ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Σταύρος Θεοδωράκης: Η εκχώρηση της κρατικής περιουσίας στους πιστωτές για 99 χρόνια θα κάνει την Ελλάδα Αργεντινή



ΒΟΥΛΗ- 22/05/2016 - ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος του κόμματος "Το Ποτάμι"): 

Ζούμε, λοιπόν, μια αντιστροφή ρόλων. Εσείς ξεπουλάτε και οι προηγούμενοι Υπουργοί αντιστέκονται. Και ο λαός κοιτάει αποσβολωμένος. Είστε έτοιμοι –το βλέπω-, μετά την ανακάλυψη της γοητείας της κ. Μέρκελ, στην επόμενη στροφή να ανακαλύψετε και τη γοητεία του κ. Σόιμπλε.
Συνέχεια ο κ. Τσίπρας στήνει παγίδες στους κακούς και συνέχεια πέφτει ο ίδιος μέσα. 

Την άνοιξη του 2015 – τα θυμάστε  σας λέγαμε «φέρτε μια συμφωνία, γιατί θα 
κλείσουν οι τράπεζες», αλλά εσείς θέλατε να το ζήσετε όλο: «Αγάπη μου, έκλεισα τις τράπεζες». 

Και τόσους μήνες, τώρα, φέτος, σας λέγαμε «τελειώστε με την αξιολόγηση, γιατί θα αναγκαστείτε να τα ξεπουλήσετε όλα, να τα υπογράψετε όλα». 
Σφυρίζατε αδιάφορα.
Πότε θα το μάθετε; Ο χρόνος είναι το πραγματικό χρήμα στην πολιτική. Και οι καθυστερήσεις σας, οι παλινωδίες σας, σε συνδυασμό με την ανικανότητά σας, στοιχίζουν δισεκατομμύρια στον ελληνικό λαό. 

Ογδόντα έξι δισεκατομμύρια κόστισε η «λεβέντικη» διαπραγμάτευση και 45 δισεκατομμύρια σηκώθηκαν από τις τράπεζες, από τότε που αναλάβατε την Κυβέρνηση. 

Προσέξτε: «Το ότι η αξιολόγηση έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί τον Νοέμβριο του 2015 και εκκρεμεί ακόμα, παγιώνει το κλίμα απαισιοδοξίας για την οικονομία και παρατείνει την ύφεση και μέσα στο 2016». Αυτά έλεγε το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

Πάμε, λοιπόν, να δούμε τι πάτε να κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο. 
Τον Αύγουστο του 2015 ψηφίστηκε ότι το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων θα βρίσκεται υπό τη διαχείριση του ελληνικού κράτους και την εποπτεία των Θεσμών. 

Σήμερα, θα ψηφίσετε με χαρά, με αξιοπρέπεια, με θρήνο, την εκχώρηση της διαχείρισης της περιουσίας του κράτους για ενενήντα εννέα χρόνια στους πιστωτές. Τα ενενήντα εννέα χρόνια, που νομοθετείτε, θα κάνουν την Ελλάδα Αργεντινή.

Δεν μας μένει τίποτα. 
Και θα έπρεπε να είχαμε την τόλμη να αποφασίζουμε εμείς τι δίνουμε και τι δεν δίνουμε. Δεν μπορούμε να πούμε ότι μπορούμε να πουλάμε τα δίκτυα, επί παραδείγματι, της ενέργειας. Είμαστε υπέρ των αποκρατικοποιήσεων, αλλά υπάρχουν υποδομές που πρέπει να μείνουν στο κράτος. Οι τελικές αποφάσεις πρέπει να μείνουν στο κράτος.

Για να δανειστώ το λεξιλόγιό σας, είμαστε μπροστά στη δημιουργία μιας νέας αποικιοκρατίας. Ο όρος επιστρέφει στο 1898, τότε που οι Βρετανοί είχαν νοικιάσει για ενενήντα εννέα χρόνια το μισό Χονγκ Κονγκ από την αδύναμη, τότε, Κίνα.
Το Ποτάμι θεωρεί ότι η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας πρέπει να γίνει, γιατί δημιουργεί θέσεις εργασίας. 

Η μεταφορά, όμως, του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων της χώρας σε μια εταιρεία που ουσιαστικά διοικείται από τους δανειστές, δεν εγγυάται το δημόσιο συμφέρον.   

Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, κύριοι των ΑΝΕΛ, ήρθατε στην εξουσία διχάζοντας τον ελληνικό λαό. Λέγατε –θυμάστε τη φράση;- ότι κάποιοι Έλληνες δεν είναι και τόσο Έλληνες και τώρα η εθνικά υπερήφανη Κυβέρνησή σας με ένα άρθρο σε έναν νόμο εκχωρεί στην τρόικα αρμοδιότητες που έχει το Κοινοβούλιο και η ελληνική διοίκηση.

Αν είχε τολμήσει κανείς άλλος να πράξει κάτι παρόμοιο, θα τον είχατε ρίξει στην πυρά σαν προδότη και θα στήνατε κάθε μέρα ειδικά δικαστήρια και κρεμάλες στο Σύνταγμα.

Τι είναι, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ; Πού το πάει; Τι ακόμα θα συμβεί; Πόσες τούμπες θα γίνουν και σε ποια θέματα; Αυτά είναι, δυστυχώς, μερικά από τα κρίσιμα ερωτήματα του σήμερα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ προσθέτουν συνεχώς φόρους. Πιστεύουν στο μεγάλο κράτος. Αποστρέφονται τον ανταγωνισμό. Ακόμη και οι πολυμετοχικές εταιρείες βρίσκονται, όπως έγραψε σε άρθρο του ο Αρίστος Δοξιάδης, υπό διωγμό στην Ελλάδα, αφού οι μέτοχοι ευθύνονται με όλη την περιουσία τους, σε περίπτωση που η εταιρεία έχει χρέη στο ΙΚΑ ή την εφορία.

Η Κυβέρνηση αυτή δεν πιστεύει αληθινά στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Πιστεύει στο κόμμα και στις συντεχνίες. Και χρησιμοποιεί τη Δημοκρατία α λα καρτ με πρόσκαιρες και παράταιρες συμμαχίες, για να μπορεί να εξοντώνει ό,τι δεν ελέγχει.

Η συνταγή είναι, βέβαια, γνωστή από παλιά. Την ακολούθησαν και αρκετοί άλλοι Υπουργοί των μνημονιακών κυβερνήσεων: Φόροι, περισσότεροι φόροι.

Κάναμε εμείς στο Ποτάμι συγκεκριμένες παρεμβάσεις που μπορεί να εξοικονομήσουν στο ελληνικό κράτος 3 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά εσείς είστε ακόμα ανίκανοι να προωθήσετε τη διασύνδεση των οικονομικών υπηρεσιών και την καθολική εφαρμογή των ηλεκτρονικών τιμολογίων.

Πού είναι τα έσοδα από την πάταξη του λαθρεμπορίου καπνού, καυσίμων, αλκοόλ;
Πού είναι τα έσοδα από τις παντοειδείς λίστες των μεγάλων φοροφυγάδων; 
Τίποτα! 
Αντιθέτως, μετά από κάθε σκληρή διαπραγμάτευση ανεβάζετε τους φόρους. 

Έλεος! Μη διαπραγματεύεστε άλλο!

Μετά το κρασί φορολογείτε και την μπίρα. Τιμωρείτε δηλαδή – και εδώ υπάρχει ίσως μία παρανόηση, μπορεί να μην το ξέρετε - τον Έλληνα παραγωγό, γιατί πρέπει να μάθετε ότι οι μπίρες που πίνουν οι Έλληνες - είτε είναι ετικέτες πολυεθνικών είτε είναι τοπικές ετικέτες, έργα δηλαδή μικρών ζυθοποιών - παρασκευάζονται εδώ στην Ελλάδα. Χτυπάτε, δηλαδή, ένα ελληνικό προϊόν και δεν δίνετε απάντηση σε ένα απλό ερώτημα: Γιατί την μπίρα και όχι τα σκληρά εισαγόμενα ποτά; 

Ένα μηνιάτικο χάνουν οι Έλληνες με τα νέα μέτρα αυτό το Σαββατοκύριακο, νέος ΕΝΦΙΑ, συμπληρωματικός φόρος ακόμη και για τα αγροτεμάχια και το όριο πλούτου κατεβαίνει από τις 300.000 ευρώ στις 200.000 ευρώ.

Ασφυξία! Αυτό το αίσθημα κυριαρχεί παντού. Έχετε «παγώσει» τους πολίτες, έχετε ακινητοποιήσει τη ζωή. Ασφυξία στον φορολογούμενο που πληρώνει, αλλά δεν βλέπει αποτελέσματα, ασφυξία στον συνταξιούχο που εξανεμίζεται η σύνταξή του, ενώ η δημόσια περίθαλψη βρίσκεται σε κώμα.

Πήγα στα Νοσοκομεία στο Λασίθι, στον Άγιο Νικόλαο, στην Ιεράπετρα, στη Σητεία. Ψάχνουν τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τους Υπουργούς Υγείας, αλλά δεν βγαίνουν ούτε στα τηλέφωνα. «Κατάρρευση» είναι, δυστυχώς, η λέξη που περιγράφει την κατάσταση στα περιφερειακά νοσοκομεία.

Ασφυξία στον νέο επιστήμονα που απεγνωσμένα ψάχνει λύση στο εξωτερικό, ασφυξία στον μικρομεσαίο επιχειρηματία που βλέπει το ημερολόγιο σαν ταινία τρόμου, 22, 23, 24, 25 του μήνα. Πρόβα θανάτου κάθε τέλος του μήνα για κάθε επιχείρηση!

Ασφυξία στην παιδεία και τον πολιτισμό. Μια μπουρδολογία και μια ισοπέδωση εκεί που πρέπει να επιζητάμε όλοι τη δημιουργία και την αριστεία. Και στα πανεπιστήμια ολοκληρώνετε τη μεγάλη επιστροφή στο χθες.

Ασφυξία και στην ύπαιθρο. Αντί για ενίσχυση της ελληνικής παραγωγής, έχουμε συνεχώς και νέα εμπόδια. Αντί για ασφάλεια, βλέπουμε στην περιφέρεια παρατημένους στο έλεος κάθε είδους μαφίας πρόσφυγες.

Και ασφυξία, βέβαια, στη Δικαιοσύνη. Ενισχύεται το τσεκούρωμά της, το τσεκούρωμα της ανεξαρτησίας της.

Ο λαϊκισμός σας, οι απάτες σας, που σήμερα βαφτίζονται αυταπάτες, επέφεραν καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία της πολιτικής. Ο κόσμος φωνάζει - και αυτό είναι άσχημο για όλους - ότι «όλοι ίδιοι είναι, όλοι ψεύτες είναι».

 Οι πολίτες πιστεύουν ότι το κράτος είναι μια «μαύρη τρύπα», μια χώρα χωρίς πυξίδα.

Και επειδή τίποτα από τα σημαντικά δεν μπορείτε να κάνετε καλά, κρύβεστε πίσω από τις εικόνες. Παίζετε με το θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων, μήπως και σας λυπηθούν. Όχι οι άγιοι, αλλά οι πιστοί.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)

Εμπλέκετε και τον Στρατό σε αυτές τις επιδιώξεις σας, στην προσπάθειά σας, δηλαδή, να ξεχάσει ο κόσμος όσα του είχατε υποσχεθεί. Θα μου πείτε, όμως, ότι κάποτε τα αεροπλάνα ψέκαζαν, τώρα τα αεροπλάνα μεταφέρουν θρησκευτικά σύμβολα ως αρχηγούς κρατών. Είναι και αυτό μια πρόοδος!

Αυτό εννοούμε εμείς εδώ στο Ποτάμι, όταν λέμε ότι η Κυβέρνησή σας είναι μία κυβέρνηση «ό,τι να 'ναι». Παίζετε σε όλα τα ταμπλό, και της ανεξιθρησκείας του κ. Φίλη, και της θρησκοληψίας του κ. Καμμένου.

Να επιστρέψω, όμως, τώρα στο νομοσχέδιο.
Λέτε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τους φόρους. Το λέτε παντού, στα κανάλια, στα ραδιόφωνα, στις εφημερίδες. 
Ακόμα, όμως, και οι συνομιλητές σας στην Ευρώπη σας διαψεύδουν. Ο Αντιπρόεδρος της Κομισιόν είπε ότι εσείς, η Κυβέρνηση δηλαδή, επέλεξε την αύξηση των φόρων αντί για την περιστολή των δαπανών.

Μιλάτε για επενδύσεις και για ανάπτυξη. Ποιος, όμως, θα επενδύσει με αυτούς τους φόρους; Μια επιχείρηση που έχει κέρδος 100 χιλιάδες ευρώ, θα πληρώσει 44 χιλιάδες ευρώ, εκτός από την εισφορά αλληλεγγύης! Στην Κύπρο θα πληρώσει 12 χιλιάδες ευρώ. Ποιος θα μείνει, λοιπόν, εδώ; Ο «Εφιάλτης στο δρόμο με τους φόρους» είναι το δικό σας σενάριο!

Η ανικανότητά σας θα φέρει και πέμπτο μνημόνιο, γιατί οι καθυστερήσεις μας φέρνουν εδώ. Από το «όχι, δεν πουλάμε», κύριοι συνάδελφοι, που φωνάζατε στην πλατεία, περάσατε στο «πάρ’ τα όλα και χάρη θα μας κάνεις».

Με τους νέους φόρους οι ειλικρινείς φορολογούμενοι γίνονται φτωχότεροι και οι φοροφυγάδες περισσότεροι. Μια νέα έκρηξη φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής είναι προ των πυλών, γιατί δεν αρκεί – και ποτέ δεν αρκούσε  ο φόβος για να πληρώσει τον φόρο ο πολίτης. Θέλει και να το πιστεύει, θέλει και να ελπίζει, θέλει κατανόηση και θέλει και έσοδα.

Στα «κόκκινα» δάνεια από το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» πήγαμε στο άλλο άκρο. Εμείς ζητάμε – προσέξτε  κάτι συγκεκριμένο: Οι τράπεζες, προτού προβούν στις πωλήσεις δανείων, να δώσουν τη δυνατότητα σε όσους δανειολήπτες πληρούν κάποια κριτήρια, να τα αγοράσουν. Η Κύπρος το έκανε. Θεσμοθέτησε τη δυνατότητα του δανειολήπτη να υποβάλλει πρόταση στην τράπεζα για εξαγορά του δικού του δανείου.

Θέλουμε, λοιπόν, πράξεις και όχι θεωρίες. Να συμφωνήσουμε – και θα έπρεπε ήδη να το είχαμε κάνει  στη δημιουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού, με στόχο τη μείωση των δημοσίων δαπανών. Να το στήσουμε στα πρότυπα των ανεξάρτητων αρχών και με εντολή να εντοπίσει τις σπατάλες, με ένα σφιχτό χρονοδιάγραμμα.

Μπορούμε να εξοικονομήσουμε δισεκατομμύρια, αν κινηθούμε αποφασιστικά και με σχέδιο. Όλοι ξέρουμε και το ανέκδοτο «Κεράνης». Το δημόσιο – αν έχουμε τον Θεό μας!  πληρώνει 2,6 εκατομμύρια τον χρόνο για ένα έτοιμο κτήριο, που μένει άδειο. Και πληρώνει φέτος και πλήρωνε και πέρσι και πλήρωνε και πρόπερσι.

Ο παραλογισμός σε όλο το μεγαλείο! Το κράτος, η πολιτεία υποχωρεί για να μην χάσουν κάποιοι τα ενοίκια που τους δίνει το δημόσιο και για να μην ξεβολευτούν κάποιες συντεχνίες, 2,6 εκατομμύρια το χρόνο.

Προσέξτε, σήμερα η Κυβέρνηση έχει πενήντα πέντε γενικούς γραμματείς. Κάντε τις προσθέσεις. Έχει πενήντα πέντε γενικούς γραμματείς, δεκαπέντε ειδικούς γραμματείς και δεκαέξι διοικητικούς γραμματείς. Με τον νόμο που φέρνετε θα προστεθούν δεκαέξι αναπληρωτές διοικητικοί γραμματείς, πενήντα τομεακοί γραμματείς και εννιά ειδικοί τομεακοί γραμματείς. Οι μισθοί όλων αυτών είναι τα αναδρομικά του ΕΚΑΣ που ζητάτε πίσω από τους χαμηλοσυνταξιούχους.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς ως οι νεότεροι στο Κοινοβούλιο θέλουμε να σας πούμε ότι τα τζάμια στα δωμάτια της εξουσίας δεν είναι τζάμια, είναι καθρέφτες. Νομίζεις ότι κοιτάς τους άλλους, ενώ κοιτάς τον εαυτό σου. Αυτό ακριβώς έχει πάθει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μπερδεύει το συμφέρον της χώρας με το δικό της συμφέρον και για την παραμονή στην εξουσία υπογράφει τα πάντα.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρεωκοπεί, που πτωχεύει η χώρα, ούτε είναι η πρώτη φορά που ταπεινώνεται με Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Όμως, την προηγούμενη φορά που επιβλήθηκε Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, πριν από έναν αιώνα, πριν από εκατόν είκοσι χρόνια συγκεκριμένα, παραχωρήθηκε ο έλεγχος συγκεκριμένων πηγών εσόδων του δημοσίου και όχι ο έλεγχος όλων των περιουσιακών στοιχείων του κράτους. Η μετατόπισή σας είναι άτσαλη και γι’ αυτό κινδυνεύει το πλοίο να μπατάρει.

Σύμφωνα δε με τα λαϊκίστικα αναγνώσματα των ανθρώπων σας στα ΜΜΕ και στα site, το ΔΝΤ πριν από ένα μήνα τρομοκρατήθηκε από τη διαρροή των συνομιλιών στελεχών του στην Αθήνα. Μπήκατε σε μια κόντρα. Τι πετύχατε; Μπορείτε έστω και τώρα να μας το πείτε;

Αναγκάστηκε ο κ. Παππάς να πάει σαν βρεγμένη γάτα στις Ηνωμένες Πολιτείες και να ζητήσει συγγνώμη, λέγοντας «δεν βάλαμε εμείς θέμα για τη συμμετοχή του ΔΝΤ». Αυτό είπε ο Υπουργός Επικρατείας. Έστω και τώρα, λοιπόν, θα μας πείτε τι θέλετε από το ΔΝΤ; Να φύγει ή να μείνει;

Στο ζήτημα του χρέους είμαστε με το Σόιμπλε ή με το ΔΝΤ; Μην μου πείτε καλύτερα να μην είμαστε με κανέναν, γιατί οι Έλληνες νικούν όταν καταφέρνουν να στήνουν συμμαχίες. Αυτό διδάσκει η ιστορία μας, αρκεί να είσαι με αυτούς που πάνε την ιστορία μπροστά, να μην είσαι με τους Μαδούρους. 

Θα μου επιτρέψετε εδώ να ανοίξω μια μικρή παρένθεση. Υπήρξαν καταγγελίες των γυναικών για τον Πρέσβη της Βενεζουέλας. Το Ποτάμι διαμέσου της μόνης γυναίκας Βουλευτού που διαθέτει, της κ. Μάρκου, πήρε την πρωτοβουλία για την κατάθεση ερώτησης προς τον Πρωθυπουργό, η οποία υπεγράφη από δεκάδες Βουλευτές τεσσάρων κομμάτων. Περιμένουμε σύντομα να απαντήσετε. Όμως, η μόνη κίνηση που μπορείτε να κάνετε είναι η υπεράσπιση των γυναικών, η υπεράσπιση του κράτους δικαίου, η υπεράσπιση και όχι η συγκάλυψη στο όνομα του τσαβισμού. 

Τι κάνουμε όμως, είναι το μεγάλο ερώτημα. Είναι αλήθεια  και το λένε πολλοί, σχεδόν από όλες τις πτέρυγες  ότι η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Το Ποτάμι λέει ότι χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Χρειαζόμαστε μια δύναμη αλλαγής, μια απόφαση αλλαγής που θα συγκινεί τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Μεταρρυθμίσεις και συναινέσεις είναι δύο προϋποθέσεις, οι σημαντικότερες, του δικού μας new deal, συγκεκριμένοι στόχοι και μια αποφασισμένη ηγεσία, αυτό δηλαδή που πάντα επιζητούσε από την ίδρυση του το Ποτάμι, ένα new deal για μια νέα αρχή. Διαφορετικά τα μνημόνια θα διαδέχονται το ένα το άλλο μέχρι να γονατίσει από τους φόρους και ο τελευταίος πολίτης.

Να ακουστεί ξανά το «για την Ελλάδα, ρε γαμώτο» στη θέση του «για την εξουσία, ρε γαμώτο» που φωνάζουν συνεχώς όσοι αγωνιούν για τις καρέκλες τους.

Κυρίες και κύριοι, τα μέτρα που ψηφίζονται σήμερα είναι δείγμα του ακραίου αμοραλισμού του ΣΥΡΙΖΑ. 
Ποιος μπορεί να συναινέσει σε αυτές τις πολιτικές; Κανείς, εκτός από το δίδυμο αδελφάκι σας στον αμοραλισμό, τους ΑΝΕΛ, που έγιναν, επίσης, επαγγελματίες της εξουσίας, της θεωρίας συνομωσιών και του λαϊκισμού.

Επέλεξε ο κ. Τσίπρας να αποκοπεί από τη δημιουργική κοινωνία. Επέλεξε περιχαράκωση στα όρια του εθνικολαϊκισμού. Θα βαδίσετε, λοιπόν, μόνοι σας, γιατί το Ποτάμι δεν μπορεί να γίνει συνεργός στα πολιτικά σας εγκλήματα.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)