ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Πόσα κέρδισε η Γερμανία από την Ελληνική κρίση


ΕΡΕΥΝΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΠΟΔΟΜΕΙ ΤΟ ΜΥΘΟ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Οι Γερμανοί φορολογούμενοι είναι σίγουρα κερδισμένοι από την ελληνική κρίση, υποστηρίζει το γερμανικό περιοδικό Stern, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας του Ινστιτούτου Leibniz για την Οικονομική Ανάπτυξη του Χάλε (IWH), σύμφωνα με την οποία η Γερμανία έχει εξοικονομήσει περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, από το 2010.
«Αυτή η εξοικονόμηση υπερβαίνει το κόστος της κρίσης – ακόμα και αν η Ελλάδα δεν αποπληρώσει πλήρως τα χρέη της» δηλώνει στο Stern ένα μέλος του Ινστιτούτου Leibniz. 

«Η Γερμανία έχει σε κάθε περίπτωση επωφεληθεί από την κρίση στην Ελλάδα», αφού η χώρα μας οφείλει στο Βερολίνο 90 δισ. ευρώ, άμεσα και έμμεσα, μέσω του ESM. 

Η εξοικονόμηση των 100 δισ. ευρώ προκύπτει ως εξής: η Γερμανία είναι στην κορυφή με τα «ασφαλή λιμάνια», τα οποία αναζητούν επενδυτές από όλον τον κόσμο για τα κεφάλαιά τους. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα «έριχνε» εκατομμύρια στην αγορά. 
Η υψηλή ζήτηση συμπίεζε τις αποδόσεις των ομολόγων. 

Ως αποτέλεσμα, η Γερμανία είχε τη δυνατότητα να αντικαθιστά ομόλογα του γερμανικού δημοσίου τα οποία έληγαν, με άλλα τα οποία είχαν πολύ χαμηλότερα επιτόκια από τα συνηθισμένα.

Η λεγόμενη φυγή επενδυτών προς «ασφαλή λιμάνια» είναι συχνό φαινόμενο σε περιόδους κρίσεων. Οι ερευνητές του IWH παρατήρησαν ότι στην περίπτωση της Ελλάδας, τα θετικά ή αρνητικά μηνύματα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας είχαν άμεση αντανάκλαση στα επιτόκια των γερμανικών ομολόγων
«Οι αρνητικές ειδήσεις για την Ελλάδα ήταν καλές για τη Γερμανία και αντίστροφα» αναφέρει η μελέτη. 
Όφελος από την ελληνική κρίση κατά τον ίδιο τρόπο είχαν και άλλες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Ολλανδία, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό, σημειώνουν οι Γερμανοί ερευνητές. (πηγή

**** 
Τι είναι τα ομόλογα; 

Ομόλογα είναι κάποιοι τίτλοι που μπορεί να εκδίδει το δημόσιο ή κάποιοι οργανισμοί - τράπεζες, κλπ ώστε να έχουν άμεση εισροή χρημάτων. 

Είναι κάτι σαν δανεισμός χρημάτων από τον κόσμο.

Τα ομόλογα είναι ουσιαστικά κάποιοι τίτλοι, που βγαίνουν προς πώληση στον κόσμο. Για να τα αγοράσει ο κόσμος και να βγει και αυτός κερδισμένος, του δίνουν κάποιο ποσοστό κέρδους.

Ο κόσμος αγοράζει τα ομόλογα ώστε να αυξήσει το κεφάλαιό του, με την προϋπόθεση όμως ότι θα του επιστραφούν τα χρήματά του συν το κέρδος που ορίζουν τα ομόλογα, μετά από κάποια χρόνια.

Έτσι το κράτος βάζει άμεσα στα ταμεία του τα χρήματα που πήρε από την πώληση αυτών, τα χρησιμοποιεί και μετά από χρόνια τα επιστρέφει με προσαύξηση, σε αυτούς που αγοράσανε τα ομόλογα.

Βέβαια ενέχουν και κάποιο ρίσκο: για παράδειγμα τώρα στην οικονομική κρίση, με το κούρεμα που έγινε, οι άνθρωποι, οι οργανισμοί, κλπ που κατείχαν ομόλογα του δημοσίου χάσανε περίπου τα μισά λεφτά από το κεφάλαιο που "επένδυσαν" αγοράζοντάς τα. (πηγή)

 ***** 

Τι είναι τα spread;

Λογικά έναν επενδυτή τον συμφέρει να επενδύσει σε ομόλογα που δίνουν υψηλό επιτόκιο. Δηλαδή γιατί να αγοράσει ομόλογο με κουπόνια των 4% και όχι με 5%. Το πρόβλημα είναι οτι χώρες που εκδίδουν κουπόνια με υψηλότερη απόδοση έχουν και υψηλότερο ρίσκο. Ο δανειστής δηλαδή φοβάται πως δε θα πάρει τα χρήματά του πίσω. 

Αυτό φυσικά λειτουργεί και αντίστροφα. Όταν υπάρχει απροθυμία να δανείσουν μια χώρα, η χώρα ανεβάζει το επιτόκιο δανεισμού για να κάνει τα ομόλογά της πιο δελεαστικά. Άνοδος όμως 1% σε ένα δάνειο 1 δις σημαίνει 10 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον δαπάνη για το κράτος ετησίως ποσό μη ευκαταφρόνητο.

Τα ομόλογα μετρούν την απόδοση με βάσει τα spread και όχι τα επιτόκια. Για τα ελληνικά ομόλογα λοιπόν, με την έκδοση των οποίων δανείζεται η Ελλάδα, χρησιμοποιούνται ως μέτρο σύγκρισης τα γερμανικά ομόλογα, καθόσον η Γερμανία θεωρείται μια από τις πιο υγιείς οικονομίες στην Ευρωζώνη. Η διαφορά των επιτοκίων που δανείζονται οι δύο αυτές χώρες είναι το spread. 
Δηλαδή αν δανείζεται η Γερμανία με ετήσιο επιτόκιο 3,50% κι εμείς με 7,50% τότε το spread είναι 7,50-3,50=4,00 ή 400 μονάδες βάσης.

Τα spread στις μέρες μας είναι πάνω από 1000 μονάδες βάσης και η Ελλάδα δανείζεται με πάνω από 10 % επιτόκιο. Πρακτικά η Ελλάδα βγαίνοντας στις αγορές σήμερα δανείζεται με ένα δυσβάστακτο επιτόκιο.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 

Η άνοδος των spread είναι επιζήμια για μια οικονομία γιατί αναγκάζεται να πληρώνει κάθε χρόνο παραπάνω χρήματα σε τόκους. 

Ωστόσο η άνοδος των spread δεν βασίζεται στην κατάσταση της οικονομίας αλλά στην δυσπιστία για το μέλλον της. 

Επιπλέον μπορεί να χειραγωγηθεί και γενικά ακολουθεί πάνω κάτω τους κανόνες του χρηματιστηρίου. Για παράδειγμα μπορεί να αποφασιστεί μαζικά από τους επενδυτές να μην αγοράζουν ομόλογα από μια χώρα ή το αντίθετο. Με αυτό τον τρόπο spread θα ανέβουν ή θα κατέβουν ανάλογα.

Τα spread επίσης λειτουργούν με ανάδραση και σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Μια αρχική άνοδος θα έχει σαν συνέπεια οι επενδυτές να υποθέσουν πως η συγκεκριμένη χώρα δε θα μπορεί να ανταποκριθεί στο αυξημένο κόστος δανεισμού. 

Γι' αυτό το λόγο και αποφεύγουν να τη δανείσουν. Έτσι όμως τα spread αυξάνονται ενώ αυξάνεται επίσης και η πίστη των δανειστών ότι η χώρα δε θα τα καταφέρει. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου η έλλειψη εμπιστοσύνης δημιουργεί επιπλέον έλλειψη εμπιστοσύνης.

Τι φοβάται όμως ένας πιστωτής ομολόγων. Αυτό που φοβάται είναι το λεγόμενο haircut. Το κούρεμα δηλαδή της αξίας του ομόλογού του. Π.χ. Το ομόλογο που είχαμε στο παράδειγμά μας αξίας 100.000 ευρώ μετά το κούρεμα μπορεί να αξίζει 70.000 ευρώ.

Είναι σωστό να γίνεται κούρεμα; Απλοϊκά θα μπορούσαμε να απαντήσουμε όχι
Στις περιπτώσεις όμως που κινδυνεύει η οικονομική και κοινωνική ισορροπία της είναι επιβεβλημένη και προστατευμένη από το διεθνές δίκαιο. 

Μην ξεχνάμε όμως πως ευθύνη έχει και ο πιστωτής ο οποίος ήξερε ότι μπορεί να μην πάρει τα χρήματά του πίσω και για το λόγο αυτό απολάμβανε υψηλά επιτόκια. (πηγή)