ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Ομιλίες Ν. Βούτση και Ν. Φίλη την ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος


Βουλή, 27/01/2016 - ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Νικόλαος Βούτσης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του νομοθετικού έργου στη σημερινή συνεδρίαση της Βουλής έχει αποφασιστεί από τη Διάσκεψη των Προέδρων να κάνουμε μία ειδική εκδήλωση για την ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος.

Σας ενημερώνω ότι το 2004 με το ν. 3218 ορίστηκε η 27η Ιανουαρίου ως ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος και το 2005, στις 28 Φεβρουαρίου, υπήρξε το Προεδρικό Διάταγμα για τις εκδηλώσεις που γίνονται στις 27 Ιανουαρίου σε όλη τη χώρα, ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος.
Οι αποφάσεις αυτές ήταν πάρα πολύ έγκαιρες, μπορώ να πω και προπομπός σε σχέση με αντίστοιχες διεθνείς πρωτοβουλίες και αποφάσεις, πριν κιόλας από την απόφαση του ΟΗΕ για αυτό το ζήτημα.

Έτσι σήμερα κάνουμε αυτήν την εκδήλωση τιμής και είναι πραγματικά εξαιρετική τιμή για όλους μας, και για το Κοινοβούλιο εν συνόλω, αλλά και για κάθε έναν από εμάς, άνδρα και γυναίκα Βουλευτή που είμαστε σ’ αυτήν την Περίοδο της Βουλής, να φιλοξενούμε εδώ άνδρες και γυναίκες που υπήρξαν επιζώντες και επιζήσαντες αυτής της δραματικής υπόθεσης, που σφράγισε τον προηγούμενο αιώνα και που ταυτόχρονα εκπροσωπούν -κάποιοι νεότεροι εξ αυτών - συλλογικότητες που έχουν την αναφορά τους σ’ αυτά τα δραματικά γεγονότα.

Εκ μέρους της Κυβέρνησης, αφού εγώ επ’ ολίγον μιλήσω, θα κάνει μία σχετική ομιλία ο Υπουργός κ. Φίλης. Θα ξεκινήσουμε, όμως, αυτήν την εκδήλωση και ελπίζω αυτά που θα πω να εκφράζουν και το σύνολο των πτερύγων της Βουλής ή εν πάση περιπτώσει των Κομμάτων που σήμερα βρίσκονται εδώ, είναι παρόντα δια των εκπροσώπων τους και μάλιστα απ’ ότι βλέπω, και με Αρχηγούς Κομμάτων.

Σήμερα η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων τιμά τη μνήμη των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος που δολοφονήθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς Μπιρκενάου. Εκτός των έξι εκατομμυρίων Εβραίων της Ευρώπης, από τις ναζιστικές δυνάμεις θανατώθηκαν και χιλιάδες αγωνιστές της Αντίστασης, μεταξύ των οποίων Έλληνες και Ελληνίδες, όπως επίσης και ένα εκατομμύρια Ρομά, διακόσιες πενήντα χιλιάδες φυσικά ή διανοητικά ανάπηροι και εννιά χιλιάδες ομοφυλόφιλοι.

Ανάμεσα στα έξι εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης που έπεσαν θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, εξήντα επτά χιλιάδες εκατόν πενήντα ένας ήταν Έλληνες συμπολίτες μας, άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι.

Η παρουσία εβραϊκών κοινοτήτων στην Ελλάδα εντοπίζεται ήδη από τον 3ο αιώνα π.Χ.. Η ιστορική τους διαδρομή είναι αδιαμφισβήτητη, όπως και η συμβολή τους στα οικονομικά, εμπορικά, επιστημονικά και πολιτιστικά δρώμενα της χώρας.

Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, οι καταστροφές και οι ανθρώπινες απώλειες των εβραϊκών κοινοτήτων σε πολλές πόλεις της Ελλάδας δεν είχαν προηγούμενο. Υπολογίζεται ότι η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, μία από τις επιφανέστερες στην Ευρώπη, μέτρησε απώλειες ίσες με το 94% του πληθυσμού της.

Από τις διώξεις και τον θάνατο δεν ξέφυγαν ούτε και όσοι είχαν διατελέσει Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης, προς τιμήν των οποίων διοργανώνεται ειδική εκδήλωση το Σάββατο στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης.

Τα ονόματα των μελών της ελληνικής Βουλής που έχασαν τη ζωή τους, είναι: Αλαλούφ Δανιήλ, Βεντούρα Ζακ, Καζές Μισέλ, Γκατένιο Λεών, Μπενσαντζή Μιντές, Σιακή Ισαάκ, Σουλάμ Δαβίδ, Τσενίο Αλβέρτος.

Αυτοί οι Βουλευτές είχαν κατάληξη στον ίδιο χρόνο, το 1943, και ένας εξ αυτών το 1942. Ήταν επαγγελματίες, έμποροι, δημοσιογράφοι, ασφαλιστές, τυπογράφοι, απ’ όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση της χώρας μας τότε. Ήταν συνάδελφοι μας,  οι οποίοι βρίσκονται ανάμεσα στα θύματα του Ολοκαυτώματος.

Αυτών όλων τη μνήμη τιμούμε σήμερα μαζί με πολλές άλλες χώρες του κόσμου, μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που καθιέρωσε τον Νοέμβριο του 2005 με το ψήφισμα 60/7 τη σημερινή μέρα ως Διεθνή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Επίσης, τιμούμε τους Έλληνες πολίτες Δικαίους των Εθνών, που έσωσαν με κίνδυνο της ζωής τους, διωκόμενους από τους ναζί και τους συνεργάτες τους. Μαζί με τα θύματα, λοιπόν, τιμούμε και τη μνήμη των τριακοσίων είκοσι επτά συμπολιτών μας, που επισήμως φέρουν τον τίτλο του Δικαίου.

Σαν σήμερα, στις 27 Ιανουαρίου του 1945, οι συμμαχικές δυνάμεις και εν προκειμένω ο Κόκκινος Στρατός, εισέβαλε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, απελευθερώνοντας τους έγκλειστους κρατουμένους.

Το ελληνικό Κοινοβούλιο ήδη ένα χρόνο πριν το ψήφισμα του ΟΗΕ είχε καθιερώσει την 27η Ιανουαρίου ως Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος, με την ψήφιση του ν. 3218/2004 ομόφωνα από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου.

Η παρούσα Βουλή, με την από 18-11-2015 ομόφωνη απόφασή της, προέβη στην επανασύσταση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, ως συνέχεια των αντίστοιχων επιτροπών που λειτούργησαν στις δύο προηγούμενες κοινοβουλευτικές περιόδους, οι οποία ήδη συνεδριάζει και φιλοδοξεί να παρουσιάσει τα πρώτα αποτελέσματα του έργου της κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η μελέτη και η επαφή με την ιστορία του Ολοκαυτώματος αποτελεί χρέος και καθήκον μας, όχι μόνο ως προς την αυτονόητη απόδοση τιμής στα εκατομμύρια των θυμάτων αλλά και ως προς την ανάγκη διαπαιδαγώγησης της σημερινής και των μελλοντικών γενεών, ιδιαίτερα σήμερα που οι ναζιστικές ιδέες φαίνεται να βρίσκουν νέους οπαδούς, σήμερα που οι προσφυγικές ροές αυξάνονται ανεξέλεγκτα, σήμερα που ορθώνονται τείχη στα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών.

Σας καλώ να τηρήσουμε όρθιοι ενός λεπτού σιγή σε μνήμη των θυμάτων.

(Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή)
Αθάνατοι!
(Χειροκροτήματα)

Θα παρακαλούσα πολύ τον Υπουργό κ. Φίλη να πάρει τον λόγο εκ μέρους της Κυβέρνησης.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΙΛΗΣ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Έλληνες Εβραίοι επιζήσαντες ή απόγονοι επιζησάντων του Ολοκαυτώματος, η 27η Ιανουαρίου καθιερώθηκε διεθνώς ως Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος με ψήφισμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το 2005, εξήντα χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε προηγηθεί το 2002 ανάλογη απόφαση των κρατών- μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, με πρωτοβουλία των Υπουργών Παιδείας.

Η ημερομηνία είναι συμβολική. Στις 27 Ιανουαρίου 1945 ο σοβιετικός στρατός έφτασε στο Άουσβιτς. Οι ελευθερωτές αντίκρισαν μονάχα επτά με οκτώ χιλιάδες, οι οποίοι ανέλπιστα είχαν επιζήσει, ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα το στρατόπεδο είχε εκκενωθεί από πενήντα οκτώ χιλιάδες κρατούμενους, που σε μια πορεία θανάτου οδηγήθηκαν σε άλλα στρατόπεδα στο εσωτερικό της Γερμανίας.

Την 27η Ιανουαρίου μνημονεύεται, λοιπόν, η απελευθέρωση του τόπου καταναγκαστικής εργασίας και εξόντωσης, όπου συντελέστηκε η δολοφονία σχεδόν ενός εκατομμυρίου Εβραίων, αλλά και κομμουνιστών και άλλων αντιφρονούντων, τσιγγάνων, αιχμαλώτων πολέμου και ομοφυλοφίλων.

Στο Άουσβιτς II Μπίρκεναου λειτούργησαν τεράστιοι θάλαμοι αερίων και κρεματόρια, στα οποία από το 1942 και μετά εξοντώθηκαν Εβραίοι από όλη την κατεχόμενη Ευρώπη και ανάμεσά τους, από την άνοιξη του 1943, οι Εβραίοι της Ελλάδας.

Ο όρος «Ολοκαύτωμα» δηλώνει την ολική καταστροφή, τη δολοφονία σχεδόν έξι εκατομμυρίων Εβραίων της Ευρώπης από τους ναζί.

Επρόκειτο για γενοκτονία, δηλαδή για την προσχεδιασμένη προσπάθεια να αφανιστεί ένας ολόκληρος λαός.

Το εγχείρημα που υπαγορεύτηκε από τη φυλετική ιδεολογία, τον αντισημιτισμό, εκτελέστηκε μεθοδικά από τους ναζί με τη βοήθεια της πολιτικής γραφειοκρατίας, της γερμανικής πολεμικής μηχανής και με τη συνενοχή, τη συναίνεση, ή κάτω από το αδιάφορο βλέμμα παρατηρητών στην ίδια τη Γερμανία και την κατεχόμενη Ευρώπη.

Ούτε ο ανθρώπινος πόνος ούτε τα αμέτρητα δεινά που έχουν υπομείνει οι λαοί στην ιστορία τους διαβαθμίζονται.

Η ιστορική ιδιαιτερότητα της Γενοκτονίας των Εβραίων, της Shoah, έγκειται στη ναζιστική βούληση να αφανιστούν οι Εβραίοι από το πρόσωπο της γης. 

Για να εφαρμοστεί αυτή η χωρίς προηγούμενο απόφαση, οι Εβραίοι αναζητήθηκαν, διαχωρίστηκαν, εκτοπίστηκαν με τρένα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονήθηκαν, αθώοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, καταδικασμένοι για την καταγωγή τους.

Ως ιστορικό γεγονός το Ολοκαύτωμα συντελέστηκε από συγκεκριμένους θύτες και είχε συγκεκριμένα θύματα. Δεν ήταν αναπόφευκτο, αλλά ούτε ένα ιστορικό ατύχημα ή απλό επεισόδιο, χωρίς βαθιές ρίζες στον αντισημιτισμό.

Η κατανόηση της ιστορίας αυτής μας καθοδηγεί στην ανάληψη των ευθυνών που μας αναλογούν σήμερα στον τομέα της παιδείας και της καλλιέργειας των συνειδήσεων. Δεν επιδιώκουμε να αντλήσουμε επιχειρήματα που υπηρετούν πολιτικές ταυτοτήτων. Επιθυμούμε, όμως, να συλλάβουμε το βάθος μιας οδυνηρής ιστορίας, στην οποία συχνά η γενναιότητα και η αλληλεγγύη συγκρούστηκαν με τη μικροψυχία και την προδοσία, να στοχαστούμε γύρω από το καλό και το κακό που εκδηλώνονται στις μεγάλες στιγμές της ιστορίας, αλλά και στις μικρές της καθημερινής ζωής. 

Ποτέ δεν θα λυτρωθούμε από το βάρος του παρελθόντος, αν δεν έλθουμε αντιμέτωποι με την ανθρώπινη βαρβαρότητα που εγγράφεται εντός της ιστορίας, ποτέ έξω από αυτή.

Το Ολοκαύτωμα είχε παγκόσμιο αντίκτυπο, αλλά συντελέστηκε στην πολιτισμένη Ευρώπη και την αφορά πρωταρχικά. Στην Ευρώπη επινοήθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο μίας νέας τάξης πραγμάτων που στηριζόταν στην ιεραρχία των λεγόμενων «φυλών» και στην κυριαρχία της μίας από αυτές πάνω στις άλλες με τη δολοφονία όσων θεωρούνταν διαφορετικοί. Στην καρδιά της Ευρώπης έγινε πράξη η σταδιακή εφαρμογή των διακρίσεων, των εκτοπίσεων και της εξόντωσης των Εβραίων.

Η ελληνική ιστορία αποτελεί κομμάτι αυτής της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ιστορίας. Στη χώρα μας αφανίστηκαν σχεδόν ολοσχερώς οι εβραϊκές κοινότητες στη Θεσσαλονίκη ή τα Γιάννενα. Διασώθηκαν όλοι οι Εβραίοι στη Ζάκυνθο, πολλοί στην Κατερίνη, στον Βόλο και στην Αθήνα. Κάποιοι διέφυγαν, άλλοι έσμιξαν με τους αντάρτες, κάποιοι κρύφτηκαν χάρη στην αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση των συμπολιτών μας, άλλοι προδόθηκαν από αυτούς. 

Όμως, ο κανόνας από το Διδυμότειχο ως την Κρήτη και από την Κέρκυρα ως τη Ρόδο ήταν ο βίαιος ξεριζωμός, η εκτόπιση στα στρατόπεδα του Γ΄ Ράιχ και η εξόντωση των Ελλήνων Εβραίων. Περισσότεροι από εβδομήντα πέντε χιλιάδες Εβραίοι ζούσαν στην Ελλάδα πριν από τον πόλεμο. Όταν η Ελλάδα απελευθερώθηκε, λιγότεροι από έντεκα χιλιάδες είχαν επιζήσει.

Η 27η Ιανουαρίου αποτελεί μνημόσυνο για όλους εκείνους που φονεύθηκαν χωρίς να έχουν ούτε την τύχη ενός τάφου στη γη. Τιμά, όμως και εκείνους τους λίγους που επέζησαν της ναζιστικής βαρβαρότητας. Τα δεινά τους συνεχίστηκαν για χρόνια μετά την απελευθέρωσή τους από τα στρατόπεδα. Αντιμετωπίστηκαν συχνά ως άβουλοι, υπαίτιοι της μοίρας τους, βουβοί. Κι όμως αυτοί, παρά τον πόνο της απώλειας, παρά τις αμέτρητες δυσκολίες,  κατόρθωσαν να ξαναπιάσουν το κομμένο νήμα της ζωής τους.

Η βαριά σκιά του Ολοκαυτώματος σκεπάζει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Στους επιζώντες οφείλουμε ότι με τη μαρτυρία τους συνέβαλαν να αποκτήσουμε συνείδηση του τεράστιου ρήγματος που επήλθε στον πολιτισμό μας. 

Ως Ευρωπαίοι πολίτες και με τις εκ των υστέρων γνώσεις μας αναμετριόμαστε με την απόσταση που μας χωρίζει από τα βάσανά τους, ενώ τα πρόσωπά τους και η φωνή τους μας θυμίζουν το ηθικό βάρος των γεγονότων και των συνεπειών τους.

Οφείλουμε, όμως, όλοι και όλες να σκεφτούμε καλά και το μονοπάτι που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα, ιδιαίτερα τώρα που ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός κάνουν ξανά την εμφάνισή τους στην Ευρώπη.

Ο καπνός των κρεματορίων ήταν η κατάληξη μιας πορείας που άρχισε με λόγια, λόγια που ξεχώριζαν τους ανθρώπους, που στιγμάτισαν εκείνους που δεν ανήκαν στην πλειοψηφία, που ζητούσαν από απλούς πολίτες να περιφρονούν, να φτύνουν και να προκαλούν δεινά σε συνανθρώπους τους, γιατί αυτοί δεν ήταν άνθρωποι, αλλά παράσιτα ή αντικοινωνικά στοιχεία που μόλυναν την υγιή κοινωνία, λόγια που ξεκίνησαν ως απόψεις κάποιων ακραίων, αλλά που έσπειραν τον σπόρο που κάρπισε, όταν η οικονομική κρίση τσάκισε την κοινωνία και γέμισε απόγνωση τους ανθρώπους.

Οφείλουμε να σκεφτούμε όλοι ότι τα λόγια έχουν συνέπειες. Όταν οι ακροδεξιές γερμανικές οργανώσεις, όπως τα Ατσάλινα Κράνη, που υπήρξαν πρόδρομοι των ναζί, διακήρυσσαν ότι οι Εβραίοι μολύνουν τη Γερμανία και ότι ασκούν μεγάλη επιρροή που πρέπει να μειωθεί, δεν εννοούσαν τη φυσική εξόντωση σε βιομηχανίες θανάτου όλων των ανδρών, γυναικών και παιδιών που ήταν Εβραίοι.

Όταν οι γιατροί της Γερμανίας μίλησαν για την – σε εισαγωγικά «ζωή που δεν αξίζει να ζεις», οι ίδιοι Γερμανοί πολίτες δεν φαντάστηκαν ότι αυτό θα σήμαινε τη φυσική εξόντωση ηλικιωμένων και ασθενών με νοητική καθυστέρηση ή βαριές αναπηρίες.

Οι ναζί προχώρησαν στις ακραίες λογικές και συνέπειες, χρησιμοποιώντας τη γνωστή γερμανική μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα, αυτή την ιδεολογία τους περί παρασίτων που μολύνουν την υγιή κοινωνία και περί ζωής που δεν αξίζει να ζεις. Γι’ αυτό ας μην υποτιμούμε τη σημασία αυτών των λόγων όταν ακούγονται και δυστυχώς ακούγονται είτε απροκάλυπτα είτε συγκεκαλυμμένα, ακόμα και σήμερα.

Από το Βήμα αυτό οφείλω επίσης να απευθυνθώ στους Έλληνες αντισημίτες, που δεν χάνουν την ευκαιρία να αμφισβητήσουν τον πατριωτισμό των Ελλήνων Εβραίων με κάθε είδους πιθανούς και απίθανους τρόπους. Το αίμα των Ελλήνων Εβραίων χύθηκε για την ελευθερία της Ελλάδας, όπως και το αίμα των υπολοίπων Ελλήνων πολιτών όποτε η πατρίδα το χρειάστηκε.

Οι Έλληνες Εβραίοι, όταν αναφέρονται στους ίδιους, χρησιμοποιούν το επίθετο «ομόθρησκοι» και οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ως θρησκευτική μειονότητα. Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν κατοικούν σε αυτά τα χώματα από την αρχαιότητα;

Κυρίες και κύριοι, το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων έχει προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες, σε συνεργασία με τους Έλληνες Εβραίους, για να διαφυλάξει την ιστορική μας μνήμη, αλλά και για να δώσει την ευκαιρία σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να κατανοήσουν τη σημασία του Ολοκαυτώματος για την παγκόσμια και την ελληνική ιστορία.

Το Ολοκαύτωμα έχει συμπεριληφθεί στα σχολικά βιβλία, ενώ το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων συνδιοργανώνει κάθε χρόνο σεμινάρια για την επιμόρφωση εκπαιδευτικών για τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος. Υποστηρίζει επίσης την ετήσια επίσκεψη μη Εβραίων μαθητών στο Μουσείο του Άουσβιτς, μία από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες του Υπουργείου μας.

Το 2015 διοργανώθηκε για πρώτη φορά, με τη συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων και του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος, μαθητικός διαγωνισμός δημιουργίας βίντεο με θέμα «Το Ολοκαύτωμα και οι Έλληνες Εβραίοι». Προχωρούμε και φέτος στην επανάληψή τους.

Υποστηρίζονται επίσης πρωτοβουλίες σχολείων για συνεργασία με σχολεία της αλλοδαπής, που έχουν ως αντικείμενο το Ολοκαύτωμα και τις γενοκτονίες. 

Μια τέτοια συνεργασία υλοποίησε το 6ο Λύκειο Νέας Σμύρνης με σχολείο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Για πρώτη φορά μετά το 2007 το Υπουργείο Παιδείας εξέδωσε φέτος εγκύκλιο για την ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος, που διαβάζεται σήμερα σε όλα τα σχολεία της χώρας.

Με την ευκαιρία αυτή οφείλω να συγχαρώ τον Πρόεδρο της Βουλής για τη σημερινή του πρωτοβουλία, που αποτελεί τιμή για την ελληνική πολιτεία, την ελληνική Βουλή, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό εβραϊσμό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα εγκαινιάσαμε το μνημείο των Ελλήνων Δικαίων των Εθνών. 

Το παράδειγμα αυτών των μη Εβραίων Ελλήνων, που μέσα στην Κατοχή διακινδύνευσαν τη ζωή τους για να σώσουν τη ζωή των Εβραίων Ελλήνων, είναι ένα φως ελπίδας που δείχνει σταθερά την οδό της αρετής και της δημοκρατίας. Ας το ακολουθήσουμε!

Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Νικόλαος Βούτσης): Κύριε Φίλη, ευχαριστούμε.

Θα ήθελα να ενημερώσω τη Βουλή ότι και το Υπουργείο Εξωτερικών έχει προχωρήσει σε σχετικές εκδόσεις και μάλιστα πρόσφατα έχετε πάρει και τα σχετικά βιβλία. 

Όπως, επίσης, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι ως Βουλή θα συμμετάσχουμε με χορηγία στη διαμόρφωση μόνιμου μνημειακού χώρου στο Άουσβιτς, που θα είναι ακριβώς για τα θύματα των Ελλήνων Εβραίων, οι οποίοι άφησαν εκεί τη ζωή τους.

(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η ειδική εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος και θα συνεχίσουμε με τη διακοπείσα νομοθετική εργασία.

Συνεπώς, διακόπτουμε για πέντε λεπτά. 
Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής)

Δείτε και το video εδώ.

********************************************************************************************

Η Ισλαμική άποψη στο video που ακολουθεί