ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Χάρης Θεοχάρης: Η "Αριστερή Πλατφόρμα" έχει μόνο φαντασιώσεις

Βουλή, 15/07/2015 - ΘΕΟΧΑΡΗΣ (ΧΑΡΗΣ) ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέρμα μιας στρατηγικά αδιέξοδης πορείας. Είναι ένας νεοσσός που μας υποσχέθηκε πως μπορεί να πετάξει.
Είπε στους Έλληνες «ανεβείτε στην πλάτη μου και θα σας πάω μακριά». Είχε είκοσι τετραγωνικά μέτρα χώρο και ένα μέτρο πάνω από το έδαφος. Πήγαινε από εδώ, πήγαινε από εκεί, κοίταζε τον γκρεμό αλλά δεν αποφάσιζε να πηδήξει. Και τι κάνει; Ανεβαίνει άλλο ένα βραχάκι πιο πάνω. Τώρα έχει δέκα τετραγωνικά μέτρα χώρο και είναι πέντε μέτρα πάνω από το έδαφος. Όμως πάλι δεν αποφασίζει να πηδήξει.

Με το δημοψήφισμα, με τη Σύνοδο Κορυφής έφτασε στο τέλος. Είναι στο πιο ψηλό σημείο. Δεν μπορεί να κάνει ούτε δεξιά ούτε αριστερά ούτε μπρος ούτε πίσω. Ένα πράγμα μόνο του μένει από εδώ πέρα: Να πηδήξει.
(Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΙΛΗΣ: Ένα ποτάμι έχει μπροστά.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Σας παρακαλώ, ησυχία, κύριοι.

ΘΕΟΧΑΡΗΣ (ΧΑΡΗΣ) ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Εδώ μας έφτασαν τα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας αντιμετώπισε ένα πραξικόπημα. Αντιμετώπισε εχθρότητα, καχυποψία, διάθεση απόσχισης, αποστροφή των εταίρων. Ετέθη σχεδόν αποσυνάγωγος. Έμεινε άυπνος ο Πρωθυπουργός μαζί με τον Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Τσακαλώτο, προσπαθώντας να πετύχει το καλύτερο για τη χώρα. Το πέτυχε; Δεδομένων των δεδομένων των τελευταίων έξι μηνών, δεδομένης της στρατηγικής του ήττας της προηγούμενης διαπραγματευτικής λογικής, δεδομένου του λάθους του δημοψηφίσματος, ναι πέτυχε το καλύτερο.

Μας λέτε πως πέντε μήνες τι να φταίνε μπροστά στα πέντε προηγούμενα χρόνια; Όμως το ίδιο ισχύει και για τους Υπουργούς των Οικονομικών. Τι να σώσουν οι έξι μέρες του κ. Τσακαλώτου στους έξι μήνες του κ. Βαρουφάκη;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)

Ο Πρωθυπουργός αντιμετώπισε με επιτυχία το πραξικόπημα εξωτερικού. Και γύρισε εδώ και τι βρήκε; Τους πραξικοπηματίες εσωτερικού. Τουλάχιστον ο κ. Σόιμπλε δίνει και κάτι για την ανθρωπιστική κρίση. Η αριστερή πλατφόρμα δεν έχει λεφτά ούτε και για αυτό, μόνο φαντασιώσεις για «ντου» στο νομισματοκοπείο και συλλήψεις του Γιάννη Στουρνάρα.

Όμως, όπως όλοι οι πραξικοπηματίες, έτσι κι αυτοί είναι ανδρείκελα.
Λένε «όχι» στον κ. Τσίπρα, αλλά «ναι» στην Κυβέρνηση του. Αν τολμάνε να ρίξουν τον κ. Τσίπρα, να δούμε τι πρόσωπο έχουν αυτοί στην κοινωνία και ποιον μπορούν να πείσουν χωρίς τον κ. Τσίπρα.

Λένε «όχι» στις καταθέσεις των Ελλήνων, με κάποιους από αυτούς με καταθέσεις στο εξωτερικό, αλλά «ναι» στους ουρές, «ναι» στα εξευτελιστικά αιτήματα καρκινοπαθών για να στείλουν χρήματα στο εξωτερικό για να κάνουν εγχείρηση.

Αν τολμάνε να κάτσουν στους ουρές έξω, όχι στο ΑΤΜ της Βουλής.
Λένε «όχι» στη στήριξη της χώρας, αλλά «ναι» στους ειδικούς συνεργάτες - εχθές προσλάβαμε - και στα αυτοκίνητα που δίνουν οι θεσούλες.
Αν τολμάνε, ας παραιτηθούν μαζί με το «όχι» τους, όπως έπραξε η κ. Βαλαβάνη.
Λένε «όχι» στον άνεργο που ψάχνει δουλειά.
Λένε «όχι» στον συνταξιούχο, που ψάχνει φάρμακα και δεν βρίσκει.
Λένε «όχι» στον μικροεπιχειρηματία, που «δεν βγαίνει» και κλείνει την επιχείρησή του.
Λένε «όχι» στο παιδί, που ονειρεύεται να προκόψει στον τόπο του.
Λένε «όχι» στην ανόρθωση της χώρας.

Λένε μόνο «ναι» στις παιδικές ψευδαισθήσεις τους.
Λένε «ναι» στον αυταρχισμό τους.
Λένε «ναι» στα προνόμιά τους. 
Έχουν χρέος στη χώρα και στην ιστορία και αρνούνται να το πληρώσουν.
Είναι και αυτό μήπως επαχθές και επονείδιστο, το χρέος στη χώρα;

Επιτέλους, αφού θα πουν το «όχι» στη χώρα, πρέπει να δουν και το «όχι» του λαού και να πάνε εκεί που αξίζει: στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)