ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

Η πονεμένη ιστορία του Ελληνικού στη χώρα του δύοντος ηλίου

Ποιος θα μεταγγίσει λίγη τσίπα στον Τσίπρα;



Αλέξης Τσίπρας, 12/01/2015: «Αν είναι να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και να εγκρίνει ή να επικυρώσει συμφωνίες που έγιναν, όπως αυτή στο "Ελληνικό", τότε ο κόσμος καλύτερα να ψηφίσει τον Αντώνη Σαμαρά».

12/01/2015

09/06/2016, Χρήστος Σπίρτζης- Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων- στον Real Fm: « Το Ελληνικό έπρεπε να αξιοποιηθεί διαφορετικά κατά τη γνώμη μου και με άλλες διαδικασίες, όχι με αυτές που έχει επιλέξει το ΤΑΙΠΕΔ.(...) Και βέβαια είναι χαμηλό το τίμημα των 915 εκ. ευρώ. Έπρεπε να είναι τρία δισεκατομμύρια ευρώ.»

Λοιπόν, έχουμε και λέμε και, αν μας έχει απομείνει λίγη τσίπα, κλαίμε...

Γράφει, μεταξύ άλλων, ο Νίκος Ρωμανός* στο liberal.gr

2001: Σταματάει να λειτουργεί το Αεροδρόμιο του Ελληνικού.

2004: Ολοκληρώνονται και χρησιμοποιούνται οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις στο Ελληνικό.

2005: Οι αρχιτέκτονες David Serero, Elena Fernandez και Phillipe Coignet κερδίζουν το Πρώτο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό για το Σχεδιασμό Μητροπολιτικού Πάρκου και συγκροτήματος κατοικιών στο Ελληνικό επί Σουφλιά. Το Ελληνικό Κράτος δεν προχώρησε σε εφαρμογή της πρότασης, αντιμετωπίζοντας τεράστιες αντιδράσεις από το τότε ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, τους δημάρχους της περιοχής, και ακόμα και τον τότε πρόεδρο των κατασκευαστών (που φαντάζομαι πως αν ήξερε τι περίμενε τον κλάδο του, θα ζητούσε ένα συγνώμη από τους συναδέρφους του).

2011: Ιδρύεται η Ελληνικό ΑΕ

2014, Απρίλιος: Ολοκληρώνεται η διαγωνιστική διαδικασία και ανακηρύσσεται η Lamda προτιμητέος επενδυτής.

2014, Νοέμβριος: Υπογράφεται η σύμβαση μεταξύ της Ελληνικό ΑΕ και της Lamda Development.

2016: Υπογράφεται μνημόνιο συνεννόησης που αποτελεί ουσιαστικά επικαιροποίηση της σύμβασης.

Αυτή είναι σε λίγες γραμμές η ιστορία του Ελληνικού. Μια ιστορία που θα μπορούσε να έχει λήξει επιτυχώς από το 2005 λήγει (;) σήμερα, μετά από 11 χαμένα χρόνια, χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας και αρκετά χαμένα δισ. που ουσιαστικά καλύφθηκαν με φόρους. 

Πόσο καλύτερα θα ήταν αν αυτός που υπέγραψε την ιδιωτικοποίηση προχθές την στήριζε από το 2005, το 2007, το 2014 ή ακόμα και το 2015, όταν κανόνιζε τα μυστικά ραντεβού στο Bricolage το βράδυ και τις πορείες κατά της επένδυσης το πρωί. 

Πόσο καλύτερα θα ήταν για τους χιλιάδες άνεργους που θα έβρισκαν δουλειά. 

Πόσο καλύτερα θα ήταν για όλους τους κλάδους της οικονομίας με πρώτο τον κατασκευαστικό, που θα αναζωογονούνταν. 

Πόσο καλύτερα θα ήταν για όλους τους εργαζόμενους και συνταξιούχους που θα γλίτωναν ένα κάρο φόρους και μειώσεις μισθών; 

Πόσο καλύτερα θα ήταν για όλους… εκτός από έναν. Τον Αλέξη Τσίπρα, που αν δεν είχε αυτήν τη στάση, δεν θα γινόταν ποτέ πρωθυπουργός. 

Αν δεν αντιδρούσε καταγγέλλοντας τα πάντα, πώς να τον προσέξουν, πώς να διαφοροποιηθεί, πώς να τον προτιμήσουν;

Μόνο που όλοι αυτοί των οποίων το έπαιζε προστάτης φορολογήθηκαν, έμειναν άνεργοι, πείνασαν, κρύωσαν τους χειμώνες, χτυπήθηκαν από την ανθρωπιστική κρίση (όπως θα έλεγε ο παλιός καλός Αλέξης) χάρη σε αυτήν ακριβώς τη στάση του ιδίου και των συντρόφων του. 

Μη γελιέστε, αν δεν υπήρχαν Αλέξηδες να πολεμούν την επένδυση, να την εμφανίζουν ως αντιλαϊκή, να βάζουν τον κόσμο απέναντι και τις τοπικές κοινωνίες στον δρόμο, να προσφεύγουν στο συμβούλιο της επικρατείας κτλ, η επένδυση θα ήταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο και θα βιώναμε τα πολλαπλά οφέλη της. 

Το ίδιο ισχύει για όλες τις άλλες επενδύσεις, για όλα τα άλλα «ξεπουλήματα», για όλες τις άλλες μεταρρυθμίσεις. 

Γιατί η ιστορία του Ελληνικού αποτελεί μικρογραφία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας που δίνει την καλύτερη απάντηση στο επιχείρημα των «40 χρόνων που μας έφτασαν εδώ». 

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο παράδειγμα του Ελληνικού, την καταστροφή την έκαναν αυτοί που ήταν απέναντι από τους κυβερνώντες. 

Ο τεράστιος λογαριασμός της χαμένης δεκαετίας, των χαμένων δισ., των χαμένων θέσεων εργασίας, του χαμένου ΑΕΠ κοκ πάει δικαιωματικά σε αυτούς. 

Οπότε ας πουν ένα συγνώμη στους αδυνάμους που δήθεν προστάτευαν τόσα χρόνια «με τους αγώνες τους». Γιατί έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Τους στερούσαν όσο περισσότερες θέσεις εργασίας μπορούσαν. 
Χαιρετίζω λοιπόν την υπογραφή ιδιωτικοποιήσεων από τον Αλέξη, που συνιστούν αναγνώριση από μέρους του πως «κακώς τον ψηφίσαμε»

Συμφωνώντας απόλυτα, του ζητάω να παραιτηθεί (για να διορθώσουμε το λάθος μας) και τον καλώ να ενώσουμε τις φωνές μας στις 15 Ιουνίου.

* Ο κ. Νίκος Ρωμανός είναι επιχειρηματίας – ψυχολόγος.