ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Η φυγή στη δραχμή είναι μια άλλη μορφή του "λεφτά υπάρχουν"

Έξω από τα δόντια!
Δαμιανός Βασιλειάδης

«Ο παρασιτικός κοινωνικός καταναλωτισμός της μεταπολίτευσης και τα μνημόνια.

Σε όλες μου τις αναλύσεις ανέλυα και τόνιζα στην διαπασών ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τα μνημόνια, ούτε η οικονομία, αλλά το παρασιτικό καταναλωτικό μοντέλο που εφάρμοσε κυρίως ο Ανδρέας Παπανδρέου και συνέχισαν οι επίγονοι πρωθυπουργοί απαξάπαντες, που διέφθειρε και καταχρέωσε την Ελλάδα. 

Ούτε το ευρώ ή η δραχμή αποτελούν την αιτία των δεινών ή την σωτηρία, εφόσον οι ελληνικές κυβερνήσεις κατέστρεψαν την πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή παραγωγή και οι Έλληνες ζούσαν μόνο με δανεικά από τους αποκαλούμενους τώρα τοκογλύφους και όλα αυτά πριν μπούμε στο Ευρώ. 

Η χρεοκοπία της Ελλάδας, δεν πρέπει να λησμονούμε, ξεκίνησε και φούντωσε επί της δραχμής. Όταν η Ελλάδα μπήκε στον ευρώ με τον τρόπο που μπήκε ήταν ήδη βαριά χρεοκοπημένη και υπερχρεωμένη. Τα αίτια τα ανέπτυξα και σε βιβλία και σε πάμπολλα άρθρα μου.
Απλώς για την ιστορία στα σημερινά συμφραζόμενα αναφέρω πάλι τι είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου για το δημόσιο χρέος το 1993 πολύ πριν μπούμε στο ευρώ: "'Η θα μειώσουμε δραστικά το δημόσιο χρέος ή το δημόσιο χρέος θα εξαφανίσει την Ελλάδα". 
Επιπλέον μια ομολογία του στον καθηγητή Τζέιμς Πέτρας: "Η εργατική τάξη ενδιαφέρεται μόνο για την κατανάλωση και όχι για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας".

Η Ελλάδα δεν παρήγαγε πλέον απολύτως τίποτε και ζούσε μόνο με δανεικά. 
Έτσι προέκυψε το δημόσιο χρέος και η σημερινή κρίση. Δεν προέκυψε ούτε λόγω της δραχμής ή του Ευρώ, ούτε λόγω των μνημονίων. Τα μνημόνια είναι το αρνητικό αποτέλεσμα όλης της μεταπολιτευτικής παρακμιακής παρασιτικής πορείας της πατρίδας μας. Δεν προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία.

Καμία απολύτως κυβέρνηση δεν μπορούσε να αποφύγει τα μνημόνια, αν δεν ήθελε να αφανίσει πλήρως την Ελλάδα. 
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι, αν δεν επενέβαιναν οι Αμερικανοί να πιέσουν τους Γερμανούς και τους άλλους Ευρωπαίους, θα μας είχαν πετάξει ήδη εκτός Ευρώ και Ευρωπαϊκής Ένωσης από την πρώτη στιγμή. Και τότε η καταστροφή την Ελλάδας θα ήταν οριστική και μη αντιστρέψιμη.

Ο λόγος είναι ότι η Ελλάδα έχει και εθνικά προβλήματα και προβλήματα ασφαλείας, λόγω των επεκτατικών επιδιώξεων των γειτόνων μας. Δεν ζούμε μετέωροι στον ορίζοντα, ούτε είμαστε μια χώρα της Δυτικής Ευρώπης, που έχει μόνο οικονομικοκοινωνικά προβλήματα. Αυτό λίγοι το αντιλαμβάνονται και κυρίως δεν είναι σε θέσει να το αντιληφθούν όλοι εκείνοι που σκέφτονται μόνο την οικονομία.

Η υπογραφή της δανειακής σύμβασης ήταν αδύνατο να αποτραπεί. Αλλιώς η ύπαρξη και επιβίωση αυτού του τόπου θα ήταν, αν όχι αδύνατη, όμως οπωσδήποτε προβληματική. 

Θα πρέπει να αποφασίσουμε ότι θα περάσουμε από συμπληγάδες πέτρες για να ανορθώσουμε την οικονομία μας. 

Τελικά, επειδή εμείς στην Ελλάδα δεν θέλαμε να αλλάξουμε τίποτε και αυτό είναι μια πικρή αλήθεια, έρχονται οι ξένοι να μας επιβάλουν αυτό που ήταν απολύτως δικό μας καθήκον. 

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς οι Έλληνες φταίμε για τα σημερινά μας δεινά. 
Οι ξένοι κοιτάζουν τα δικά τους συμφέροντα. Κι εδώ ισχύει ο νόμος του ισχυρού και όχι ο νόμος του δικαίου, όπως ακριβώς το τόνισε ο Θουκυδίδης: "Ο ισχυρός επιβάλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλει η αδυναμία του". 

Όσοι νομίζουν ότι με ευχολόγια, με εξορκισμούς και φτηνούς καταστροφικούς λαϊκισμούς και ιδεοληψίες θα αλλάξουν την κατάσταση είναι εκτός πραγματικότητας. Ζουν απλώς στην εικονική τους πραγματικότητα που δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με την σκληρή πραγματικότητα. 

Αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να τρώμε ό,τι παράγουμε, τότε δεν υπάρχει σωτηρία. 
Η φυγή στην δραχμή είναι μια άλλη μορφή του γνωστού "λεφτά υπάρχουν"».
(πηγή)