ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Πολ Κρούγκμαν: Ίσως η κυβέρνηση αναγκασθεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις με υποσχετικές...

Υπέρ του "ΟΧΙ" τάσσεται ο νομπελίστας Paul Krugman, προτείνοντας η Ελλάδα να είναι έτοιμη να εγκαταλείψει το ευρώ αν στο δημοψήφισμα υπερισχύσει το "ΟΧΙ". 
Φάσκει και αντιφάσκει ο Πολ Κρούγκμαν στα δύο άρθρα, αποσπάσματα των οποίων ακολουθούν. Στο πρώτο λέει ότι καλά έκανε ο Τσίπρας που προχωράει σε δημοψήφισμα προτείνοντας "όχι", και στο δεύτερο λέει ότι τώρα πια η Ελλάδα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού! Μπορεί να τον πάρει κανείς στα σοβαρά;

27/06/2015, Πολ Κρούγκμαν:  (Europe's Moment of Truth) «.... Αλλά τουλάχιστον προς το παρόν ο Τσίπρας μοιάζει απρόθυμος να αυτοκτονήσει. (σ.σ. Γι' αυτό καλεί το λαό ν' αυτοκτονήσει αντ' αυτού...)
Αντιθέτως, βρισκόμενος αντιμέτωπος με ένα τελεσίγραφο της τρόικας, αποφάσισε να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για το αν πρέπει να αποδεχτεί την πρόταση των δανειστών. Λόγω αυτής της κίνησης κυριαρχεί μια φιλολογία ότι είναι ανεύθυνος, όμως, στην πραγματικότητα, κάνει το σωστό για δύο λόγους: 

Πρώτον, αν κερδίσει το δημοψήφισμα, η ελληνική κυβέρνηση θα έχει ενδυναμωθεί από τη δημοκρατική νομιμοποίηση, που ακόμα, νομίζω, μετράει στην Ευρώπη. (Και αν δεν μετράει, είναι κάτι που πρέπει να ξέρουμε, επίσης). 

Δεύτερον, μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στριμωγμένος πολιτικά, με τους ψηφοφόρους να είναι έξαλλοι με τις ολοένα και μεγαλύτερες απαιτήσεις για λιτότητα αλλά παράλληλα απρόθυμοι να εγκαταλείψουν το ευρώ. 

Ήταν πάντα δύσκολο να δει κανείς πώς και οι δύο επιθυμίες θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν – και είναι ακόμα δυσκολότερο τώρα. Στην πραγματικότητα, το δημοψήφισμα αναγκάζει τους ψηφοφόρους να θέσουν τις προτεραιότητές τους, και να δώσουν στον Τσίπρα ένα μήνυμα να κάνει ό,τι χρειάζεται σε περίπτωση που η τρόικα συνεχίσει να απαιτεί τα πάντα.» (πηγή)

29/06/2015, Πολ Κρούγκμαν (Greece Over the Brink): «Ήταν προφανές εδώ και κάποιο διάστημα ότι αποτέλεσε τρομακτικό λάθος η δημιουργία του ευρώ. Ποτέ δεν υπήρχαν στην Ευρώπη οι προϋποθέσεις ώστε να είναι επιτυχημένο το κοινό νόμισμα (...) 

Παρόλα αυτά το να εγκαταλείψει κανείς μια νομισματική ένωση είναι πολύ πιο δύσκολη απόφαση από το να μην είχε γίνει ποτέ μέλος. Μέχρι σήμερα ακόμη και οι πλέον προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης έκαναν πίσω από το χείλος του γκρεμού. (...) 

Όμως η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται ότι έχει φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή. Οι τράπεζες έχουν κλείσει προσωρινά και η κυβέρνηση έχει επιβάλλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων. 
Φαντάζει πολύ πιθανό ότι σύντομα η κυβέρνηση θα πρέπει να πληρώνει συντάξεις και μισθούς με υποσχετικές, δημιουργώντας στην ουσία ένα παράλληλο νόμισμα. 

Στο τέλος της εβδομάδας η χώρα οργανώνει δημοψήφισμα σχετικά με την αποδοχή ή όχι των απαιτήσεων της τρόικας για ακόμη περισσότερη λιτότητα. 
Η Ελλάδα θα πρέπει να ψηφίσει “όχι” και η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι έτοιμη, αν χρειαστεί, να εγκαταλείψει το ευρώ. 
(...)
Αν προσθέσετε όλα τα μέτρα λιτότητας, ήταν περισσότερο από επαρκή ώστε να εξαλειφθεί το αρχικό έλλειμμα και να μετατραπεί σε μεγάλο πλεόνασμα. Οπότε γιατί δεν συνέβη κάτι τέτοιο; Διότι κατέρρευσε η ελληνική οικονομία, σε μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα αυτών ακριβώς των μέτρων λιτότητας, παρασύροντας μαζί της τα φορολογικά έσοδα. 

Με την σειρά της αυτή η κατάρρευση σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με το ευρώ το οποίο έχει παγιδεύσει την Ελλάδα σε έναν ζουρλομανδύα. 

Συνήθως τα παραδείγματα επιτυχημένης επιβολής λιτότητας, όπου οι κυβερνήσεις περιορίζουν τα ελλείμματα χωρίς να προκαλούν μεγάλη ύφεση, περιλαμβάνουν σημαντική υποτίμηση νομίσματος η οποία καθιστά περισσότερο ανταγωνιστικές τις εξαγωγές τους. Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, στον Καναδά τη δεκαετία του 1990 και αυτό συνέβη σε σημαντικό βαθμό πιο πρόσφατα στην Ισλανδία. Η Ελλάδα όμως, χωρίς το δικό της νόμισμα, δεν είχε αυτή την επιλογή. 

Οπότε μόλις επιχειρηματολόγησα υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;
Όχι απαραίτητα. 
Ανέκαθεν το πρόβλημα με την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ είναι η απειλή χρηματοπιστωτικού χάους, ενός τραπεζικού συστήματος που θα λυγίσει εξαιτίας μαζικών αναλήψεων καταθέσεων εν μέσω πανικού και επιχειρήσεων που θα παραπαίουν εξαιτίας των προβλημάτων στις τράπεζες και εξαιτίας της αβεβαιότητας περί του νομικού καθεστώτος των δανείων. 

Για αυτό το λόγο σειρά ελληνικών κυβερνήσεων υπέκυψε στις απαιτήσεις για λιτότητα και γιατί ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πρόθυμος να αποδεχτεί την λιτότητα που είχε ήδη επιβληθεί. Στην ουσία το μόνο που ζήτησε ήταν “πάγωμα” περαιτέρω λιτότητας. Όμως η τρόικα αρνήθηκε να το δεχτεί. 

Είναι εύκολο να χαθεί κανείς στις λεπτομέρειες, όμως τώρα το σημαντικό ζήτημα είναι ότι προσφέρθηκε στην Ελλάδα μια τελική πρόταση που στην ουσία είναι απαράλλακτη από τις πολιτικές των τελευταίων πέντε ετών. 

Αυτή είναι, και πιθανότατα αυτός ήταν ο σκοπός της, μια προσφορά που δεν μπορεί να αποδεχτεί ο Ελληνας πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας διότι θα κατέστρεφε την πολιτική του υπόσταση. 

Συνεπώς ο σκοπός πρέπει να ήταν να τον οδηγήσει εκτός εξουσίας, πράγμα που πιθανότατα θα συμβεί αν η σύγκρουση με την τρόικα αποδειχτεί αρκετά τρομακτική ώστε να ψηφίσουν “ναι” στο τέλος της εβδομάδας. 

Όμως δεν θα έπρεπε να φοβηθούν για τρεις λόγους: 

Πρώτον, γνωρίζουμε πλέον ότι η αενάως σκληρότερη λιτότητα οδηγεί σε αδιέξοδο: μετά από πέντε χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από ποτέ. 

Δεύτερον, μεγάλο μέρος και ίσως το μεγαλύτερο από το χάος που θα προκαλούσε η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ έχει ήδη συμβεί. Με τις τράπεζες κλειστές και την επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων δεν μπορεί να προκληθεί ακόμη πολύ ζημιά. 

Τέλος, η αποδοχή του τελεσιγράφου της τρόικας θα κατέρριπτε την τελευταία επίφαση ανεξαρτησίας για την Ελλάδα. 

Μην δεχτείτε τον ισχυρισμό ότι οι αξιωματούχοι της τρόικας είναι τεχνοκράτες που εξηγούν στους ανίδεους Έλληνες τι πρέπει να γίνει. Αυτοί οι υποτιθέμενοι τεχνοκράτες είναι στην πραγματικότητα φαντασιόπληκτοι που έχουν αγνοήσει οτιδήποτε γνωρίζουμε για την μακροοικονομία και έχουν αποδείξει ότι έκαναν λάθος σε κάθε βήμα. 

Δεν είναι πλέον ζήτημα ανάλυσης, αλλά εξουσίας, της εξουσίας των πιστωτών να τραβήξουν την ελληνική οικονομία από την πρίζα, η οποία θα συνεχιστεί για όσο θεωρείται αδιανόητη η έξοδος από το ευρώ.

 Οπότε είναι καιρός να τεθεί τέλος σε αυτό που θεωρείται αδιανόητο. Αλλιώς η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει ατελείωτη λιτότητα και ύφεση χωρίς να υπάρχει σημάδι ότι θα τελειώσει ποτέ.» 
(πηγή)