ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Ας είναι το 2016 η τελευταία μαύρη χρονιά!

Η αθλιότητα φεύγει, η φρίκη έρχεται...


Δεν είναι εύκολο να γράψεις και να περιγράψεις τα όσα συνέβησαν στη χώρα μας τη χρονιά που μας πέρασε. Θα μπορούσαμε, φυσικά, να πούμε πως ήταν μία ακόμη μνημονιακή χρονιά, που βύθισε τη χώρα ακόμη περισσότερο στην πολιτική και την οικονομική απαξίωση… Αλλά, και πάλι, δεν θα αρκούσε μία τέτοια περιγραφή… Θα χρειαστούν πολλοί τόμοι ιστορίας για να καταγραφεί η πραγματικότητα των όσων συνέβησαν στην Ελλάδα τα τελευταία μνημονιακά χρόνια...
Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Το 2015 ήταν ένα φυσικό επακόλουθο των όσων προηγήθηκαν από το 2010. Και κάθε χρονιά από τότε, είχε τον δικό της χαρακτηρισμό. Αν και οι λέξεις δεν αρκούν για να περιγραφεί το όνειδος και η κατάντια του συνόλου της χώρας, με αποκλειστική ευθύνη του πολιτικού συστήματος, ξεκινήσαμε από την προδοσία και συνεχίσαμε με την υποταγή, και μετά από μία δημοκρατική διαδικασία περάσαμε στα ακόμη χειρότερα, στους περισσότερο ασυνείδητους, ψεύτες, απατεώνες και εφιάλτες της χώρας, που συστηματικά μεταβαλλόταν σε χώρο.

Αυτά έως ότου ήρθε και η στιγμή να εμπορευθεί η ελπίδα, να καταπατηθούν και να διαστρεβλωθούν οι έννοιες των λέξεων, να «κλείσουν τα κενά» των προηγουμένων και να ανοιχτούν νέα κεφάλαια δοσιλογισμού από εθνομηδενιστές, ιδεοληπτικούς και απάτριδες που αποδείχθηκαν «πολιτικοί του καφενείου», επαναστάτες της γραβάτας και συνεργάτες του υποκόσμου και των κουκουλοφόρων, που ισοπέδωσαν και τις εναπομείνασες ηθικές πολιτικές αντιστάσεις όντας οι πιστότεροι υπηρέτες (ή εξυπηρετητές) εκείνων που παριστάνουν τους φίλους και τους σύμμαχους, αλλά δεν είναι τίποτε λιγότερο από τοκογλύφοι και τίποτε περισσότερο από νεοναζί και σύγχρονους γενοκτόνους…

Το 2015 ήταν η χρονιά των αθλίων και της πολιτικής αθλιότητας που γνώρισε νέες «δόξες», εφαρμόζοντας την «κυβερνητική τρομοκρατία» σαν πάγια τακτική διακυβέρνησης, ενώ η καταπάτηση του Συντάγματος και των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων είναι το μοναδικό κυβερνητικό «έργο» μίας ομαδούλας «ιδιαίτερων προσωπικοτήτων», που δεν σέβεται ούτε και τις αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Όμως, αυτή η «παρεούλα» των απάτριδων εθνομηδενιστών, δεν ήρθε στην εξουσία (εξαπατώντας, όπως και οι προκάτοχοί τους) για να «τακτοποιήσει» τα οικονομικά θέματα, τα οποία αντιμετωπίζει με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (στις οποίες εισάγει απίστευτες διατάξεις που αλλοιώνουν τόσο τα γενικά όσο και τα ειδικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας). 

Η «παρεούλα» αυτή ανέλαβε την εξουσία για να «χειριστεί» τα εθνικά θέματα, την ίδια στιγμή που ο φερόμενος ως πρωθυπουργός δήλωνε ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα και ότι δεν μπορούμε ούτε να αρνηθούμε ούτε να σταματήσουμε τις ορδές των λαθραία εισερχομένων (προσφύγων, οικονομικών μεταναστών, εγκληματικών στοιχείων ή μελών τρομοκρατικών ομάδων) στο όνομα του ανθρωπισμού!

Κι ενώ οι Έλληνες απειλούνται με τρομοκρατικές διατάξεις περί φυλακίσεως ή απώλειας του συνόλου της περιουσίας τους, η Υγεία έχει σχεδόν καταρρεύσει, η Παιδεία βάλλεται παντί τρόπω, η κοινωνική μέριμνα και ασφάλιση ισοπεδώνονται, η «παρεούλα» της «πρώτης φορά αριστερά» κυβέρνησης των αθλίων, επιθυμεί να παίξει (στην πραγματικότητα να αλλοιώσει) τα δημογραφικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας, ενώ τείνει να αποκτήσει χαρακτήρα δίωξης των Ελλήνων από τα πατρογονικά τους εδάφη…

Το νέο έτος αναμένεται να είναι η χρονιά της φρίκης. Είτε αυτή η ομάδα των εθνομηδενιστών συνεχίσει απρόσκοπτα να κυβερνά με εξαμβλωτικά νομοθετήματα που παραβιάζουν ακόμη και την κοινή λογική και οδηγούν στην οριστική μετατροπή της Ελλάδας σε ένα τεράστιο κρεματόριο ανθρώπων και ψυχών, είτε τα επικείμενα γεωπολιτικά γεγονότα διακόψουν το «έργο» του Αλέξη και των άλλων αριστερών πολιτικών με δεξιές τσέπες…
Και αυτές οι γεωπολιτικές εξελίξεις αναμένεται να έχουν χαρακτηριστικά τυφώνα για ολόκληρο τον πλανήτη.

Η χώρα μας, ελέω της ανικανότητας αντίληψης των επερχόμενων γεωπολιτικών συγκρούσεων από εκείνους που την κυβερνούν, θα βρεθεί απροετοίμαστη όχι στο να πολεμήσει για τα δίκαιά της (αφού θεωρείται προτεκτοράτο και ημιεπίσημος χώρος που ανήκει στη Νέα Τάξη), αλλά στο να προστατεύσει τους κατοίκους της από την πείνα (οι κρατικές αποθήκες είναι ήδη άδειες από τα απαραίτητα αγαθά σε περίπτωση παρατεταμένης κρίσης ή πολέμου) και την περαιτέρω εξαθλίωση που σηματοδοτεί η απώλεια τροφής

Το 2016 θα είναι η χρονιά της φρίκης. Θα είναι όμως και η χρονιά της αποκάλυψης, αφού θα πέσουν οι μάσκες των εγχώριων αλλά και των ξένων δυναστών μας. Θα είναι η χρονιά ανείπωτου πόνου και δεινών, αλλά ταυτόχρονα θα είναι και η χρονιά μίας νέας εκκίνησης για τον Ελληνισμό, που επιμελώς στοχεύθηκε και «στήθηκε στον τοίχο» για να γίνει «το παράδειγμα προς αποφυγή» όσων θα τολμούσαν να αντιταχθούν στις ορέξεις των ανθρωπόμορφων δαιμόνων που με πολύχρωμα χαρτάκια (χρήμα) αποφάσισαν να κυβερνήσουν στην ανθρωπότητα και να καταστρέψουν ανθρώπινες ψυχές.

Ευχή του γράφοντα είναι, αυτή η χρονιά, το 2016, να είναι η τελευταία μαύρη χρονιά. Και του χρόνου, τέτοιες ημέρες έχοντας πάθει κι έχοντας μάθει, να χτίζουμε όλοι μαζί, μέσα από τα ερείπια της ψυχής μας, να ορθώνουμε και να ενώνουμε τους γκρεμισμένους τοίχους, γράφοντας όλοι μαζί την δική μας ιστορία. Αυτή τη χρονιά θα ζητήσουν να μας πάρουν τα πάντα, ελπίζοντας να τους παραδώσουμε την ψυχή μας, ελπίζοντας πως θα προσκυνήσουμε τον δικό τους θεό, το χρήμα.

Το 2016 θα πρέπει να σταθούμε όρθιοι, γιατί σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει να περπατά σκυμμένος ή πεσμένος στα τέσσερα, ικετεύοντας για τα αυτονόητα… Το 2016 θα πρέπει να γίνει το δικό μας σωτήριο έτος, αφού αναμένεται να περάσουμε μέσα από αναμμένο καμίνι, αναμένεται να ζήσουμε το απόλυτο σκοτάδι και, τέλος, αναμένεται να δώσουμε τη μάχη που μέχρι τώρα αποφύγαμε…

Επί έξι χρόνια βομβαρδιστήκαμε ψυχολογικά, σαν λαός, με κάθε μέσο και κάθε τρόπο. Και, αντέξαμε να κρατηθούμε, έως και τώρα, δημιουργώντας έκπληξη στους εκτελεστές μας. Και είναι η οικογένεια (που λεηλατήθηκε επιμελώς), είναι η πίστη μας (που έμεινε αστήρικτη μέσα σε μία πλειάδα ανείπωτων επιθέσεων που δέχτηκε), αλλά είναι και η ιστορία μας (που επιχειρήθηκε να αλλοιωθεί στον μέγιστο βαθμό ή και να ξαναγραφεί σε βάρος του Ελληνισμού) που μας κράτησαν όρθιους.

Είναι το σιωπηλό χρέος προς τους νεκρούς μας προγόνους, προς τους αγέννητους απογόνους, που μας κράτησαν μέχρι τώρα σαν λαό και δεν διαλυθήκαμε, παρά τις εκάστοτε κυβερνητικές παραινέσεις να φύγουμε από την προγονική γη για να ζήσουμε καλύτερα.

Το 2016 αναμένεται να είναι χρονιά ορόσημο, όχι μόνο για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη.

Ταπεινή ευχή του γράφοντος, λοιπόν, είναι να μείνουμε ενωμένοι και πιστοί στα όσα μας ενώνουν, μα περισσότερο από όλα κραταιοί στην πίστη μας… Να κρατηθούμε ο ένας από τον άλλον, να κλείσουμε τα αφτιά μας στις σειρήνες, να αποφύγουμε τους λωτούς και να κρατήσουμε την πορεία που οι άξιοι και περήφανοι πρόγονοί μας χάραξαν για εμάς.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε και να το νιώσουμε είναι πως είμαστε μόνοι μας απέναντί τους. Ας μείνουμε όρθιοι στα τελευταία τους χτυπήματα. Δεν αντέχουν άλλο. Έχουν αποκαλύψει το τέρας που έκρυβαν και το αφεντικό για το οποίο δούλευαν.

Η ενότητα και η πίστη μας μπορούν να τους νικήσουν… ενώ αυτοί σχεδιάζουν να μας συνθλίψουν… Σε κανέναν δεν αρέσει, αλλά ζούμε στιγμές μοναδικές. Για τις οποίες θα μας ζηλεύουν όσοι έρχονται μετά από εμάς.

Ο ελληνισμός ξαναβρίσκεται στο κρίσιμο σταυροδρόμι που η ιστορία συνηθίζει να τον τοποθετεί.

Κι αν οι επιλογές μας σαν λαός (ας αφήσουμε στην άκρη τα ανδρείκελα και τις μαριονέτες που προσπαθούν να πείσουν ότι μας κυβερνούν) είναι πολύ απλές: να μείνουμε ενωμένοι, πιστοί στις αξίες των προγόνων μας και κραταιοί στην πίστη μας…
(...) (...)

(πηγή)