ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Το πανηγυρικό ετήσιο μνημόσυνο της "Αριστεράς"


Είθισται στα μνημόσυνα να προσέρχονται οι συγγενείς και φίλοι του εκλιπόντος, τεθλιμμένοι και μαυροφορεμένοι, για ν' αναπέμψουν δεήσεις προς τον Ύψιστο για την ψυχή του αγαπημένου τους και να παρηγορήσουν εαυτούς και αλλήλους για την απώλεια.
Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς αύριο, στο ετήσιο μνημόσυνο του εκλιπόντος "ηθικού πλεονεκτήματος" της Αριστεράς και της εκλιπούσας ελπίδας, οι ομιλητές, αντί να πανηγυρίζουν και να κομπάζουν προκλητικά όπως, πχ, κάνει ο κ. Φλαμπουράρης, να προσέλθουν μετανοημένοι εν σάκκω και σποδώ και ν' απολογηθούν για την ανεπανόρθωτη ζημιά που έκαναν στους Έλληνες πολίτες στον ένα χρόνο αλλοπρόσαλλης διακυβέρνησης της χώρας από τον όψιμα μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάτι τέτοιο. Αντί να πενθήσει ο Αλέξης Τσίπρας, πάει για
να πανηγυρίσει! Αντί να κάνει την αυτοκριτική του και να ζητήσει συγνώμη από τον Ελληνικό λαό για το εγκληματικό πισωγύρισμα της οικονομίας και τα πρόσθετα δεινά που του φόρτωσε, πάει για να λαϊκίσει.

Ως αμετανόητος δημαγωγός, προσέρχεται θριαμβευτικά στο αυριανό πανηγύρι για να παρουσιάσει το μαύρο ως άσπρο, την αποτυχία ως επιτυχία, το πισωγύρισμα ως πρόοδο, τον εμπαιγμό του λαού ως αλληλεγγύη, τα ασύστολα προεκλογικά και μετεκλογικά ψέματα ως αλήθειες. Κοντολογίς, προσέρχεται για να προσποιηθεί ότι δεν βλέπει το καμένο "χωριό" που φαίνεται και να ζητήσει κολαούζο για να του το δείξει. Προσέρχεται στη γυφτοπανήγυρη για να γυρέψει τη συρμή ενώ βλέπει το φίδι. 

Χρειάζεται μεγάλο θράσος για να πανηγυρίζει ένας πρωθυπουργός επειδή "κατόρθωσε" να κλείσει τις τράπεζες και να επιβάλει capital controls επ' αόριστον, κλείνοντας χιλιάδες επιχειρήσεις και σπρώχνοντας περισσότερους εργαζόμενους στην ανεργία...

Χρειάζεται εγκληματική κατεργαριά για να μετατρέψει ένας πρωθυπουργός το ΟΧΙ ενός δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ...

Χρειάζεται μεγάλη εξουσιομανία για να γλείφει ένας πρωθυπουργός εκεί που προηγουμένως μετά βδελυγμίας έφτυνε...

Χρειάζεται μεγάλη ξετσιπ(ρ)ωσιά για ν' αθετήσει ένας πρωθυπουργός όλες τις υποσχέσεις του, να προδώσει παραδοσιακές "αριστερές" αρχές και αξίες, συντρόφους και ψηφοφόρους του και να ισχυρίζεται ότι όλα αυτά τα έκανε για να "σώσει" τη χώρα - να τη "σώσει" εφαρμόζοντας ένα ακόμη μνημόνιο το οποίο, μάλιστα, δεν πιστεύει ότι οδηγεί στη σωτηρία αλλά στον όλεθρο...

Κι ενώ αγρότες, επιστήμονες, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, καλλιτέχνες έχουν ξεσηκωθεί και βρίσκονται στους δρόμους, αγωνιούντες για το πώς θα επιβιώσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους με τα επαπειλούμενα μέτρα ευθανασίας του 3ου μνημονίου που επίκεινται, ο δολοφόνος της τελευταίας τους ελπίδας, ο Αλέξης Τσίπρας, ετοιμάζεται αναιδέστατα, έχοντας ρυπάνει το περιβάλλον με αφίσες, για να πανηγυρίσει τον ένα χρόνο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία! Να πανηγυρίσει γι' αυτά που πρέπει να θρηνήσει...

Ειλικρινά λυπάμαι τον πρωθυπουργό μας... 
Εάν δεν έχει εντελώς πωρωθεί, και εάν δεν έχει το ακαταλόγιστο, η ψυχή του πρέπει να ξεσχίζεται καθημερινά από τις εσωτερικές συγκρούσεις για τα αδιέξοδα στα οποία τον οδήγησε η αλαζονεία του και για το κακό που προκάλεσε στη χώρα με τη βιασύνη του να κατακτήσει την εξουσία εκβιάζοντας πρόωρες εκλογές. Εκείνο ήταν το πρώτο μοιραίο λάθος του, το οποίο η ιστορία δεν θα του το συγχωρήσει ποτέ. Το ότι και οι προκάτοχοί του στην εξουσία είναι επίσης ένοχοι και υπόλογοι για τη σημερινή κατάντια της χώρας και την εξαθλίωση του ελληνικού λαού, δεν τον εξαγνίζει.

Αλαζόνας, επιπόλαιος, απροετοίμαστος, άσχετος, ο Αλέξης Τσίπρας βιάστηκε να γίνει πρωθυπουργός για να... ξεσκίσει τάχατες τα μνημόνια, χρησιμοποιώντας ασύστολα ψέματα και τάζοντας στον εξουθενωμένο λαό λαγούς με πετραχήλια.

Ποιος νουνεχής άνθρωπος, όσο ευκολόπιστος κι αν είναι, μπορεί να εμπιστευθεί τον Αλέξη Τσίπρα και το μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ για να βγάλουν τη χώρα από την κρίση;

Το σπουδαιογελοίο σε όλη αυτή την ιστορία είναι ότι ο καραμνημονιακός πια και αγριονεοφιλελεύθερος ΣΥΡΙΖΑ, εξακολουθεί να αυτοπροσδιορίζεται ως ΑΡΙΣΤΕΡΑ, όπως αναγράφεται και στις αφίσες!

Θα μου πεις στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις...

Αλέξη, σου εύχομαι κουράγιο και φώτιση από το Θεό στον οποίο δεν πιστεύεις.