ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Ανύπαρκτη η "τιμή" και κουρκούτι η συνείδηση του τσίρκου του ΣΥΡΙΖΑ


Οι κωμικοτραγικοί - και, όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα, μοιραίοι για τη χώρα μας - υπουργοί και βΟλευτές της Αριστεράς είχαν ορκιστεί πανηγυρικά, επιδεικτικά και αλαζονικά με πολιτικό όρκο, διαβεβαιώνοντας στην τιμή και στη συνείδησή τους ότι θα τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους και θα υπηρετούν το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού.
Στη συνέχεια όμως - βαβαί, παπαί! - έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μας διαβεβαιώσουν πως ούτε τιμή είχαν ούτε συνείδηση.  Απεναντίας, μας διαβεβαίωσαν ποικιλοτρόπως και παντοιοτρόπως ότι η συνείδησή τους είναι τόσο χαλαρή που χωράει κάθε α-τιμία, κάθε ψέμα και κάθε προδοσία, η δε τιμή τους είναι ανύπαρκτη. Όσο για το συμφέρον του ελληνικού λαού, ποιος νοιάζεται; 
Η καρέκλα τους να 'ναι καλά, που την κέρδισαν με κάθε είδους α-τιμία...

Ήταν α-τιμία, Αλέξη Τσίπρα, που έγραψες το Σύνταγμα στα παλιά σου τα παπούτσια και ασέλγησες στους δημοκρατικούς θεσμούς, εκβιάζοντας πρόωρες εκλογές με πρόσχημα την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ήταν α-τιμία να χρησιμοποιείς ένα κάρο ψέματα για να καβαλήσεις την εξουσία, εξαπατώντας το χειμαζόμενο λαό για να του αποσπάσεις με δόλο την ψήφο του.

Είναι α-τιμία, όταν κάνεις την εντυπωσιακή κωλοτούμπα σου, διότι κατάλαβες την τελευταία στιγμή ότι αυτό ήταν το συμφέρον του ελληνικού λαού, να μην έχεις το φιλό-τιμο να κάνεις μελοδραματικό διάγγελμα όπου να ζητάς δημόσια συγνώμη για τα ψέματα που είπες, και να δικαιολογείς γιατί τα είπες. 
Τα είπες λόγω ασχετοσύνης και βλακείας ή λόγω α-τιμίας;

Είναι α-τιμία ενώπιον του ελληνικού λαού - που με τα τερτίπια και τις βλακείες σου του απαγορεύεις ελεύθερη πρόσβαση στις καταθέσεις του, ενώ αντί για ελάφρυνση των βαρών τον φόρτωσες με ακόμη σκληρότερο μνημόνιο - να θέλεις να τον σύρεις σε μια ακόμη πρόωρη εκλογική περιπέτεια για να μετρήσεις το εσωκομματικό μπόι σου, αδιαφορώντας για το καινούργιο χτύπημα που θα φέρουν οι εκλογές στην πνέουσα τα λοίσθια οικονομία.


Είναι α-τιμία και α-συνειδησία, ενώ έχεις πια καταντήσει μνημονιακότερος των πρώην και νυν μνημονιακών, και το Σύνταγμα σου δίνει τη δυνατότητα να σχηματίσεις άλλη κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή, να μην έχεις το φιλό-τιμο να προχωρήσεις σε αυτή την έν-τιμη λύση για το συμφέρον της χώρας.

Είναι α-τιμία, Αλέξη Τσίπρα, όταν έχεις προδώσει τόσο άνανδρα τους συντρόφους σου που σε στήριξαν στα προεκλογικά ψέματα για να γίνεις πρωθυπουργός, να μην τους δίνεις τη δυνατότητα διαγράφοντάς τους από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, να σε  αντιπολιτεύονται μέσα στη Βουλή, αλλά να σκαρφίζεσαι τρόπους - εκλογές με λίστα - για να τους εξοβελίσεις από τα βΟλευτικά έδρανα.

Και είναι, βεβαίως, α-τιμία για τους βΟλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας να μην έχουν ακόμα ανεξαρτητοποιηθεί αλλά να παίζουν τον κλεφτοπόλεμο με την κυβέρνηση, εξαπατώντας, μέχρι προχθές, εαυτούς και τον ελληνικό λαό με το σχιζοφρενικό "δεν ψηφίζω, αλλά στηρίζω".

Τελικά, με οδύνη διαπιστώνω ότι στο τσίρκο του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει ούτε τιμή ούτε συνείδηση...

Το ότι, σε μεγάλο βαθμό, δεν υπήρχε τιμή και συνείδηση ούτε στις προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι και συγχωροχάρτι για την Αριστερά της δήθεν τιμής και δήθεν συνείδησης να τους μιμείται και μάλιστα να τους ξεπερνάει σε α-τιμία και α-συνειδησία.