ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

Α. Τσίπρας: Το πραγματικό δίλημμα ήταν "μνημόνιο με ευρώ ή μνημόνιο με δραχμή"


Βουλή, 14/08/2015- ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): (...) Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα κλείνει ένας πρώτος κύκλος μιας σκληρής, επίπονης, εξαντλητικής διαδικασίας, που ξεκίνησε στις 25 Γενάρη, με τη συγκρότηση αυτής της Κυβέρνησης. Και σήμερα έχουμε ένα εντελώς νέο τοπίο μπροστά μας, ένα νέο κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό τοπίο και με βάση την πραγματικότητα οφείλουμε να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα.
Δεν θα επανέλθω στις συνθήκες υπό τις οποίες οδηγηθήκαμε στην απόφαση του Eurosummit στις 12 Ιουλίου και στις δύο προηγούμενες συνεδριάσεις για την ψήφιση των προαπαιτούμενων δράσεων, προκειμένου να ξεκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία. Έχω ενημερώσει τον ελληνικό λαό. Έχω τοποθετηθεί. Ενημέρωσα την Εθνική Αντιπροσωπεία.

Θα εξαντλήσω αυτή τη δυνατότητα που μου παρέχεται και σήμερα μονάχα για να πω το εξής: Η χώρα είναι εκτός αγορών. Εξαντλήσαμε αυτό το εξάμηνο κάθε δυνατότητα διαπραγμάτευσης και ταυτόχρονα κάθε περιθώριο ρευστότητας χωρίς δανεισμό. Και εφόσον οι μόνοι υπαρκτοί δανειστές μας επέλεξαν να κλιμακώσουν τη σύγκρουση σε σημείο μη διαχειρίσιμο, η συμφωνία αυτή ήταν για εμάς, όπως θα ήταν και για κάθε άλλη κυβέρνηση και για κάθε άλλον στη θέση μου, μία αναγκαστική επιλογή. 

Στην πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα ξεκάθαρο δίλημμα. Το πραγματικό δίλημμα που ετέθη τις δεκαεπτά ώρες της διαπραγμάτευσης – γι’ αυτό και είμαι συνηθισμένος, δεν έχω ιδιαίτερο θέμα στο ξενύχτι και στην πρωινή συζήτηση – δεν ήταν μνημόνιο ή άτακτη χρεοκοπία. Διότι πιστεύω ότι την άτακτη χρεοκοπία κανείς δεν θα μπορούσε να την επιλέξει.

Πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Το πραγματικό δίλημμα που ετέθη και ήταν ξεκάθαρο, ήταν μνημόνιο με ευρώ ή μνημόνιο με δραχμή, όπως εξακολουθεί να επιμένει ακόμη και σήμερα ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, θέτοντας ξανά και ξανά προσχήματα προκειμένου να μην επιτευχθεί αυτή η συμφωνία.

Αυτή η εναλλακτική λύση, που δήθεν αγνοήσαμε, δεν υπήρξε και εξ όσων γνωρίζω, προς ώρας τουλάχιστον, δεν υπάρχει. Πράγματι – άκουσα και την Πρόεδρο της Βουλής πριν – ζήτησα από την επόμενη μέρα, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, αλλά και στους συντρόφους μου εντός του ΣΥΡΙΖΑ να μου καταθέσουν την εναλλακτική λύση. 

Και προφανώς εναλλακτική λύση δεν είναι το να καταγγέλλουμε το χρέος και όσο περισσότερο το καταγγέλλουμε να πιστεύουμε ότι αυτομάτως θα μειωθεί. Ούτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί λύση εναλλακτική το να βροντοφωνάξουμε με όλη τη δύναμη της φωνής μας στα διεθνή fora ότι η επιλογή εξώθησης μιας χώρας σε συνθήκες άτακτης χρεοκοπίας είναι πέρα και έξω από τη διεθνή νομιμότητα, άδικη, πέρα για πέρα κατάφωρα άδικη.

Εντούτοις, και οι πόλεμοι είναι πέρα και έξω από τη διεθνή νομιμότητα και κατάφωρα άδικοι, έχουν όμως χιλιάδες θύματα όταν κάποιοι αποφασίζουν να τους διενεργήσουν. Τα πράγματα είναι πολύ συγκεκριμένα και η πραγματικότητα την οποία έχεις κάθε φορά μπροστά σου, είναι συγκεκριμένη και οφείλεις να πάρεις κρίσιμες αποφάσεις με βάση αυτή την πραγματικότητα.

Θέλω, λοιπόν, να θυμίσω στο Σώμα ότι η επιλογή να μην προχωρήσουμε στην άτακτη χρεοκοπία ή στο μνημόνιο με δραχμή, με εθνικό νόμισμα – στη μόνη υπαρκτή επιλογή που είχαμε στις 12 του Ιούλη – δεν ήταν μια επιλογή της στιγμής. Θα θυμάστε – φαντάζομαι όλοι σας – ότι αυτή δεν υπήρξε ποτέ επιλογή η προγραμματική μας διακήρυξη.

Επειδή αυτή η Κυβέρνηση δεν πήρε στις 25 Γενάρη λαϊκή εντολή για να βγάλει τη χώρα από την Ευρωζώνη και επίσης επειδή ούτε αυτό ήταν το δίλημμα στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου – παρά το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν της αντιπολίτευσης αυτό έθετε ως δίλημμα και το σύνολο σχεδόν των Ευρωπαίων αξιωματούχων αυτό έθετε ως δίλημμα στην κάλπη – εμείς δεν αποφασίσαμε αυτό το δίλημμα να θέσουμε στην κάλπη. 

Και όσες φορές εγώ μίλησα πριν από την εκλογική διαδικασία, κατήγγειλα όσους θέτουν το ψεύτικο δίλημμα. Και επειδή η απόφαση του ελληνικού λαού ήταν απόφαση – δεν σήμαινε το 62% ΝΑΙ στη δραχμή – πάνω στο δίλημμα που ετέθη στην κάλπη.

Για όλους αυτούς τους λόγους οι επιλογές μας ήταν περιορισμένες και όλοι το γνωρίζουν αυτό. Πήραμε μια επώδυνη επιλογή ευθύνης. Κάναμε ένα βήμα πίσω, βγαίνοντας όμως όρθιοι από το λάκκο των λεόντων. Διεκδικήσαμε το δίκιο του ελληνικού λαού υπό το βάρος του δυσμενούς συσχετισμού πολιτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, όχι, όμως, μόνοι και απομονωμένοι όπως οι περισσότεροι λένε. Και δεν ήμασταν μόνοι, γιατί δώσαμε εξαιρετικά δύσκολες μάχες εξ ονόματος του ελληνικού λαού, που αφορούν όμως ταυτόχρονα όλους τους λαούς της Ευρώπης, που αφορούν κυρίως το μοντέλο και τις εφαρμοζόμενες σήμερα πολιτικές στην Ευρώπη και τη δυνατότητα να ξεκινήσει από τη χώρα μας μια προοπτική τέλους του μοντέλου της λιτότητας, της καταναγκαστικής λιτότητας στην Ευρώπη. Να εξουδετερώσουμε δηλαδή την αιχμή του δόρατος, αυτού που ονομάζουμε «νεοφιλελεύθερη κυριαρχία» σήμερα στην Ευρώπη.

Και πιστεύω ότι δεν είναι αμελητέα ούτε δυσδιάκριτη η ρωγμή που έχει ανοίξει σήμερα και που φανερώνει την εξελισσόμενη, έστω και χαμηλής έντασης προσώρας, αντιπαράθεση ανάμεσα στις συντηρητικές και προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, στην ουσία όμως ανάμεσα στην Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού και των τραπεζών από τη μια πλευρά και στην Ευρώπη της εργασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότητας από την άλλη. Σε αυτή την ευρύτερη αντιπαράθεση εγγράφεται η δική μας προσπάθεια.

Διότι η Ελλάδα σήμερα αποτελεί την εμπροσθοφυλακή μιας προοδευτικής Ευρώπης, που αμφισβητεί τον πυρήνα του συντηρητικού σχεδίου και διεκδικεί επίμονα εναλλακτική πορεία στη σημερινή πορεία της Ευρώπης. Και βεβαίως αυτή η θέση για εμάς δεν αλλάζει. Δεν μπορεί, όμως, και να υπηρετηθεί με αποδράσεις, αλλά ούτε και με φαντασιώσεις.

Μπροστά στο τελεσίγραφο, στο προσχέδιο της δήλωσης του Euro Summit της 12ης Ιουλίου για την προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, το περίφημο «time out» του κ. Σόιμπλε, πήραμε την ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό, αλλά κυρίως την ευθύνη απέναντι στον κόσμο της εργασίας, την ευθύνη απέναντι στην πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων και των μικρομεσαίων, της μεσαίας διαστρωμάτωσης, διότι αυτοί είχαν το βιος τους μέσα στις ελληνικές τράπεζες.

Κάποιοι άλλοι είχαν προστρέξει και είχαν βγάλει τα λεφτά τους σε off shore και στο εξωτερικό και δεν είναι αριστερή και προοδευτική πολιτική να αδικήσεις αυτούς που είχαν τα αποθέματα της εργασίας τους, αυτά τα πενιχρά αποθέματα μέσα στις ελληνικές τράπεζες, ευνοώντας κάποιους άλλους που είχαν προστρέξει να βγάλουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό.

Απέναντι, λοιπόν, σε αυτόν τον κόσμο – στην πλειοψηφία, θέλω να πιστεύω, του ελληνικού λαού – και στον κόσμο της εργασίας πήραμε την ευθύνη να παραμείνουμε ζωντανοί και να συνεχίσουμε τον αγώνα, αντί να επιλέξουμε να αυτοκτονήσουμε και μετά να τρέχουμε στα διεθνή φόρα να λέμε ότι είναι άδικο που αυτοκτονήσαμε.


Δεν μετανιώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ούτε που πάλεψα όσο κανείς – πιστεύω, δεν θέλω να αδικήσω κανέναν – προκειμένου να υπερασπιστώ το δίκαιο του ελληνικού λαού, αυτό το δίκαιο που πίστευα και εγώ, ούτε όμως μετανιώνω που αποφάσισα το συμβιβασμό έναντι του ηρωικού χορού του Ζαλόγγου για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων και των Ελληνίδων.
(Θόρυβος στην Αίθουσα)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Κύριοι, ησυχία!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επειδή άκουσα πολλούς από εσάς, αλλά και τον αξιότιμο Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να λέει «θριαμβολογείτε», θέλω να πω ότι όχι, κύριε Πρόεδρε, δεν θριαμβολογούμε, αλλά ούτε και θρηνούμε γι’ αυτή τη δύσκολη συμφωνία. Έχω απολύτως τη συνείδησή μου ήσυχη ότι είναι ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να πετύχουμε με το σημερινό συσχετισμό δυνάμεων στην Ευρώπη, σε συνθήκες χρηματοδοτικής και χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, που μας επιβλήθηκε με τον πιο στυγνό και κυνικό τρόπο.

Βεβαίως, εάν υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι σε αυτές τις συνθήκες θα μπορούσε να επιτευχθεί κάτι καλύτερο, να μας το εξηγήσει. Και αν πιστεύει ότι θα μπορούσε να φέρει κάτι καλύτερο, ας έρθει να μας πει πώς.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ: Σε άλλη συνεδρίαση, όμως.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Πετύχαμε μια συμφωνία, που αν επιτευχθεί, θα είναι σημαντικό. Και το λέω αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι είναι πλέον προφανές ότι παρά το γεγονός ότι όλοι αναγνωρίζουν ότι πήραμε μια δύσκολη απόφαση στις 12 του Ιούλη, εντούτοις από την πλευρά της Ελληνικής Κυβέρνησης υλοποιούνται τα συμφωνηθέντα. Υπάρχουν, όμως, κάποιοι που περιμένουν  – για να χρησιμοποιήσω μια προσφιλή τους έκφραση στα αγγλικά, backtracking λένε συνήθως – πισωγύρισμα, που επιμένουν και καραδοκούν ακόμη και αυτά που συμφωνήθηκαν στις 9 το πρωί, αυτά να τα χαρακτηρίζουν επονείδιστα.

Δηλαδή, τι; Τι συμφωνήθηκε μέσα από μια διαρκή σκληρή πάλη; Μεταφορικά το λέω, αλλά ήταν σκληρή πραγματικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τις 2 το βράδυ έως τις 9 το πρωί. Συμφωνήθηκε το περίφημο Ταμείο να μην είναι Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων-Ιδιωτικοποιήσεων με έδρα το Λουξεμβούργο, αλλά να είναι ένα Ταμείο που το μισό του επιδιωκόμενου στόχου θα προέλθει από το ούτως ή άλλως Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, από τα χρήματα δηλαδή, από τα κεφάλαια από την επαναϊδιωτικοποίηση των τραπεζικών μετοχών και το άλλο μισό, χωρισμένο κι αυτό στη μέση, το 50% του μισού, δηλαδή το 25% από αποκρατικοποιήσεις και το άλλο 25% από αξίες που θα δημιουργηθούν όχι από την άμεση ιδιωτικοποίηση, προκειμένου να επαναχρηματοδοτήσουν την ελληνική οικονομία. Κύριε Πρόεδρε, δεν λείπει ο κ. Τσακαλώτος, επειδή φοβήθηκε από την…

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ-ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ι. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Όχι, ίσα-ίσα. Προς Θεού!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): ...έντονη αντιπαράθεση που είχε μαζί σας, αλλά λείπει γιατί πρέπει να βρεθεί στο EUROGROUP να δώσει μάχη σε λίγες ώρες. 

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ-ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ι. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Έχετε αίσθηση χιούμορ, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Πράγματι, δεν μου λείπει το χιούμορ, κύριε Πρόεδρε.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Πρωθυπουργού)
Σε λίγες ώρες, λοιπόν, ο κ. Τσακαλώτος θα δώσει μια μάχη, διότι συγκεκριμένες αιτιάσεις και συγκεκριμένες διεκδικήσεις, απολύτως άστοχες και απολύτως άδικες – unfair, θα έλεγα – αλλά συγκεκριμένες και δεδηλωμένες από την πλευρά του κ. Σόιμπλε, θα επιδιώξουν να πάρουν πίσω αυτό που επετεύχθη και πρέπει να συνομολογήσουμε ότι αυτό δεν θα είναι ήττα του Τσακαλώτου – που δεν θα συμβεί – ούτε της Ελλάδας, αλλά της Ευρώπης. Η επιστροφή στην πολιτική κρίση, γιατί αυτό σημαίνει δάνειο-γέφυρα, σημαίνει επιστροφή σε μια κρίση, δίχως τέλος. Κάποιοι την επιδιώκουν συστηματικά, διότι δεν θέλουν σε τελική ανάλυση μια εξέλιξη σαν αυτήν, δύσκολη. Δεν τη θέλουν. Και εμείς έχουμε κοινωνική ευθύνη, εθνική ευθύνη, να αποτρέψουμε αυτήν την εξέλιξη και όχι να τη διευκολύνουμε.

Ακούω, επίσης, τις τελευταίες ημέρες από πολλούς απ’ όσους αναζητούν άλλοθι, τόσο για όσα συνέβησαν στο παρελθόν, αλλά κι από άλλους που ψάχνουν δικαιολογίες για τις προαναγγελθείσες επιλογές τους, να λένε διαρκώς ότι σήμερα θα ερχόμασταν να ψηφίσουμε το χειρότερο μνημόνιο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι δεν υπάρχει καλό μνημόνιο κι ούτε εγώ θέλω να υπερασπιστώ κάτι τέτοιο.

Όμως, κάποια στιγμή – και νομίζω είναι αυτή η στιγμή – πρέπει να ειπωθούν κάποια πράγματα και κυρίως έχει σημασία με τι συγκρίνει κανείς. Να συγκρίνουμε αυτό που έχουμε μπροστά μας όχι με αυτό που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά με αυτό που οι πιστωτές μας είχαν προδιαγράψει. Τι ακριβώς ζήταγαν οι πιστωτές από την Κυβέρνηση Σαμαρά από πέρσι τον Σεπτέμβρη; Τι ακριβώς ζήταγαν κι από εμάς μόλις αναλάβαμε; Να ολοκληρώσουμε την περιβόητη πέμπτη αξιολόγηση του προηγούμενου προγράμματος, για να πάρουμε τα υπόλοιπα του προγράμματος, περίπου 7 δισεκατομμύρια. Τι προέβλεπε, όμως, αυτή η πέμπτη αξιολόγηση; Προφανώς, όχι όσα πρότεινε ο κ. Χαρδούβελης με το περιβόητο πια mail, γιατί φτάσαμε στο σημείο να συγκρίνουμε τη σημερινή συμφωνία με το mail εκείνο που ήταν μια πρόταση της ελληνικής πλευράς προς τους πιστωτές.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ: Ναι, αλλά το mail βρήκατε.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Όχι μια πρόταση της πλευράς των πιστωτών προς την ελληνική Κυβέρνηση. 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: Για το mail μιλάγατε, όμως.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Η πρόταση, λοιπόν, των δανειστών δεν ήταν άλλη…

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: Το mail κάνατε σημαία.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): …απ’ όλα όσα προβλέπονταν στην πέμπτη αξιολόγηση. Τι προέβλεπε, λοιπόν, αυτή η πέμπτη αξιολόγηση.
(Θόρυβος στην πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Κύριοι!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Κατ’ αρχάς, προέβλεπε πρωτογενή πλεονάσματα 3% για φέτος – τα γνωρίζετε – 4,5% το 2016 και το 2017 και 4,2% το 2018.

Τι έχουμε σήμερα ως υποχρέωση για δημοσιονομικούς στόχους; Φέτος καθόλου υποχρέωση για πλεόνασμα, 0,5% του χρόνου, 1,75% το 2017, 3,5% το 2018, όταν το 2018 όλοι ελπίζουμε ότι όχι μόνο θα έχουμε ξεφύγει από την ύφεση, αλλά θα έχουμε διασφαλίσει και ρυθμούς ανάπτυξης ικανούς.
Με δύο λόγια έχουμε μία δημοσιονομική προσαρμογή που είναι ήπια αποφεύγοντας, σε σχέση με αυτό που ζητούσε η πέμπτη αξιολόγηση, μέτρα της τάξης του 11% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Αθροιστικά είναι περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2018.

Επίσης, τι αποφύγαμε; Οριζόντιες και επιλεκτικές μειώσεις σε αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων και διασφαλίσαμε τη σταδιακή αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεν προβλέπονταν αυτά στην πέμπτη αξιολόγηση. Θα επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις που κατοχυρώνει η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Επίσης, διασφαλίσαμε το δημόσιο χαρακτήρα του ΑΔΜΗΕ και της ΔΕΗ, κάτι που επίσης δεν προβλέπονταν. Πετύχαμε να παραμείνει η κατάργηση του εισιτηρίου των 5 ευρώ στα δημόσια νοσοκομεία, παρά την επιμονή των θεσμών μέχρι την τελευταία στιγμή να παραμείνουν.

 Όμως, νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι ίσως εξίσου σημαντικό, όσο και αν κάποιοι το λοιδορείτε – διότι προφανώς και δεν πρόκειται για κάποιο κατόρθωμα της διαπραγμάτευσης, όντως, αλλά για την αλλαγή θεσμικού, νομικού πλαισίου στην Ευρώπη – ότι ο ευρωπαϊκός μηχανισμός διέπεται από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Δεν είναι έτσι, κύριε Πρόεδρε. Δεν είναι έτσι.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Έχουμε δηλαδή μία πλήρη θεσμική αναπλαισίωση της διαχείρισης και αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους, κατοχυρώνοντας τα δικαιώματα της χώρας μας ως ισότιμου μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ως οφειλέτη.

Επίσης, η νέα Συμφωνία δεν εξαντλείται στη λογική «μέτρα έναντι ρευστού», αλλά περιλαμβάνει χρηματοδότηση της ανάπτυξης με συγκεκριμένους πόρους.

Αναφέρθηκα στα πρωτογενή πλεονάσματα. Θα αναφερθώ στα κέρδη για την αξιοποίηση και όχι μόνο ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Επίσης, θα αναφερθώ και στο πακέτο, το λεγόμενο πακέτο Γιούγκερ το αναπτυξιακό, παρά το γεγονός – γιατί δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας – ότι αυτά τα 35 δισεκατομμύρια δεν είναι χρήμα ρευστό, αλλά είναι χρήμα το οποίο για να έρθει πρέπει να βρεθούν και εθνικές συμμετοχές και ιδιωτικές συμμετοχές, επενδύσεις.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: ΕΣΠΑ.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη δέσμευση των κρατών-μελών της Ευρωζώνης στην απόφαση της 12ης Ιούλη για την αναδιάταξη του δημόσιου χρέους μετά αμέσως την πρώτη αξιολόγηση.
Δεν πρέπει να το ξεχνάμε διότι και αυτό τούτη την ώρα αποτελεί αντικείμενο συγκρούσεων που μας υπερβαίνουν ανάμεσα σε ένα μέρος των εταίρων και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την παραμονή και την παρουσία που έχει στο πρόγραμμα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θέλω να ωραιοποιήσω την πραγματικότητα, αλλά όσο σφάλμα είναι να ωραιοποιείς άλλο τόσο είναι και να μηδενίζεις. Η βασική μας υποχρέωση, τούτη την ώρα, είναι πρωτίστως να δώσουμε τη μάχη για να αντισταθμίσουμε τις αρνητικές συνέπειες από αυτή τη συμφωνία. Βεβαίως, θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για την αλλαγή των συσχετισμών τόσο εντός της χώρας όσο όμως και στην Ευρώπη, διότι αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλούμαστε να διεκδικήσουμε.

Εντός της χώρας βεβαίως η μάχη αυτή παίρνει και άλλα χαρακτηριστικά όχι μόνο τα χαρακτηριστικά της πολιτικής σύγκρουσης εντός του Κοινοβουλίου που βεβαίως είναι – αν θέλετε – πλούτος της δημοκρατίας, πηγή της δημοκρατίας, αλλά και της σύγκρουσης με μεγάλα και μικρά συμφέροντα, κατεστημένα, κυρίως με αυτό που ονομάζουμε «οργανωμένη κα διαπλεκόμενη ολιγαρχία» που μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν πλήρωσε στα χρόνια της κρίσης.

Αυτό απαιτεί συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων για την ανασυγκρότηση, την αναδιανομή και την ανάπτυξη. Κι έχουμε ήδη δώσει, πιστεύω, δείγματα γραφής αυτής της πολιτικής πρόθεσης που δεν περιορίζεται στην υλοποίηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Συμφωνία, αλλά διευρύνει το πεδίο των αγώνων.

Έχουμε δείξει τα πρώτα δείγματα γραφής με την ανάρτηση του νομοσχεδίου για τις τηλεοπτικές άδειες που δίνει ένα γερό χτύπημα στις δυνάμεις της διαπλοκής και την ολιγαρχία των μίντια. Ο νόμος αυτός σύντομα θα έρθει προς ψήφιση στη Βουλή και θα εφαρμοστεί μέχρι κεραίας. Από δω και στο εξής όποιος θέλει να εκπέμπει θα έχει εκτός από δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Το ίδιο θα ισχύσει και στα δημόσια έργα. Το πάρτι των υπερτιμολογήσεων, της ανυπαρξίας ελέγχων, της σκόπιμης γραφειοκρατίας που συντηρεί και αναπαράγει τη διαφθορά πρέπει να τελειώσει και θα τελειώσει και κάποιοι ενδεχομένως τώρα θα κληθούν να δώσουν λογαριασμό.

Και στο πεδίο της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, όμως, κάνουμε τα πρώτα βήματα. Ολοκληρώνεται ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των μεγάλων υποθέσεων φοροδιαφυγής, για τις οποίες δεν έχουν τελειώσει οι έλεγχοι, ενώ τίθεται σε σύντομο χρονικό διάστημα σε εφαρμογή η μηχανογραφική διασταύρωση των δεδομένων των φορολογικών δηλώσεων με τα αντίστοιχα δεδομένα των τραπεζικών λογαριασμών κι εκεί πλέον θα φανεί ποιος ευθύνεται για την κρίση, για το πώς φτάσαμε ως εδώ και βεβαίως για τις ακραίες συνέπειες που όλοι πληρώνουμε. Ήταν άραγε οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι μισθωτοί οι υπεύθυνοι της κρίσης ή μήπως το ανώτερο 10%, η πλούσια και φοροδιαφεύγουσα ελληνική ολιγαρχία;

Κι αν κάποιοι νομίζουν ότι αυτά είναι μόνο προθέσεις, θέλω να σας ενημερώσω ότι ο φορολογικός, φοροεισπρακτικός και φοροελεγκτικός μηχανισμός δουλεύει πλέον με εντελώς διαφορετικούς όρους και προδιαγραφές. Χαρακτηριστικά θα σας πω ότι από τις 27 Ιουλίου ως τις 9 Αυγούστου έχουν γίνει περισσότεροι από 11.000 έλεγχοι, κυρίως σε επιχειρήσεις του τουριστικού τομέα, ώστε να μην χαθεί ευρώ από πολύτιμα για τον ελληνικό λαό φορολογικά έσοδα.

Επιτρέψτε μου, όμως, σε αυτό το σημείο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αναφερθώ ειδικότερα στο πραγματικά πιο δύσκολο σημείο της συμφωνίας, αυτό που αφορά τον αγροτικό κόσμο. Άκουσα κι εσάς, κύριε Μεϊμαράκη, δεν άκουσα δυστυχώς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, διότι το Προεδρείο δεν έκανε την τιμή να δώσει το λόγο στον Υπουργό. Δεν πειράζει!

ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Είχαμε πάρει απόφαση.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Θέλω, όμως, να σας θυμίσω αρχικά, κύριε Μεϊμαράκη, ότι εσείς ήσασταν που μας ζητούσατε επίμονα να υποστηρίξουμε τις προτάσεις των θεσμών αρχές Ιουνίου, που εμπεριέχονταν αυτές οι ρυθμίσεις.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Όχι, κύριε Πρόεδρε, δεν ήταν έτσι.
(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας) 

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Δεν χρειάζεται αυτή η αντιπαράθεση τώρα. Δεν είναι λόγος. Αφήστε με να ολοκληρώσω κι αν θέλετε ξαναμιλάτε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Σας παρακαλώ, κύριοι!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Και βεβαίως να πω και το υποκριτικό ορισμένων αυτόκλητων υπερασπιστών του αγροτικού χώρου, οι οποίοι όμως μόνο αγρότες δεν είναι, όπως αυτοί που εμφανίζονται κάθε φορά που υπάρχει ένα διακύβευμα για να δηλώσουν παρουσία, ενδεχομένως για να δηλώσουν συμμετοχή στην πίτα των ενισχύσεων, αλλά καμία σχέση δεν έχουν με τον αγροτικό χώρο, αυτοί οι οποίοι εμφανίστηκαν σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας ως αγρότες, ΠΑΣΕΓΕΣ, προκειμένου να διαδηλώσουν το «ΝΑΙ» στη συμφωνία.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ: ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Ναι, πράγματι, όλοι αυτοί, βρε παιδιά, ΣΥΡΙΖΑ ήτανε! Πού ήταν όλοι αυτοί κρυμμένοι που ήταν ΣΥΡΙΖΑ;
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)
Όλοι οι διαπλεκόμενοι της παλιάς εποχής του ΠΑΣΟΚ έγιναν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην κρίσιμη φάση του Δημοψηφίσματος φάνηκε πού ακριβώς ήταν κρυμμένοι όλο αυτό το διάστημα!

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να πω ότι πράγματι πρέπει να είναι προτεραιότητά μας να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να αντισταθμίσουμε το κόστος, να προστατεύσουμε και να ενισχύσουμε τους αγρότες και την ελληνική ύπαιθρο. 

Στην πρόσφατη επίσκεψή μου στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης παρουσίασα το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα  – πράγματι είχε επεξεργαστεί και από προηγούμενες κυβερνήσεις και τώρα επανεπεξεργάζεται, είναι κοινοτικά κονδύλια, κοινοτική συμμετοχή 4,7 δισεκατομμυρίων – που μαζί με την εθνική και ιδιωτική συμμετοχή θα κινητοποιήσει συνολικούς πόρους ύψους 6 δισεκατομμυρίων.

Βεβαίως, αναμένεται να δημιουργήσει από τις δράσεις και τα μέτρα του περισσότερες από πενήντα χιλιάδες θέσεις εργασίας στον αγροτικό χώρο. Ταυτόχρονα, όμως, θα μπορούσε, αν το διαχειριστούμε σωστά, να αποτελέσει και το όχημα για τη μετάβαση της ελληνικής αγροτικής οικονομίας σε ένα ισχυρό και βιώσιμο αγροτοδιατροφικό μοντέλο, γεγονός που θα καταστήσει τον πρωτογενή τομέα εργαλείο όχι μόνο για την ανάπτυξη, αλλά και για τη συνολικότερη ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών της χώρας.

Για τον αγροτικό χώρο, όμως, πρέπει να σχεδιάσουμε και παρεμβάσεις άμεσου και μεσοπρόθεσμου ορίζοντα, όπως είναι η θέσπιση νέων συλλογικών φορέων επαγγελματικής και συνεργατικής οργάνωσης. Ήδη έχουμε έτοιμο σχετικό σχέδιο νόμου, το οποίο θα δοθεί σε διαβούλευση εντός των ημερών. Η άμεση και διαφανής απόδοση των κοινοτικών πόρων με τη συμβολή των δημόσιων λειτουργών και την αυτοργάνωση των οργανισμών  – ιδιαίτερα για τον ευαίσθητο χώρο της κτηνοτροφίας θα ψηφιστεί εντός των ημερών ο νόμος για τις βοσκήσιμες γαίες – είναι παρεμβάσεις που μπορούν να δώσουν μία προοπτική. Πρόκειται για μία προσέγγιση που δημιουργεί νέα δεδομένα για τη διαχείριση των γεωμορφολογικών δυνατοτήτων της χώρας. Όμως και εκεί, όπως είπα, πρέπει να συγκρουστούμε με συμφέροντα που χρόνια μονοπωλούν έργα και εργασίες στον αγροτικό χώρο.

Μεγάλη πρόκληση, επίσης, είναι τα προγράμματα ΕΣΠΑ και η δυνατότητα να ανταποκριθούμε στα έργα της προγραμματικής περιόδου 2007-2013 και βεβαίως το νέο ΕΣΠΑ της περιόδου 2014-2020.

Δεν θέλω να σας κουράσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Όμως, θα αναφερθώ στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και θα πω το εξής: Σας άκουσα, κύριε Πρόεδρε, να ζητάτε από εμένα προσωπικά και από την Κυβέρνηση να δώσω ένα τέλος στο πολιτικό παράδοξο και στον πολιτικό σουρεαλισμό από Δευτέρα, αν κατάλαβα καλά, προτρέποντάς με να πάω σε εκλογές.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ-ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ι. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Δεν σας είπα αυτό.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Αν δεν κάνω λάθος, κύριε Μεϊμαράκη, μην κάνετε τόσο εύκολα από το Βήμα της Βουλής τέτοιου είδους αιτήματα, διότι ενίοτε τα αιτήματα γίνονται αποδεκτά.
(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Έλα τώρα!

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΑΓΑΚΗΣ: Έχει ξαναλεχθεί αυτό!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Θα ήθελα, όμως, να σας πω ότι ανεξάρτητα από το αν αυτή η Κυβέρνηση θα βρει τον βηματισμό της  – και αυτό κυρίως εξαρτάται και θα συμφωνήσετε μαζί μου από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και από τη Συμφωνία που πρέπει να κλείσει – η ευχή σας για τελευταία φορά Αριστερά δεν θα πραγματοποιηθεί. Θέλετε, δεν θέλετε, θα έχετε την Αριστερά για πολλά χρόνια να ανοίγει δρόμους από τη διακυβέρνηση σε αυτόν τον τόπο προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, προς όφελος του ελληνικού λαού.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: Αυτό θα το πει ο λαός!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Και αυτοί οι δρόμοι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βεβαίως δεν εξαντλούνται στη σύγκρουση με τους έξω, αλλά έχουν πεδίο δόξης λαμπρόν και στη σύγκρουση εντός. Και έχουμε δώσει δείγματα γραφής το τελευταίο διάστημα.

Στο πεδίο της καταπολέμησης της διαφθοράς τους τελευταίους επτά μήνες λαμβάνει χώρα μια σημαντική, ιστορικής σημασίας, θα έλεγα, αλλαγή στη χώρα. Έχει δοθεί μια βαθιά ανάσα στους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Υπάρχουν βεβαίως αντιδράσεις όλο αυτό το διάστημα. Το παλιό κατεστημένο αντιστέκεται. Υπάρχουν, όμως, αποτελέσματα.
Σειρά από σκάνδαλα οικονομικά, αλλά με έντονο πολιτικό άρωμα πήραν, επιτέλους, το δρόμο προς τη Δικαιοσύνη. Να σας θυμίσω την υπόθεση της ΑΤΕ; Τις σκανδαλώδεις παραχωρήσεις του ΤΑΙΠΕΔ, τα είκοσι οκτώ ακίνητα; Την υπόθεση της ΠΑΝΓΑΙΑΣ; Την υπόθεση της δανειοδότησης των Μέσων Ενημέρωσης; Τα θαλασσοδάνεια μεγαλοσχημόνων; Έχουν πάρει το δρόμο προς τη Δικαιοσύνη.

Στόχος είναι να χαράξουμε το εθνικό σχέδιο δράσης κατά της διαφθοράς, το θεσμικό πλαίσιο που θα διατρέχει οριζόντια και κάθετα το σύνολο του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ώστε να διαλύσουμε κάθε θύλακα διαφθοράς, κάθε θύλακα πλουτισμού σε βάρος του λαού και των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να σεβαστώ την υπομονή και την αντοχή όλων μας και να κλείσω. Η χώρα βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ευθύνη όλων μας είναι πρωτίστως να διασφαλίσουμε τη δυνατότητα αυτού του τόπου και αυτού του λαού πρωτίστως να επιβιώσει. Να επιβιώσει για να συνεχίσει να μάχεται και να συνεχίσει να αγωνίζεται. Αυτή είναι τούτη την ώρα η μέγιστη εθνική και κοινωνική ευθύνη που μας βαραίνει όλους, μέγιστη ευθύνη που αναλογεί στον καθέναν και στην καθεμιά, πρωτίστως βέβαια στην Κυβέρνηση και στους Βουλευτές που τη στηρίζουν.

 Όλοι γνωρίζουμε – και εγώ πρώτος – ότι από τις 25 του Γενάρη κάποιοι τόσο εντός της χώρας – αυτό είναι φυσικό –, αλλά και εκτός της χώρας επιδίωκαν και επιδιώκουν να ξεμπερδέψουν με αυτήν την Κυβέρνηση. Σήμερα βρίσκουν δυστυχώς απρόσμενους συμμάχους σε ορισμένους που με πρόσχημα την εναντίωσή τους στη Συμφωνία ταυτίζονται εξ αντικειμένου – δεν λέω εκ προθέσεως – με αυτές τις επιδιώξεις.

Σας καλώ όλους και όλες να μην τους δώσετε αυτήν την απρόσμενη ευκαιρία και κυρίως σε όλους μαζί να μη δώσουμε το πάτημα στους πιο ακραίους συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης να εφαρμόσουν τον δεδηλωμένο σχεδιασμό τους να τορπιλίσουν αυτήν τη Συμφωνία, οδηγώντας τη χώρα – προσέξτε – όχι σε μία, αλλά σε διαδοχικές δανειοδοτικές γέφυρες χωρίς δανειακή σύμβαση με τον ευρωπαϊκό μηχανισμό.

Να μην δώσουμε, δηλαδή, το πάτημα σε όσους δεν έχουν άλλο στόχο παρά την τιμωρία της χώρας και του λαού μας επειδή διεκδίκησε με έντονο τρόπο, αλλά και επειδή φοβούνται ότι θα συνεχίσει να διεκδικεί το δίκιο του. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι είναι το πραγματικό διακύβευμα της σημερινής διαδικασίας και σε αυτό θα κληθούμε όλοι να απαντήσουμε αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μας αναλογεί.
 Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)