ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Ξενοφών Ζολώτας: "Είναι θαύμα που επιβιώνει αυτό το κράτος"


Βουλή, 22/07/2015 - ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΒΕΡΩΝΗ-ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΥ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Το Νοέμβριο του 1989 μετά από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σχηματίστηκε οικουμενική κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τότε μια μεγάλη προσωπικότητα, τον Ξενοφώντα Ζολώτα. Ο Ξενοφών Ζολώτας εξομολογήθηκε στον Περικλή Βασιλόπουλο – δημοσιογράφο και διευθυντή γραφείου Τύπου του τότε Πρωθυπουργού – και του είπε, όταν πλέον ανέλαβε τα καθήκοντά του: «Είμαι 86 ετών, έχω γράψει σαράντα βιβλία, αλλά μόνο τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τις βαθιές παθογένειες της χώρας. Είναι θαύμα που επιβιώνει αυτό το κράτος.»

Και επειδή ερχόταν σε επαφή με τους τότε Αρχηγούς των τότε κομμάτων, που ήταν ο κ. Μητσοτάκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Χαρίλαος Φλωράκης, είπε γι’ αυτά τα πρόσωπα – τα δύο πρώτα που ανέφερα – που έπαιζαν σημαντικό ρόλο: «Είναι καλοί άνθρωποι, αλλά με τα κόμματά τους έχουν γίνει άρπαγες του κράτους, που το λαφυραγωγούν. Έχουν φτιάξει δύο παράλληλους κομματικούς μηχανισμούς υποκαθιστώντας το επίσημο κράτος. Να το θυμάσαι, αυτοί σε πέντε, δέκα χρόνια θα χρεοκοπήσουν την Ελλάδα». 
Τάδε έφη ο Ξενοφών Ζολώτας το 1989.

Επίσης, είχε πει: «Ίσως να μας σώσει η Ευρώπη με τις νέες συνθήκες, αλλά με διαλυμένο και αρπακτικό κράτος, η ιδιωτική οικονομία θα μείνει απροστάτευτη και θα καταστραφεί μέσα στον θυελλώδη ανταγωνισμό.»

Αυτά σας τα λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να μην λένε αυτά τα περισπούδαστα τόσο οι κύριοι της Νέας δημοκρατίας όσο και οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, μια τέτοια προσωπικότητα όπως ήταν ο Ξενοφών Ζολώτας  – ο οποίος σημειωτέον δεν ήταν πολιτικός, ήταν ένας καθηγητής, οικονομολόγος διεθνούς κύρους – είχε δει πράγματα από το 1989. Είναι εκείνος που στις 3 Ιανουαρίου του 1990 έσωσε τη χώρα από άτακτη χρεοκοπία. Είχε, όμως, εκείνη τη δυνατότητα να σηκώσει τηλέφωνο και μέσα σε τρεις μέρες έπρεπε ή να βρεθεί τρόπος να δανειστεί η Ελλάδα ή να πάει σε άτακτη χρεοκοπία.

Και τότε – επειδή ήταν Ζολώτας αυτός – απευθύνθηκε σε τρεις κεντρικούς τραπεζίτες, τον Ζακ Ντελόρ –γνωστός σε όλους μας από τα «πακέτα» Ντελόρ – τον Μίνω Ζομπανάκη και τον τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος – για να δείτε πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν και οι διοικητές της Τραπέζης της Ελλάδος – κ. Χαλικιά και κατάφεραν και έφεραν τη χώρα στα ίσα της.

Αυτά είναι τότε εξομολογήσεις του ανθρώπου, οι οποίες δεν μπορεί να έγιναν μόνο στον συγκεκριμένο άνθρωπο. Είναι σίγουρο ότι μίλησε και στους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Οι πρωταγωνιστές, όμως, δεν έδωσαν καμία απολύτως σημασία, γιατί ακριβώς είχαν δει την πατρίδα μας, είχαν δει την Ελλάδα ότι ήταν ένας τρόπος, ένα πεδίο στο οποίο μπορούσαν να παίζουν τα δικά τους παιχνίδια, στο οποίο μπορούσαν να αφήνουν τους κομματικούς τους στρατούς να λεηλατούν τούτη εδώ τη χώρα. Σας το λέω δηλαδή, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που φτάσαμε τώρα στα όρια της χρεοκοπίας, είχαμε ξαναφτάσει.

Μην ξεχνάμε – δεν μπορεί κανένας να ξεχάσει  – ότι ήρθαν πολλά πακέτα από την Ευρώπη, από τους κουτόφραγκους ή όχι, είτε μας αρέσει είτε όχι, για να μπορέσει τούτος εδώ ο τόπος να αλλάξει όψη. Είναι τυχαίο το γεγονός ότι τελικά η Ελλάδα πτώχευσε, αλλά υπάρχουν κάποιες χιλιάδες – αυτό είναι αλήθεια, δεν είναι μόνο εκατοντάδες  – ανθρώπων, οι οποίοι είναι προσδεμένοι στα άρματα των κομμάτων εκείνων που κυβέρνησαν τούτον εδώ τον τόπο που είναι όχι απλώς πλούσιοι, αλλά είναι πάμπλουτοι;
Είναι τυχαίο που η χώρα μας είναι πτωχή και έχει κάποιους νεόκοπους πάμπλουτους Έλληνες, οι οποίοι σημειωτέον δεν έχουν δουλέψει και ποτέ, οι οποίοι απλά ήταν μέλη του κόμματος, ήταν «Γκρούεζοι»;

Μπορεί να σας φαίνονται ότι είναι τετριμμένα αυτά και να θέλετε να ασχοληθείτε μόνο με νούμερα και να πείτε «είχαμε τόσο, το ΑΕΠ ήταν τόσο, η παραγωγή ήταν τόση». Τίποτα δεν ήταν.

Είναι αυτά που σας είπε και ο κ. Μιχαλολιάκος. Τι είπε; Ότι ήμασταν μια χώρα αυτάρκης στα δικά μας προϊόντα και τελικά εσείς – τέτοια ήταν η θέση σας στην Ευρώπη, τόσο πολύ διαπραγματευόσασταν από τότε ακόμα με τους συνεταίρους το τι θα γίνει εδώ στην Ελλάδα –καταφέρατε η Ελλάδα να μην παράγει σχεδόν τίποτα.
Και το μόνο που έχει μείνει σε εσάς, για να λέτε συνέχεια «βαριά βιομηχανία», είναι μόνο ο τουρισμός. Μα, ο τουρισμός από μόνος του δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι βαριά βιομηχανία. Δεν μπορείς να πας να ψωνίζεις από το Lidl, δεν μπορείς να φέρνεις είδη πρώτης ανάγκης από την Ολλανδία, από το Βέλγιο και να λες ότι εγώ έχω τον τουρισμό που μου αξίζει.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανένας δεν μας είπε μέχρι τώρα αλήθεια. Εσείς του ΠΑΣΟΚ που κυβερνήσατε, που λέγατε «Λεφτά υπάρχουν», που το 2010 είπατε «αμάν, η χώρα πάει στο βράχια» δεν μας είπατε αλήθειες γιατί έπρεπε να κάνουμε εκείνη την επονείδιστη συμφωνία και εκείνο το επονείδιστο μνημόνιο.
Δεν μας είπε ποτέ αλήθεια η Νέα Δημοκρατία, ο πρώην Πρωθυπουργός, πρώην Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Οι της Νέας Δημοκρατίας σήμερα κάθονται συνέχεια και λένε «μα, λέγατε θα σκίσετε τα μνημόνια γιατί δεν τα σκίσατε;». Για τον ίδιο λόγο που δεν τα έσκισαν και εκείνοι. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχετε εσείς άφεση αμαρτιών γιατί και εσείς δεν είπατε αλήθεια και εσείς είπατε ψέματα.

Τελικά σε τούτον εδώ τον τόπο οργιάζει το ψέμα, «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Μας τα είπανε χθες, μας τα είπαν προχθές, μας τα λέτε ακόμα και σήμερα. Και λέω μας τα λέτε ακόμα και σήμερα γιατί, κύριε Υπουργέ, δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί λέτε ότι πρέπει να υπογράψουμε. Έτσι είπε και ο Πρωθυπουργός μας: «Ξέρετε, διαπραγματεύτηκα πάρα πολύ σκληρά και έπρεπε να διαλέξω ή αυτό το μνημόνιο», τη συμφωνία εν πάση περιπτώσει, ή το Grexit-Σόιμπλε». Και μάλιστα ήταν και «προκλητικός».
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού) 
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Συνεχίστε.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΒΕΡΩΝΗ-ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΥ: Δηλαδή, τι είπε εδώ πέρα ο Πρωθυπουργός; Λέει: «Υπάρχει κάποια εναλλακτική λύση; Να μου την πείτε την εναλλακτική λύση.»
 Ξέρετε, αυτό είναι ψευδεπίγραφο. Από τη στιγμή που δεν ξέρουμε, δεν συμμετείχαμε στις διαπραγματεύσεις, δεν έχουμε ιδέα τι γινόταν, εμείς το μόνο που κάνουμε είναι να ακούμε. Και είμαστε καλοί στο να ακούμε και θέλουμε και να πιστέψουμε.

Μας λέτε ότι διαπραγματευθήκατε πάρα πολύ σκληρά και τώρα, επειδή θέλουμε να σας σώσουμε, πρέπει οπωσδήποτε να πάμε να υπογράψουμε αυτό που κατηγορούσαμε, αυτό για το οποίο εγκαλούσαμε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά φθάνετε εσείς τώρα να λέτε στους νεοδημοκράτες και στους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού «ελάτε και εσείς, "βάλτε πλάτη" να υπογράψουμε εκείνο το οποίο δεν έκανα εγώ τότε, για να μπορέσουμε να σώσουμε την Ελλάδα». Γιατί για τους Έλληνες δεν τίθεται θέμα, δεν θα υπάρχει Έλληνας σε λίγο. Ξέρετε, όμως, τι καταλαβαίνω; Δεν σας ενδιαφέρει ο Έλληνας, σας ενδιαφέρει μόνο η χώρα, γιατί το μόνο που θέλετε είναι να κυβερνάτε.

Τα τελευταία χρόνια, από το 2010 μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει ασχοληθεί με αυτά που λέγονται εθνικά θέματα. Και το Σκοπιανό ξεχάστηκε και το θέμα της Αλβανίας και της ΑΟΖ και το θέμα με τους Τούρκους και το τι γίνεται με τους Τούρκους στη Θράκη και τις «γκρίζες» ζώνες.
Δεν ασχολούμαστε με τίποτε άλλο, ούτε καν με το τι παράγουμε, μόνο με το αν πήραμε. Πήραμε τα χρήματα; Πότε είναι η δόση; Θα πάρουμε τη δόση, δεν θα πάρουμε τη δόση; Διαπραγματευθήκαμε σωστά;

Ο κύριος Πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι αυτά τα μέτρα είναι υφεσιακά. Εφόσον, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι υφεσιακά αυτά τα μέτρα, πώς θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ;
Τι περιμένουμε εμείς οι Έλληνες; Ομολογούμε ότι είναι υφεσιακά.
Μα, και από τους προηγούμενους που βλέπαμε και έλεγαν ότι θα υπάρξει ανάπτυξη δεν είδαμε ανάπτυξη, παρ’ ότι κομπάζουν για ανάπτυξη. Μπορεί να ζούμε σε μια άλλη χώρα. Γιατί ανάπτυξη εγώ δεν είδα. Εάν εννοούν ανάπτυξη κάποια ταχυφαγεία και κάποια καφέ, που ξεφυτρώνουν και αυτά εν μέσω κάποιων προγραμμάτων, αυτό είναι άλλο θέμα. Εγώ ανάπτυξη θεωρώ το να δω στη Λάρισα ή στη βιομηχανική περιοχή του Βόλου ένα φουγάρο. Τότε θα πω ότι πραγματικά αρχίζει η ανάπτυξη.
Εδώ δεν υπάρχει κάτι που να μου δίνει μία ελπίδα, για να πω ότι αύριο ή μεθαύριο κάτι θα γίνει. 

Να «ματώσουμε» όλοι οι Έλληνες, αλλά αν θέλετε να «ματώσουμε» όλοι, πρώτα θα «ματώσουμε» εμείς.
Είναι σίγουρο ότι κάποιοι θα πουν ότι τώρα λαϊκίζω. Εγώ, όμως, δεν είμαι πολιτικός. Δεν είμαι πολιτικός, για να λαϊκίζω. Εγώ ακόμα αισθάνομαι ότι είμαι δικηγόρος. Εγώ ακόμα βλέπω τα πράγματα κάπως ιδεατά.

Εάν θέλετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να «ματώσουμε», τότε να μην ψηφίζετε για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, ακόμα και γι’ αυτά που δεν εξελέγησαν. Βολευτήκατε μόνο που κόψατε τη χρηματοδότηση στη Χρυσή Αυγή; Μπορούμε και αντιστεκόμεθα και στεκόμεθα όρθιοι.

Οι δικές σας οι χρηματοδοτήσεις, όλων των κομμάτων και οι δικοί μας οι μισθοί να περικοπούν.
Και να σας πω γιατί; Εάν η χώρα μου είναι φτωχή, εάν οι πατριώτες μου είναι φτωχοί, να είναι φτωχοί και οι Βουλευτές, να είναι φτωχοί και οι δικαστές.
Δεν μπορούμε να συγκρινόμαστε à la carte και να λέμε «ξέρετε, ο Ευρωπαίος Βουλευτής αμείβεται». Ο Ευρωπαίος εργάτης, όμως, δεν είναι σαν και εμάς. Ο Ευρωπαίος αγρότης δεν είναι σαν και εμάς. Δεν μπορούμε να το έχουμε όποτε και όπου μας βολεύει.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Ολοκληρώστε.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΒΕΡΩΝΗ-ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, θα ολοκληρώσω. Ειπώθηκε εδώ ότι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας έπρεπε να αλλάξει, ότι έχει και θετικά. Συμφωνώ ότι έχει και θετικά. Όμως, παρ’ ότι έχει και θετικά, τα αρνητικά του είναι πολύ σοβαρά και σημαντικά. Εγώ, ξέρετε, έχω γίνει καχύποπτη πλέον με αυτούς τους σκληρούς δανειστές, που και σκληροί είναι και δεν έχουμε καμία σχέση φιλίας. Είναι μόνο τα αρπακτικά, διότι δεν είναι δυνατόν να κόπτονται για την απονομή δικαιοσύνης της πατρίδος μου. Δεν τους καίγεται καρφί! Αισθάνθηκα ντροπή – σας λέω αλήθεια, ντροπή –  όταν άκουσα να μιλά η κ. Μέρκελ στο δικό της το Κοινοβούλιο και να λέει για εμάς: «Δεν λυπάστε εκείνους τους συνταξιούχους που συνωστίζονται στα ΑΤΜ;».

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να ενδιαφέρονται εκείνοι για την ταχεία απονομή δικαιοσύνης. Όχι, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι οι τράπεζες, γιατί ζούμε ένα σκληρό τραπεζικό σύστημα. Τίποτε άλλο, οι τράπεζες να είναι καλά!

Από τα πρώτα «πακέτα» που πήραμε έγινε η αναδιάρθρωση των τραπεζών εδώ στην Ελλάδα. Για τα ασφαλιστικά μας ταμεία, που τόσα χρόνια δίναμε ασφαλιστικές εισφορές, που «κουρεύτηκαν», κάποιοι λένε «είδατε με το PSI, είδατε τι «κούρεμα» χρέους;».
(Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού) 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Ευχαριστούμε.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΒΕΡΩΝΗ-ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΥ: Ποιος το πλήρωσε το χρέος αυτό; Εμείς. Εμείς οι εργαζόμενοι, τα ασφαλιστικά μας ταμεία, οι μικροομολογιούχοι. Όμως, ξέρετε, δεν κόπτεστε, κανένας από σας, γιατί κανένας από σας δεν είχε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτοί είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποφέρει. Τους έταξαν και οι προηγούμενοι, τους τάξατε και εσείς και τελικά δεν έγινε απολύτως τίποτα.
«Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα.» Και τώρα βλέπουμε ότι είμαστε σε μια ατραπό. Ναι, είναι προτιμότερο να «ματώσουμε» όλοι, αλλά κάποια στιγμή να πιστεύουμε στην ανάσταση της πατρίδος, στην ανάσταση του έθνους και του γένους, γιατί έτσι, στ’ αλήθεια, δεν υπάρχει μέλλον για τούτον εδώ τον τόπο.
Είσαστε περήφανοι, λέτε να βρούμε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ελλάδος.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΒΕΡΩΝΗ-ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΥ: Ναι, κύριε Πρόεδρε, μόνο αυτό θα πω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτα θα είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες και μετά να είμαστε Ευρωπαίοι. 
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Συνδέσμου- Χρυσή Αυγή)