ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Ρήσεις του Πλάτωνα για την ψυχή, το θάνατο και τη μετενσάρκωση


Ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο χωρισμός δύο πραγμάτων, του ενός από το άλλο, της ψυχής από το σώμα. (Γοργίας 524 Β)

Όταν επέρχεται ο θάνατος στον άνθρωπο, το μεν θνητό μέρος αυτού πεθαίνει, το δε αθάνατο, η ψυχή, ανυψώνεται και φεύγει σώο και άφθαρτο. (Φαίδων 10 Ε)


Η ένωση της ψυχής με το σώμα δεν είναι με κανένα τρόπο ανώτερη από το χωρισμό τους. (Νόμοι, 828 Δ)

Τον θάνατο κανένας δεν πρέπει να φοβάται, εκτός αν είναι εντελώς ανόητος και δειλός. Την αδικία όμως πρέπει να τη φοβάται. Διότι αν η ψυχή φτάσει στον Άδη με το βάρος των χειρότερων αδικημάτων, θα είναι γι' αυτήν η μεγαλύτερη από τις συμφορές. (Γοργίας 522 Ε)


Όταν κάποιος πεθάνει, το προστατευτικό του πνεύμα (ο φύλακας άγγελός του) που είχε λάχει σ' αυτόν όταν ζούσε, αυτό αναλαμβάνει να τον οδηγήσει σε κάποιο τόπο όπου οι ψυχές συγκεντρώνονται και, αφού κριθούν, πηγαίνουν στον Άδη. Αφού δε τύχουν εκεί όσων πρέπει να τύχουν και μείνουν όσο χρόνο πρέπει, άλλο πάλι προστατευτικό πνεύμα τiς μεταφέρει στην εδώ ζωή. (Φαίδων 107 Δ, Ε)


Όποιος περάσει τη ζωή του δίκαια, θα έχει μετά το θάνατό του καλύτερη μοίρα, ενώ όποιος ζήσει άδικα, χειρότερη. (Φαίδρος, 248 Ε)


Η ψυχή πηγαίνει στον Άδη χωρίς να έχει τίποτε άλλο εκτός από την παιδεία και την ανατροφή που πήρε, τα οποία λέγεται ότι τα μέγιστα ωφελούν ή βλάπτουν τον τεθνεώτα, από την πρώτη στιγμή που θα  αρχίσει την πορεία εκεί. (Φαίδων, 107 Δ) 


Πρέπει να έχει θάρρος για την τύχη της ψυχής του ο άνθρωπος που με ζήλο επεδίωξε τη χαρά της παιδείας και στόλισε την ψυχή του όχι με στολίδια ξένα αλλά με τα δικά της, όπως με σωφροσύνη, δικαιοσύνη, ανδρεία, ελευθερία και αλήθεια και έτσι περιμένει την πορεία στον Άδη, όταν η ειμαρμένη τον καλέσει. (Φαίδων 114 Ε)


Εγώ λοιπόν φροντίζω, όταν έρθει η ώρα, πώς θα παρουσιαστώ στον κριτή με την ψυχή υγιέστατη. Αδιαφορώ για τις τιμές των ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους τις επιδιώκουν. Αποβλέπω μόνο στην αλήθεια και προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατόν τέλειος, ασκώντας την αρετή. (Γοργίας, 526 Δ)


Η ψυχή του ανθρώπου είναι αθάνατη και συμβαίνει άλλοτε μεν να τελειώνει (τη συνεργασία της με το σώμα), πράγμα το οποίο οι  άνθρωποι ονομάζουν θάνατο, άλλοτε δε να ξαναγεννιέται, αλλά ποτέ δεν χάνεται. (Μένων, 81 Β)


Αυτός ο λόγος που τώρα θυμηθήκαμε είναι παλιός, ότι δηλαδή οι ψυχές από εδώ πηγαίνουν εκεί (στον Άδη) και πάλι εδώ επιστρέφουν. Από πουθενά αλλού δεν γεννιούνται οι ζωντανοί  παρά από τους νεκρούς. (Φαίδων 70  Γ-Δ) 


Πράγματι γίνεται επαναφορά στη ζωή και οι ζωντανοί γεννιούνται από τους νεκρούς, και οι ψυχές των νεκρών υπάρχουν και οι μεν αγαθές είναι σε καλύτερη κατάσταση, οι δε κακές σε χειρότερη. (Φαίδων 72, Δ, Ε)

Στο γένος των θεών δεν επιτρέπεται να πηγαίνει εκείνος που δεν φιλοσόφησε και δεν έφυγε από τον κόσμο τούτο τελείως καθαρός. (Φαίδων 82 Γ)

Ο κακός είναι ακάθαρτος ως προς την ψυχή, ενώ ο ενάρετος είναι καθαρός. (Νόμοι, 716 Ε)

Κάθε ψυχή είναι αθάνατη, γιατί το αφ' εαυτού κινούμενο είναι αθάνατο.  (Φαίδρος, 25 Γ)

Αφού λοιπόν η ψυχή δεν καταστρέφεται από κανένα κακό, ούτε δικό της ούτε ξένο,  είναι φανερό ότι αυτή είναι κατ' ανάγκη αιώνια οντότητα. (Πολιτεία, 611 Α)

Όσο μου απομένει λίγη ζωή και δύναμη, δεν θα σταματήσω να φιλοσοφώ και να δείχνω το σωστό δρόμο και να προτρέπω όποιον συναντώ από σας, λέγοντας: Είναι ντροπή να φροντίζεις πώς θα αποκτήσεις όσο μπορείς περισσότερα χρήματα, δόξα και τιμές και να αδιαφορείς για την αλήθεια, τη φρόνηση και την τελειοποίηση της ψυχής σου. (Απολογία. Σωκράτη, 29 Δ-Ε)