ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Χάρης Θεοχάρης: Παρακολουθούμε μια πραγματική κακοφωνία της κυβέρνησης

Βουλή, 11/6/2015- ΘΕΟΧΑΡΗΣ (ΧΑΡΗΣ) ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ και τον κύριο Υπουργό που θα απαντήσει στην ερώτησή μου.
Κύριε Υπουργέ, η κατάσταση με τις διαπραγματεύσεις έχει στην ουσία φτάσει στο απροχώρητο. Παρακολουθούμε όχι πια διγλωσσία ή τριγλωσσία, αλλά μια πραγματική κακοφωνία από την πλευρά της Κυβέρνησης. Άλλοι ζητάνε ρήξη, άλλοι ζητάνε δραχμή. Ακούμε για μονομερείς ενέργειες. Την άλλη στιγμή ακούμε, «υπάρχει συμφωνία» ή «θα τα κάνουμε Κούγκι». Το πρωί είναι τα πράγματα έτσι, το βράδυ είναι διαφορετικά. Και πάντοτε σε καλό κλίμα! Δεν έχουμε αποτελέσματα, αλλά έχουμε τουλάχιστον καλό κλίμα!
Παρακολουθούμε την Κυβέρνηση να ελπίζει στα λεφτά του θείου από την Αμερική. Τη μια μέρα είναι τα 5 δισεκατομμύρια από τον ρωσικό αγωγό, κοροϊδεύοντας τον κόσμο ότι μπορεί οι ευρωπαίοι να πληρώνουν μόνοι τους για αυτό τον αγωγό, από τον οποίο θα χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα για να τους τη φέρουμε. Την άλλη έχουμε τα έντοκα των Κινέζων, οι οποίοι θα βάλουν δισεκατομμύρια και τελικά βάζουν 200 εκατομμύρια. Και τέλος, είχαμε χθες, προχθές την «Αυγή» να ανακαλύπτει και 27 δισεκατομμύρια και να μας βγάζει από όλη αυτή τη δυσκολία. Νομίζω ότι μετά από αυτό δεν υπάρχει λόγος διαπραγμάτευσης, ότι είμαστε μια χαρά!

Ελπίζει η Κυβέρνηση σε πολιτική διαπραγμάτευση και σε πίεση. Η Μέρκελ να πιέσει λίγο τη Λαγκάρντ. Ο Γιούνκερ να πιέσει τη Μέρκελ. Η Λαγκάρντ να πιέσει τον Τόμσεν. Ο Λιού να πιέσει τον Σόιμπλε. Ο Ομπάμα να πιέσει τη Μέρκελ. Έχουμε χάσει πια τον μπούσουλα. Αυτό δεν είναι στρατηγική διαπραγμάτευσης, δεν είναι συνταγή για φαΐ, αυτό είναι μια σαβουρόπιτα. Βάζουμε πίτα πάνω, πίτα κάτω, ό,τι βρούμε στο ψυγείο, τα ρίχνουμε μέσα. Έτσι, όμως, ο ελληνικός λαός δεν θα φάει φαΐ, θα μείνει πεινασμένος.

Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε έτσι. Και το δείχνει πια και ο κόσμος, ο οποίος βλέπει ότι η διαπραγματευτική τακτική της Κυβέρνησης είναι μειοψηφία στον κόσμο. Το 54% διαφωνεί με τον τρόπο, με τον οποίο διεξάγεται η διαπραγμάτευση και μόνο ένα 45% συμφωνεί.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα: Παρακολουθούμε τη διαπραγμάτευση για το πρωτογενές πλεόνασμα. 
Επί μια εβδομάδα οι εταίροι μας λένε 1%, εμείς λέμε 0,6%. 
Μας ξαναλένε 1%, εμείς λέμε 0,75%. 
Μας ξαναλένε 1%. Τελικά συμφωνούμε στο 1%. 
Αν είχαμε τον Μάρτιο αυτού του είδους τη συμφωνία, θα μπορούσαμε να πετύχουμε 1% με 1,2%, αλλά θα είχαμε και μια οικονομία ισορροπημένη κοντά στο 0%. 
Τώρα ενδεχομένως να έχουμε και 1% πρωτογενές έλλειμμα και να χρειαστεί να πάρουμε πολύ χειρότερα μέτρα. 
Ποια είναι η λογική, με την οποία περιφέρουμε τις κόκκινες γραμμές από συνέντευξη σε συνέντευξη, ακυρώνοντας τη διαπραγματευτική στάση; 
Εγώ σας ρωτάω: Ξέρει κανένας τις κόκκινες γραμμές του ΔΝΤ ή του Σόιμπλε; Μόνο τις δικές μας κόκκινες γραμμές και συνεπώς αυτό είναι που τις ακυρώνει στην πράξη.

Η οικονομία στο μεταξύ έχει παγώσει: Μείον 0,2% μείωση του ΑΕΠ, ο τουρισμός σε απειλή και σε αποδρομή - ενώ είχε ξεκινήσει καλά, όλα τα νούμερα έχουν γυρίσει προς το αρνητικό - εξήντα επιχειρήσεις καθημερινά κλείνουν, η ανεργία άρχισε να ανεβαίνει. Ανακοίνωσε για το Μάιο η ΕΛΣΤΑΤ ανεργία που έχει πια τίτλο ΣΥΡΙΖΑ. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Ο κόσμος θέλει τη συμφωνία, όπως μας λένε οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, σε ποσοστό 58%. Και θέλει φυσικά το ευρώ σε ποσοστό 80%. Ανησυχεί πια το 60% του κόσμου, ενώ η ελπίδα από το 80% έχει πέσει στο 30%. Γιατί; Διότι διαισθητικά νιώθει ο κόσμος την καταστροφή που συνεπάγονται τα άλλα σενάρια: 

Η δραχμή, που μπορεί να του μειώσει στο ένα πέμπτο την αγοραστική του δύναμη. 
Μπορεί να αναγκαστούν να κουρευτούν καταθέσεις. 

Και το χειρότερο; Μπορεί να είμαστε στη δραχμή και να χρειαζόμαστε στήριξη από τους εταίρους μας για την ισοτιμία και άρα, να είμαστε στο μνημόνιο. 

Ο κόσμος μπορεί να καταλήξει να έχει και δραχμή και μνημόνιο. Και αυτό θα είναι το χειρότερο αποτέλεσμα.

Συνεπώς, ούτε τα capital controls είναι κάτι που ο κόσμος θέλει να δει. Τα φοβάται. Γιατί; Διότι δεν θα έχει πρόσβαση στα χρήματά του. Θα κάνει συναλλαγές μόνο εσωτερικά στις τράπεζες και δεν θα μπορεί να πάρει χρήματα για να κάνει συναλλαγές με μετρητά. Και, φυσικά, ακόμα και η πληρωμή μισθών και συντάξεων, που και τώρα είναι πάρα πολύ δύσκολη - και αυτός ο μήνας είναι δύσκολος για να το καταφέρετε - θα γίνει ουσιαστικά αδύνατη σε ένα τέτοιο σενάριο.

Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω ως αρμόδιο Υπουργό:

Ποιο είναι το πλαίσιο που ήδη έχουμε πια διαμορφώσει για τα επιμέρους υπό συζήτηση θέματα; Ελπίζω μετά και τις χθεσινές συναντήσεις του Πρωθυπουργού με την κ. Μέρκελ και τον κ. Ολάντ να έχουμε καταλήξει πια σε κάποιο πλαίσιο, ιδίως στον ΦΠΑ, στα κόκκινα δάνεια, στο ασφαλιστικό, εργασιακό, το πρωτογενές πλεόνασμα και τα δημοσιονομικά. Ειδικότερα, ποιες είναι οι προτάσεις μας σε σχέση με αυτές των εταίρων;

Δεύτερον, αν έχει διασφαλιστεί η καταβολή των δόσεων του Ιουνίου 2015, καθώς τις πήγατε όλες στο τέλος του μηνός. Έχουν διασφαλιστεί συνολικού ύψους 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ ή πρόκειται να αναβληθούν οι εν λόγω πληρωμές;
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Μπαλάφας): Ευχαριστούμε, κύριε Θεοχάρη.
Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για τρία λεπτά.

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομικών): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Θεοχάρη.

Ο ελληνικός λαός, κύριε Θεοχάρη, όπως πολύ σωστά είπατε, θέλει τη συμφωνία, όπως τη θέλει και η Κυβέρνηση. Όμως, δεν θέλει την υποταγή. Και δεν θέλει την υποταγή σε έναν μισανθρωπικό παραλογισμό σαν αυτόν των τελευταίων πέντε ετών. Η εντολή που πήραμε ήταν η συμφωνία, μέσα από μια διαπραγμάτευση, έτσι ώστε να υπάρχει ένα δημοσιονομικό πλαίσιο, ένα μεταρρυθμιστικό πακέτο, μια αναδιάρθρωση χρέους, ένα επενδυτικό πρόγραμμα που όλα μαζί να δίνουν την ελπίδα για διέξοδο από την κρίση των τελευταίων πέντε ετών.

Αυτό σημαίνει διαπραγμάτευση, από αυτές που δεν είχαμε τα τελευταία πέντε χρόνια. Γιατί δεν είχαμε τα τελευταία πέντε χρόνια διαπραγμάτευση; Πάρα πολύ απλά, γιατί καμία Κυβέρνηση στο παρελθόν, από το Μάιο του 2010, δεν διανοήθηκε αυτό που κάνουμε, δηλαδή να συζητάμε με ανοιχτό μυαλό για τα πάντα, να δεχόμαστε τις προτάσεις των θεσμών, να αντιπαραθέτουμε σε αυτές τις δικές μας θέσεις και να είμαστε διατεθειμένοι να πούμε όχι. 

Γιατί, όπως γνωρίζετε, κύριε Θεοχάρη, είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στον δημόσιο είτε στο διεθνές στερέωμα είτε στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, αν δεν είσαι διατεθειμένος να διανοηθείς ότι θα πεις όχι σε αυτό που θα σου πει ο δανειστής σου ή ο εταίρος σου την τελευταία στιγμή, απλά δεν διαπραγματεύεσαι. 
Αιτείσαι και σέρνεσαι σε μια σκοτοδίνη σαν αυτήν που είχαμε τα τελευταία πέντε χρόνια.

Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω τον υπόλοιπο χρόνο για να απαντήσω σε μια δική σας, αν θέλετε, πολυφωνία και ένα θόρυβο, τον οποίο δεν τον περίμενα από εσάς, κύριε Θεοχάρη, γιατί ξέρετε ότι σας εκτιμώ σε προσωπικό επίπεδο. 
Ποτέ η θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης δεν ήταν ότι μια συμφωνία για έναν αγωγό με τη Ρωσία ή μια συμφωνία με τους Κινέζους για κάποιες ιδιωτικοποιήσεις θα αποτελούσε μοχλό άσκησης πίεσης στους εταίρους και θα ήταν μια εναλλακτική λύση της συμφωνίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οικογένειας. 
Έχω δηλώσει τουλάχιστον είκοσι φορές από την 25η Ιανουαρίου ότι η διμερής σχέση μεταξύ της Ελλάδας και φίλων χωρών εκτός Ευρωζώνης, δεν αποτελούν υποκατάστατο μιας έντιμης και βιώσιμης συμφωνίας με την Ευρωζώνη. 
Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί αναφέρεστε σε αυτό.

Είπατε ότι ελπίζουμε σε πολιτική διαπραγμάτευση. Τι νομίζετε ότι συνέβαινε χθες το βράδυ; Χθες το βράδυ ο Πρωθυπουργός διαπραγματευόταν με τον Γάλλο Πρόεδρο και τη Γερμανίδα Καγκελάριο. Όπως και σήμερα συνεχίζεται μια τέτοια συζήτηση σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Αυτή η διαπραγμάτευση δεν θα συνέβαινε, αν δεν ήμασταν διατεθειμένοι να κάνουμε αυτό για το οποίο κάποιοι - δεν ξέρω αν εσείς συμπεριλαμβάνεστε σε αυτούς - μας εγκαλούν. Και τι είναι αυτό; Να στοχεύσουμε στη ρίζα του προβλήματος των μνημονιακών πολιτικών, η οποία ήταν η λογική ασυνέπεια των στόχων.

Από τη μια μεριά ζητούσαν πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία τα βάσιζαν σε κάποιες υποθέσεις για ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα είχαν ως προϋπόθεση, αν θέλετε, κάποιους δημοσιονομικούς στόχους, κάποια μέτρα φορολογικά ή περικοπές που εφόσον επιβάλλονταν, με στόχο αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, εξασφάλιζαν με μαθηματική ακρίβεια ότι δεν θα μπορούσαμε να πιάσουμε ποτέ - και δεν πιάναμε - το ρυθμό ανάπτυξης που αποτελούσε το αξίωμα, πάνω στο οποίο χτιζόταν αυτό το αλγεβρικό υπόδειγμα.

Όταν, λοιπόν, σήμερα μας ζητούν τα πρωτογενή πλεονάσματα που ζητούν - και παρεμπιπτόντως να σας πω ότι δεν έχουμε συμφωνήσει σε καμία περίπτωση στο 1% για φέτος, αυτό αναφέρθηκε σε κάποιες εφημερίδες, αλλά δεν ισχύει και σας το λέω πληροφοριακά - για παράδειγμα 3% έως 3,5% κατά μέσον όρο για τα επόμενα πέντε χρόνια, στη βάση της υπόθεσης θα έχουν πάνω από 3%, όσον αφορά το ρυθμό ανάπτυξης του πραγματικού εισοδήματος και παράλληλα μας ζητάνε μέτρα του 3% και 3,5% του ΑΕΠ, αρνούμενοι να μεταβούν από μια στατική σε μια δυναμική ανάλυση, ζητώντας για παράδειγμα αύξηση από το ΦΠΑ η οποία να μην λαμβάνει υπόψη της καμία απολύτως αναπτυξιακή δυναμική, πάρα πολύ απλά σας λέω, κύριε Θεοχάρη - νομίζω το καταλαβαίνετε και θα μου πείτε στη δευτερολογία σας αν συμφωνείτε ή όχι - ότι αυτού του είδους η προσέγγιση είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Εμείς δεν πρόκειται ποτέ να προσυπογράψουμε σ’ αυτό.

Δυστυχώς, ο κ. Σταϊκούρας έφυγε. Ανέφερε κάτι το οποίο λέγεται, ότι δηλαδή από την αρχή εμείς είπαμε ότι δεν θέλουμε τις δόσεις.

Αυτό που λέμε, κύριε Θεοχάρη – και κύριε Σταϊκούρα, αν ήταν εδώ να με ακούσει  είναι ότι αντίθετα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, εμείς δεν θέτουμε την επόμενη δόση ως τον στόχο. Οι δόσεις είναι μέσα, δεν μπορεί να είναι στόχοι
Τόσα χρόνια, πέντε χρόνια τώρα ήταν «νυν υπέρ πάντων η επόμενη δόση» και για να την πάρουμε, προσυπογράφαμε λογικά ασυνεπή δημοσιονομικά πλάνα, τα οποία μας μεγέθυναν τις επόμενες δόσεις που έπρεπε να πάρουμε για να συντηρηθεί αυτή η σκοτοδίνη, για να συντηρηθεί αυτό το ψέμα.

ΦΠΑ: Εσείς συμφωνείτε με την πρόταση των θεσμών; Εγώ πιστεύω ότι δεν συμφωνείτε, γιατί σε συνδυασμό με αυτά που ζητούν όσον αφορά το ασφαλιστικό και το δημοσιονομικό πλαίσιο το οποίο σας περιέγραψα, εάν προσυπογράψουμε αυτή τη στιγμή για να κλείσει αυτή η συμφωνία, όπως θέλει ο ελληνικός λαός να κλείσει αυτή η συμφωνία, σε έξι μήνες, σε δώδεκα μήνες θα είμαστε πάλι εδώ με μία συνέχιση της σκοτοδίνης. Αυτό δεν το κάνουμε. Γιατί; Διότι είμαστε υπεύθυνη Κυβέρνηση και δεν προσυπογράφουμε λογικά ασυνεπείς και μισανθρωπικές συμφωνίες.
Σας ευχαριστώ.

 ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Μπαλάφας): Ευχαριστούμε.
 Το λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης για τρία λεπτά.

ΘΕΟΧΑΡΗΣ (ΧΑΡΗΣ) ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πολύ εμπεριστατωμένη απάντηση. Πάντοτε παίρνω τέτοιες από τον Υπουργό τον οποίο και εγώ έχω σε εκτίμηση για τις γνώσεις του. Έχουμε, όμως, και κάποιες διαφωνίες, οπότε θα επιμείνω σ’ αυτές.

Μιλήσατε για το θέμα του μοχλού άσκησης πίεσης. Εσείς πράγματι, κύριε Υπουργέ, έχετε πει πάρα πολλές φορές ότι δεν είναι μοχλός άσκησης πίεσης και τα ταξίδια του Πρωθυπουργού στις διάφορες χώρες, αλλά και οι δυνητικές συμφωνίες που μπορεί να έρθουν απ’ αυτά τα ταξίδια. Ξέρετε, όμως, πολύ καλά - και δεν μπορεί να εθελοτυφλείτε - ότι υπάρχουν άλλοι σημαντικότατοι Υπουργοί οι οποίοι ρητά χρησιμοποιούν αυτή τη στρατηγική σε μία προσπάθεια είτε να στρέψουν την πολιτική της Κυβέρνησης προς αυτήν την κατεύθυνση είτε για τους οποιουσδήποτε άλλους λόγους είτε απλώς είναι μια ελπίδα που μπορεί να έχουν.

Για να αναφερθώ σ’ αυτά που έχετε πει και να απαντήσω περιληπτικά σ’ αυτά, μιλάτε για συμφωνία, όχι για υποταγή. Μαζί σας. Εμείς δεν διαφωνούμε στη λογική αυτού που λέτε. Επίσης, πράγματι είναι λάθος θα συζητάμε για την επόμενη δόση, είναι λάθος να ψάχνουμε να βρούμε ένα πρόγραμμα υφεσιακό, ένα πρόγραμμα που θα βάλει νέους φόρους, χωρίς να βοηθήσει καθόλου την ανάπτυξη.

Χρειαζόμαστε μια απλή σταθεροποίηση αυτή τη στιγμή, την οποία grosso modo την είχαμε τα προηγούμενα χρόνια, μια σταθεροποίηση των πρωτογενών αποτελεσμάτων σε κάποιο επίπεδο ανεκτό και από κει και πέρα μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα φέρουν την ανάπτυξη. Δεν βλέπουμε, όμως, με τη δική σας λογική να συμβαίνει αυτό και δεν συμβαίνει αυτό για πολλούς λόγους και στρατηγικούς και τακτικούς.

Όσον αφορά τους τακτικούς λόγους, οι λόγοι είναι ότι επειδή δεν ήσασταν ώριμοι και έτοιμοι να πάρετε μια συμφωνία, την οποία πάνω-κάτω αυτή θα πάρετε, ίσως και χειρότερη από το Μάρτιο, και θα αναγκαστείτε τώρα να την πάρετε τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, κάνετε μια συμφωνία η οποία αναγκαστικά θα έχει και νέα υφεσιακά μέτρα.

Είτε θα είναι αυτά έκτακτη εισφορά, όπως είναι στις 47 σελίδες, η οποία είναι περισσότερο υφεσιακή από την αύξηση του ΦΠΑ, είτε είναι η αύξηση του ΦΠΑ η οποία είναι στο σχέδιο Γιούνκερ – να το πω έτσι  νομίζω ότι λίγο ενδιαφέρει από την άποψη αυτή. 
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι τρεις μήνες μετά θα πάρουμε μια χειρότερη συμφωνία, διότι τα νούμερα είναι χειρότερα και ξεκινάμε από χειρότερη βάση.

Μιλήσατε για επενδυτικό πρόγραμμα. Φυσικά. Από καμία συμφωνία δεν μπορεί να λείπει το επενδυτικό πρόγραμμα. Μιλήσατε, όμως, και για αναδιάρθρωση χρέους. Εδώ θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί.
Δεν είναι δυνατόν έτσι όπως κάνατε τα πράγματα και έτσι όπως σας παραδόθηκαν και από την προηγούμενη κυβέρνηση - η οποία πράγματι παρέδωσε μια οικονομία χειρότερη απ’ ό,τι ήταν προς τα τέλη του 2013 και στις αρχές του 2014 - η αναδιάρθρωση του χρέους είναι σχεδόν αδύνατη να γίνει με μια συνολική συμφωνία. 
Ο λόγος είναι απλός: Δεν μπορείς την ίδια στιγμή από κάποιον να του ζητάς χρήματα απλώνοντας το χέρι και την ίδια στιγμή να του λες «αυτά που ήδη σου χρωστάω θα μου τα σβήσεις από το τεφτέρι». Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα και το καταλαβαίνει και ο πιο απλός άνθρωπος στο δρόμο. Νομίζω ότι μπορείτε να το καταλάβετε.

Χρειάζεται εμπιστοσύνη για να μπορέσετε να χτίσετε μια σωστή συμφωνία. Την εμπιστοσύνη μόνο σταδιακά μπορεί η Κυβέρνηση να τη χτίσει, διότι έχει κλοτσήσει την καρδάρα με το γάλα. Η καρδάρα ήταν μισογεμάτη, ήρθατε τις πρώτες μέρες, τον πρώτο μήνα και βάλατε ένα λιθαράκι, τη γεμίσατε λίγο παραπάνω και μετά δώσατε μια κλοτσιά και τώρα δεν υπάρχει εμπιστοσύνη από τους εταίρους μας.

Είστε και εσείς μέρος του προβλήματος, διότι αναγκαστικά θα φέρετε ένα πρόγραμμα που θα είναι καρμπόν των προγραμμάτων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ προηγουμένως.

Όσον αφορά για το 1%, μην εγκαλείτε εμένα. Πάρτε τηλέφωνο και μιλήστε με τον κ. Φλαμπουράρη που χθες το βράδυ στην Έλλη Στάη ανέφερε ο ίδιος ότι θα έχουμε συμφωνία για το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1%. Εγώ δεν είμαι αυτός ο οποίος το λέει. Απλώς μεταφέρω το μήνυμα των υπολοίπων Υπουργών της Κυβέρνησής σας.

Να έχετε, λοιπόν, ανοιχτό μυαλό. Προφανώς πρέπει να σκεφτόμαστε το όχι, αλλά εδώ ακούμε να μας ρωτάνε τι θα γίνει αν δεν δώσουν οι Ευρωπαίοι αυτά που ζητάμε. Αν δεν δώσουν οι Ευρωπαίοι αυτά που ζητάμε, κύριε Υπουργέ, αποτύχατε. Διότι μας λέγατε ότι δεν μπορούν να αρνηθούν αυτά που θα τους πούμε. Έχουν να χάσουν πολύ περισσότερα απ’ ό,τι εμείς, συνεπώς δεν δικαιολογείται να αρνηθούν τη συμφωνία μαζί μας.

Και τέλος, όσον αφορά το ΦΠΑ – γιατί είναι ένα θέμα που έχω κάνει και προσωπικά προτάσεις  δεν συμφωνούμε με την πρόταση των εταίρων. Δεν συμφωνούμε όμως και με την ελληνική πρόταση. Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να πάτε σε έναν ενιαίο συντελεστή στο 18-19%, με το μικρό συντελεστή στο 8-9%. Με αυτόν τον τρόπο θα πατάξετε τη φοροδιαφυγή. Να απαλλάξετε τις επιχειρήσεις μέχρι 30.000 ευρώ τζίρο από το βραχνά του ΦΠΑ των δηλώσεων και των πληρωμών. Δεν θα χάσετε πολλά λεφτά.

Με αυτόν τον τρόπο θα μειώσετε και τη γραφειοκρατία. Έτσι, έστω και αν υπάρχει μια επιβάρυνση, αυτή να συνεπικουρείται από τη μείωση της φοροδιαφυγής, να πολλαπλασιάζεται το όφελος της προσπάθειας των Ελλήνων αλλά και συγχρόνως οι επιχειρήσεις να πάρουν κάτι πίσω που είναι η μείωση του κόστους τους από τη γραφειοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Μπαλάφας): Ευχαριστούμε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για τρία λεπτά παρακαλώ.

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομικών): Κύριε Θεοχάρη ξεκινάω από το τελευταίο που είπατε για το ΦΠΑ.
Εγώ θα συμφωνήσω μαζί σας. Και η πρόταση που εγώ κατέθεσα στις διαπραγματεύσεις ήταν κοντά σε αυτό. Απερρίφθη άνευ επαίνων από την τρόικα εξωτερικού που είναι εκεί. Εδώ δεν υπάρχει τρόικα. Θα συζητήσουμε μετά γι’ αυτό.

Ας πω όμως και κάτι άλλο, πριν αναφερθώ σε δύο ζητήματα τα οποία νομίζω είναι κοινού ενδιαφέροντος και πρέπει να συζητηθούν. Το πρώτο είναι ότι υπάρχει πράγματι ένα θέμα δημοκρατίας στην Ευρώπη. Αυτήν τη στιγμή έχετε ένα απόλυτο δίκιο και εσείς και πάρα πολλοί ακόμα και σύντροφοι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι το θέμα της πληροφόρησης. Κάνουμε τώρα μία διαπραγμάτευση τέσσερις μήνες και ο ελληνικός λαός είναι στο σκοτάδι γι’ αυτά που λέμε εκεί μέσα. Η Βουλή είναι στο σκοτάδι γι’ αυτά που λέμε εκεί μέσα. Δεν είναι επιλογής μας αυτό, κύριε Θεοχάρη και το ξέρετε.

Θεωρείται casus belli από την άλλη μεριά το να επικοινωνήσουμε στον κόσμο μας, στο λαό μας, στο Κοινοβούλιό μας αυτά τα οποία συζητιούνται. Κάποιες φορές που έχουμε επικοινωνήσει για πράγματα άμεσης σημασίας στο ελληνικό κοινό, έχει θεωρηθεί ότι ουσιαστικά διακόψαμε τις διαπραγματεύσεις. Η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι και νομίζω ότι εδώ μπορεί να συμφωνήσουμε και οι τριακόσιοι Βουλευτές.

Όσον αφορά τα δημοσιονομικά δεδομένα του πενταμήνου που βρισκόμαστε στην Κυβέρνηση, κύριε Θεοχάρη, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η Κυβέρνησή μας δεν έχει κάνει κάποιες κινήσεις οι οποίες να δικαιολογούν την παρατηρούμενη οικονομική κάμψη της δραστηριότητας.

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ο λόγος για τον οποίον υπάρχει αυτή η κάμψη είναι, πρώτον, ότι έχουμε μία Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η οποία έχει μειώσει, έχει κλείσει την κάνουλα της ρευστότητας στο ελληνικό Δημόσιο. 
Από τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ και κάτι των έντοκων γραμματίων έχουμε πέσει στα 9 δισεκατομμύρια ευρώ. 
Αντίθετα, το καλοκαίρι του 2012 όταν πάλι γινόταν μια διαπραγμάτευση, με μια άλλη καινούργια κυβέρνηση, τα T-Bills, τα έντοκα ανέβηκαν από τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ στα 18,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Και εδώ είναι καθαρά μια πολιτική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι πριν εκλεγούμε  και δεν νομίζω ότι ήταν κάτι το οποίο εσείς από το Ποτάμι θα είχατε εγκρίνει  η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου είχε δημιουργήσει ήδη από αρχές Δεκεμβρίου, τέλη Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της απέλπιδας προσπάθειάς της να παραμείνει στην εξουσία, ένα κλίμα φόβου, ένα κλίμα ότι αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, την επόμενη μέρα τα ΑΤΜ δεν θα λειτουργούν. Το θυμάστε αυτό. Δεν είναι δυνατόν κυβέρνηση, έστω και κυβέρνηση υπό το καθεστώς πανικού ότι θα χάσει τις εκλογές, να δημιουργεί μια τέτοια ψυχολογία στον κόσμο.

Και μην ξεχνάμε ότι από τη στιγμή που εκλεγήκαμε, το αντίτιμο που καταβάλαμε ως Κυβέρνηση και ως λαός για το γεγονός ότι αποφασίσαμε να διαπραγματευτούμε ήταν ότι δεν υπήρχε μέρα που η Wall Street Journal, η  Financial Times, αν θέλετε, το «χαλκείο των Βρυξελλών», ακόμα και η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να μην εξαπολύουν συνεχώς απειλές για grexit, κάτι το οποίο δημιουργεί ασφυξία μόνο και μόνο λόγω του αντίκτυπου που έχει στην ψυχολογία του ελληνικού λαού.

Θα ήθελα, λοιπόν, από εσάς, κύριε Θεοχάρη – προσωπικά σας το λέω γιατί ξέρετε ότι σας εκτιμώ  το θυμό σας απέναντι σε όλους αυτούς που δημιουργούν ασφυξία, ανεξαρτήτως από την κριτική που έρχεται και μπορεί να είναι και εύλογη της δικής μας Κυβέρνησης.
Αλλά, τώρα, επιτρέψτε μου να κλείσω λέγοντας κάτι το οποίο θεωρώ ότι είναι το πιο σημαντικό και συμφωνούμε ότι είναι το πιο σημαντικό. Ποιο είναι το πλαίσιο μιας βιώσιμης συμφωνίας;

Το πλαίσιο μιας βιώσιμης συμφωνίας, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να αποτελείται από τρία κομμάτια.

Το πρώτο, βέβαια, είναι οι μεταρρυθμίσεις. Οι παθογένειες της ελληνικής οικονομίας χρειάζονται βαθιές μεταρρυθμίσεις. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις και τα δημοσιονομικά μας και το φορολογικό μας σύστημα. Δεν χρειάζεται να σας τα πω, είναι λίγο πολύ κοινός τόπος. Το θέμα είναι πώς το κάνουμε. Αλλά εκεί έπρεπε να επικεντρωνόμαστε.

Χθες είπα κάτι σε ένα τηλεοπτικό συνεργείο, το οποίο έπαιξε με έναν γνωστό διαστρεβλωτικό τρόπο. Δεν είναι μεταρρύθμιση η περικοπή. Μεταρρύθμιση είναι η δημιουργία συνθηκών ώστε να μειώνονται οι δαπάνες και να αυξάνεται από αναλογιστικής πλευράς, για παράδειγμα, η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Αυτές τις μεταρρυθμίσεις χρειαζόμαστε κι αυτές προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να πείσουμε εμείς τους εταίρους μας ότι χρειάζονται, την ώρα που εκείνοι τι σου λένε; Να ανεβάσεις το ΦΠΑ στο 23% για το ηλεκτρικό ρεύμα. Λες κι αυτό ήταν το πρόβλημα! Διότι δεν είχαμε αρκετά υψηλό ΦΠΑ στην Ελλάδα και το πρόβλημα ήταν αυτό! Δεν ήταν το πρόβλημα της εισπραξιμότητας! Τους μιλάμε για εισπραξιμότητα και λένε «Καλά, αυτό είναι κάτι το οποίο θα το λύσετε κάποια άλλη στιγμή. Αυξήστε τώρα το ηλεκτρικό ρεύμα στο 23% να έχετε μερικά έσοδα παραπάνω». Αυτό δεν είναι μεταρρυθμιστική συζήτηση.

Και να ξέρετε ότι είμαστε πάρα πολύ συγχυσμένοι τέσσερις μήνες τώρα, διότι εμείς που κατηγορούμαστε ότι αρνούμαστε τις μεταρρυθμίσεις κάνουμε συνεχώς μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και κινήσεις και προτάσεις οι οποίες απορρίπτονται ή δεν συζητιούνται. Λοιπόν, το πρώτο που χρειάζεται – και συμφωνούμε  είναι το μεταρρυθμιστικό πακέτο της συμφωνίας.

Πάω τώρα στο δεύτερο που χρειάζεται. Και θα σας πω με όλη την αγάπη και το σεβασμό που σας έχω ότι η κριτική σας εκεί ήταν άστοχη, γιατί δεν ζητάμε κούρεμα. Από την πρώτη μέρα που μπήκα στο Υπουργείο, η πρότασή μου είναι για μεταφορές χρέους, για debt swaps

Η πρόταση που έχουμε καταθέσει και την έχετε δει, γιατί διέρρευσε δυστυχώς στη Financial Times – είμαι σίγουρος ότι την θα έχετε δει  είναι πολύ απλή κι έχει ένα στόχο, πώς μπορεί η Ελλάδα να διαγράψει το grexit μια και καλή, διαγράφοντας το πρόβλημα του χρέους  όχι διαγράφοντας το χρέος, αλλά διαγράφοντας το πρόβλημα του χρέους  έτσι ώστε να μην υπάρχει στο μυαλό των επενδυτών, αλλά και των πολιτών, των καταναλωτών, να κοιτάνε στο μέλλον και να λένε «το Σεπτέμβρη θα έχουμε πρόβλημα», «το 2022 θα έχουμε πρόβλημα», «το 2017 θα έχουμε πρόβλημα», «πάλι θα γίνει διαπραγμάτευση», «πάλι θα υπάρχει το grexit στη Wall Street Journal».

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να αναδιαρθρώσουμε το χρέος χωρίς κούρεμα για κανέναν, έτσι ώστε να φύγει αυτό το grexit; Την απάντηση την ξέρετε που δώσαμε, την έχουμε τεκμηριώσει ιδιαίτερα στιβαρά, την έχουμε καταθέσει στους θεσμούς, δεν έχουν τολμήσει να ασκήσουν κριτική στην πρόταση, απλά προσπαθούν να μην την συζητήσουν. Ουσιαστικά, τεχνικά, έχουν αποδεχθεί ότι δεν υπάρχει άλλη λύση.

Και η λύση είναι πάρα πολύ απλή και θα την καταθέσω στο Κοινοβούλιο εν συντομία. Αυτήν τη στιγμή υπάρχει ένα χρέος που παραμένει από το Πρόγραμμα SΜP (Securities Markets Programme) του κ. Τρισέ 27 δισεκατομμυρίων, τα οποία είναι παλιά ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που έχουν ξεμείνει στα βιβλία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αυτό, λοιπόν, το βραχυπρόθεσμο χρέος  – γιατί ωριμάζουν αυτά τα ομόλογα συνεχώς εδώ και χρόνια, τους επόμενους δύο μήνες ξέρετε έχουμε 6,9 δισεκατομμύρια που πρέπει να αποπληρώσουμε από αυτά δημιουργεί ένα χρηματοδοτικό κενό.

Το δεύτερο και ίσως και πιο σημαντικό ζήτημα εδώ είναι ότι, επειδή κάθεται σαν ογκόλιθος στα λογιστικά βιβλία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μας εξαιρεί από την ποσοτική χαλάρωση του κ. Ντράγκι, ακόμα και αν κλείσουμε τη συμφωνία αύριο.

Εάν αυτός ο ογκόλιθος των 27 δισεκατομμυρίων μετακινηθεί από εκεί και πάει προς το μέλλον, θα έχουμε εξασφαλίσει πρώτα επίλυση του χρηματοδοτικού κενού για τους επόμενους μήνες, για χρόνια και παράλληλα θα είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα μπορεί μετά από μια συμφωνία να συμμετάσχει στην ποσοτική χαλάρωση. Αμέσως το επιτόκια δανεισμού θα καταρρεύσουν με αυτό, το ξέρετε καλά.

Πώς μπορεί αυτό να γίνει; Είναι πολύ απλό. Μπορεί να γίνει με ένα νέο δάνειο 27 δισεκατομμυρίων από τον ESM. Το παθητικό αυτό το αναλαμβάνει η Ελλάδα. Αλλά ουσιαστικά πηγαίνει το παθητικό μας, χωρίς ούτε ένα νέο ευρώ για την Ελληνική Κυβέρνηση, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στον ESM με χαμηλότερο επιτόκιο και ωρίμανση – maturity  εικοσαετίας και τριακονταετίας. Βέβαια, αυτό είναι νέο δάνειο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Μπαλάφας): Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομικών): Ολοκληρώνω.
Είναι νέο δάνειο, αλλά εδώ είναι το θέμα της συμφωνίας και της διαπραγμάτευσης, κύριε Θεοχάρη, και το γνωρίζετε. Έχουμε ήδη συμφωνήσει, τουλάχιστον σε επίπεδο κορυφής, όχι σε επίπεδο θεσμών, σε κοινό conditionality, σε κοινούς όρους, για να κλείσει το προηγούμενο πρόγραμμα και να γίνει αυτή η αναδιάρθρωση αυτού του κομματιού του χρέους που θα είναι θεραπευτικό για την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, μια τέτοια ανακοίνωση  και θα πρόσθετα και μια τρίτη ανακοίνωση όσον αφορά ένα επενδυτικό πακέτο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων  σε συνδυασμό με τις ιδιωτικοποιήσεις που θα δημιουργήσουν μια χρηματική επενδυτική ροή κεφαλαίων στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα βασικά, αυτά τα τρία: μεταρρυθμίσεις, αναδιάρθρωση χρέους και ένα πακέτο επενδυτικό το οποίο ουσιαστικά θα ελκύσει και ιδιωτικά κεφάλαια μαζί με το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων, θα αποτελούσαν 1η Ιουλίου μια ανακοίνωση στο πλαίσιο μιας συνέντευξης Τύπου που θα έθετε εκτός συζήτησης grexit και ελληνική κρίση.
Αυτό είναι αυτό το οποίο παλεύουμε, πασχίζουμε, διαπραγματευόμαστε να πετύχουμε για τον ελληνικό λαό.
Ευχαριστώ.