ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Μητροπολίτης Αμβρόσιος: "Ήρθε η ώρα να φροντίσω για την ψυχή μου"


Πώς  άραγε φροντίζει κανείς την ψυχή του;

Με την αποχή από τα εγκόσμια, την αποστασιοποίηση από τα κοινωνικά, εθνικά και διεθνή προβλήματα, την αδιαφορία για τον ανθρώπινο πόνο και το κλείσιμο σε κάποιο μοναστήρι ή κάπου σ' ένα ησυχαστήριο; Μήπως με το διαλογισμό και την αναζήτηση της "νιρβάνα", δηλαδή της εξαφάνισης κάθε ανθρώπινης επιθυμίας, ώστε να επιτευχθεί η απολύτρωση από τα δεινά της ζωής και του κόσμου τούτου;

Η δήλωση του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιου, κατά τη διάρκεια της Χριστουγεννιάτικης λειτουργίας, δίνει τροφή για σκέψη και προβληματισμό, σε όσους φυσικά πιστεύουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι απλά σάρκα και αίμα, αλλά κατέχει και κάτι άϋλο και απείρως πολυτιμότερο, την ψυχή.


Ασχέτως αν συμφωνεί κανείς με τις απόψεις του ακτιβιστή Ιεράρχη και με τον τρόπο που τις εκφράζει, προσωπικά διακρίνω ότι ο Αμβρόσιος είναι ένας ανυπόκριτος και ασυμβίβαστος υπερασπιστής των αρχών και αξιών της Ορθοδοξίας και ένθερμος πατριώτης.


Ας δούμε τι είπε:

«Για όλους εσάς, χρόνια πολλά. Για μένα, να γνωρίζετε πως φέτος είναι η προτελευταία χρονιά που λειτουργώ. Του χρόνου συμπληρώνω 40 χρόνια στη θέση του Μητροπολίτη σας και πλέον θα λειτουργήσω τελευταία φορά, ήρθε πλέον η ώρα να φροντίσω για την ψυχή μου».
Είναι γεγονός πως όταν μάχεται κανείς με υπέρμετρο ζήλο για την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ειρήνη, συχνά παρεκτρέπεται χρησιμοποιώντας απρεπείς εκφράσεις και χαρακτηρισμούς που δηλητηριάζουν και την ψυχή του ίδιου και του κλέβουν την εσωτερική γαλήνη. Αυτό το βιώνω κι εγώ καθημερινά, και έχω αναρωτηθεί αν υπάρχει χρυσός κανόνας που θα μπορούσα να ακολουθήσω. Δεν τον έχω βρει ακόμη... Υπάρχει;

 Ωστόσο, κατανοώ απόλυτα τι εννοεί ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος όταν λέει "ήρθε η ώρα να φροντίσω την ψυχή μου"... Στη δίνη της αντιπαράθεσης με τα "έργα του διαβόλου" είναι εύκολο να οργίζεται κανείς και να παρεκτρέπεται. Το βλέπουμε στους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης που έριχναν βροχή τις κατάρες εναντίον των διεφθαρμένων βασιλέων του Ισραήλ αλλά και ολόκληρου του εβραϊκού λαού, όταν διολίσθαινε στην ειδωλολατρία, μιμούμενος τους "εθνικούς". Το βλέπουμε στην Καινή Διαθήκη, στα ΟΥΑΙ που εξαπέλυε ο ίδιος ο Ιησούς εναντίον των υποκριτών Γραμματέων και Φαρισαίων της εποχής του.

Ας δούμε ένα στιγμιότυπο:
«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. Οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας (...) ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;»
Μετάφραση: «Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι απέξω βέβαια φαίνονται ωραίοι, αλλά από μέσα είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και από κάθε ακαθαρσία. Έτσι κι εσείς απέξω βέβαια φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, αλλά από μέσα είστε γεμάτοι υποκρισία και ανομία.(...) Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέεννας (κόλασης);» (Κατά Ματθαίον 23: 27-28, 33)
Τι θα πούμε λοιπόν; Θα πούμε ότι ο Ιησούς οργιζόταν και χρησιμοποιούσε χαρακτηρισμούς  που έβλαπταν την ψυχή του;
Μα αυτή είναι και η βασική διαφορά του Ιησού από τους γκουρού της Ανατολής: Ο Ιησούς θυμώνει και οργίζεται εναντίον των υποκριτών και τους επιτίθεται, ενώ οι γκουρού αδιαφορούν γ' αυτούς, για να μη χάσουν τη γαλήνη της ψυχής τους.  Ωστόσο και ο Ιησούς και οι γκουρού διδάσκουν το καλό.

Αν υποθέσουμε ότι οι δεύτεροι έχουν δίκιο, τότε ποιοι θα ελέγξουν τους υποκριτές και τους υπηρέτες του "διαβόλου" που με τα λόγια και τα έργα τους σπέρνουν δηλητήριο στις ψυχές των ανθρώπων και πολλαπλασιάζουν τον πόνο και τη δυστυχία τους;  Αν ο καθένας που βλέπει την αμαρτία, τη διαστροφή, τη διαφθορά, την αδικία και τη βία γύρω του αδιαφορεί και κλείνεται στον εαυτό του, προσπαθώντας με διαλογισμό να επιτύχει τη νιρβάνα, να σώσει την ψυχή του όπως νομίζει, τότε ποιος θα στηλιτεύσει εκείνους στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας που με τα σκοτεινά έργα τους σπρώχνουν εκατομμύρια ανθρώπους προς τον όλεθρο;

 Μήπως η φράση του Ιησού, «ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν», έχει διπλή σημασία; Μήπως το κεντρικό μήνυμα της θυσίας του Χριστού δεν σημαίνει απλά τη σωματική θυσία, την απάρνηση των υλικών αγαθών και απολαύσεων, αλλά και τη θυσία της ψυχής στον αγώνα να σώσει κανείς τους άλλους; Μήπως ο ανυπόκριτος αγώνας ενάντια στο κακό προϋποθέτει και συνεπάγεται την απώλεια της ψυχικής γαλήνης του αγωνιστή του φωτός;

Υπάρχει επίσης και η προτροπή του Αποστόλου Παύλου προς τους Εφεσίους (κεφ. 4: 26-27):  «ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε· ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν, μηδὲ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ.» 


Υποθέτω ότι ο Απ. Παύλος εννοούσε την οργή κατά των κακών ανθρώπων, όταν έλεγε "οργίζεσθε". Και με  το "μη αμαρτάνετε" εννοούσε να μην κρατάει κανείς μίσος μέσα του εναντίον εκείνων που διέγειραν την οργή του. 

Πού καταλήγουμε λοιπόν; Μήπως στο ότι μπορούμε να οργιζόμαστε και να παραφερόμαστε εναντίον των διεφθαρμένων σε θέσεις εξουσίας και όχι μόνο, χωρίς ψυχικό κόστος; Μήπως στο να μην ασχολούμαστε καθόλου με αυτούς για να μην χάσουμε την εσωτερική μας γαλήνη και τη σωτηρία της ψυχής μας;

Την απάντηση - χρυσή τομή - πρέπει να τη βρει ο αγωνιστής του φωτός μέσα του. Δεν είναι εύκολο, ομολογώ. Εγώ δεν την έχω βρει ακόμη. Συχνά, μέσα στην οργή μου για τα κακώς κείμενα,  χάνω την ψυχική μου γαλήνη. Εύχομαι ο συμπαθής για την ειλικρίνεια και αγωνιστικότητά του Μητροπολίτης Αμβρόσιος να τη βρει, και να βρει το δρόμο για τη σωτηρία της ψυχής του.

Χρόνια πολλά και καλά σε όλους!