ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Ζητούν περισσότερες θυσίες για να μη χαθούν οι έως τώρα θυσίες μας!

Απαιτούν νέες θυσίες για να μην αποβούν μάταιες οι πενταετείς θυσίες του ελληνικού λαού! Μας λένε δηλαδή ότι χρειαζόμαστε κι άλλο μαστίγωμα για να μην πάει χαμένο το προηγούμενο μαστίγωμα! Θα μου πεις άλλη αίσθηση θα έχουν οι θυσίες που θα επιβληθούν, οσονούπω, από την αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σαν να συγκρίνεις σκαμπίλι από αριστερόχειρα με σκαμπίλι από δεξιόχειρα. Όσο να 'ναι, του ζερβού το σκαμπίλι είναι ελαφρύτερο. 
Κάπως έτσι νιώθει η πλειοψηφία των Ελλήνων και δίνει ακόμη προβάδισμα στον Αλέξη Τσίπρα, παρόλο που μας ετοιμάζει τρίτο μνημόνιο, αν βέβαια γλιτώσουμε το Grexit... 

Και να σκεφτείτε ότι η Ιρλανδία που είχε μπει σε μνημόνιο μαζί μ' εμάς, ανακοίνωσε αύξηση 7% στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων!

Κατά τ' άλλα η τρομοκρατία έξωθεν και έσωθεν συνεχίζεται ανελέητα και μας έχουν φτάσει πλέον σε σημείο ανοσίας ώστε ν' αδιαφορούμε πια για το τι θα μας ξημερώσει... 
"Δεν φοβόμαστε τίποτα, δεν ελπίζουμε τίποτα, είμαστε ελεύθεροι", θα έλεγε ίσως για λογαριασμό μας ο Καζαντζάκης, αν ζούσε στη σημερινή εποχή της καθολικής χρεοκοπίας κάθε αρχής και αξίας. 
Ωστόσο, ένας λαός που ούτε φοβάται ούτε ελπίζει δεν μπορεί να δημιουργήσει τίποτα. 
Πόσο απέχουμε από αυτό το εφιαλτικό σημείο της ολοκληρωτικής παράλυσης;