ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Ζούμε στη χώρα του Υπαρκτού Σουρεαλισμού


«Δεύτερη φορά Αριστερά. Από τη φάρσα στην τραγωδία

Δεν υπάρχει αμφιβολία. Ζούμε στη χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού. Δικαιώθηκαν όλα τα εκκεντρικά σενάρια που προέβλεπαν ότι οι εσωκομματικές διαφορές του ΣΥΡΙΖΑ θα μετατρέπονταν σε εθνικό πρόβλημα, από το οποίο η μόνη έξοδος απαιτούσε προσφυγή στις κάλπες.

Κυρίως, όμως, με την προκήρυξη υπέρ-πρόωρων εκλογών επιβεβαιώθηκε η πρεμούρα του "γελαστού παιδιού" Αλέξη Τσίπρα να γαντζωθεί, όπως, όπως στην εξουσία. Και επισφραγίζοντας κυνικά την φιλοδοξία του να παραμείνει στο μέγαρο Μαξίμου περισσότερο από τους προκατόχους του οι οποίοι υπέγραψαν, όπως και ο ίδιος , μνημόνια, σέρνει άρον άρον τους ψηφοφόρους στα ανά τη χώρα εκλογικά κέντρα.

Πριν, φυσικά, καταφθάσουν στους ιδιοκτήτες τα νέα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ,
πριν επιβαρυνθούν οι συνταξιούχοι με νέες άδικες μειώσεις, 
πριν αντιληφθούν οι φορολογούμενοι τις καινούργιες φοροεπιδρομές, 
πριν πάρουν χαμπάρι οι καταναλωτές και οι μικροεπαγγελματίες τι σημαίνει αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, 
πριν τελικά συνειδητοποιήσουν οι πολίτες τις συνέπειες της υποχρεωτικής λιτότητας που επιβάλλει μετά την υπογραφή του το τρίτο κατά σειρά μνημόνιο.

Στόχος του Μαξίμου και του "έκανα ότι μπορούσα" πρωθυπουργού είναι να προλάβει ανοργάνωτη την αντιπολίτευση και να περιχαρακώσει την αποσπασθείσα από την κοινοβουλευτική του ομάδα εσωκομματική αντιμνημονιακή φράξια. 

Επιδίωξη τους, παράλληλα, ο περιορισμός της κυβερνητικής φθοράς από την άστοχη, αλλοπρόσαλλη και εντελώς ανεπαρκή άσκηση της εξουσίας επί ένα, καταστροφικό για τη χώρα, οκτάμηνο.

Σε αυτό το φόντο, είναι προφανές ότι από πλευράς της ήδη παραιτηθείσας κυβέρνησης οι εκλογές αντιμετωπίζονται ως εξωραϊστικό σύμπτωμα και όχι ως λύση του πολιτικού προβλήματός της. 

Ως εκ τούτου, ο αποδεδειγμένα πλέον παντός καιρού πρωθυπουργός δρομολογεί ουτοπικά επιχειρήματα και κινητοποιεί αλληγορικές φαντασιώσεις σε ρομαντικό στυλ του είδους "τις πιο όμορφες μέρες δεν τις ζήσαμε ακόμη".

Επί της πολιτικής ουσίας όμως προσφέρει μόνο βολονταρισμό, δημαγωγία επί των ερειπίων των κάπιταλ κοντρόλ, δαιμονοποίηση των κομματικών αντιπάλων και ρητορική επικέντρωση σε μια αόριστη ηθικολογία αποσπασμένη από τις κοινωνικές ζυμώσεις και τις ιδεολογικές φορτίσεις. 

Επιχειρεί με αυτό τρόπο να χαρίσει στους ψηφοφόρους ένα υποτιθέμενο έπος που ως τώρα δεν δικαιώθηκε αλλά έχει δήθεν μπροστά του λαμπρές προοπτικές.

Δωρίζει, έτσι κάτι περίπου σαν παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του, και σε αντάλλαγμα της άτυπης φιλανθρωπίας του ζητά "καθαρή εντολή". Δηλαδή, αυτοδυναμία με πρόθυμη λαϊκή συναίνεση ώστε να εφαρμόσει καλύτερα τη συμφωνία που υπέγραψε με τους δανειστές, και για την οποία έχει δηλώσει ότι δεν την πιστεύει!

Και για να ολοκληρωθεί πλήρως το προεκλογικό υπερρεαλιστικό σκηνικό που στήνει η κυβέρνηση, ήδη από πλευράς της ρίχνονται γέφυρες προς το κόμμα Λαφαζάνη για μετεκλογική συνεργασία στη περίπτωση μη αυτοδυναμίας. 
Προφανώς πρόκειται για προεκλογικό τρικ για να μην αρχίσουν τα ξεκατινιάσματα που συνοδεύουν συνήθως τα διαζύγια. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι απίθανο για ένα κόμμα που τρέφεται, αν δεν νοηματοδοτείται, από παλινωδίες, αντιπαλότητες και ξανανταμώματα.

Στη περίπτωση που πχ οι Ήσυχος και Στρατούλης από το ΛΑ.Ε ξαναγίνουν υπουργοί μαζί με τους Κουίκ και Κουντουρά, με τη προϋπόθεση ότι οι ΑΝΕΛ θα μπουν στη Βουλή, το μετεκλογικό σκηνικό θα μοιάζει σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα. Εκείνο που πραγματικά θα έχει αλλάξει είναι ότι άπαντες εξημερωμένοι θα υπηρετήσουν από κοινού την νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της κυβέρνησης. Και θα υλοποιήσουν πλέον πολιτικές ακραίας λιτότητας στα πλαίσια της εφαρμογής κάποιου ακροβατικού ριζοσπαστικού ρεαλισμού.

Αναπόφευκτα, υπό τους ενδεχόμενους παραπάνω όρους, το αίτημα διεκδίκησης για δεύτερη φορά Αριστερής κυβέρνησης ξεπερνά εγχωρίως και την εθιμική πρακτική των εκλογών αλλά υπερβαίνει και τη φιλοσοφική θεώρηση της Ιστορίας. Αντιστρέφοντας ακόμη και το τσιτάτο του Μαρξ ότι "η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα". 
Εδώ ό,τι ξεκίνησε σαν φάρσα κινδυνεύει να επαναληφθεί με όρους ολοκληρωτικής τραγωδίας».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΗΛΟΣ