ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Μισθοδοσία κληρικών: μια θλιβερή υπόθεση γόρδιου δεσμού...


Τάδε έφη ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος, προσκεκλημένος προ ημερών της εκπομπής «Οι Αταίριαστοι», επιβεβαιώνοντας ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία πολύ απέχει το το μήνυμα του Χριστού και το παράδειγμα των Αποστόλων, διάδοχοι των οποίων οι Ιεράρχες ισχυρίζονται ότι είναι.
 «Στην Εκκλησία υπάρχει μια εμπιστοσύνη.Έχει λόγο η Εκκλησία επειδή την εμπιστεύεται ο λαός. Και αυτός ο λόγος στηρίζεται στο ότι μαζεύει και κάποια χρήματα από τις δωρεές.»
Δημοσιογράφος: Αφού μαζεύει κάποια χρήματα, έχουν πει πολλοί: μήπως πρέπει η Εκκλησία να αναλάβει τη μισθοδοσία των Ιεραρχών;
«Να σας πω: 
α. Εάν η Εκκλησία αναλάβει τη μισθοδοσία - όχι των Ιεραρχών, αυτοί δεν χρειάζονται - των  ιερέων, δεν θα βοηθήσει το φτωχό. 
β. Δεν πληρώνει η Πολιτεία τους ιερείς, ξοφλάει χρέος... Διότι πήρε τα πάντα, το 96% της περιουσίας που είχε το 1833... Γι' αυτό μόνη της συμφώνησε η Πολιτεία. Αντί να γίνονται επαίτες οι ιερείς, θα δώσω αυτό το ανταπόδομα».
Έχουμε και λέμε λοιπόν, για να ξέρουμε για τι ποσά μιλάμε: Πόσοι είναι οι ιερείς στο σύνολό τους; 9.298 άτομα, ειπώθηκε στην εκπομπή. Πόσο στοιχίζει η μισθοδοσία των κληρικών;  Πάνω από 220 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Ας σχολιάσω με τη σειρά τις δηλώσεις του κ. Νικολάου, οι οποίες αντιπροσωπεύουν και την επίσημη θέση της Εκκλησίας:

1. Η Εκκλησία έχει λόγο επειδή την εμπιστεύεται ο λαός και τις δίνει χρήματα με δωρεές! Δηλαδή το κριτήριο ότι η Εκκλησία χαίρει της εμπιστοσύνης του λαού είναι επειδή της δίνει χρήματα! Με άλλα λόγια, η Εκκλησία πιστεύει ότι κάνει καλά έργο της επειδή μαζεύει χρήματα από δωρεές! Δεν την ενδιαφέρει και δεν εξάγει χρήσιμα συμπεράσματα για το ότι έχει αποτύχει οικτρά στην αποστολή της ως "Φως του Κόσμου" και "Άλας της Γης" από το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία - που στη συντριπτική πλειοψηφία είναι "ορθόδοξη"  - έχει σαπίσει στο σκοτάδι της διαφθοράς, ανηθικότητας και ασυδοσίας. Όοοχι! Αυτό δεν την αφορά!  Η πνευματική χρεοκοπία της κοινωνίας δεν την προβληματίζει. Την ικανοποιεί μόνο ότι εισπράττει δωρεές από τους πνευματικά νυχτωμένους κατ' όνομα χριστιανούς.

Κατά τ' άλλα, στηλιτεύει και δεν αφήνει σε χλωρό κλαρί τους αιρετικούς - εμφυσώντας στους οπαδούς της τη μισαλλοδοξία - επειδή της κλέβουν "πρόβατα" και τα αρμέγουν κι εκείνοι με τη σειρά τους με δωρεές. Μα και στους αιρετικούς ποιμένες οι πιστοί δωρίζουν χρήματα επειδή τους εμπιστεύονται - με την κατάλληλη πλύση εγκεφάλου ότι κατέχουν τα κλειδιά της σωτηρίας - κάτι που ισχύει και για την Ορθοδοξία. Έτσι δεν είναι Ιεράρχες μου;

2. Εάν η Εκκλησία αναλάβει τη μισθοδοσία των ιερέων - οι Ιεράρχες, είπε ο κ. Νικόλαος, δεν τη χρειάζονται. Γιατί άραγε; Τους έρχεται ουρανοκατέβατη ή κάποιες από τις δωρεές καταλήγουν κατ' ευθείαν στις τσέπες τους; - δεν θα βοηθήσει το φτωχό.
 Εδώ έχουμε ωμό εκβιασμό! Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, το έργο της Εκκλησίας είναι πρωτίστως πνευματικό.  Η αποστολή της είναι να προσφέρει πνευματικό άρτο στους πιστούς, ώστε να αναπτύξουν χαρακτήρα καλό κ' αγαθό. Ο υλικός άρτος είναι χρέος της Πολιτείας για να προσφέρει στους πολίτες, και αν δεν τον μοιράζει δίκαια, είναι χρέος της Εκκλησίας να την ελέγχει.
Βεβαίως, αν της περισσεύουν χρήματα από εκείνα που της δωρίζουν οι πιστοί για να διαχειριστεί, θα κάνει και φιλανθρωπικό έργο. Αλλά προέχει το πνευματικό έργο. Αυτή είναι η αποστολή της Εκκλησίας: πνευματική.

3.  Δεν πληρώνει η Πολιτεία τους ιερείς, ξοφλάει χρέος.

Εδώ πρόκειται για μεγίστη πλάνη ή σκόπιμη παραπληροφόρηση. Ιεράρχες, και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, έχουν επανειλημμένα δηλώσει δημόσια ότι «Αν η Πολιτεία αποφασίσει να διακόψει τη μισθοδοσία των κληρικών τότε θα πρέπει να επιστρέψει στην Εκκλησία την περιουσία που αυτή έχει δώσει στο Κράτος».

Η Εκκλησία, προφανώς, θεωρεί τον εαυτό της και την Πολιτεία-κράτος, κάτι σαν ιδιωτικούς οργανισμούς που συναλλάσσονται στην αρχή : σου δίνω αυτά παίρνω εκείνα. Δεν θεωρεί ότι τόσο εκείνη όσο και το κράτος είναι απλά διαχειριστές της περιουσίας του λαού, και άρα ό,τι τυπικά κατέχουν δεν τους ανήκει αλλά ανήκει στο λαό διότι προήλθε από το λαό και υπάρχει για χάρη του λαού. Εδώ είναι η εσχάτη πλάνη! 

4. Διότι πήρε τα πάντα, το 96% της περιουσίας που είχε το 1833...

Δεν μας εξήγησε ποτέ η Εκκλησία πώς απέκτησε εκείνη την τεράστια περιουσία που είχε το 1833. Με τον ιδρώτα του προσώπου των κληρικών ή με δωρεές των ραγιάδων κάτω από το φόβο μήπως τους την πάρει ο Σουλτάνος;  Επιπλέον,  μεγάλο μέρος των δωρεών που συγκέντρωσε η Εκκλησία προερχόταν και από άρχοντες της Βυζαντινής εποχής και πρώην αυτοκράτορες στους οποίους μοίραζε συγχωροχάρτια με το αζημίωτο.

Εάν οι Ιεράρχες ήταν πνευματικά φωτισμένοι άνθρωποι, εκπρόσωποι του Χριστού και διάδοχοι των αποστόλων, όπως ισχυρίζονται, δεν θα θεωρούσαν ποτέ αυτή την περιουσία δική τους, αλλά μετά την απελευθέρωση θα την επέστρεφαν στο λαό - μέσω της διαχειρίστριας Πολιτείας - στον οποίο πάντα ανήκε. Και θα την επέστρεφαν ολόκληρη οικειοθελώς,  χωρίς παρακρατήσεις και χωρίς να ζητούν χρηματικά ανταλλάγματα - ανταπόδομα - παρά μόνο να έχουν τον έλεγχο της χρηστής διαχείρισης ώστε να γίνονται κοινωφελή έργα και να μην πηγαίνει στις τσέπες απατεώνων.

Ας δούμε τι είπε ο Χριστός για τους μισθωτούς - δήθεν ποιμένες:
«Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού βάλλει υπέρ των προβάτων· ο δε μισθωτός και μη ων ποιμήν, του οποίου δεν είναι τα πρόβατα ιδικά του, θεωρεί τον λύκον ερχόμενον και αφήνει τα πρόβατα και φεύγει... διότι είναι μισθωτός και δεν μέλλει αυτόν περί των προβάτων». 
(Κατά Ιωάννη, Ι: 11-13)
Και ας δούμε τι είπε ο Απόστολος Παύλος, που ήταν σκηνοποιός, για την εργασία των ποιμένων:
«Μετά δε ταύτα, αναχωρήσας ο Παύλος εκ των Αθηνών, ήλθεν εις Κόρινθον· και ευρών τινά Ιουδαίον ονόματι Ακύλαν... και Πρίσκιλλαν την γυναίκα αυτού...  προσήλθεν προς αυτούς. Και επειδή ήτο ομότεχνος, έμενε παρ' αυτοίς και ειργάζετο· διότι ήταν σκηνοποιοί την τέχνην. Διελέγετο δε εν τη συναγωγή κατά παν Σάββατον και έπειθεν Ιουδαίους και Έλληνες». (Πράξεις των Αποστόλων ΙΗ: 1-4)
Τι έκανε ο Παύλος έξι μέρες την εβδομάδα; Εργαζόταν ως σκηνοποιός. Την δε εβδόμη ημέρα, το Σάββατο, δίδασκε το μήνυμα του Χριστού στη συναγωγή. Μήπως πληρωνόταν για τον κόπο του; Όχι βέβαια. Ούτε κατά διάνοιαν!
«Επειδή σεις εξεύρετε πώς πρέπει να μιμείσθε ημάς· διότι δεν εφέρθημεν ατάκτως μεταξύ σας, ουδέ εφάγομεν δωρεάν άρτον παρά τινός, αλλά μετά κόπου εργαζόμενοι δια να μην επιβαρύνωμεν μηδένα υμών». (  Β' Προς Θεσσαλονικείς, Γ: 7-8)
Ας εξετάσουν λοιπόν οι Ιεράρχες τον εαυτό τους και τη μισθοδοσία του κλήρου στο φως του Ευαγγελίου, και ας πράξουν αναλόγως, προχωρώντας οικειοθελώς στο πρώτο απαραίτητο βήμα: το διαχωρισμό της Εκκλησίας από την Πολιτεία. 

Αυτός ο θανάσιμος εναγκαλισμός έχει μηδενίσει τον προφητικό λόγο της Εκκλησίας και έχει προσδώσει στον κληρικό τη νοοτροπία αδιάφορου δημόσιου υπάλληλου. Είναι ντροπή στους Ιεράρχες να μιλάνε για "εξόφληση" χρεών της Πολιτείας προς την Εκκλησία, επειδή επέστρεψαν τα του λαού εις τον λαόν.