ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Όταν η απόλυτη εξαθλίωση του λαού σερβίρεται ως "περηφάνια" και "αξιοπρέπεια"...

efsf
Την Κυριακή, πείτε "ΝΑΙ" στη λογική και την υπευθυνότητα!


Beware of Demagogues! Προσοχή στους δημαγωγούς! Δημαγωγία είναι η υπεράσπιση αυτού που κάποιος γνωρίζει ότι δεν είναι αλήθεια αλλά πιστεύει ότι οι άλλοι θα το αποδεχτούν ως αλήθεια λόγω έλλειψης επαρκούς κατανόησης. Δημαγωγία είναι να κατασκευάζεις αντιπάλους και εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν για να πυροδοτείς τα ένστικτα οργής και αντίστασης του λαού ώστε να υπηρετήσεις ιδιοτελείς στόχους και να κρύψεις τις αποτυχίες σου ρίχνοντας τις ευθύνες σε άλλους.
Ο δημαγωγός ισχυρίζεται ότι είναι ο «προστάτης» του λαού, τη στιγμή που ταυτόχρονα τον αποκοιμίζει δίνοντάς του χρησμούς, λόγια μπερδεμένα, στο οποία ο λαός στρέφει ευήκοα τα ώτα του, με συνέπεια να θαμπώνεται και να εκστασιάζεται. 

Η δημαγωγία είναι παραβίαση κάθε αρχής και αξίας, κάθε ηθικού γραπτού και άγραφου νόμου.

Όλοι οι πολιτικοί - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - ρέπουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό προς τη δημαγωγία, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας ξεπερνάει κάθε προηγούμενο, ακόμη και αυτόν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Γι' αυτό αποδεικνύεται πλέον ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνος για τη χώρα μας.

Μήπως, όμως, τον αδικώ; Μήπως αυτό που ζούμε την τελευταία εβδομάδα με το κλείσιμο των τραπεζών, τα capital controls και τη νέκρωση κάθε οικονομικής και εμπορικής δραστηριότητας, είναι ένα εφιαλτικό όνειρο που με το φως της ημέρας τη Δευτέρα 06/07/2015, ή έστω την Τρίτη, και με οποιοδήποτε αποτέλεσμα του απατηλού και μοιραίου δημοψηφίσματος, θα διαλυθεί και όλα θα είναι όπως πρώτα;

Μακάρι νάταν έτσι, αλλά δεν είναι...  Οι οδυνηρές συνέπειες του ζωντανού αυτού εφιάλτη, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατο να εξαλειφθούν για μήνες ή χρόνια, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι δανειστές ικανοποιούσαν όλες τις απαιτήσεις της κυβέρνησης μετά το δημοψήφισμα, όπως αφελώς πολλοί αιθεροβάμονες πιστεύουν, ακόμα κι αν ο ελληνικός λαός έκανε από τη Δευτέρα στροφή 180 μοιρών στις αυτοκαταστροφικές συνήθειες και πρακτικές (ανευθυνότητα, διαφθορά, λούφα και εφησυχασμός) που ακολούθησε έως τώρα.

Χωρίς να εξωραΐζω την πενταετία των μνημονίων της σκληρής λιτότητας που προηγήθηκαν και να δίνω άφεση αμαρτιών στους Γ. Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμο, Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο, δυστυχώς, ο εφιάλτης της φοβερής εξαθλίωσης που βιώνουμε τώρα ξεπερνάει κάθε προηγούμενο, και είναι η οδυνηρή πραγματικότητα στην οποία οδηγηθήκαμε από την κούφια περηφάνια και τη στρεβλωμένη αντίληψη περί αξιοπρέπειας που διακατέχει την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, τα κόμματα των δύο άκρων και μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού.
Και πώς προκύπτει η στρεβλωμένη αντίληψη περί αξιοπρέπειας;  Από την έλλειψη αυτογνωσίας και κοινής λογικής, από άκρατο εγωισμό και ιδεοληπτική μανία.

Διότι δεν μπορεί ένας ανήμπορος ζητιάνος που πνέει τα λοίσθια από την πείνα, που όμως έχει αυτογνωσία, κοινή λογική και θέλει να ζήσει, με το ένα χέρι να επαιτεί βοήθεια από κάποιον για να επιβιώσει, ενώ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ με το άλλο υψώνει τη γροθιά εναντίον του ή τον μουτζώνει καθυβρίζοντάς τον, απειλώντας τον και φτύνοντάς τον κατά πρόσωπο. Αν το κάνει αυτό, τότε είναι τρελός και η θέση του ζητιάνου είναι στο τρελοκομείο και όχι στους δρόμους για να επαιτεί.

Και όμως, πέντε μήνες τώρα, με αποκορύφωμα την προκήρυξη του καταστροφικού για την οικονομία και την κοινωνική συνοχή δημοψηφίσματος, η συμπεριφορά της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν ακριβώς αυτή: ενός ζητιάνου που τρίζει τα δόντια και απειλεί εκείνον από τον οποίο ζητάει βοήθεια! Μιλάμε για καραμπινάτη περίπτωση σχιζοφρένειας!

Τη στιγμή που υποτίθεται ότι διαπραγματευόταν το κούρεμα του τιτανοτεράστιου ελληνικού χρέους την ίδια στιγμή η δικτατορικών προδιαγραφών Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου το κατήγγελε ως επαχθές και επονείδιστο!

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τις υβριστικές και απειλητικές εναντίον των δανειστών κορώνες του Τσίπρα, Βαρουφάκη, Καμμένου, Λαφαζάνη, Στρατούλη και λοιπών ανισόρροπων στελεχών της συγκυβέρνησης;

Είχε άδικο η Κριστίν Λαγκάρντ που ζήτησε ενήλικες στο δωμάτιο για συνομιλητές;

Τελειώνοντας, θέλω να κάνω έκκληση στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Mr. Mario Draghi και τον Γενικό Διευθυντή του EFSF, Mr. Klaus Regling, να μην κλείσουν τα σπλάχνα τους και να δείξουν συμπάθεια και αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό που είχε την ατυχία να περιέλθει σε τόσο δεινή θέση εξ αιτίας θανάσιμων χειρισμών της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και της ανεπάρκειας των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Για την πολεμική ρητορεία και τις προσβολές της κυβέρνησής μας προς τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, ζητώ προσωπικά συγνώμη.  Παρακαλώ,  συγχωρείστε τους υβριστές σας, λέγοντας"Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι"...