ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Σήμερα έχουμε το 41ο μνημόσυνο της "αποκατάστασης" της "Δημοκρατίας"


Για όσους ανησυχούσατε πώς θα γιορτάσει σήμερα, εν μέσω χρεοκοπίας και συνωστισμού μετά ξυλοδαρμού στις τράπεζες, η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία την 41η επέτειο της αποκατάστασης της "Δημοκρατίας", διαβάστε την επόμενη ανακοίνωση για να ηρεμήσετε:

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας
«Με την ευκαιρία της 41ης επετείου της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος θα παραθέσει αύριο, ώρα 14:00, γεύμα στο Προεδρικό Μέγαρο, προς τιμήν των Πολιτικών Αρχηγών.

Στο γεύμα θα παρακαθήσουν : o Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και Αρχηγός της Μείζονος Αντιπολίτευσης κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο Επικεφαλής του Κόμματος "Το Ποτάμι" κ. Σταύρος Θεοδωράκης, εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, λόγω απουσίας του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής κ. Δημήτρη Κουτσούμπα, ο κ. Αθανάσιος Παφίλης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κόμματος, ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος και η Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κα Φώφη Γεννηματά.»

Ποιας αποκατάστασης; Ποιας Δημοκρατίας;
Μα προφανώς, την αποκατάσταση της "Δημοκρατίας" του τριγώνου της αμαρτίας, των κοινωνικών ανισοτήτων, της αδικίας, των πελατειακών σχέσεων, των κρατικοδίαιτων λουφαδόρων, των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, των συντάξεων αναπήρων-μαϊμού, της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, της αρπαχτής, της μίζας, της ρεμούλας, της διαφθοράς, της ατιμωρησίας, της φυγής κεφαλαίων, των ελλειμμάτων και της χρεοκοπίας, των capital controls και των ατέλειωτων ουρών στα ΑΤΜ των τραπεζών, των λουκέτων στις επιχειρήσεις, της ανεργίας, της ανασφάλιστης εργασίας, της μαζικής μετανάστευσης νέων επιστημόνων στο εξωτερικό, των εμπρησμών του δασικού πλούτου, της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων στα καμένα και στα ρέματα, των καταλήψεων, των μολότοφ των κουκουλοφόρων, της μαζικής απόβασης παράνομων μεταναστών στη χώρα μας, των συχνά-πυκνά πρόωρων εκλογών μέσω εκβιασμού με αφορμή την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από τη Βουλή, των νόμων περί μη-ευθύνης υπουργών και περί ασυλίας βουλευτών, του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου με το απαράδεκτο μπόνους των 50 εδρών, της αέναης ζητιανιάς δανεικών από την ΕΕ, της κακομοιριάς, του ραγιαδισμού, του τραμπουκισμού, του παραλογισμού και της αναξιοπρέπειας.

Αυτής της "Δημοκρατίας" το 41ο μνημόσυνο θα τελέσουν σήμερα στο Προεδρικό Μέγαρο, μεταξύ τυρού και αχλαδίου. Η αυτοκριτική και οι σοβαρές αποφάσεις, όπως, π.χ., η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από το λαό, ώστε να μην εκβιάζουν πρόωρες εκλογές οι εκάστοτε δημαγωγοί επίδοξοι "σωτήρες", η Απλή Αναλογική που ήταν πάγια απαίτηση της Αριστεράς εδώ και δεκαετίες, η μείωση των 300 βΟλευτών σε 200, η κατάργηση των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων και η δραστική μείωση των βΟλευτικών αποζημιώσεων, δεν θα είναι στο μενού του μνημοσύνου της "Δημοκρατίας". 
Θεός σχωρέσ' την! Να ζήσουμε με δανεικά να τη θυμόμαστε...

Στο μήνυμά του, το οποίο παραθέτω στη συνέχεια, ο ΠτΔ ξέχασε να κάνει λόγο σε όλα αυτά που προανέφερα, και μιλάει μόνο για την ανάγκη παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη την οποία... πρέπει να αγωνιστούμε για να αλλάξουμε! Μα η παραμονή αυτή, κύριε Παυλόπουλε, έχει προαπαιτούμενα, όρους, που οι Έλληνες, ηγεσία και λαός, δεν θέλουν να εκπληρώσουν. Και κυρίως έχει την προϋπόθεση ν' αλλάξουμε ριζικά τους εαυτούς μας και τη νοοτροπία αυτιστικών στην οποία η "δημοκρατία" μας έχει εθίσει.

 Όσο αυτό δεν το κάνουμε, το Grexit απλώς μετατίθεται για αργότερα, που μπορεί να είναι και σύντομα...  Τη νομοτέλεια γαρ φυγείν αδύνατον!

*******
Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλόπουλου για την 41η Επέτειο Αποκατάστασης της Δημοκρατίας

Εμείς, οι Έλληνες, που κατ’ αμάχητο ιστορικό τεκμήριο κατέχουμε κορυφαία θέση μεταξύ των εμπνευστών και των δημιουργών της Δημοκρατίας και των θεσμών της αλλά και που με βάση την ιστορική μας διαδρομή γνωρίζουμε καλά το βαρύ τίμημα της καθ’ οιονδήποτε τρόπο κατάλυσής τους, έχουμε χρέος, και δη στο διηνεκές, να μην επιτρέψουμε την επικράτηση της λήθης ως προς τις αιτίες και τις συνέπειες της επτάχρονης δικτατορίας 1967-1974. 


Όταν μάλιστα η εγκληματική αυτή εκτροπή έχει στοιχίσει βαθιά – και ως τώρα, δυστυχώς, ανεπούλωτα όπως καταδεικνύει το δράμα της μαρτυρικής Κύπρου – τραύματα στον εθνικό μας κορμό. 


Συνακόλουθο χρέος μας, ιδίως κατ’ αυτή την καθοριστική για το μέλλον του Τόπου και του Λαού μας συγκυρία, είναι να θωρακίσουμε και το κεκτημένο, το οποίο προήλθε από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και από την μετέπειτα, πλήρως σύμφυτη με τις δημοκρατικές και πολιτισμικές μας ρίζες, συμπόρευσή μας με άλλους δημοκρατικούς Ευρωπαϊκούς Λαούς στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κι ακόμη περισσότερο στο πλαίσιο του σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης. 


Ενωμένοι τότε, στην συντριπτική μας πλειοψηφία, οι Έλληνες, λόγω και της συνεκτικής και διορατικής ηγεσίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή – χωρίς βεβαίως να υποτιμάται η άκρως θετική συμβολή των λοιπών μεγάλων πολιτικών προσωπικοτήτων της εποχής εκείνης – εδραιώσαμε τους δημοκρατικούς θεσμούς πάνω στο στέρεο θεμέλιο του Συντάγματος του 1975. 


Και έως τώρα όλες οι Κυβερνήσεις, πέρα κι έξω από επιμέρους πολιτικές διαφορές ή και λάθη, μεγαλύτερα ή μικρότερα, γενικότερης στρατηγικής, πιστές στην λαϊκή ετυμηγορία εργάσθηκαν και εργάζονται για την ουσιαστική ενσωμάτωση της Ελλάδας στην μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια. Γεγονός το οποίο συνέτεινε, αποφασιστικώς, όχι μόνο στην κοινωνική και οικονομική πρόοδο της Χώρας αλλά και στην εθνική μας ασφάλεια, μεσ’ από την αποτελεσματική άμυνα έναντι υπαρκτών κι επικίνδυνων εξωτερικών απειλών, την οποία ενίσχυσε η δύναμη αποτροπής της ευρωπαϊκής μας υπόστασης. 


Σήμερα, μέσα στη δίνη μιας πρωτόγνωρης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης και με το βλέμμα στραμμένο πάντα στα πολύτιμα διδάγματα της κορυφαίας ιστορικής επετείου της 24ης Ιουλίου 1974, καλούμαστε, και πάλιν ενωμένοι στον μέγιστο βαθμό, ν’ αγωνισθούμε μ’ όλες μας τις δυνάμεις για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, δηλαδή για την συνέχιση της φυσικής και αυτονόητης εθνικής μας πορείας. Δοθέντος ότι όχι μόνον αυτή είναι η σαφής εντολή όλων των πρόσφατων λαϊκών ετυμηγοριών, αλλά και κάθε αντίθετη επιλογή θ’ απέβαινε, οφθαλμοφανώς, καταστροφική κοινωνικώς, οικονομικώς αλλά και εθνικώς. 


Και ως προς αυτό το ιστορικό συμπέρασμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να καλλιεργούνται ψευδαισθήσεις άγνοιας. Τουλάχιστον για όλους εκείνους  – που συνθέτουν πάντα, ευτυχώς, την συντριπτική πλειοψηφία –  οι οποίοι σέβονται την Ιστορία μας, την Δημοκρατία και την αγωνία και τους αγώνες του Λαού μας.


Ας μου επιτραπεί μια τελευταία, άκρως όμως αναγκαία, επισήμανση: Προς όλους τους συμπολίτες μας που, καλόπιστα, προβληματίζονται ως προς το μέλλον και την ουσία της ευρωπαϊκής ενοποίησης πρέπει να διευκρινισθεί τούτο: Είναι απείρως προτιμότερο, μένοντας σταθερά και αποφασιστικά στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ν’ αγωνισθούμε με τους Λαούς της προκειμένου κι εκείνη να διορθώσει τα λάθη της και να ξαναβρεί τις ιδρυτικές της θεμελιώδεις αρχές και αξίες, ιδίως δε αυτές του ανθρωπισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης, που πρέπει να καθορίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις της οικονομικής σύγκλισης υπό όρους βιώσιμης ανάπτυξης. 


Εν πάση δε περιπτώσει είναι αδιανόητο να επιλέξουμε τον μοναχικό, και προδήλως αδιέξοδο, δρόμο της κοινωνικής και οικονομικής εξαθλίωσης και της άκρως διαβρωτικής, έως ολέθριας, εθνικής περιπέτειας. 


Την συνεπή τήρηση αυτής της στάσης την οφείλουμε στην Ιστορία μας, την οφείλουμε στα ιερά θύματα και τους μεγάλους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, την οφείλουμε στον εαυτό μας ως σύγχρονων Ελλήνων αλλά και Ευρωπαίων, την οφείλουμε όμως πρωτίστως στις επόμενες γενιές. 


Τα δικά μας, εκούσια ή ακούσια, λάθη, ιδίως δε λάθη οφειλόμενα στο ότι δεν αντισταθήκαμε, όσο και όταν έπρεπε, στις σειρήνες του λαϊκισμού, δεν επιτρέπεται, επ’ ουδενί, να υποθηκεύουν άλλο πια το μέλλον τους και την προοπτική τους. 


Καιρός λοιπόν ν’ αναλάβουμε τις ιστορικές ευθύνες που αναλογούν σε καθένα και καθεμιά και, επέκεινα, ν’ αρθούμε συλλογικώς στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων που βιώνουμε.