ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Θεόδωρος Φορτσάκης: Τα δικαστήρια θα ακυρώσουν τις αντισυνταγματικές αποφάσεις της Βουλής

Βουλή, 7/5/2016 - ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΦΟΡΤΣΑΚΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα παρασυρθώ από την ιδιότητά μου ως καθηγητή δημοσίου δικαίου, θα σας μιλήσω ως πολίτης. Δεν θα κάνω ερμηνεία του Συντάγματος. Θα σας πω τι λέει η νομολογία. Κι επομένως, δίνω πληροφορίες που πρέπει να λάβουμε υπόψη, διότι αυτά που θα πω σημαίνουν ότι τα δικαστήρια, απλούστατα, θα ακυρώσουν τις αποφάσεις της Βουλής, αν οι αποφάσεις της Βουλής δεν είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα κατά την ερμηνεία των ανωτάτων δικαστηρίων μας.
Θα θίξω πέντε σημεία σε πολύ λιγότερο από ένα λεπτό το καθένα. Το πρώτο το εξέθεσε ο κ. Λοβέρδος και δεν θα επανέλθω αναλυτικά. Δεν μπορούμε να μεταχειριζόμαστε με ανόμοιο τρόπο όμοιες περιπτώσεις ούτε ανόμοιες περιπτώσεις με όμοιο τρόπο.

Υπάρχει μια σαφής σύγχυση στο νομοσχέδιο ανάμεσα στην έννοια της κοινωνικής πρόνοιας, στην έννοια της κοινωνικής ασφάλισης και στην έννοια της κοινωνικοασφαλιστικής εισφοράς και του φόρου. Η αναδιανομή γίνεται μόνο με τον φόρο. Δεν γίνεται με τις κοινωνικοασφαλιστικές εισφορές. Επομένως, δεν νοείται να έχουμε παροχή ιδίων υπηρεσιών με καταβολή διαφορετικών εισφορών.

Σημείο δεύτερο: Δεν υπάρχει αναλογιστική μελέτη. Την αναλογιστική μελέτη τη ζητά η νομολογία η οποία έχει εκφραστεί και από το Συμβούλιο της Επικρατείας και από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά δύο αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, την 2287/2015 και την 2290/2015, οι οποίες επί ποινή αντισυνταγματικότητος κρίνουν ότι πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε αναλογιστική μελέτη. Γιατί; Διότι αυτό επιτρέπει στο δικαστήριο να κρίνει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει τήρηση της αρχής της ισότητος, με εκτίμηση του αν οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους ενδιαφερόμενους αντιστοιχούν με τις παροχές και αν υπάρχει δίκαιη εξισορρόπηση του ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος, δηλαδή η βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος. Σας λέω τις εκφράσεις της νομολογίας.

Σημείο τρίτο: Πρέπει να έχει μελετηθεί και να έχει παρουσιαστεί εναλλακτική λύση, δηλαδή να έχουν καταγραφεί εκείνα τα εναλλακτικά μέτρα τα οποία με ηπιότερο τρόπο θα μπορούσαν να προσφέρουν ίδιες λύσεις. Ανάγει το σημείο αυτό η νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Συμβουλίου της Επικρατείας στην τήρηση της αρχής της ισότητας, δηλαδή στο άρθρο 4 παράγραφος 5 του Συντάγματος.
Επισημαίνω ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δύο φορές στην Ολομέλειά του το υπογράμμισε το 2010 και πριν από λίγες μέρες, στο πρακτικό το οποίο ετέθη υπ’ όψιν του Υπουργείου, όταν το Ελεγκτικό Συνέδριο γνωμοδότησε για το νομοσχέδιο.
Έχουμε, λοιπόν, μέχρι στιγμής τρία σημαντικά σημεία.

Σημείο τέταρτο: Απαγορεύεται η ενσωμάτωση σε έναν κοινό ασφαλιστικό φορέα δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων. Υπάρχει εδώ πληθώρα συνταγματικών διατάξεων στις οποίες ρητά αναφέρεται η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το άρθρο 103 του Συντάγματος, το άρθρο 73 παράγραφος 2 του Συντάγματος, το άρθρο 98 παράγραφος 1 περίπτωση δ’ και στ’ του Συντάγματος, το άρθρο 80 παράγραφος 1 του Συντάγματος και το άρθρο 88 παράγραφος 2 του Συντάγματος απαγορεύουν να υπάρξει αυτή η ενοποίηση, διότι διαφορετικά μεταβάλλεται η αποκλειστική δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Ενόψει αυτών, το υπό εξέταση νομοσχέδιο, λέει η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία θα δικάσει τις διαφορές που θα προκύψουν από εδώ - οπότε αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό που θα διαβάσω - ότι, εφόσον στηρίζεται στην ενιαία ασφαλιστική αντιμετώπιση προσώπων που, σύμφωνα με το Σύνταγμα, δεν μπορούν να υπαχθούν στον ίδιο ασφαλιστικό οργανισμό, εγείρει ζήτημα αντισυνταγματικότητος, κύριε Υπουργέ, στο σύνολό του, καθόσον ανατρέπεται το νομοθετικό του θεμέλιο.
Να ξέρετε, λοιπόν, από τώρα ότι έχετε απέναντί σας την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εκτός αν αποφασίσετε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο με κάποιο τρόπο θα σιωπήσει.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ (Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Εσείς είστε σύμφωνοι με αυτή την πρακτική;

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: Άλλο αυτό!

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΦΟΡΤΣΑΚΗΣ: Και σημείο τελευταίο, το οποίο επισημαίνει και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής ως προς ειδικά συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, είναι το εξής: 
Η επιβολή εισφοράς κύριας σύνταξης, επικουρικής ασφάλισης, υγειονομικής περίθαλψης και εφάπαξ παροχής με συντελεστή άνω του 35% επί του εισοδήματος, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις περί φορολογίας που περιέχει το ίδιο νομοσχέδιο, αποτελεί υπέρμετρη μείωση του εισοδήματός τους και θίγει, κατά το άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος, το δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, έστω και αν υπάρχει κάποια προσωρινή ρύθμιση.

Έχετε, λοιπόν, πέντε μεγάλα αντισυνταγματικά ζητήματα τα οποία, αν δεν επιλυθούν, θα τα επιλύσει η νομολογία εις βάρος, βεβαίως, τελικώς της βιωσιμότητος του συστήματός μας, το οποίο πάλι θα καθυστερεί.
Γι’ αυτό είναι απαραίτητο, κύριε Υπουργέ, να λάβετε υπ’ όψιν αυτές τις νομολογίες και να προσαρμόσετε το νομοσχέδιο σε αυτά.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)