ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Αναγκαία για το σάπιο πολιτικό σύστημα η επιστροφή στο δικομματισμό


ΒΡΙΖΟΝΤΑΙ ΕΠΕΙΔΗ… ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ 

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. ψήφισαν το ίδιο Mνημόνιο. Ψήφισαν την ίδια δανειακή σύμβαση. Συμφώνησαν στο ίδιο κείμενο της 13ης Ιουλίου, αφού προηγουμένως είχαν συμφωνήσει και σε αυτό της 20ής Φεβρουάριου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. (μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι) υπέγραψαν ότι η κυβέρνηση – η όποια μονοκομματική, δικομματική, οικουμενική κυβέρνηση:

α) Ελέγχεται σε «τριμηνιαία βάση» από τους εταίρους.

β) «Δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του μνημονίου».

γ) Θα εφαρμόζει την πολιτική του μνημονίου που θα είναι «συνεχής» και θα διαρκέσει «επί πολλά έτη».

δ) «Το ταμείο (σ.σ.: το λεγόμενο υπερ-ΤΑΙΠΕΔ του ξεπουλήματος) θα διοικείται από τις ελληνικές Αρχές υπό την εποπτεία των αρμόδιων ευρωπαϊκών θεσμών».

ε) «Η κυβέρνηση πρέπει να συσκέπτεται και να συμφωνεί με τους “θεσμούς” για όλα τα σχέδια νόμου»,.

στ) Η κυβέρνηση για κάθε νόμο θα ζητεί την έγκριση της τρόικας «πριν από την οριστικοποίηση και τη νομική έγκρισή τους».

ζ) Ότι «ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί».

η) Πως «οι ελληνικές Αρχές επαναβεβαιώνουν την ανεπιφύλακτη δέσμευσή τους να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως».

Όσο για τα ζητήματα τρέχουσας διαχείρισης, ο ΣΥΡΙΖΑ σκάβει ακόμα βαθιά το λάκκο των συνταξιούχων πατώντας στους νόμους (Λοβέρδου) που… θα καταργούσε, εφαρμόζει για τα αεροδρόμια τις συμβάσεις εκποίησης της ΝΔ, η ΝΔ «ζηλεύει» τον ΣΥΡΙΖΑ για τις διαδικασίες ξεπουλήματος του ΟΛΠ κλπ.

Είναι προφανές, βέβαια, ότι Τσίπρας και Μητσοτάκης δεν είναι ίδιοι. Επίσης δεν είναι το ίδιο ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ.

Υπάρχει, ωστόσο, αμφιβολία ότι είναι εντελώς ίδια τα Mνημόνια που υπηρετούν; Ότι στις ίδιες «Cosco» και στις ίδιες «Fraport» ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία; Ότι με τον ίδιο ΣΕΒ συμφωνούν όταν κόβουν συντάξεις;

Είναι ακριβώς αυτή η μεταξύ τους ομοιότητα, όσον αφορά τη συμφωνία στις στρατηγικές κατευθύνσεις της ακολουθούμενης πολιτικής, που καθιστά αναγκαίο για το πολιτικό σύστημα να επιστρέψει στις πρακτικές του δικομματισμού.

To νέο δίπολο έχει αρχίσει να επαναλαμβάνει - σε φάρσα - εκείνα τα παλιά με το «φως» και το «σκότος».
Επί 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κατηγορούσαν ο ένας τον άλλον για το «χάος», για την «καμένη γη», για τα «άδεια ταμεία» που άφηναν πίσω τους.
Και μετεκλογικά, έπειτα από την εκάστοτε τελετή παράδοσης του «χάους» στον έναν και παραλαβής της «καμένης γης» από τον άλλον, πότε ο ένας και πότε ο άλλος - ανάλογα με το ποιος κέρδιζε τις εκλογές - μας έστελναν το λογαριασμό.

Αργότερα, το είδαμε κι αυτό στην απίθανη «δημοκρατία» τους: Το μεν «φως» και το δε «σκότος», η μεν «πρόοδος» και η δε «συντήρηση», οι μεν «Εφιάλτες» και οι δε «κλέφτες» (δικά τους τα λόγια), ήρθε η ώρα να μας στέλνουν το λογαριασμό και οι δυο μαζί.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αυτοί που επί 40 χρόνια, πίσω από το δικομματικό τους χαρτοπόλεμο παρέδιδαν ο ένας στον άλλον τα εργαλεία κατεδάφισης της χώρας και αφαίμαξης του λαού, έφτασαν να μας «σώζουν» από κοινού.

Αξίζει να θυμηθούμε την προηγούμενη εμπειρία: Όσο περισσότερο βρίζονταν η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, τόσο περισσότερο συμφωνούσαν στην βασική κατεύθυνση της ακολουθούμενης πολιτικής, κι όσο περισσότερο συμφωνούσαν τόσο περισσότερο βρίζονταν.

Αυτό ακριβώς το έργο επαναλαμβάνεται και σήμερα. Αφού εξαντλήθηκαν τα περί «μερκελιστών» και «αντιμερκελιστών», τα περί «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» τώρα θα ξαναρχίσουν τα περί «Αριστεράς – Δεξιάς».

Και μαζί με αυτά τα κάλπικα, όλο και περισσότερο θα πληθαίνουν οι ανταλλαγές πυρών και κατηγοριών για διαπλοκές, διαφθορές, για θρασείες συμπεριφορές κι άλλα τέτοια ηχηρά και πολιτισμένα.

Ο λόγος - επιμένουμε - είναι απλός: Βρίζονται γιατί... συμφωνούν!
Και επειδή συμφωνούν πολύ, γι’ αυτό θα βρίζονται και πολύ. 

 ***
Σαν σήμερα, στις 15 Γενάρη 1919, οι Γερμανοί κομμουνιστές ηγέτες, η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Καρλ Λίμπκνεχτ, δολοφονούνταν.

Δολοφονήθηκαν από την αστική τάξη της Γερμανίας και από τα σοσιαλδημοκρατικά εκτελεστικά της όργανα, από την «αριστερή» κυβέρνηση των «σοσιαλιστών» Εμπερτ και Σάιντεμαν.

Ένα τέτοιο έγκλημα μόνο οι διατεταγμένοι του εκφυλισμού και της προδοσίας θα μπορούσαν να διαπράξουν.

Ιστορικά κάτι τέτοιοι είναι που έχουν αποδειχτεί οι ικανότεροι να διεκπεραιώνουν τις πιο βρώμικες δουλειές που τους ανατίθενται.

*Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2016