Να μην ξεχνάμε ότι αυτά που σήμερα υπερασπιζόμαστε σε ένα Κοινοβούλιο και μέσα σε συγκροτημένους θεσμούς, άλλοι τα κατέκτησαν με το αίμα τους, με την ελευθερία τους, με τον ιδρώτα τους σε περιόδους όπου τίποτα δεν ήταν κεκτημένο και κατακτημένο.

Αυτούς να τιμάμε, ιδίως αυτές τις ημέρες που συμπληρώνονται και εβδομήντα χρόνια από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι αντιστάσεις και η αντίσταση που πραγματοποιείται στα μνημόνια, είναι μικρό δείγμα αντίστασης σε σχέση με την αντίσταση που έχουν πραγματοποιήσει σε προηγούμενες περιόδους άλλες κοινωνίες και οι πρόγονοί μας.

Σας ευχαριστώ.