ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Χ. Σταϊκούρας: Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε σε μονιμοποίηση του "κόφτη"


Βουλή, 10/12/2016 - ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το περιεχόμενο του Προϋπολογισμού αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να υιοθετεί μη ρεαλιστικές υποθέσεις, συνεχίζει να ξοδεύει πολύτιμο χρόνο, συνεχίζει να εστιάζει εμμονικά στην υπερφορολόγηση της εμφανούς οικονομίας, συνεχίζει αμήχανα να παλινδρομεί ως προς τις μεταρρυθμίσεις. Δεν θέλει – ούτε μπορεί - να εκσυγχρονίσει το αξιακό σύστημα, να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα, να προωθήσει την εξωστρέφεια της οικονομίας, η οποία βρίσκεται σε παρατεταμένη χαμηλή και με ισχυρές αναταράξεις πτήση.

Γίνομαι συγκεκριμένος: 
Πρώτον, σήμερα η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015. Δύο χρόνια χάθηκαν, δυνητικός πλούτος εξανεμίστηκε.Πόσος; Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 21 δισεκατομμύρια ευρώ. Νέα μέτρα επιβλήθηκαν. Πόσα; Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο μνημόνιο, 9 δισεκατομμύρια ευρώ. Το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώθηκεΠόσο; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, κατά 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Και σήμερα η Κυβέρνηση τρέχει άρον άρον και εκτός του περιεχομένου του υπό συζήτηση Προϋπολογισμού να δώσει πίσω εφάπαξ ένα μικρό μέρος αυτής της μόνιμης απώλειας. Αφού επέβαλε τη μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, τη μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων, τη μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση εφάπαξ υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.

Και όλα αυτά, 
την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία με τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει, την ίδια στιγμή που επιβάλλει φόρους, νέους φόρους, τετραπλάσιους φόρους για το 2017, όσο ένας επιπλέον ΕΝΦΙΑ -και κυρίως, μάλιστα, έμμεσους φόρους οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα- και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας για το 2018, αλλά και για τα επόμενα αρκετά χρόνια που θα πλήξουν όλους τους πολίτες. 
«Να σε κάψω Γιάννη, να σε αλείψω λάδι».
Δεύτερον, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και ευχόμαστε να πραγματοποιηθεί, δεν είναι ρεαλιστική.
Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. 
Από πού; Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό, όταν θα επιβληθούν νέοι φόροι ύψους 2,6 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2017;

Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων. Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό, όταν η Κυβέρνηση συνεχίζει την υπερφορολόγηση, συνεχίζει και διογκώνει την εσωτερική στάση πληρωμών και επιδεικνύει αναβλητικότητα στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών;

Το έχω πει και το επαναλαμβάνω: Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον πρώτο όροφο, την έριξε στο υπόγειο και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο ισόγειο.
Τρίτη παρατήρηση: Η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης καθοδηγείται από ιδεοληπτική εμμονή στη φοροκεντρική λιτότητα, η οποία δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Οι απολογισμοί των μνημονιακών προϋπολογισμών το επιβεβαιώνουν. Μάλιστα, το 2015 τα φορολογικά έσοδα ήταν τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας, παρά την επιβολή φόρων από τη σημερινή Κυβέρνηση.
Και το πρωτογενές πλεόνασμα, όμως, το 2015 ήταν χαμηλότερο από το 2014, παρά την επιβολή νέων μέτρων.
Η μοναδική χρονιά, η μία και μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων, ήταν το 2014. Θυμίζουμε ότι εκείνο το έτος η οικονομία επέτυχε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης και η τότε κυβέρνηση προχώρησε σε στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Τέταρτη παρατήρηση: Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας υφίστανται ωρολογιακές βόμβες, όπως ενδεικτικά είναι η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των ιδιωτών προς το δημόσιο, οφειλές που ξεπερνούν πλέον το 50% του ΑΕΠ, αυξημένες φέτος κατά 10 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Με αυτήν την εικόνα μπορεί κανείς να πανηγυρίζει για την υπέρβαση των στόχων στα έσοδα;

Πέμπτη παρατήρηση: Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει, όμως, και για την τελευταία απόφαση του Eurogroup. Όπου ακούς, όμως, πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι, λέει ο λαός μας. Και σωστά το λέει.
Σύμφωνα με την απόφαση, την οποία, επαναλαμβάνω, την έχει υπογράψει ο Υπουργός Οικονομικών, άρα έχει συμφωνήσει ο Υπουργός Οικονομικών επί του περιεχομένου της, η δεύτερη αξιολόγηση δεν έκλεισε, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης. 

Έτσι, η αβεβαιότητα διατηρείται, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου αναβάλλεται, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που θα έπρεπε να έχει γίνει από τον Μάρτιο του 2015, μετατίθεται.

Επιπλέον, η Κυβέρνηση προσυπέγραψε και αποδέχεται ότι υπάρχει δημοσιονομικό κενό το 2018, το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί με πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ενώ η Κυβέρνηση προσυπέγραψε και αποδέχεται ότι και οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί και για τα επόμενα χρόνια, μετά το 2018. Μάλιστα δεσμεύτηκε στην επίτευξη αυτών των στόχων με την εφαρμογή νέων μέτρων και τη μονιμοποίηση του κόφτη. Δεσμεύτηκε, δηλαδή, σε μόνιμους μηχανισμούς επιτροπείας της χώρας.

Αλήθεια, πού πήγαν οι δήθεν κόκκινες γραμμές;
Σε ό,τι αφορά το χρέος, τα άμεσα μέτρα που αποφασίστηκαν, έρχονται να καλύψουν ένα μικρό μέρος, μόλις το 12% της επιβάρυνσης που επέφεραν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της σημερινής Κυβέρνησης ως προς το χρέος. Και πότε; Το 2060. 
Αν και κινούνται στη σωστή κατεύθυνση είναι λίγα. Θα έχουν θετική συνέπεια σε βάθος χρόνου, το επαναλαμβάνω γιατί είναι 12%. Αρκεί να συγκρίνει κανείς τις εκθέσεις του ΔΝΤ το 2015 και το 2016. Δεν συνδυάζονται με μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά αντιθέτως συνοδεύονται με βαρύ τίμημα για τους πολίτες, ενώ τα αναγκαία μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα παραπέμπονται για το 2018, μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος.

Αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012, που οδήγησε σε σημαντική απομείωση του ύψους του χρέους και σε βελτίωση του προφίλ του χρέους, με αποτέλεσμα σήμερα, όπως καταγράφει και ο Προϋπολογισμός σας, οι δαπάνες για τόκους να είναι οι μισές αυτών που ήταν το 2011.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση για ακόμη μία φορά έβαλε τον πήχη ψηλά και πέρασε από κάτω. Αυτό είναι το οδυνηρό αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας και της ανεπάρκειάς της. Και πλέον  δεν μιλάμε για αυταπάτες.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας τονίζω ότι ο φοροκεντρικός προϋπολογισμός δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

 Ενώ όλοι αναγνωρίζουμε ότι η δημοσιονομική ευστάθεια, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή για τη δυναμική μεγέθυνση της οικονομίας, η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εξοπλισμού τους και εκσυγχρονισμού της χώρας.

Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί επιβεβλημένη, με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με την αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, και με την υιοθέτηση ενός στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα στοχεύει σε μια ανταγωνιστική, σε μία εξωστρεφή οικονομία.

Αυτά, όμως, προϋποθέτουν πολιτική αλλαγή ώστε να σπάσει το καταστροφικό καθοδικό «σπιράλ», που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)