ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

Μπαγκουάν Σρι Ραζνίς: Η εξουσία είναι το ισχυρότερο ναρκωτικό


«Το αλκοόλ του πολιτικού είναι η εξουσία, το κύρος.

Όταν κανείς κερδίζει εξουσία χάνει τις αισθήσεις του. 

Η εξουσία διαφθείρει και διαφθείρει απόλυτα - γιατί είναι ναρκωτικό.

 Όταν κατέχεις εξουσία χάνεις τη συνείδησή σου, μεθάς. Κι' αρχίζεις να κάνεις πράγματα που ούτε τα είχες φανταστεί. Ούτε κι ο ίδιος θα πίστευες πως μπορείς να κάνεις τέτοια πράγματα.

Διαβάστε τη ζωή του Χίτλερ - και τι δεν έκανε!  Κι όμως αυτός ο άνθρωπος δεν κάπνισε ποτέ του και μισούσε το πιοτό. Σηκωνόταν νωρίς το πρωί, και νωρίς έπεφτε το βράδυ για ύπνο· όχι τσιγάρο, όχι πιοτό, φυτοφαγία, ακρεοφαγία. Όμως έπαιρνε το πιο ισχυρό ναρκωτικό και γι' αυτό δεν του χρειάζονταν τ' άλλα. Ήταν μεθυσμένος από εξουσία.

Όσοι έζησαν τον Χίτλερ, λένε πως όταν άρχιζε να μιλά, γρήγορα, όλοι όσοι παρευρίσκονταν ένιωθαν ότι γινόταν μια μεταμόρφωση. Όταν ξεκινούσε ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ· σιγά, σιγά, όμως, έχανε τη συνείδησή του, σαν να υπνωτιζόταν από την ομιλία του: τα μάτια του δεν έδειχναν καμιά ζωντάνια, σαν να μην ήταν πια παρών, σαν κάποιος άλλος να 'χε καταλάβει τη θέση του - καταληψία! 
Και μετά, αυτή η καταληψία και η μέθη του, η υγρότητά του, προσέβαλε αμέσως κι άλλους. Μπορούσε ευκολότατα να προκαλέσει υστερία. 
Ήταν τόσο νευρωτικός, και μάλιστα χαρισματικά νευρωτικός, που όποιος τον πλησίαζε γινόταν νευρωτικός κι ο ίδιος. Ήταν ένας μαγνητικά νευρωτικός άνθρωπος. Το "αλκοόλ" του ξεχείλιζε και τοξίνωνε και τους άλλους. 
Να πώς οδήγησε τη Γερμανική φυλή στην αυτοκτονία.

Η εξουσία είναι ναρκωτικό, το ισχυρότερο που γνώρισε ο κόσμος. 

Και το ωραίο είναι πως οι πολιτικοί, ακόμα κι όταν εχθρεύονται τα ναρκωτικά, είναι οι μεγαλύτεροι ναρκομανείς.»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ραζνίς: "Η Κρυμμένη Αρμονία"