ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Το δώρο της Ρένας Δούρου στον σύντροφό της


Την ίδια ώρα που οι πάντες ασχολούνται με το δημοψήφισμα κι όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις όλα τ’ άλλα περνάνε απαρατήρητα, η Δούρου κατάφερε να «τρουπώσει» τον «σύντροφό» της στην ΕΥΔΑΠ!
Έτσι, ένα λεπτό μετά τα μεσάνυχτα της 27ης Ιουνίου, αναρτήθηκε η πρόσκληση της κοινοβουλευτικής επιτροπής ΔΕΚΟ προς τον Ιωάννη Μπενίση, προκειμένου να επικυρώσει το διορισμό του στην ΕΥΔΑΠ. Ο οποίος Μπενίσης, εκτός από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, τυγχάνει και «σύντροφος» της φερέλπιδος Δούρου.


«Πρώτη φορά αριστερά», λοιπόν… Μία από τα ίδια στα ρουσφέτια και στις παλαιοκομματικές μεθοδεύσεις! (πηγή)

*********

«Η προαναγγελθείσα εδώ και μήνες τοποθέτηση του κυρίου Ιωάννη Μπενίση στη θέση του διευθύνοντα συμβούλου της ΕΥΔΑΠ, έρχεται να πλήξει την έτσι κι αλλιώς ασθενική προσπάθεια της κυβέρνησης να έρθει ως κάτι νέο, που θα αντιπαλέψει το παλιό πελατειακό κράτος που διορίζει με κάθε άλλο κριτήριο εκτός από την αξιοκρατία. 
(...) 
Μπορεί να αντιληφθεί κανείς πως μια νέα κυβέρνηση θα ήθελε να τοποθετήσει νέους ανθρώπους σε κομβικά σημεία της γενικής διακυβέρνησης, ώστε να μην έχει να αντιμετωπίσει την πεισματική αντίσταση των προηγούμενων διοικητών που όπως ανήκουν στον κομματικό στρατό των κομμάτων του πάλαι ποτέ δικομματισμού. Θα περίμενε όμως κάθε καλόπιστος, από μια κυβέρνηση που ήρθε με σημαία της, εκτός από τις όποιες άλλες υποσχέσεις, το τέλος του κομματικού κράτους, την αξιοκρατία και τη δικαιοσύνη (την οποία βέβαια πολλοί επικαλέστηκαν, δεν κατάφερε από ότι φαίνεται να αγγίξει κανείς) να δείξει και τη σχετική ευαισθησία. 
(...) 
 Σε τι μπορεί λοιπόν να διαφέρει ο κ. Μπενίσης, η σύντροφός του και Περιφερειάρχης Ρένα Δούρου και το μείζον κόμμα της συμπολίτευσης της κυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ, από τους προκατόχους τους, όταν προσπαθούν να κυβερνήσουν ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο και δείχνοντας πως αδιαφορούν τελικά να διορθώσουν συνήθειες και παθογένειες που βάζουν τους γνωστούς και τους φίλους από το παράθυρο και διώχνουν από την πόρτα την τόσο χιλιοειπωμένη από τους ίδιους ελπίδα για ένα καλύτερο κράτος». (πηγή)