ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Γιώργος Παπανδρέου ο... "καταφρονεμένος"


Γ. Παπανδρέου: "Στις συνεδριάσεις της Ε.Ε. ήταν σαν να ήμουν λεπρός"

Άααα! Μη μου τα θυμίζεις Giorgo γιατί θα κλάψω!
Όπως πληροφορήθηκα εδώ, ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (ποιας "σοσιαλιστικής;"), μιλώντας σε συνέδριο στις Βρυξέλλες, είπε μεταξύ άλλων:
"Κανείς δεν ήθελε να φωτογραφηθεί μαζί μου, ούτε καν για μία selfie, για να μην προσβληθούν από τον ίδιο ιό που έπασχε η Ελλάδα. Ήμασταν στιγματισμένοι."


Άααα! Πόσο υπέφερε το παιντί για μας! Δάκρυσα, δεν το γλίτωσα το κλάμα...
Παρηγορήθηκα όμως και πήρα χαρτομάντιλο για να σκουπίσω τα δάκρυά μου όταν σκέφτηκα ότι δεν είναι όλοι οι Έλληνες αχάριστοι. Είδατε ο άλλος που ως αναγνώριση της αυτοθυσίας του ΓΑΠ του πρόσφερε πολυτελή μεζονέτα με θέα στον Ευβοϊκό με το συμβολικό ενοίκιο των 1000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή 83,33 ευρώ το μήνα; Ούτε τα κοτέτσια δεν νοικιάζονται τόσο φτηνά.

Όταν συνήλθα από τη συγκίνηση, θυμήθηκα τις τιμές και δόξες που απήλαυσε ο Γιωργάκης στη ΕΕ, μέχρι τη στιγμή που έκανε τη στραβοτιμονιά πίσω από την πλάτη των Ευρωπαίων να ανακοινώσει δημοψήφισμα. Μέχρι τότε τον είχαν στα ώπα, ώπα για τις "καλές" υπηρεσίες που τους προσέφερε! Για ποια "περιφρόνηση" λοιπόν μιλάει;

Μάλιστα, σε αναγνώριση του προσέφεραν και το βραβείο Quadriga «για την κοινωνική του προσφορά και δη για την αναδιάρθρωση της δημοσιονομικής πολιτικής της Ελλάδας και την αποτροπή πτώχευσης της χώρας» .

Η απονομή του βραβείου αυτού στον εφιάλτη-"σωτήρα" μας ανακοινώθηκε στις 31
Αυγούστου του 2010, μόλις τέσσερις μήνες από την υπογραφή του Μνημονίου για την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και την παράδοση του ελληνικού λαού στην Τρόικα για το αέναο ανηλεές μαστίγωμα, που συνεχίζεται έξι χρόνια τώρα χωρίς αντίκρισμα..

Για το βραβείο Quadriga είχα "πανηγυρίσει" δεόντως κι εγώ στα άρθρα μου "Φοβού τον GAP, Quadriga φέροντα…" και "George Papandreou and his reward of betrayal".

Ωστόσο το Quadriga δεν ήταν η μόνη διάκριση του ΓΑΠ από τα παλιόπαιδα τους Ευρωπαίους, που παραπονέθηκε ότι τον "περιφρονούσαν" και δεν ήθελαν να βγάλουν ούτε μία selfie μαζί του. Το γνωστό αυστριακό εβδομαδιαίο πολιτικο-οικονομικό περιοδικό "Προφίλ" τον είχε ανακηρύξει "Άνθρωπο της χρονιάς" για το 2011, τότε που οι δεινοπαθούντες και προδομένοι από δαύτον Έλληνες τον αποκαλούσαν εφιάλτη.

Είχε μάλιστα προηγηθεί η εφημερίδα Telegraph, η οποία μία εβδομάδα ενωρίτερα τον συμπεριέλαβε στη λίστα με τους "ήρωες του 2011". 

Αλλά και εγχωρίως υπήρχαν εκείνοι που θαύμαζαν σφόδρα το προσκύνημα του ΓΑΠ από τους Ευρωπαίους και όχι μόνο. Να πώς τον λιβάνιζε  ενθουσιωδώς ο δημοσιογράφος των ΝΕΩΝ, Γιώργος Παπαχρήστος: «Η αλήθεια είναι ότι ο Γιώργος το ΄χει. Και δεν το ΄χει επειδή κάποιος του το έδωσε αλλά γιατί το ΄χει, γονιδιακά. Ο τρόπος που μιλάει, ο τρόπος που κινείται, ο τρόπος που αντιδρά, σε πείθουν ότι πραγματικά ο άνθρωπος "είναι ένας απ΄ αυτούς"... βλέποντάς τον κανείς, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος το ΄χει. Δεν υπάρχει ξένος που να μην τον ξέρει και ξένος που να μην τον προσφωνεί ως "Γκιόργκος", να τον χτυπάει φιλικά στην πλάτη...»

Το λιβάνισμα του Παπαχρήστου στον ΓΑΠ το είχα σχολιάσει δεόντως εδώ.

Κατόπιν τούτων, το να κλαίγεται ο Γιωργάκης ότι τάχα μου όλοι τον περιφρονούσαν τότε που αυτός περιδιάβαινε τις Ευρωπαϊκές χώρες να μας "σώσει"  επιβεβαιώνει ότι είναι ένας αμετανόητος υποκριτής που απεγνωσμένα ζητάει δικαίωση για την εσχάτη προδοσία του.