ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Ν. Παρασκευόπουλος: Η εναλλακτική θα ήταν GREXIT ή άκριτη αποδοχή


Προφάσεις εν αμαρτίαις...

ΒΟΥΛΗ, 21/05/2016- ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων): Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, σύντομη εισαγωγή δευτερολέπτων. 
Η διαφορά των πολιτικών που βρίσκονται στην Κυβέρνηση από τους πολιτικούς που είναι στην Αντιπολίτευση ή τους θεωρητικούς, τους ακαδημαϊκούς ή τους κινηματίες είναι ότι οι κυβερνώντες οφείλουν, όταν γίνεται κριτική σε μία θέση τους, να έχουν έτοιμη εναλλακτική λύση.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, νομίζω ότι έχει εξηγηθεί πολύ καλά από τον κ. Τσακαλώτο, ότι η εναλλακτική λύση η οποία φαινόταν έναντι όσων αυτή τη στιγμή εισάγονται, θα ήταν ή το grexit  ή η άκριτη αποδοχή, όπως γινόταν επί σειρά ετών μέχρι σήμερα των προτάσεων, οι οποίες έχουν γίνει έξωθεν.

(Θόρυβος από τις πτέρυγες της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ)

Επομένως, η ρύθμιση αποτελεί τη σύνθεση αυτή τη στιγμή όσων προκύπτουν από τη διεθνή θέση της χώρας και τις εθνικές της ανάγκες και είναι η καλύτερη δυνατή.
Έρχομαι στα ζητήματα της συνταγματικότητας. Κυρίως, αφορούν βεβαίως, το μηχανισμό, το λεγόμενο «κόφτη» και το ταμείο.

(Θόρυβος στην Αίθουσα)
Σας παρακαλώ ακούστε με.
Σε ό,τι αφορά το λεγόμενο «κόφτη», ο προτεινόμενος μηχανισμός δημοσιονομικής προσαρμογής του Προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης δεν αφορά την κατάρτιση, δεν αφορά τη θέσπιση, αφορά μόνο την εκτέλεση του Προϋπολογισμού. Δηλαδή, με το μηχανισμό δεν μεταβάλλεται ο Προϋπολογισμός, συνεχίζει να έχει τις κατανομές και τις προβλέψεις, οι οποίες είχαν τεθεί. Αυτό, το οποίο αλλάζει είναι ο τρόπος διαχείρισης και το ποσοστό διάθεσης ενόψει των αναγκών, οι οποίες επηρεάζουν όντως, την εκτέλεσή του. Η εκτέλεση όμως, του Προϋπολογισμού είναι αμιγώς διοικητική αρμοδιότητα.

Σε ό,τι αφορά την παράγραφο 4 του άρθρου 79 του Συντάγματος, εκεί ορίζεται ότι, εάν είναι ανέφικτη η διοίκηση εσόδων-εξόδων του Προϋπολογισμού, αυτή ενεργείται κάθε φορά ειδικά με νόμο. Η πρόβλεψη όμως, αφορά τις τελείως οριακές περιπτώσεις όπου είναι συνολικά αδύνατη η χρήση ενός Προϋπολογισμού, ο οποίος ψηφίστηκε και η βάση της εκτέλεσης είναι διαφορετική. Δεν πρόκειται περί αυτού, για αυτόν το λόγο ο «κόφτης» δεν έχει κανένα πρόβλημα με το Σύνταγμα.

Θα ήθελα να πω δύο λόγια για την ειδική αναφορά στη φορολογία και στις συντάξεις σε σχέση με την πρόβλεψη του μηχανισμού του συγκεκριμένου «κόφτη». Βεβαίως, στο άρθρο 74 καταρχήν αναφέρει ότι το αντικείμενο της φορολογίας, οι απαλλαγές, κ.λπ., και η απονομή των συντάξεων δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης. Ευθύς, στη συνέχεια όμως, το άρθρο 79, παράγραφος 5, ορίζει ρητά ότι σε αυτό υπάρχει μια εξαίρεση. 

Διαβάζω το άρθρο: «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται να επιβληθούν με εξουσιοδότηση νόμων-πλαισίων εξισωτικές ή αντισταθμιστικές εισφορές ή δασμοί, καθώς και να ληφθούν οικονομικά μέτρα στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων της χώρας με οικονομικούς Οργανισμούς ή μέτρα που αποβλέπουν στην εξασφάλιση της συναλλαγματικής θέσης της χώρας.» 
Και βεβαίως, σαφώς, περί αυτού πρόκειται εδώ.
Το άρθρο 78 παράγραφος 5 είναι μια εξαίρεση και ως ειδικός κανόνας υπερισχύει του γενικού κανόνα το άρθρο 78, παράγραφος 4.

Και πρέπει να πω ότι δεν λέω κάτι πρωτότυπο. Κατ’ αρχήν, κάνω χρήση σκέψεων των καθηγητή Γιάννη Δρόσου - έχω καταθέσει και τη γνωμοδότησή του στα Πρακτικά - οι οποίες όμως, έχουν αναπτυχθεί και από άλλους καθηγητές σε ανύποπτο χρόνο, τον κ. Φινοκαλιώτη, όπως και στην ίδια ανάπτυξη υπάρχει το βιβλίο του καθηγητή Φορτσάκη και της λέκτορα Σαββαΐδου, όπου ρητά αναφέρεται στο Φορολογικό Δίκαιο (τέταρτη έκδοση του 2013, σελίδα 6) ότι εισάγεται ρητή εξαίρεση από το συνταγματικό κανόνα της απαίτησης τυπικού νόμου για την επιβολή φόρων, εφόσον συντρέχουν οι όροι του 78, παράγραφος 5 και το ίδιο λέει και ο κ. Παραράς.

Περνώ με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα και στο θέμα του ταμείου. Το χαρακτηριστικό στην περίπτωση του ταμείου είναι ότι σε αυτό δεν υπάγεται η δημόσια περιουσία του δημοσίου. Ρητά ορίζονται οι εξαιρέσεις από την υπαγωγή στην εμβέλεια του ταμείου. Στις εξαιρέσεις αυτές έγιναν πράγματα εκτός συναλλαγής. Τα πράγματα εκτός συναλλαγής δεν είναι αόριστα, η αναφορά στα πράγματα εκτός συναλλαγής δεν είναι αόριστη, διότι παραπέμπει στο άρθρο του αστικού κώδικα του 966 το οποίο ορίζει ακριβώς, ποια είναι αυτά και επιπλέον των πραγμάτων εκτός συναλλαγής που ανήκουν στο δημόσιο και ορίζονται οι αιγιαλοί, οι περιοχές Ramsar, οι περιοχές Natura, κ.λπ., συγκεκριμένα. Επομένως, η μείζων τουλάχιστον, ένσταση δεν έχει ισχύ, δεν είναι βάσιμη.

Τέλος, στα υπόλοιπα επιχειρήματα, τα οποία εμφανίζουν ως περίεργη και θα έλεγα παράδοξη τη μη υπαγωγή στην κοινοβουλευτική διαδικασία των εκποιήσεων και των ιδιωτικοποιήσεων με βάση τη λειτουργία του ταμείου, πρέπει στο σημείο αυτό να θυμίσω ότι οι ιδιωτικοποιήσεις κατ’ αρχήν δεν γίνονται με νόμο.

Θα έλεγα ότι η εμπλοκή του Κοινοβουλίου ή η ενασχόληση του Κοινοβουλίου με συμβάσεις ιδιωτικοποίησης δεν εμπίπτει στο καταστατικό κύριο έργο της Βουλής κατά το Σύνταγμα. Το έργο της Βουλής κατ’ εξοχήν είναι κανονιστικό. Η  σύναψη μιας σύμβασης είναι μια ατομική διοικητική πράξη. Δεν εμπίπτει στο Σύνταγμα κανονικά, αλλά βεβαίως σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν μείζονα θέματα έχει καθιερωθεί να γίνονται κυρώσεις αυτών των συμβάσεων, πράγμα το οποίο βεβαίως δημιουργεί και ορισμένα νομικά, λειτουργικά προβλήματα.

Νομίζω, λοιπόν, ότι και οι διατάξεις του Ταμείου, οι εκθέσεις του οποίου βεβαίως και συζητούνται στη Βουλή και οι αποφάσεις τους λαμβάνονται χάρη στον Υπουργό και με τη συμμετοχή του Υπουργού, δεν θέτουν κανένα απολύτως θέμα συνταγματικότητας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)