ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Δεν θα μπορούσα ποτέ να ψηφίσω και να νομιμοποιήσω το περιεχόμενο της συμφωνίας

 Βουλή, 11/07/2015 - ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε τέτοιες στιγμές οφείλουμε να δρούμε και να μιλούμε με θεσμική ειλικρίνεια και πολιτική παρρησία. 
Οφείλουμε να αναλαμβάνουμε ο καθένας και η καθεμιά την ευθύνη που μας αναλογεί, να θωρακίζουμε, όπως η συνείδησή μας μάς υπαγορεύει, τα ιερά, τα ακατάλυτα, τα αδιαπραγμάτευτα δίκαια και δικαιώματα του λαού και της κοινωνίας, να περιφρουρούμε την παρακαταθήκη εκείνων που έδωσαν τη ζωή και την ελευθερία τους για να ζούμε σήμερα ελεύθεροι, να διαφυλάσσουμε την κληρονομιά των νέων και των επόμενων γενεών και τον ανθρώπινο πολιτισμό και ακόμη εκείνες τις αναπαλλοτρίωτες αξίες που διακρίνουν και διακινούν την προσωπική και συλλογική μας ύπαρξη.
Το πώς ο καθένας επιλέγει και αποφασίζει να πράξει μπορεί να διαφέρει και κανείς δεν έχει το δικαίωμα τις αποφάσεις που βγαίνουν μέσα από μια υπαρξιακή διαδικασία και δοκιμασία να τις ευτελίζει, να τις επιτιμά, να τις απομειώνει ή να τις χρησιμοποιεί για πολιτική κατανάλωση.

Όλοι και όλες κρινόμαστε και θα κριθούμε από τη στάση και τις αποφάσεις μας, από τα «ναι» και τα «όχι» μας, από τις πράξεις και τις παραλείψεις μας, από τη συνέπειά μας, από τις αντιστάσεις μας, από την αυταπάρνηση και την ανιδιοτέλειά μας.

Εδώ και πέντε μήνες, η Κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά και με πυρήνα τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, δίνει μια άνιση μάχη σε καθεστώς ασφυξίας και εκβιασμών σε μια Ευρώπη που έχει προδώσει τους καταστατικούς της σκοπούς, την ευημερία των λαών και των κοινωνιών, σε μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί το κοινό νόμισμα, το ευρώ, όχι ως μέσο επίτευξης της κοινωνικής ευημερίας, όπως είναι κάθε νόμισμα, αλλά ως μοχλό και εργαλείο καταναγκασμού και εξευτελισμού των απείθαρχων λαών και ηγεσιών, σε μια Ευρώπη που μεταμορφώνεται σε εφιαλτική φυλακή για τους λαούς της, ενώ οικοδομήθηκε για να είναι το κοινό φιλόξενο σπίτι τους. 
Ο ελληνικός λαός εμπιστεύθηκε σ’ αυτήν την Κυβέρνηση τη μεγάλη υπόθεση της απαλλαγής του από τα δεσμά του μνημονίου, από τη μέγγενη της επιτήρησης και της εποπτείας που επιβλήθηκε στην κοινωνία με πρόσχημα το χρέος, ένα χρέος παράνομο, αθέμιτο, επονείδιστο και μη βιώσιμο, όπως κατέδειξε και το προκαταρκτικό πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους … 
(Θόρυβος-Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. …και όπως συνομολόγησε στην πρόσφατη έκθεσή του και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που γνώριζε για τη μη βιωσιμότητα του χρέους από το 2010.

Ένα χρέος που δεν προέκυψε ως καιρικό φαινόμενο, αλλά που το δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις με συμβάσεις διαφθοράς, μίζας, διαπλοκής, με συνομολογήσεις λεόντειων ρητρών και αστρονομικών επιτοκίων, από τα οποία ωφελήθηκαν αλλοδαπές τράπεζες και εταιρείες.

Ένα χρέος που δόλια η τρόικα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις μετέτρεψε από ιδιωτικό σε δημόσιο, σώζοντας τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, αλλά και τις ελληνικές ιδιωτικές και καταδικάζοντας τον ελληνικό λαό σε συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης και επιστρατεύοντας τα μίσθαρνα όργανα της μιντιακής διαπλοκής, για να τρομοκρατούν και να εξαπατούν τους πολίτες. 
(Θόρυβος-Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Κύριε Πρόεδρε, δεν πειράζει. Είναι κατανοητό ότι ενοχλούν αυτά που λέω και είναι κατανοητό και ποιους ενοχλούν.

Αυτό το χρέος, που δεν δημιούργησε ούτε διόγκωσε ούτε ο λαός ούτε η σημερινή Κυβέρνηση, χρησιμοποιείται εδώ και πέντε χρόνια ως εργαλείο εξανδραποδισμού του λαού από δυνάμεις που δρουν εντός Ευρώπης με όρους οικονομικού ολοκληρωτισμού, χωρίς να έχουν το ηθικό ανάστημα και το ιστορικό δικαίωμα.

Η Γερμανία δεν έχει μέχρι σήμερα καταβάλει τις οφειλές της προς τη μικρή και αντιστεκόμενη Ελλάδα που ταυτίστηκε με τον ηρωισμό, οφειλές που υπερβαίνουν το φερόμενο ελληνικό δημόσιο χρέος, οφειλές που αποτιμώνται από την αρμόδια Επιτροπή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που δημιούργησε η προηγούμενη Κυβέρνηση, σε ύψος 340 δισεκατομμυρίων ευρώ, όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος φέρεται να ανέρχεται στα 325 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η Γερμανία απόλαυσε τη μεγαλύτερη διαγραφή χρέους μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να ορθοποδήσει με τη γενναιόδωρη σύμπραξη της μικρής Ελλάδας. Η Γερμανία υπέθαλψε υπαιτίους εταιρειών διαφθορέων που συναλλάσσονταν με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τα κόμματα που τις στήριζαν, όπως η SIEMENS, και τους προστάτευσε από την ελληνική Δικαιοσύνη.

Κι όμως, η Γερμανία συμπεριφέρεται σαν να της χρωστά η ιστορία και ο ελληνικός λαός, σαν να θέλει να πάρει την ιστορική ρεβάνς για τις θηριωδίες της, προωθώντας και επιβάλλοντας μία πολιτική που συνιστά έγκλημα, όχι μόνο κατά του ελληνικού λαού, αλλά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, υπό την ποινική έννοια της εκτεταμένης και συστηματικής επίθεσης σε έναν πληθυσμό με σκοπό την υπολογισμένη μερική ή ολική εξόντωσή του.

Και, δυστυχώς, κυβερνήσεις και θεσμοί που οφείλουν να αρθούν στο ύψος της ιστορίας και της ευθύνης τους στοιχίζονται πίσω από αυτήν την επίθεση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η περιαγωγή του λαού και της Κυβέρνησης σε συνθήκες ασφυξίας και απειλής βίαιης χρεωκοπίας, με τεχνητή και ενσυνείδητη δημιουργία συνθηκών ανθρωπιστικής καταστροφής, συνιστά ευθεία παραβίαση όλων των διεθνών συνθηκών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, των ευρωπαϊκών συνθηκών, αλλά και του ίδιου του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Ο εκβιασμός δεν είναι νομοτέλεια και η δημιουργία συνθηκών εξάλειψης της ελευθερίας της βουλήσεως δεν επιτρέπει σε κανέναν να μιλά για επιλογές.

Οι δανειστές εκβιάζουν την Κυβέρνηση, ενεργούν δόλια, ενώ γνώριζαν από το 2010 ότι το χρέος αυτό δεν είναι βιώσιμο. Ενεργούν συνειδητά, αφού προκαταλαμβάνουν με δηλώσεις τους την αναγκαιότητα χορήγησης ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ελλάδα. Ανθρωπιστικής βοήθειας για τι; Για μια αναπάντεχη και αδόκητη φυσική καταστροφή; Για έναν απρόβλεπτο σεισμό; Μια πλημμύρα, μια πυρκαγιά; Όχι! Ανθρωπιστικής βοήθειας εξαιτίας της συνειδητής και υπολογισμένης απόφασης και επιλογής τους να στερήσουν από το λαό τα μέσα επιβίωσης, κλείνοντας τη στρόφιγγα της ρευστότητας ως αντίποινα για τη δημοκρατική επιλογή της Κυβέρνησης και της Βουλής να προκηρύξουν δημοψήφισμα και να απευθυνθούν στο λαό για να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του.

Ο ελληνικός λαός τίμησε την Κυβέρνηση που τον εμπιστεύθηκε. Τίμησε τη Βουλή που του έδωσε το δικαίωμα να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να αποφασίσει για τη μοίρα του. Είπε ένα γενναίο και περήφανο ιστορικό «ΟΧΙ» στους εκβιασμούς, «ΟΧΙ» στα τελεσίγραφα, «ΟΧΙ» στα μνημόνια της υποτέλειας, «ΟΧΙ» στην αποπληρωμή ενός χρέους που δεν το δημιούργησε και δεν του αναλογεί, «ΟΧΙ» σε νέα μέτρα εξαθλίωσης και εξουθένωσης.

Αυτό το «ΟΧΙ» οι δανειστές πεισματικά επιμένουν να το μετατρέψουν σε «ΝΑΙ» και χαιρέκακα συμπράττουν μαζί τους εκείνοι που ευθύνονται για τα μνημόνια και εκείνοι που ωφελήθηκαν από αυτά, εκείνοι που δημιούργησαν το χρέος και εκείνοι που το φόρτωσαν στην πλάτη του λαού.

Αυτό το «ΟΧΙ» του λαού υπερβαίνει όλους και όλες μας και μας υποχρεώνει να υπερασπισθούμε το δικαίωμά του να αγωνισθεί για τη ζωή του, να παλέψει, να μη ζήσει ζωή μισή ή ζωή σκυφτή. Να είναι περήφανος γι’ αυτά που θα κληροδοτήσει στους επόμενους και στην ανθρωπότητα.

Η Κυβέρνηση σήμερα εκβιάζεται για να συναινέσει σε εκείνα που δεν την αντιπροσωπεύουν, που δεν της αναλογούν και τα οποία αγωνίζεται για να ανατρέψει και να αποτρέψει.

Ο Πρωθυπουργός μίλησε με ειλικρίνεια, γενναιότητα, παρρησία και ανιδιοτέλεια. Είναι ο νεότερος Πρωθυπουργός και αυτός που πάλεψε όσο κανείς προκάτοχός του για τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα του λαού και των νέων γενεών, που εκπροσώπησε και εκπροσωπεί τη γενιά μας και της δίνει ελπίδα. Τον τιμώ και θα τον τιμώ πάντα γι’ αυτήν του τη στάση και επιλογή. Και ταυτόχρονα θεωρώ θεσμική μου ευθύνη ως Προέδρου της Βουλής να μην κλείσω τα μάτια ούτε να προσποιηθώ ότι δεν καταλαβαίνω τον εκβιασμό, να μην τον κάνω εύκολο. Το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν θα μπορούσα ποτέ να το ψηφίσω και να το νομιμοποιήσω.

Το ίδιο πιστεύω ότι ισχύει και θα ίσχυε για τον Πρωθυπουργό, που σήμερα εκβιάζεται με όπλο την επιβίωση αυτού του λαού. Το ίδιο πιστεύω ότι ισχύει και θα ίσχυε για την Κυβέρνηση και τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες που τη στηρίζουν.

Τη θεσμική μου ευθύνη απέναντι στην ιστορία την αναλαμβάνω δηλώνοντας παρούσα στη σημερινή συζήτηση και ψηφοφορία. Θεωρώ ότι έτσι είμαι πιο χρήσιμη στο λαό, στην Κυβέρνηση, στον Πρωθυπουργό, στις επόμενες γενιές και στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, εγγράφοντας τις πραγματικές συνθήκες υπό τις οποίες καλείται το Κοινοβούλιο να λάβει αποφάσεις...

ΘΕΟΔΩΡΑ (ΝΤΟΡΑ) ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Να παραιτηθείς!
(Θόρυβος-Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Παρακαλώ ησυχία για να ολοκληρώσει η κυρία Πρόεδρος.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε.
… και αποκρούοντας τον εκβιασμό όπως επιβάλλει και επιτάσσει το παλιό άρθρο 1.1.4, το άρθρο 120 του Συντάγματος. 
(Θόρυβος-Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Παρακαλώ ησυχία!

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Ο ελληνικός λαός είναι ο δεύτερος που υφίσταται αυτή την εχθροπραξία εντός της Ευρωζώνης. Προηγήθηκε η Κύπρος τον Μάρτιο του 2013.

Η απόπειρα επιβολής μέτρων που απέκρουσε ο λαός με δημοψήφισμα μέσα από τον εκβιασμό των κλειστών τραπεζών και την απειλή χρεοκοπίας, συνιστά βίαιη κατάλυση του Συντάγματος και αποστέρηση του Κοινοβουλίου από την εξουσία που του χορηγεί το Σύνταγμα.

ΘΕΟΔΩΡΑ (ΝΤΟΡΑ) ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Σώπα!

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Παρακαλώ ησυχία.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Βουλής): Καθένας και καθεμία δικαιούται και υποχρεούται να αντιστέκεται, να υπερασπίζεται την πατρίδα και την δημοκρατία με τον τρόπο που επιλέγει και αποφασίζει.

Καμία αντίσταση στην ιστορία δεν ήταν εύκολη. Όμως, διεκδικήσαμε την ψήφο και την εμπιστοσύνη του λαού για τα δύσκολα. Και οφείλουμε στα δύσκολα να ανταποκριθούμε και να μην φοβηθούμε.

Σας ευχαριστώ. 
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ – χειροκροτήματα και θόρυβος από τα νότια θεωρεία)

ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Τι κάνετε εκεί; Δεν είναι θέατρο εδώ. Εδώ είναι Βουλή. Να κατέβουν να ψηφίσουν! 

ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Βγάλτε τους έξω! Άμεσα να φύγουν. Βγάλτε τους έξω.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Να φύγουν από τα θεωρεία αυτοί!

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Κύριοι, παρακαλώ πολύ.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Έφερε η κυρία την κερκίδα της. 
(Θόρυβος- Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Παρακαλώ να βγουν έξω.