ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Τζόζεφ Στίγκλιτς: Οι πιστωτές είναι πιο υπεύθυνοι για τα χρέη παρά οι οφειλέτες

Αυτή η ανάρτηση είναι μετάφραση προηγούμενης ανάρτησής μου στα Αγγλικά, όπου είχα παραθέσει αποσπάσματα από άρθρα και δηλώσεις του νομπελίστα Joseph Striglitz σχετικά με την κρίση στην Ελλάδα.  

02/03/2015: Μια Ελληνική ιστορία ηθικής


(...) Η λιτότητα απέτυχε επανειλημμένα, από την πρώιμη χρήση της υπό τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Χέρμπερτ Χούβερ, η οποία μετέτρεψε το κραχ του χρηματιστηρίου στη Μεγάλη Ύφεση, μέχρι τα "προγράμματα" που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ανατολική Ασία και τη Λατινική Αμερική κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Και όμως, όταν η Ελλάδα βρέθηκε σε κρίση, δοκιμάστηκε ξανά. (...) 


Λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του κινδύνου που προκύπτει από το υπερβολικό χρέος, θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί γιατί τα άτομα και οι χώρες έχουν επανειλημμένα θέσει εαυτούς σε αυτήν την κατάσταση. Στο κάτω-κάτω, τέτοια χρέη είναι συμβάσεις - δηλαδή, εθελοντικές συμφωνίες - οπότε οι πιστωτές είναι ακριβώς τόσο υπεύθυνοι για τα χρέη όσο και οι οφειλέτες. 

Στην πραγματικότητα, οι πιστωτές αναμφισβήτητα είναι πιο υπεύθυνοι: συνήθως, είναι εξελιγμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ οι δανειζόμενοι συχνά είναι πολύ λιγότερο προσαρμοσμένα στις αντιξοότητες της αγοράς και τους κινδύνους που συνδέονται με διαφορετικές συμβατικές ρυθμίσεις. Πράγματι, γνωρίζουμε ότι οι τράπεζες των ΗΠΑ στην πραγματικότητα λεηλατούν τους δανειολήπτες τους, εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη χρηματοοικονομικής ειδίκευσης. 

(...) 
Αν η Ευρώπη έχει επιτρέψει αυτά τα χρέη να μετακινηθούν από τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο τομέα - μια καθιερωμένη πατέντα κατά τον τελευταίο μισό αιώνα - είναι η Ευρώπη, όχι η Ελλάδα, η οποία θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες. Πράγματι, η σημερινή δεινή κατάσταση στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της μαζικής εκτίναξης του ποσοστού του χρέους, είναι σε μεγάλο βαθμό η ανεπάρκεια των εσφαλμένων προγραμμάτων της τρόικας που επιβλήθηκαν.

29/06/2015: Joseph Stiglitz, στους πιστωτές της Ελλάδας: Εγκαταλείψτε λιτότητα ή θα αντιμετωπίσετε παγκόσμια κατάρρευση 

(...) 
Οι περικοπές δαπανών ήταν ένα τεράστιο λάθος, λέει ο Stiglitz, και ήρθε η ώρα για τους πιστωτές να το παραδεχτούν. "Έχουν ποινική ευθύνη", λέει για τη λεγόμενη τρόικα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που διέσωσαν την ελληνική οικονομία το 2010, δηλαδή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. "Είναι ένα είδος εγκληματικής ευθύνης για την πρόκληση μια μεγάλης ύφεσης", λέει ο Stiglitz στο TIME, σε μια τηλεφωνική συνέντευξη.

29/06/2015: Δεν μπορώ να σκεφτώ καμία ύφεση, ποτέ, που ήταν τόσο εσκεμμένη και είχε τέτοιες καταστροφικές συνέπειες. 

(...) 
Είναι εντυπωσιακό ότι η τρόικα έχει αρνηθεί να αναλάβει ευθύνη για όλα αυτά, ήνα παραδεχτεί πόσο κακές ήταν προβλέψεις και τα μοντέλα της. Αλλά εκείνο που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι οι ηγέτες της Ευρώπης δεν έχουν ακόμη μάθει. 
(...) 
Αλλά, και πάλι, δεν είναι για τα χρήματα. Έχει να κάνει με τη χρήση "προθεσμιών" για να αναγκάσουν την Ελλάδα να υποταχθεί και να δεχτεί το απαράδεκτο - και όχι μόνο μέτρα λιτότητας, αλλά και άλλες υφεσιακές και τιμωρητικές πολιτικές.

07/07/2015: Θα βρουν οι οικονομικοί ηγέτες το θάρρος να παραδεχτούν ότι ήταν λάθος; 

(...) 
Και δεν ήταν γιατί η Ελλάδα δεν έκανε ό, τι έπρεπε να κάνει· ήταν γιατί έκανε. Στο πολύ σημαντικό μακροοικονομικό μέτωπο, η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη και ταχύτερη δημοσιονομική εξυγίανση μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών της Ευρώπης στον απόηχο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, περικόπτοντας ανηλεώς δαπάνες και επιβάλλοντας νέους φόρους. 
Οι Έλληνες δεν έκαναν όλες τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ζητήθηκαν από αυτούς. Για κάποιες θα έπρεπε να το έχουν πράξει, όπως να κάνουν καλύτερη δουλειά στην είσπραξη φόρων από τους πλούσιους.
Άλλες μπορεί να έχουν νόημα όταν η οικονομία βρίσκεται στο δρόμο της ανάκαμψης - αλλά όχι τώρα, στη μέση μιας μεγάλης ύφεσης. 

Εάν η Ελλάδα τα είχε κάνει όλα αυτά, η σημερινή κατάσταση θα ήταν ελάχιστα ή καθόλου διαφορετική από την άποψη του ΑΕΠ. Στην πραγματικότητα, περισσότεροι άνθρωποι θα είναι άνεργοι, και θα υπήρχε πολύ περισσότερη δυστυχία. Δεν είναι αυτά τα "διαρθρωτικά εμπόδια" πουκρατάνε την Ελλάδα πίσω. Στο κάτω-κάτω, χωρίς καμία από αυτές τις μεταρρυθμίσεις, η Ελλάδα αναπτυσσόταν με ταχύτερο ρυθμό από ό, τι η Ευρωπαϊκή Ένωση στα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι την παγκόσμια κρίση (4,0% έναντι 2,6%).


25/07/2015: Ελλάδα, ο Αμνός της Θυσίας 

(...) 
Η μάχη, όμως, δεν είναι μόνο για την Ελλάδα. Δεν είναι καν μόνο για τα χρήματα, αν και ειδικά συμφέροντα στην υπόλοιπη Ευρώπη, και κάποια μέσα στην ίδια την Ελλάδα, εκμεταλλεύθηκαν την τρόικα για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα εις βάρος των απλών Ελλήνων πολιτών και της συνολικής οικονομίας της χώρας. 
(...) 
Αλλά αυτές οι συζητήσεις για θέματα πολιτικής είναιστην ουσία για την ιδεολογία και την εξουσία. Όλοι το γνωρίζουμε αυτό. 
(...) 
Πιστεύω ακράδαντα ότι οι πολιτικές που επιβάλλονται δεν θα λειτουργήσουν, ότι θα οδηγήσουν σε ύφεση χωρίς τέλος, απαράδεκτα επίπεδα ανεργίας και συνεχώς αυξανόμενη ανισότητα. 
(...) 
Η λιτότητα είναι συσταλτική (υφεσιακή)· ο χωρίς αποκλεισμούς καπιταλισμός - το αντίθετο από ό, τι η τρόικα δημιουργεί - είναι ο μόνος τρόπος για να δημιουργηθεί κοινή και βιώσιμη ευημερία.

19/08/2015: Joseph Stiglitz: "Βαθιά-ριζωμένο λάθος" οικονομικής σκέψης σκοτώνει την Ελλάδα 

(...) 
Κατά τη συζήτηση του 3ου Μνημονίου της  Ελλάδας και των δρακόντειων όρων του, ο Stiglitz παρατηρεί ότι το μνημόνιο είναι πραγματικά ένα "έγγραφο παράδοσης" που εξαφανίζει την οικονομική κυριαρχία της χώρας και εξασφαλίζει ότι η ύφεση στην Ελλάδα - ήδη βαθύτερη από ό, τι η Μεγάλη Ύφεση της Αμερικής - θα επιδεινωθεί. 
(...) 
Κοινωνικά συντηρητικοί Γερμανοί, προειδοποιεί ο Stiglitz, ρισκάρουν πάνω στην απαξιωμένη αντίληψη ότι οι πολιτικές λιτότητας βοηθούν τις οικονομίες να ανακάμψουν σε περιόδους κρίσης. 
Στην πραγματικότητα, η επιμονή στην: 
συμπίεση των μισθών προς τα κάτω, 
απογύμνωση της διαπραγματευτικής δύναμης από τους εργαζόμενους, 
εξαναγκασμός των ιδιοκτητών μικρών επιχειρήσεων να πληρώσουν φόρους ένα χρόνο πριν, περικοπή των συντάξεων
το μόνο που θα πετύχουν είναι να παρεμποδίζουν τη ζήτηση και να οδηγούν σε μια εμβάθυνση του φαύλου κύκλου του χρέους. 

(Ο Stiglitz υπογραμμίζει ότι από τα χρήματα που δανείζουν στην Ελλάδα σχεδόν τίποτα δεν έχει πράγματι πάει για να βοηθήσουν τους ίδιους τουςΈλληνες, αλλά πάνε στους πιστωτές του ιδιωτικού τομέα - δηλαδή τις Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες).