ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Αποκαρδιωτική για την Ελλάδα η μίνι Σύνοδος της Ε.Ε. για το μεταναστευτικό


ΦΟΡΤΩΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ 
ΚΑΝΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΣΤΗ ΜΙΝΙ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

«Αξιοθρήνητη για την Ευρώπη και αποκαρδιωτική για την Ελλάδα - παρά τις ακατανόητες, σχεδόν διθυραμβικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα - αποδείχθηκε η μίνι σύνοδος της Ε.Ε. για το τεράστιο, μεταναστευτικό πρόβλημα, που απειλεί να προκαλέσει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική τραγωδία στην ήπειρο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και να διαλύσει στα εξ ων συνετέθη την ίδια την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Τη σύνοδο συνεκάλεσε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ κατ' επιταγήν της Άνγκελα Μέρκελ, η δημοτικότητα της οποίας βυθίζεται στα Τάρταρα λόγων του διογκούμενου, ξενοφοβικού ρεύματος στη Γερμανία και ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη, στον απόηχο του παλιρροϊκού, μεταναστευτικού κύματος. Η ίδια η σύνθεση της “μίνι” συνόδου προδιέγραφε εξ αρχής τις πενιχρές προσδοκίες των οργανωτών της, καθώς συμμετείχαν μόνο δέκα χώρες-μέλη της Ε.Ε. και τρεις βαλκανικές χώρες (ΠΓΔΜ, Αλβανία, Σερβία) που σχετίζονται άμεσα με την “Οδό των Δυτικών Βαλκανίων”.

Έλαμψαν δια της απουσίας τους ισχυρές χώρες της Ε.Ε. προφανώς για να μην εκτεθούν σε πιέσεις αναφορικά με τη συμβολή τους στη διαχείριση του προβλήματος: η Βρετανία του Ντέιβιντ Κάμερον, η Ιταλία του Ματέο Ρέντσι - ο οποίος φλεγόταν για ευρωπαϊκή διαχείριση του μεταναστευτικού τον Ιούνιο, όταν η χώρα του αντιμετώπιζε μεγάλο κύμα από τη Λιβύη, αλλά τώρα που οι πρόσφυγες έρχονται από τη Συρία στην Ελλάδα ποιεί την νήσσαν - και η Γαλλία του Ολάντ, ο οποίος προφανώς θεωρεί ότι εξάντλησε τη γενναιόδωρη “αλληλεγγύη” του προς τη χώρα μας με την πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα.

Απούσα και η Τουρκία του Ερντογάν, η οποία εκβιάζει την Ε.Ε. με τη δημογραφική βόμβα των 2,2 εκατομμυρίων προσφύγων που κρατάει στα χέρια της, αρνούμενη οποιαδήποτε συνεργασία προτού υλοποιηθούν οι τρεις θεμελιώδεις αξιώσεις της, επί των οποίων ήδη συμφώνησε η Μέρκελ: τρία δισ ευρώ οικονομική βοήθεια το χρόνο, κατάργηση της βίζας για τους Τούρκους πολίτες, επιτάχυνση των ενταξιακών διαδικασιών.

Τούτων δοθέντων, δεν προκαλεί εντύπωση το ευρωπαϊκό ναυάγιο της τρίτης, μέσα σε ενάμιση μήνα, συνόδου της Ε.Ε. για το εκρηκτικό αυτό πρόβλημα. Για άλλη μία φορά, δεν πάρθηκε καμία απόφαση για τη διασφάλιση νόμιμης και ασφαλούς οδού των ικετών πολιτικού ασύλου στην Ευρώπη, αφήνοντας τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων στο έλεος των μαφιόζικων κυκλωμάτων διακίνησης ανθρώπων.

Παράλληλα, μπήκε στο ψυγείο η πρόταση για υποχρεωτικές ποσοστώσεις μεταξύ των χωρών- μελών, ως προς την υποδοχή προσφύγων, κάτι που προοιωνίζεται νέους “φράκτες” στο εσωτερικό της Ευρώπης (σαν κι αυτόν που συνεχίζει να ορθώνεται στον Έβρο), καθώς το ένα μετά το άλλο τα κράτη- μέλη προσπαθούν να εξαγάγουν τους “ανεπιθύμητους” στους γείτονές τους.

Αντί γι αυτό, η μίνι- σύνοδος μετέφερε ουσιαστικά ολόκληρο το βάρος στην Ελλάδα και στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, επιβάλλοντάς τους να δεχθούν 100.000 επιπρόσθετους πρόσφυγες, χωρίς μάλιστα να τους προσφέρει ουσιαστική στήριξη.

Είναι απορίας άξιον το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται να πανηγυρίζει γιατί κατάφερε, υποτίθεται, να αποτρέψει την όντως εξοργιστική πρόταση να δημιουργηθεί εντός Ελλάδας μια τεράστια πόλη- στρατόπεδο συγκέντρωσης με 50.000 πρόσφυγες, όταν το μόνο που “πέτυχε” ήταν να... αποκεντρώσει αυτό το στρατόπεδο, με τη διανομή των εν λόγω 50.000 προσφύγων σε μικρότερα γκέτο, στην Αθήνα, τα νησιά και τη Βόρεια Ελλάδα. 

Μικρή παρηγοριά και η αόριστη υπόσχεση για “επιδότηση ενοικίου” 20.000 εκ των 50.000 προσφύγων από την Ανώτατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες- υπόσχεση που δεν διευκρινίζει σε τι ποσοστό θα ανέρχεται αυτή η επιδότηση και ποιος θα καλύπτει το υπόλοιπο του ενοικίου. Υποθέτουμε, όχι βέβαια οι ίδιοι οι πρόσφυγες...

Όσο για τη δήλωση του πρωθυπουργού ότι η εγκατάσταση των 50.000 προσφύγων θα αποτελέσει “αναπτυξιακή ώθηση” για την Ελλάδα, εδώ πλέον ο κυνισμός συναγωνίζεται το θέατρο του παραλόγου.

Γιατί άραγε δεν σπεύδουν να επωφεληθούν αυτής της “αναπτυξιακής ώθησης” η Γερμανία και οι άλλες πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά - στις οποίες άλλωστε επιθυμεί να εγκατασταθεί η τεράστια πλειονότητα των προσφύγων - αντίθετα, προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρατήσουν τους πρόσφυγες εγκλωβισμένους στην Ελλάδα που στενάζει κάτω από τον Μνημονιακό ζυγό, με ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της να μετατρέπονται σε “πρόσφυγες” μέσα στην ίδια τη χώρα τους;

Η πικρή αλήθεια δεν μπορεί να συγκαλυφθεί: αντιμετωπίζοντας την Ελλάδα σαν “αγκιστρωμένο ψάρι”, η Γερμανία και οι άλλοι δανειστές την προορίζουν για απλό συνοριοφύλακα της Ε.Ε., με αποστολή να κρατά τους μετανάστες μακριά τους, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης - όπως δηλαδή αντιμετώπιζαν πάντα και αντιμετωπίζουν και σήμερα χώρες σαν το Μαρόκο και την Ιορδανία, με τα γνωστά, τραγικά για τους πρόσφυγες αποτελέσματα.

Η συνέχιση αυτής της αδιέξοδης πολιτικής θα παροξύνει την τραγωδία των προσφύγων, ενισχύοντας ταυτόχρονα το ήδη απειλητικό κύμα του ρατσισμού της ξενοφοβίας στην Ευρώπη, τελευταία εκδήλωση του οποίου υπήρξε η θριαμβευτική νίκη του κόμματος PiS στις εκλογές της Πολωνίας, την Κυριακή.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι καμία ουσιαστική λύση του μεταναστευτικού προβλήματος δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν αντιμετωπιστούν τα γενεσιουργά του αίτια, με πρώτο και πιο επείγον από αυτά την πολιτική επίλυση της συριακής κρίσης, στη βάση της θέλησης του ίδιου του συριακού λαού, έξω από ιμπεριαλιστικούς πολέμους, επεμβάσεις και επιδιαιτησίες. (...)»

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου
 iskra 26/10/15