ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Αρχιεπίσκοπε Ιερώνυμε, έχετε γράμμα από μια πυγολαμπίδα


Αγαπητέ κύριε Ιερώνυμε,

Κατ' αρχήν σας διαβεβαιώ ότι σας γράφω τούτες τις γραμμές με βαθιά θλίψη και χωρίς καμία σκωπτική διάθεση. 


Χθες βρεθήκατε στη Μύκονο για να τιμήσετε τον "Άγιο"* Αρτέμιο, βγάζοντας περίπατο την εικόνα του, ως γνήσιοι, προκλητικοί και αμετανόητοι ειδωλολάτρες, πλανώντες και πλανώμενοι. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι επιλέξατε λάθος "άγιο" για να εκφωνήσετε παρηγορητικό λόγο στο λαό στις χαλεπές μέρες που ζούμε.

Γιατί αποκεφαλίστηκε ο "Αγιος" Αρτέμιος;
Διότι δημόσια κατέκρινε την αποστασία του Αυτοκράτορα Ιουλιανού από το Χριστιανισμό. Εσείς όμως, Αρχιεπίσκοπε, όχι μόνο δεν κατακρίνετε δημόσια την αθεΐα και τα έργα του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αλλά τα έχετε βρει μαζί του!
Άρα, εάν ο Μεγαλομάρτυρας Αρτέμιος έκανε το καθήκον του κατακρίνοντας τον αποστάτη Αυτοκράτορα, εσείς που δεν κατακρίνετε την "αποστασία" του Πρωθυπουργού, ούτε καν τη σχολιάζετε με ήπιο και παιδαγωγικό τρόπο, είσθε μέγας αποστάτης από την θεόδοτη αποστολή που βαυκαλίζεστε ότι έχετε και υποκριτής που τιμάτε έναν "άγιο" που δεν τον μιμείσθε.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτή η αποστασία σας, κ. Ιερώνυμε. Πώς θα ήταν άλλωστε, αφού ο αποστατών από την αποστολή του είναι σε όλα αποστάτης.

Όπως επιβεβαιώνει και η φωτογραφία που παρέθεσα,  ανεβήκατε σε θρόνο, κάτι που δεν έκανε ούτε ο Χριστός ούτε οι Απόστολοι - των οποίων ισχυρίζεστε ότι είσθε διάδοχος - φορέσατε χρυσοποίκιλτη στολή και καμαρώνετε σαν παγώνι, σας κρατάνε το Ευαγγέλιο για να μην κουραστείτε, και έχετε δεξιά και αριστερά παραστάτες επισκόπους για να σας τιμούν. Πώς τα ανέχεστε όλα αυτά, Αρχιεπίσκοπε; Τι σχέση έχουν όλες αυτές οι τιμές και η δόξα με τον ταπεινό Ναζωραίο που έχετε την ψευδαίσθηση ότι εκπροσωπείτε;
Είπατε μεταξύ άλλων στη Μύκονο: «Η Εκκλησία "γεννάει" τους πολίτες. Είναι πολύ σπουδαίο αυτό. Διότι εδώ υπάρχει μία μητρική σχέση. Δεν μπορούμε να βάλουμε ανώτερη σχέση από αυτή μέσα στο ανθρώπινο γένος. (...)
Έτσι για εμάς την Εκκλησία - Εκκλησία, βέβαια, είμαστε όλοι - αλλά για εκείνους που έχουν το λειτούργημα της ιεροσύνης, αυτός είναι σκοπός ο οποίος δεν αλλάζει. Δεν χωρίζει τα παιδιά της. Δεν κάνει λόγο για χωρισμό. Δεν είναι μέσα στην αποστολή της Εκκλησίας ο χωρισμός. Ποτέ η μάνα δεν θα διώξει το παιδί».
Ώστε η Εκκλησία γεννάει τους πολίτες! Απίστευτη δήλωση! Το πιστεύετε αυτό, κύριε Ιερώνυμε; Εάν η Εκκλησία γεννάει τους πολίτες, τότε έχει γεννήσει κακούς πολίτες.  Και επειδή τα παιδιά μοιάζουν της μάνας τους, τότε φέρει ακέραια την ευθύνη για τον ηθικό ξεπεσμό των πολιτών-παιδιών της.

Και μας είπατε ότι η μάνα ποτέ δεν θα διώξει το παιδί της. Αυτό φυσικά ισχύει για την καλή μάνα. Υπάρχουν όμως και οι κακές μανάδες που αφήνουν τα παιδιά τους νηστικά, και εκείνα, λόγω υποσιτισμού, δεν αναπτύσσονται φυσιολογικά, δεν μεγαλώνουν, δεν ωριμάζουν, δεν ενηλικιώνονται. Όσα χρόνια κι αν φορτώσουν στην πλάτη τους τα παιδιά αυτά, η αντίληψή τους παραμένει νηπιακής στάθμης λόγω λιμοκτονίας.

Τι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις; Τι θα έπρεπε να γίνεται; Μα φυσικά θα έπρεπε η κοινωνική λειτουργός να ενημερώνει τον εισαγγελέα, κι εκείνος με τη σειρά του να απομακρύνει τα παιδιά από την κακιά μάνα, μπας και πάρουν τα πάνω τους.

Κατ' αναλογία, επειδή η Εκκλησία δεν προσφέρει τον απαραίτητο πνευματικό άρτο στα "παιδιά" της, αλλά τα ταΐζει με τελετουργίες, λιβάνια και πανηγύρια, και σαν συνέπεια τα παιδιά (πρόβατα) παραμένουν ατροφικά, πνευματικά νήπια εφ' όρου ζωής, ή τρέχουν στις περιφρονητικά αποκαλούμενες "αιρέσεις" για να χορτάσουν την πείνα τους, η Πολιτεία πρέπει να απομακρύνει τα παιδιά από την άχρηστη μάνα τους, την Εκκλησία, με έναν αναγκαστικό χωρισμό, για την ανάγκη του οποίου επιχειρηματολόγησα εδώ.

Διαφωνείτε ότι η Εκκλησία υποσιτίζει τα παιδιά της, κύριε Ιερώνυμε; Και αν δεν πείθεστε εκ του χειροπιαστού θλιβερού κοινωνικού αποτελέσματος - κοντεύουμε να καταντήσουμε μία "ορθόδοξη" ζούγκλα! - γιατί δεν αναθέτετε στους ιερείς να ρωτάνε στο τέλος της λειτουργίας τους πιστούς αν κατάλαβαν κάτι; Τι να καταλάβουν οι άνθρωποι όταν δεν γνωρίζουν τη γλώσσα στην οποία ψέλνονται - από μισθωτούς ψάλτες! - οι αργόσυρτοι ύμνοι και τα τροπάρια, αλλά ούτε και τη γλώσσα του Ευαγγελίου και των επιστολών του Απ. Παύλου;

Κρατάτε σαδιστικά τους πιστούς όρθιους ή καθιστούς για δύο και τρεις ώρες, χωρίς να εννοούν αυτά που ακούνε, χωρίς να συμμετέχουν στα τεκταινόμενα, θυμιατίζοντάς τους με λιβάνια πότε-πότε χωρίς να καταλαβαίνουν γιατί θυμιατίζονται, υποχρεώνοντάς τους να φιλήσουν το Ευαγγέλιο, χωρίς να τους το δίνετε σε κατανοητή γλώσσα για να το διαβάσουν και μόνοι τους, παίζοντας το ίδιο θέατρο αιώνες τώρα, κάνοντας τις ίδιες τελετουργικές κινήσεις, λες και σας είπε ο Θεός ότι του αρέσει το θέατρο. Και αυτό το λέτε πνευματική τροφή, ε;

Θα μου πείτε υπάρχει και η εξήγηση του Ευαγγελίου στο τέλος. Όμως αυτή δεν γίνεται πάντα, ούτε απ' όλους τους ιερείς, κάποιοι από τους οποίους είναι αγράμματοι ή βραδύγλωσσοι - ξέρω περιπτώσεις - και οι πιστοί τους βαριούνται επειδή δεν τους καταλαβαίνουν.

Ας δεχτούμε όμως ότι υπάρχει το κήρυγμα! Είναι άραγε ανάγκη να ξεροσταλιάζει ο κοσμάκης από τα χαράματα, υφιστάμενος ως γνήσιος ραγιάς την ταλαιπωρία όλης της ακαταλαβίστικης μονότονης υμνολογίας, που συχνά στον Όρθρο εξιστορεί Εβραϊκές ιστορίες**, για να του δώσετε στο τέλος κάτι ψίχουλα με το ολιγόλεπτο κήρυγμα για να χορτάσει την πνευματική του πείνα; Ή μήπως είναι πνευματική τροφή τα ατέλειωτα "Κύριε Ελέησον", λες και ο Θεός είναι κουφός ή ανάλγητος;

Υποβιβάσατε τους υιούς του Θεού - υιοί και θυγατέρες Θεού είμαστε οι άνθρωποι -  σε ηλίθιους ζητιάνους - δούλους τους αποκαλείτε - που εκλιπαρούν μονότονα έναν Θεό- δυνάστη να τους δώσει αυτά που δεν αξίζουν να έχουν, όντας αμετανόητοι και παραβιάζοντας συστηματικά τις θείες προδιαγραφές, η συμμόρφωση με τις οποίες είναι προϋπόθεση για αρμονική ατομική και κοινωνική ζωή και ευημερία.

Και σαν να μην ήταν αυτά αρκετά για να πιστοποιήσουν ότι η Εκκλησία δεν είναι μάνα του γένους αλλά κακιά μητριά, έχετε μπει φράγμα στην επικοινωνία των ανθρώπων με τον Θεό, ανακηρύσσοντας το Ιερατείο μεσίτες προς το Θεό! Δεν διδάξατε τους πιστούς πώς να προσεύχονται μόνοι τους με απλά λόγια, και όταν σας καλούν, π.χ., για ένα τρισάγιο στον τάφο των αγαπημένων τους προσώπων, παπαγαλίζετε ακαταλαβίστικες και στερεότυπες δήθεν προσευχές, λες και τα λόγια καθ' εαυτά έχουν κάποια μαγική δύναμη, λες και δεν είναι η καρδιά με την οποία και μόνο μπορούμε να επικοινωνήσουμε με το Θεό. Προσθέτοντας σε όλον αυτόν τον εμπαιγμό Θεού και ανθρώπων και το γεγονός ότι οι περισσότεροι ανίεροι ιερείς παίρνουν και φακελάκι για το τρισάγιο ή το ευχέλαιο, η συμπεριφορά της μητριάς Εκκλησίας γίνεται αποτρόπαια.

Είπατε ακόμη με περισσή αφέλεια, Αρχιεπίσκοπε, ότι «η Εκκλησία αγωνιά και κάθε φορά που είμαστε σε τέτοιες εκδηλώσεις και είναι τα παιδιά της κοντά, έχει υποχρέωση, όχι να τα κατηχεί, αλλά να τα βοηθάει, να τα αναπαύει, να τους πει πως και αυτό το κακό θα περάσει και πως δεν χρειάζεται να μας πιάνει πανικός. Το μυστικό είναι η ενότητα όλων μας».

Ώστε η Εκκλησία δεν έχει υποχρέωση να κατηχεί τα παιδιά της! Το ακούσαμε κι αυτό από το στόμα του λύκου! Γιατί άραγε; Μήπως επειδή έχουν αγιάσει, ή μήπως αυτό το καθήκον της νουθεσίας προς τα παιδιά της η "μάνα" το αφήνει στους "αιρετικούς" και τους αλλόθρησκους; Τι εννοούσε, αν εννοούσε κάτι, ο κ. Ιερώνυμος;

Έχει όμως, πρόσθεσε ο Αρχιεπίσκοπος, υποχρέωση να βοηθάει τα παιδιά της και να τα αναπαύει. Μάλιστα! Δηλαδή να τα εφησυχάζει, κοινώς να τα αποκοιμίζει, την ώρα που γύρω μαίνονται κάθε είδους ανθρωπόμορφοι λύκοι, την ώρα που το ελληνικό οικοδόμημα καταρρέει, την ώρα που όλα σε τούτη τη χώρα πάνε κατά διαβόλου.

Το μυστικό, όμως, είναι η ενότητα όλων, ψέλλισε δειλά-δειλά ο κ. Ιερώνυμος. Ενότητα, ε; Κι εγώ μαζί σας, αν και η ενότητα είναι μόνον ένα από τα πολλά προαπαιτούμενα. Πώς όμως μπορεί να υπάρξει ενότητα στη χώρα μας, όταν τα κόμματα αλληλοσπαράσσονται ανενδοίαστα και ανεύθυνα ακόμη και μέσα στη μεγαλύτερη κρίση που διέρχεται η Ελλάδα εδώ και επτά χρόνια;

Αλήθεια, Αρχιεπίσκοπε, πότε υψώσατε προφητικό λόγο για να κατακεραυνώσετε το σάπιο πολιτικό κατεστημένο της χώρας που κατακερματίζει σε αλληλομισούμενες ομάδες την κοινωνία, ξεπούλησε τη χώρα και εξαθλίωσε τον ελληνικό λαό; ΠΟΤΕ! Κι αυτό δεν είναι τυχαία παράλειψη. Δεν έχετε το ηθικό ανάστημα, κύριε Ιερώνυμε, για να αρθρώσετε προφητικό λόγο εναντίον της διεφθαρμένης πολιτικής εξουσίας, όπως έκανε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο Ιησούς και οι Απόστολοι, αλλά και οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.

Ωστόσο, το πιο αστείο - για μένα θλιβερό - απ' όλα είναι ο τρόπος που τελειώσατε το από Μυκόνου μήνυμά σας. Παραθέτω την παράγραφο αυτολεξεί που πήρα από τη romfea:

«Να φύγουμε σήμερα από αυτόν τον ευλογημένο χώρο με την ικανοποίηση ότι αποδώσαμε τις τιμές και τις ευχαριστίες στον Άγιο Αρτέμιο, αλλά και με τον προβληματισμό: μέσα σε αυτές τις δυσκολίες μπορεί να μας βοηθήσει ο Άγιος Αρτέμιος και η Εκκλησία ή θα έρθει ο καιρός που θα πούμε, μερικοί από εμάς πρωταγωνιστές ή και άλλοι, "Χριστέ νενίκηκάς με";».

Λοιπόν, από πού να το πρωτοπιάσει κανείς το θέμα και τι να πρωτοσχολιάσει από τα λόγια αυτά;  Κατ' αρχήν, το ορθόδοξο Πιστεύω λέει «προσδοκώ ανάσταση νεκρών», δηλαδή κοιμάται ακόμη ο άνθρωπος. Αλλά ακόμη κι αν είχε αναστηθεί ο Άγιος Αρτέμιος, κατ' εξαίρεση πριν από τους άλλους - όπως και οι άλλοι "άγιοι" - πήγε ο προκαθήμενος της Εκκλησίας στη Μύκονο να τον παρακαλέσει μέσω μιας εικόνας, παραβαίνοντας την πρώτη και τη δεύτερη από τις Δέκα Εντολές της Παλαιάς Διαθήκης που ο Χριστός δεν ακύρωσε.


Τρικυμία εν αρχιεπισκοπικώ κρανίω! Ώστε κουβαληθήκατε, μαζί με τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο στη Μύκονο για να αποδώσετε τιμές και ευχαριστίες στον Άγιο Αρτέμιο, δηλαδή σε έναν άνθρωπο, και δη στη συγκεκριμένη εικόνα του που σε τίποτα δεν του μοιάζει, και μπορεί να ζωγραφίστηκε ακόμη κι' από έναν αιμοσταγή τρομοκράτη όπως, ας πούμε, ο Σάββας Ξηρός!

Να τον ευχαριστήσετε, όμως, γιατί; Αφού δεν ξέρετε ακόμη αν μπορεί να βοηθήσει μέσα σ' αυτές τις δυσκολίες. Μάλιστα, δεν ξέρετε ούτε αν η Εκκλησία της οποίας προΐστασθε μπορεί να βοηθήσει.

Και καλά, Θεός δεν υπάρχει για ν' απευθυνθείτε σε Αυτόν; Πρέπει να αναλάβει τη σωτηρία μας ο υποτιθέμενος "Αγιος Αρτέμιος" που ενδεχομένως "κοιμάται" ακόμη περιμένοντας την Ανάσταση; Και αν δεν μπορέσει να βοηθήσει, που είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει, μερικοί από εσάς τους πρωταγωνιστές θα πείτε "Χριστέ νενίκηκάς με"; Δηλαδή με το Χριστό παλεύετε, κύριε Ιερώνυμε;  Αυτός είναι ο εχθρός σας; Αυτόν θέλετε να νικήσετε ή τον Διάβολο μέσα σας και έξω από σας;

Λοιπόν, Αρχιεπίσκοπε, ή δεν ξέρετε τι λέτε, οπότε πρέπει να αποσυρθείτε αμέσως από τα καθήκοντα του Προκαθήμενου της Εκκλησίας, ή γνωρίζετε ότι ο Χριστός είναι εναντίον σας επειδή η Εκκλησία - και όχι μόνο η Ορθόδοξη - είναι η μεγάλη πόρνη της Αποκάλυψης, «μετά της οποίας επόρνευσαν οι βασιλείς της γης και εμεθύστησαν οι κατοικούντες την γην εκ του οίνου της πορνείας αυτής»***, και τον πολεμάτε συνειδητά, καταφεύγοντας στις εικόνες υποτιθέμενων αγίων μπας και γλιτώσετε από την επερχόμενη οργή του.

Κύριε Ιερώνυμε, πολλές είναι οι αμαρτίες του αυτόκλητου Ιερατείου, αλλά το να αποκαλείτε την Εκκλησία "μάνα" των Ελλήνων συνιστά απόλυτο εμπαιγμό προς το Θεό, τα λιμοκτονούντα "πρόβατα" της Ορθοδοξίας (Κακοδοξίας), αλλά και την κοινή λογική.

___________________________

* Τα εισαγωγικά τα βάζω διότι μόνο ο καρδιογνώστης Θεός γνωρίζει ποιος είναι άγιος.
--------
** «Σταυρὸν χαράξας Μωσῆς, ἐπ’ εὐθείας ῥάβδῳ, τὴν Ἐρυθρὰν διέτεμε, τῷ Ἰσραὴλ πεζεύσαντι, τὴν δὲ ἐπιστρεπτικῶς, Φαραὼ τοῖς ἅρμασι, κροτήσας ἥνωσεν, ἐπ’ εὔρους διαγράψας, τὸ ἀήττητον ὅπλον. Διὸ Χριστῷ ᾄσωμεν, τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὅτι δεδόξασται».

 «Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιών, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ».
---------
*** Αποκάλυψις Ιωάννου, ΙΖ: 1-2