ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

Οι Δυτικοί λαοί έχουν εξαπατηθεί ως προς τον βρώμικο πόλεμο στη Συρία


Ο βρώμικος πόλεμος κατά της Συρίας έχει βασιστεί σε ένα επίπεδο μαζικής παραπληροφόρησης που δεν έχουμε ξαναθυμηθεί. Σε αναζήτηση «αλλαγής καθεστώτος» οι μεγάλες δυνάμεις προσπάθησαν να κρύψουν το δάκτυλό τους, χρησιμοποιώντας εντολοδόχους στρατούς των «Ισλαμιστών», δαιμονοποιώντας την Συριακή Κυβέρνηση και κατηγορώντας την συνεχώς για  φρικαλεότητες. Με τον τρόπο αυτό ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, ένας οφθαλμίατρος ήπιων τόνων, έγινε το νέο κακό  για τον κόσμο.

 Οι δημοφιλείς μύθοι του βρώμικου πολέμου - ότι πρόκειται για «εμφύλιο πόλεμο», μια «λαϊκή εξέγερση» ή μια θρησκευτική σύγκρουση - κρύβουν ένα δολοφονικό ξεφάντωμα «αλλαγής καθεστώτος» σε ολόκληρη την περιοχή.

Η επίθεση στη Συρία ήταν αναγκαία συνέπεια της φιλοδοξίας της Ουάσιγκτον, που ομολογήθηκε ανοιχτά το 2006, να δημιουργήσει μια «Νέα Μέση Ανατολή». Μετά την καταστροφή του Αφγανιστάν, το Ιράκ και η Λιβύη, η Συρία ήταν η επόμενη στη σειρά.

Πέντε χρόνια σε αυτόν τον πόλεμο τα αποδεικτικά στοιχεία είναι εντελώς σαφή και πρέπει να εκτεθούν λεπτομερώς. Οι φοβερές σφαγές διαπράχτηκαν ως επί το πλείστον από τζιχαντιστές, που υποστηρίζονται από τη Δύση, και στη συνέχεια κατηγόρησαν το Συριακό Στρατό.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και πολλές δυτικές ΜΚΟ παπαγαλίζουν την επίσημη γραμμή. Οι πηγές τους ήταν σχεδόν πάντα εκείνες που πρόσκεινταν στους «τζιχαντιστές».

Σε αντίθεση με τον μύθο ότι οι μεγάλες δυνάμεις διεξάγουν τώρα το δικό τους «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», οι ίδιες αυτές δυνάμεις έχουν υποστηρίξει κάθε αντικυβερνητική ένοπλη ομάδα στη Συρία, «τρομοκράτες» σε οποιοδήποτε πλαίσιο, προσθέτοντας χιλιάδες «τζιχαντιστές» από δεκάδες χώρες.

Ωστόσο, στη Συρία αυτός ο βρώμικος πόλεμος έχει έλθει αντιμέτωπος με έναν πειθαρχημένο εθνικό στρατό που δεν αποσυντέθηκε σε σεκταριστικές γραμμές. Παρά την τρομερή καταστροφή και την απώλεια ζωής, η Συρία έχει επιζήσει, εμβαθύνοντας τη συμμαχία της με τη Ρωσία, το Ιράν, το Λίβανο της Αντίστασης, τους κοσμικούς Παλαιστινίους και, πιο πρόσφατα, με το Ιράκ.

Το ρεύμα έχει γυρίσει εναντίον της Ουάσιγκτον, και αυτό θα έχει επιπτώσεις πέρα ​​από τη Συρία.

Ως δυτικοί λαοί έχουμε ιδιαίτερα εξαπατηθεί ως προς αυτόν τον βρώμικο πόλεμο, επιστρέφοντας στις χειρότερες παραδόσεις μας για παρεμβάσεις, ρατσιστικές προκαταλήψεις και φτωχό προβληματισμό σχετικά με τη δική μας ιστορία.

Το βιβλίο The Dirty War on Syria: Washington, Regime Change and Resistance προσπαθεί να πει την ιστορία του, ανακαλώντας μερικές από τις καλύτερες δυτικές παραδόσεις: τη χρήση της λογικής, τις ηθικές αρχές και την αναζήτηση για ανεξάρτητη μαρτυρία.
(globalresearch)

Περισσότερα εδώ.

Μετάφραση Μαρία Σεφέρου