ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

Πολιτικο-θρησκευτικός χαβαλές κατάντησε η εορτή των Θεοφανείων


Σήμερα έχασα πάνω από τρεις πολύτιμες ώρες - που δεν μου περισσεύουν - ψάχνοντας στο Διαδίκτυο για να εντοπίσω ολόκληρο το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου από το Παλαιό Φάληρο, όπου παρευρέθηκε για τη γιορτή των Φώτων, ώστε να το σχολιάσω.
Δυστυχώς δεν το βρήκα ολόκληρο. Αντ' αυτού βρήκα λίγες σειρές εδώ, άντε μια δυο σειρές εκεί, στίχο εδώ, στίχο εκεί σε εισαγωγικά, ανάμεσα στις περιγραφικές παρεμβολές του ρεπόρτερ, στην προσπάθειά του να δείξει ότι κάτι λέει κι αυτός ώστε να είναι άξιος του μισθού του.

Σημεία των καιρών είναι και ο εκφυλισμός των ΜΜΕ, ακόμα και των εκκλησιαστικών ειδησεογραφικών ιστοσελίδων. Εκείνο που βρήκα όμως σε αφθονία είναι το θέαμα: εκατοντάδες πολύχρωμες φωτογραφίες για να χαζεύουν τα μικρά παιδιά.

Άλλωστε, όπως όλες οι γιορτές της Ορθοδοξίας, έτσι και η γιορτή των Φώτων έχει καταντήσει θέαμα και χαβαλές, ενώ ο άρτος, ο πνευματικός άρτος, είναι είδος εν ανεπαρκεία. Θα μου πεις ποιος σκοτίζεται για πνευματικό άρτο όταν δεν έχει ψωμί να φάει, ή όταν είναι χορτάτος μέχρι σκασμού με "παντεσπάνι";

Με το τσιμπίδι να προβάλουν το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου και τα τηλεοπτικά κανάλια. Είχαν άλλα σπουδαιότερα νέα να μας πουν.  Ωστόσο κατάφερα ν' απομαγνητοφωνήσω την πρώτη παράγραφο από την ΕΡΤ1: «Τα φώτα λένε σήμερα. Λοιπόν φωτισμός σε όλους. Σ' εμάς τους κληρικούς πρώτα, στους άρχοντές μας όλους, και στον λαό όλο. Να περαδεχτούμε τα λάθη μας, να τα διορθώσουμε και με το φως του Χριστού που μας κάλεσε σήμερα να προχωρήσουμε τον καινούργιο χρόνο και την άλλη ζωή μας με προσοχή, ξεχνώντας τα κακά όλα που μας έφερε το 2015...»

Ποια είναι τα λάθη και τι πρέπει να διορθωθεί, τρέχα γύρευε. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια, λένε στο χωριό μου. Προέχει ο εορταστικός χαβαλές! Πάντως πρέπει να ζήσουμε την "άλλη" ζωή μας με προσοχή. Ποια είναι η "άλλη" ζωή δεν διευκρίνισε ο κ. Ιερώνυμος. Μήπως εννοούσε τη μετά θάνατον;

Στην ιστοσελίδα ecclesia.gr βρήκα μερικά ακόμη μισόλογα από το γενικόλογο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου, σκόρπια ανάμεσα στην άσκοπη φλυαρία του ρεπόρτερ: «Είναι λυπηρό ότι πράγματα Θεόδοτα, στα οποία στηρίχθηκαν γενιές μας και αναστήθηκαν έχουν μπει στο περιθώριο της ειρωνείας, της περιφρόνησης ή της αγνοίας».

Σαν ποια, κύριε Ιερώνυμε; Ποια είναι αυτά τα Θεόδοτα πράγματα που μπήκαν στο περιθώριο της ειρωνείας και της περιφρόνησης; Ντρέπεστε να τα κατονομάσετε ή φοβάστε;

Εγώ πάντως ντρέπομαι γι' αυτό το αμαρτωλό Σύμφωνο Συμβίωσης μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας. Αυτός ο θανάσιμος εναγκαλισμός Εκκλησίας και Πολιτείας έχει υποβαθμίσει την ορθόδοξη πίστη σε θέαμα-χαβαλέ. Πιστεύοντες και μη πιστεύοντες άρχοντες, υποκριτές Γραμματείς και Φαρισαίοι, λαμβάνουν μέρος σ' αυτά τα θρησκευτικά πανηγύρια, άλλοι για στάχτη στα μάτια του θρησκευόμενου κόσμου κι άλλοι απλά για χαβαλέ... επειδή είναι η παράδοση! Στα πανηγύρια αυτά οι Ιεράρχες έχουν την τιμητική τους, καμαρώνοντας σαν παγώνια μέσα στα χρυσοποίκιλτα άμφιά τους.

Τι σχέση έχει ο Χριστός μ' αυτά τα καραγκιοζιλίκια; Έχουν άδικο οι Μουσουλμάνοι που μας έχουν πάρει στο ψιλό;

Πάντως τη δήλωση του προκομμένου Προκόπη μας τη βρήκα ατόφια στην ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Κάτι είναι κι αυτό:


«Εύχομαι το ανέσπερο Φως της Χριστιανοσύνης, το Φως της αγάπης, της καταλλαγής, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς, να διαλύσει το σκοτάδι, που απειλεί την Δημοκρατία και τον Πολιτισμό στη Χώρα μας, στην Ευρώπη και σ’ολόκληρο τον Πλανήτη. Και για τη Χώρα μας, εύχομαι αυτό το Φως της Χριστιανοσύνης να διαλύσει το σκοτάδι της κρίσης και της ανέχειας που πλήττουν την κοινωνία μας, και ιδίως τους οικονομικώς ασθενέστερους συνανθρώπους μας και τη νέα γενιά. Χρόνια Πολλά.»

Προσοχή παιδιά, απειλείται η δημοκρατία (δηλαδή οι καρέκλες των αρχόντων μας) και ο πολιτισμός μας! Ωστόσο ο Προκόπης, που επικαλείται το ανύπαρκτο φως της Χριστιανοσύνης για να διαλύσει το σκοτάδι, μας άφησε στο σκοτάδι ως προς το ποιοι απειλούν την (ανύπαρκτη) δημοκρατία και τον πολιτισμό μας και πώς. Τι εννοούσε ο ποιητής; Τρέχα γύρευε πάλι...