ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Ομιλία Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή, 15/07/2014

Βουλή, 15/07/2015- ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή και καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις με κριτήριο την ευθύνη που μας βαραίνει.

Θέλω να πω ότι όλους αυτούς τους πέντε μήνες δώσαμε έναν σκληρό αγώνα και προσωπικά γι’ αυτόν τον αγώνα που είχε και λάθη, είχε παραλείψεις - κι όπως δήλωσα αναλαμβάνω πλήρως τις ευθύνες μου και δεν δραπετεύω από αυτές - αισθάνομαι υπερήφανος, διότι με αυταπάρνηση δώσαμε τη μάχη για το δίκαιο του λαού μας.
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)
Δώσαμε μια μάχη άνιση, δώσαμε μια μάχη δύσκολη, δώσαμε μια μάχη απέναντι όχι απλά στα οργανωμένα κατεστημένα συμφέροντα εντός της χώρας, που από την πρώτη στιγμή είχαν στόχο να σαμποτάρουν αυτήν την προσπάθεια, να εμποδίσουν αυτήν την προσπάθεια. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Τα βάλαμε με ισχυρούς αντιπάλους. Τα βάλαμε με το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δώσαμε έναν αγώνα που από τη μια μεριά ήταν το δίκαιο και από την άλλη μεριά ήταν η οικονομική ισχύς. Και με αυτήν την έννοια, ήταν ένας άδικος αγώνας.

Παρ’ όλα αυτά, έχουμε αφήσει παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και δημοκρατίας στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο και αυτή η παρακαταθήκη δεν σβήνει.
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)

Είμαι βέβαιος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτός ο αγώνας κάποια στιγμή θα φέρει καρπούς. Η σπορά θα καρποφορήσει στην Ευρώπη.

Πριν από μια βδομάδα, βρέθηκα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και συνειδητοποίησα τη μεγάλη ρωγμή - ιδεολογική και πολιτική. Δεν ήταν μια σύγκρουση ανάμεσα στην μικρή Ελλάδα που σήκωσε ανάστημα και σε έναν λαό – μικρό λαό – που πολεμάει για το δίκιο του, αλλά ήταν μια σύγκρουση, μια αντιπαράθεση, από τη μια μεριά απέναντι στις δυνάμεις της συντήρησης, τις δυνάμεις εκείνες που θέλουν να επιβληθεί στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη το δίκαιο του ισχυρού, το δίκαιο των τραπεζών, το δίκαιο που λέει ότι είναι μονόδρομος η πολιτική της σκληρής λιτότητας και δεν υπάρχει εναλλακτική και από την άλλη μεριά οι δυνάμεις εκείνες οι οποίες αγωνίζονται προκειμένου να επιστρέψει η Ευρώπη στις ιδρυτικές της αξίες, στην αξία της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, του αλληλοσεβασμού.

Και θέλω να πω ότι αυτή η πολιτική και ιδεολογική σύγκρουση βεβαίως έχει και χαρακτηριστικά μάχης πολιτικής ανάμεσα στις μεγάλες πολιτικές οικογένειες στην Ευρώπη: Αριστερά, Πράσινοι, ένα κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας – οφείλω να το ομολογήσω – βρέθηκαν να υποστηρίζουν την Ελλάδα και τον αγώνα της.

Από την άλλη μεριά, κύριε Μεϊμαράκη – το λέω για να τοποθετηθείτε σε αυτό – οι εκπρόσωποι του λαϊκού κόμματος στο οποίο ανήκετε, της λαϊκής Δεξιάς, της οικογένειας της ευρωπαϊκής χριστιανοδημοκρατίας, ήταν αυτοί που κατακεραύνωσαν το δίκαιο του ελληνικού λαού και τον αγώνα του ελληνικού λαού για προκοπή, που μας κουνούσαν το δάχτυλο λέγοντας ότι εμείς είμαστε ένας λαός που ζούσε πάνω από τις δυνάμεις του, ένας λαός τεμπέλης που ζητάει τώρα και τα ρέστα, ένας λαός που ζητάει αλληλεγγύη, όταν του δίνουμε απλόχερα.

Αυτό που μας δίναν όμως τόσα χρόνια - και συνεχίζουν να μας δίνουν - είναι δανεικά. Πράγματι, είναι μια μορφή αλληλεγγύης τα δανεικά. Όμως, η ύψιστη στιγμή αλληλεγγύης για την Ευρώπη ήταν η στιγμή εκείνη που όλοι οι υπόλοιποι και η μικρή Ελλάδα που έβγαινε από την κατοχή έδωσε τη δυνατότητα στη λεηλατημένη από δύο παγκόσμιους πολέμους Γερμανία να δεχτεί την ύψιστη αλληλεγγύη της διαγραφής χρέους, την ύψιστη αλληλεγγύη του moratorium στην αποπληρωμή του χρέους, την ύψιστη αλληλεγγύη της περιόδου χάριτος.
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να διαβεβαιώσω όλους και όλες, όσους και όσες σήμερα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα έχουν την αίσθηση ότι η κατάληξη αυτής της διαπραγματευτικής προσπάθειας - που σίγουρα δεν είναι αυτή που επιθυμούσαν - σηματοδοτεί την απόλυτη επαναφορά του παλιού πολιτικού σκηνικού και τη δικαίωσή του ότι πολύ σύντομα θα διαψευστούν. Το παλιό έχει τελειώσει σε αυτήν την χώρα, έχει τελειώσει μαζί με τις επιλογές που έκανε στο παρελθόν, διότι υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά. Η κρίσιμη διαφορά είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει πλήρη συνείδηση και μπορεί να καταλάβει και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης τη διαφορά ανάμεσα σε όσους δίνουν τη μάχη τη σκληρή με τη ψυχή τους, την άνιση μάχη και αντιστέκονται και σε όσους παραδίδονται αμαχητί. Είναι μεγάλη η διαφορά.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω παρά το γεγονός ότι η συμφωνία που έχουμε μπροστά μας είναι δύσκολη συμφωνία, παρά το γεγονός ότι θα μας βάλει σε στενά δημοσιονομικά πλαίσια, όχι στενότερα από αυτά που είχαμε στο παρελθόν, ότι η προσαρμογή είναι σαφώς ηπιότερη.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι εμείς τουλάχιστον αποτελούμε μια εγγύηση στον ελληνικό λαό ότι δεν θα προχωρήσουμε σε πράξεις και παραλείψεις, όπως αυτές που έγιναν στο παρελθόν. Εμείς δεν πρόκειται να δεχτούμε το κούρεμα των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 25 δισεκατομμύρια ούτε να ξεπουλήσουμε τράπεζες μέσα σε μια νύχτα.

Αυτές δεν ήταν επιταγές των μνημονιακών επιλογών. Αυτές ήταν επιλογές συνευθύνης και του εγχώριου πολιτικού συστήματος, αυτού του πολιτικού συστήματος που έχω την αίσθηση ότι σήμερα επιδιώκει μια ρεβάνς. Αλλά δεν είναι ώρα για ρεβάνς. Eίναι ώρα για να αναλογιστούμε ότι αυτός ο τόπος, αναγκασμένος να πορεύεται σε αυτό το σκληρό δημοσιονομικό πλαίσιο γιατί αυτή είναι σήμερα η Ευρώπη, χρειάζεται ελπίδα και προοπτική, χρειάζεται δυνατότητα και αέρα αλλαγής, χρειάζεται να στηρίξουμε πάνω από όλα τις παραγωγικές δυνάμεις, να στηρίξουμε τους ανθρώπους του μόχθου και της εργασίας, να στηρίξουμε τους ανθρώπους εκείνους που μπορούν να δημιουργήσουν σε αυτόν τον τόπο παρά τις δυσκολίες, παρά την εξαιρετικά δύσκολη συμφωνία στην οποία έχουμε καταλήξει.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι σε ό,τι με αφορά και σε ό,τι αφορά - θέλω να πιστεύω - το σύνολο της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω από τη δέσμευσή μας να αγωνιστούμε μέχρι τέλους για το δίκαιο του εργαζόμενου λαού, των λαϊκών στρωμάτων στη χώρα μας το επόμενο διάστημα. 
Δεν πρόκειται όμως πάνω από όλα να κάνουμε το χατίρι σε κανέναν από τους πολιτικούς μας αντιπάλους μέσα και έξω από τη χώρα που από την πρώτη στιγμή αυτό που επιδίωκαν, αυτό που επιθυμούσαν ήταν η επιβεβαίωση της προφητείας και της προσδοκίας να αποτελέσουμε μια μικρή παρένθεση μέσα στο χρόνο. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να αποτελέσουμε μια μικρή παρένθεση μέσα στο χρόνο!
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)

Θα παραμείνουμε παρόντες και παρούσες και θα προσπαθήσουμε με κάθε μέσο να προστατεύσουμε την κοινωνική πλειοψηφία από τις συνέπειες οικονομικών μέτρων στην πλειοψηφία των οποίων δεν πιστεύουμε - και είναι αλήθεια αυτό - αλλά είμαστε αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε, διότι αυτό είναι σήμερα το πλαίσιο το ευρωπαϊκό.

Δεν θα προσπαθήσω εγώ να ωραιοποιήσω την κατάσταση, παρουσιάζοντας ένα εικονικό «success story», όπως οι προκάτοχοί μου. Θέλω, όμως, να σας πω ότι παρά τις δυσκολίες και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, σε αυτήν τη χώρα μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα που θα υπηρετήσουν τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας και θα αποκαταστήσουν τη σήμερα πληγωμένη περηφάνεια, το πληγωμένο αίσθημα δικαίου της ελληνικής κοινωνίας.

Και θέλω να υπενθυμίσω σε όλους και σε όλες, ότι εγώ είμαι από τους πολιτικούς που ποτέ δεν πίστεψα ότι για όλα τα δεινά σε αυτόν τον τόπο ευθύνονται οι ξένοι. Ο μεγάλος αντίπαλος – και μιλάω με όρους, ας μου το επιτρέψετε, ταξικούς – για τις δυνάμεις της προόδου και της Αριστεράς βρίσκεται εντός των τειχών. Κι εδώ πρέπει να δώσουμε τη μάχη. Είναι οι δυνάμεις της ολιγαρχίας, των καρτέλ, των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, οι δυνάμεις της διαφθοράς και της διαπλοκής, της γενικευμένης φοροδιαφυγής, αυτές οι δυνάμεις που ευνοήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από τις μνημονιακές πολιτικές, αλλά κι απ’ αυτούς που κυβερνούσαν τον τόπο. Μην το ξεχνάμε αυτό.

Η δέσμευσή μας είναι ότι η Κυβέρνηση αυτή θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν, με το ίδιο πάθος που πάλεψε έξι μήνες τώρα σε αυτόν τον άνισο αγώνα στο εξωτερικό, για να μπει μια τάξη σε αυτήν την χώρα, για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, για το διαρκές κυνήγι της διαφθοράς. Και την ίδια στιγμή, αυτή η Κυβέρνηση θα προνοήσει ώστε το να αμβλυνθούν οι κοινωνικές επιπτώσεις των μέτρων και να μην παραδοθεί η κοινωνική πλειοψηφία βορά στις δυνάμεις της ακραίας εκμετάλλευσης, στις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρισκόμαστε στην ώρα της κρίσης και της ευθύνης. Αυτό αφορά όλους και όλες μας. Άκουσα πριν από λίγο πολλούς από εσάς να μιλάτε για τον εκβιασμό. Το ίδιο γράφουν και διεθνή Μέσα Ενημέρωσης αυτές τις μέρες. Θα ήθελα να σας ρωτήσω με μεγάλη ειλικρίνεια: Πιστεύετε ότι είναι υπαρκτός ή πλαστός αυτός ο εκβιασμός; Αναφέρομαι – για να μην παρεξηγηθώ – στις εναλλακτικές επιλογές που είχα προχθές το βράδυ, μέχρι το πρωί της Δευτέρας, σε αυτήν τη 17ωρη σκληρή διαπραγμάτευση.

Οι επιλογές που είχα μπροστά μου ήταν συγκεκριμένες. 

Η μία επιλογή ήταν να αποδεχθώ μία συμφωνία σε πολλά σημεία της οποία έχω ριζικές διαφωνίες.

Η δεύτερη επιλογή ήταν η άτακτη χρεοκοπία. Δεν θέλω να αναφερθώ στις συνέπειές της. Όλοι τις γνωρίζουμε. 

Υπήρχε και μία τρίτη επιλογή – υπάρχει και τώρα – το σχέδιο Σόιμπλε για τη συναινετική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και το παράλληλο νόμισμα. Αν τη θέλουμε και τώρα έχουμε χρόνο να τη ζητήσουμε. Μας την προσφέρει.

Ανάμεσα σε αυτές τις επιλογές βάρυνε σε εμένα  – όπως και σε κάθε άλλον σε αυτήν τη θέση, πιστεύω, απ’ όποια πτέρυγα του Κοινοβουλίου – η επιλογή της ευθύνης απέναντι στα λαϊκά στρώματα, απέναντι σε μια χειμαζόμενη και λεηλατημένη τα τελευταία πέντε χρόνια κοινωνία να μην οδηγηθεί σε χειρότερη μοίρα, σε χειρότερη θέση απ’ αυτήν που είναι τώρα.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα με ειλικρίνεια να θέσω αυτό το ερώτημα σε όλους σας, στον καθένα και την καθεμιά που σήμερα θα ψηφίσει: Ο εκβιασμός στον οποίο αναφερθήκατε, θεωρείτε ότι είναι πραγματικός ή πλαστός;

Εάν θεωρείτε ότι είναι πλαστός, είμαι ανοιχτός να ακούσω τις εναλλακτικές επιλογές και μαζί να προχωρήσουμε σ’ αυτές. 
Εάν θεωρείτε ότι είναι πραγματικός, όμως, τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να μοιραστούμε όλοι το βάρος αυτής της ευθύνης.
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων) 

Και σε ό,τι με αφορά, είμαι ο τελευταίος ο οποίος θα δραπετεύσω από αυτήν την ευθύνη. Είμαι, όμως, και ο τελευταίος ο οποίος οικειοθελώς θα προσχωρήσω στο σχέδιο των αντιπάλων, δηλαδή, ο τελευταίος ο οποίος θα προχωρήσω, με τη δική μου επιλογή, στο να διευκολύνω το σχέδιο απομάκρυνσης από τα κυβερνητικά έδρανα ετούτης εδώ της Κυβέρνησης, που έδωσε τον αγώνα με θάρρος, με αξιοπρέπεια, με τόλμη, όλους αυτούς τους μήνες της σκληρής διαπραγμάτευσης. 
(Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα) 

**********

Και για να μην ξεχνιόμαστε:

03/05/2014