ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Σταύρος Θεοδωράκης: ΣΥΡΙΖΑ Α.Ε. τώρα και στα ΜΜΕ


Βουλή, 18/01/2017 - ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος του κόμματος Το Ποτάμι): Έχει μια γλύκα, τελικά, να μιλάς τελευταίος: Δεν διακόπτει κανείς, για να τελειώσουμε γρήγορα.

Θα ξεκινήσω από τα επίκαιρα. Είναι φανερό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Κυβέρνηση περνάει σε άλλη πίστα. Μετά από τις προσπάθειες συνεννόησης με τη διαπλοκή, μετά από πολλά γεύματα, πολλούς καφέδες, πολλά ξενύχτια, με καναλάρχες, με εκδότες, με εργολάβους, με επίδοξους καναλάρχες και μιντιάρχες, με ιδιοκτήτες βοσκοτόπων, αποφάσισε να πάρει την υπόθεση στα χέρια της και αναλαμβάνει η ίδια πλέον, με τους ανθρώπους της, τους δημοσιογραφικούς ομίλους.
Η επίλυση των διαρθρωτικών και οικονομικών προβλημάτων του ΔΟΛ – αυτός είναι ο όρος – ανετέθη στον κ. Μουλόπουλο, έμπιστο του κ. Τσίπρα και Πρόεδρο του ΔΣ της «ΑΥΓΗΣ».

Προσέξτε τώρα κάποιες μικρές, αλλά σημαντικές, νομίζω, συμπτώσεις:
Σήμερα, ο κ. Ψυχάρης, με αρκετές φορολογικές εκκρεμότητες πέρασε την πόρτα του ανακριτή, αφού πρώτα χθες το βράδυ έβγαλε την ανακοίνωση που παρέδιδε το συγκρότημα στον έμπιστο του κ. Τσίπρα.

Και χθες, επίσης, η κ. Δούρου ανέθεσε τελικά την ανάπλαση του φαληρικού Δέλτα στον ΑΚΤΟΡΑ του κ. Μπόμπολα με έκπτωση – αυτά που καταγγέλλατε – 53%. Ο κ. Μπόμπολας είναι γνωστό ότι θέλει να αναλάβει αυτός κάποια στιγμή τον ΔΟΛ. Και γίνανε οι απαραίτητες συνεννοήσεις με την παρουσία κυβερνητικών στελεχών.

Και ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να πει ότι, δεν είναι αυτό που νομίζετε. Βέβαια. 
Γιατί είναι σύνηθες ένα κυβερνητικό κόμμα να αναλαμβάνει να λύσει τα διαρθρωτικά και οικονομικά προβλήματα ενός δημοσιογραφικού συγκροτήματος. 
Έχει συμβεί στην Τουρκία, έχει συμβεί στη Ρωσία, στη Βόρεια Κορέα, στη Βενεζουέλα, σε πολλές χώρες-πρότυπο.

Φοβάμαι, κυρίες και κύριοι, ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια κυβερνητική επέλαση στα ΜΜΕ. Με μοχλό τις ελεγκτικές και διωκτικές αρχές, με βάση τα υπαρκτά προβλήματα δανειοδότησης και σπατάλης που είχαν πολλοί δημοσιογραφικοί διαγωνισμοί, ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται και αναλαμβάνει να ελέγξει και να συνετίσει τα ΜΜΕ που μέχρι χθες καταριόταν.

Ο στόχος είναι βέβαια προφανής: Το όνειρο κάθε εξουσίας, να μιλούν όλοι με την ίδια φωνή. ΣΥΡΙΖΑ Α.Ε. τώρα και στα ΜΜΕ. Νέα διάσταση στην επικοινωνία, νέα διάσταση στην διαπλοκή.
Και εδώ υπάρχει ένα ουσιαστικό ερώτημα, πέρα από τα συμπεράσματα: Πώς μπορεί κάποιος να επιλύσει τα διαρθρωτικά και οικονομικά προβλήματα μιας τόσο υπερχρεωμένης επιχείρησης; Ποιος θα βάλει τα λεφτά στον ΔΟΛ, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Έχει κρυφή περιουσία ο κ. Μουλόπουλος; Μάλλον όχι. Έχει κολλητούς επενδυτές ή μήπως έχει κάποιο μυστικό τρόπο να πείσει τις τράπεζες να μην επιμείνουν στις οικονομικές τους απαιτήσεις;

Ελπίζω οι δημοσιογράφοι να βρουν τρόπο να απαντήσουν, να αντισταθούν και οι αναγνώστες επίσης. Τι περιθώρια, όμως, πραγματικής αντίστασης υπάρχουν;
Πριν από μερικές εβδομάδες ένας πολίτης, με αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνία, με έργο κατήγγειλε πολύ συγκεκριμένα ότι για χρόνια –περίπου δυόμισι, νομίζω έπαιρνε μαύρο χρήμα από έναν άνθρωπο του κ. Τσίπρα, τον κ. Παππά. 
Η καταγγελία είναι σαφής: «Κάθε μήνα πήγαινα στο γραφείο του κ. Παππά, έπαιρνα λεφτά για να προβάλλω στο διαδίκτυο θετικά τον Αλέξη Τσίπρα».

Τώρα, γιατί το έκανε βέβαια, είναι άβυσσος η ψυχή των ανθρώπων. Σημασία έχει ότι το σκέφτηκε, το παραδέχτηκε δημοσίως και περίμενε – και όλοι περιμέναμε να εμφανιστεί ένας εισαγγελέας και να ζητήσει εξηγήσεις, να δούμε αν όντως ισχύει ή αν είναι ένα ψέμα.

Προτείναμε, επίσης, εδώ στη Βουλή να έρθει ο κ. Δαβαράκης στην Εξεταστική Επιτροπή για τα δάνεια των ΜΜΕ και να μας πει τι συνέβη, να μπορέσουν οι Βουλευτές να τον ρωτήσουν ευθέως: Πότε γινόταν αυτή η πληρωμή, από ποιόν, σε ποιον φάκελο, από ποιο μαύρο ταμείο; Η κυβερνητική πλειοψηφία, όμως, το αρνήθηκε. 
Το ερώτημα, όμως, κυρίες και κύριοι, παραμένει: Πόσοι έπαιρναν μαύρα χρήματα; Από ποιο ταμείο;

Γιατί δεν μπορεί κανείς λογικός άνθρωπος σε αυτήν την χώρα, σε αυτήν την πόλη να δεχτεί ότι από όλο το διαδίκτυο ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να χρηματοδοτήσει ένα μικρό site και όλοι οι άλλοι, που πάλευαν για τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο, βρίζοντας τον Θεοδωράκη και το Ποτάμι – τότε ήταν πολύ της μόδας το έκαναν μόνο και μόνο για την ψυχή της μάνας τους.

Εμείς – και σας το έχουμε ξαναπεί έχουμε μια λίστα από site και πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο χωρίς φανερούς πόρους ζωής και περιμένουμε κάποια στιγμή να ξεκινήσει η έρευνα των εισαγγελέων.

Νομίζω ότι το σχέδιο σας ήταν παλιό και απλό: Να ελέγξετε την ενημέρωση, να καθοδηγήσετε την κοινή γνώμη και τώρα να το κάνετε αυτό προσλαμβάνοντας τα «τρολ» στα Υπουργεία. Δεν θα πω περισσότερα για αυτό. Πληροφορίες: Γεροβασίλη, ενταύθα, και κάποιοι άλλοι Υπουργοί.

Και όσους δεν μπορείτε να ελέγξετε, να τους εκφοβίσετε. Εδώ εμφανίζεται ο κ. Καμμένος. Κύριε Τσίπρα, ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει τι περιλαμβάνει η συμφωνία σας με τον κ. Καμμένο.

Ο ίδιος πάντως λέει ότι το κυνήγι των δημοσιογράφων γίνεται κατόπιν συνεννόησης μαζί σας. Απειλές και αυτόφωρες διαδικασίες και αγωγές εκατομμυρίων ευρώ.
Θα αναφερθώ ιδιαίτερα στην προσπάθεια φίμωσης από τον κ. Καμμένο του Ανδρέα Πετρουλάκη. Τον έγραψε ακροδεξιό, κάτι που λέει όλη η χώρα για τον κ. Καμμένο, και αυτός θίχτηκε και του ζήτησε 2 εκατομμύρια αποζημίωση. Μετά το κατέβασε στα 100 χιλιάρικα. Και στο δικαστήριο – και εδώ θέλω να φτάσω είπε ότι όλα αυτά τα σχόλια εναντίον του γίνονται, γιατί οι ξένοι και ο Σουλτς συγκεκριμένα, ήθελαν να του φάνε το Υπουργείο.

Θα ήταν αστείο, θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνο. Και είναι θλιβερό που κανείς Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε και δεν τολμάει δημοσίως να καταδικάσει τις συμπεριφορές του κ. Καμμένου.

Θα πρότεινα πάντως στον κ. Τσίπρα, αν δεν έχει όντως ανάμειξη στην υπόθεση –γιατί ο κ. Καμμένος λέει ότι έχει αυτός ανάμειξη στην υπόθεση, ότι είναι δική του διάθεση να κυνηγήσει κάποιους που γράφουν εναντίον του , για την ηρεμία όλων μας να δώσει όσες διαβεβαιώσεις χρειάζονται στον κ. Καμμένο για να πάψει να βλέπει εφιάλτες. Εν ανάγκη να του υπογράψει κι ένα χαρτί ότι θα παραμένει πάντα στο Υπουργείο, ότι δεν θα τον διώξει ούτε επειδή είναι ακροδεξιός ψάλτης ούτε επειδή κάνει διακοπές στις Άλπεις.

Κυρίες και κύριοι, τη Δευτέρα η Εξεταστική Επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ παραδίδει το πόρισμά της. Και, ω του θαύματος, δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη αναφορά για πολιτική ευθύνη κανενός. 
Όλα αυτά λοιπόν, που λέγαμε και που λέγατε εδώ στη Βουλή για το τρίγωνο της διαπλοκής μίντια-τράπεζες-κόμματα τι ήταν; Ήταν όλα ψέματα; Όλοι αθώοι και κανείς υπεύθυνος; Πού είναι οι αποκαλύψεις με τις οποίες απειλούσατε τους προκατόχους σας στην εξουσία για τα θαλασσοδάνεια και τις χαριστικές ρυθμίσεις; Προφανώς η εθνική συνεννόηση άρχισε από τα δάνεια των κομμάτων.

Και θέλω να είμαι σαφής, απευθυνόμενος σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής, σε όλα τα κόμματα που είναι χρεωμένα στις τράπεζες: Οι εξηγήσεις τους δεν κρίνονται επαρκείς. 
Το ερώτημα είναι το εξής τριπλό: Γιατί τα πήρατε όλα αυτά τα λεφτά, πού τα ξοδέψατε και πότε θα τα επιστρέψετε; Είναι οι απαντήσεις που οφείλετε όχι στη Βουλή, είναι οι απαντήσεις που οφείλετε στον ελληνικό λαό.

Πάμε τώρα στο θέμα που ήταν η αφορμή για τη σημερινή μας συνάντηση. Θα είμαι εντός χρόνου, νομίζω ο μόνος. Η συζήτηση μέχρι τώρα φανερώνει ότι δεν έχουμε αντιληφθεί πόσο σημαντική για την επιβίωση της χώρας είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία, η αλιεία.

Πριν από λίγες ημέρες είκοσι οχτώ αγροτικοί φορείς έδωσαν μια επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής, στην οποία αναφέρουν βασικά δύο πράγματα, ότι το κόστος παραγωγής είναι δυσβάσταχτο και αντιπαραγωγικό για τη χώρα και έξι εκατομμύρια στρέμματα μένουν ακαλλιέργητα από παραγωγούς που δεν επέλεξαν την παραγωγή, αλλά την ενίσχυση. Σαφές, λιτό και ξεκάθαρο. Και σε αυτά θα πρέπει να βρούμε το θάρρος να απαντήσουμε.

Να ξεκινήσω από το πρώτο, το κόστος παραγωγής. 
Συζητάμε για τη φορολογία, το ασφαλιστικό, τον ΦΠΑ, το πετρέλαιο, τα αγροεφόδια και συζητάμε σαν να είναι ξεχωριστές ενότητες. Όμως, για τον παραγωγό είναι μία μόνο ενότητα, ενιαία. Είναι η ενότητα «κόστος παραγωγής». Είναι ένα μεγάλο τσουβάλι που έχει μέσα του τον ΦΠΑ αγροεφοδίων 24% - ενώ στην Ιταλία επί παραδείγματι είναι 4% - και κόστος ηλεκτρικής ενέργειας και πετρελαίου 50%, ακριβότερο απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Έχει κόστος ΟΣΔΕ, λογιστή και πιστοποίησης παραγωγής, κόστος διαχείρισης φυσικών πόρων, νερού και εδαφών, εξαιτίας και της υπεράντλησης, εξαιτίας και της κλιματικής αλλαγής.
Έχει μέσα αυτό το τσουβάλι τα «κανόνια» από τους εμπόρους και πληρωμή σε δώδεκα-δεκατρείς μήνες. Και βέβαια, το τσουβάλι αυτό έχει μέσα, ως κερασάκι, τη φορολογία και το ασφαλιστικό.

Αν θέλουμε να μην σβήσει ο πρωτογενής τομέας και η μεταποίηση, θα πρέπει, κυρίες και κύριοι, να δεσμευθούμε σε εθνικό επίπεδο πως θα περιορίσουμε τον ΦΠΑ αγροεφοδίων και το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας και αγροτικού πετρελαίου, έτσι ώστε να πλησιάσουμε τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Είναι απόλυτη προτεραιότητα.

Στη φορολογία εφαρμόσατε στους αγρότες βιβλία εσόδων εξόδων, χωρίς να καταφέρετε να χτυπήσετε τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή. Το αποτέλεσμα είναι να κόβουν τιμολόγια κυρίως όσοι διακινούν προϊόντα μέσω συνεταιρισμών ή όσοι πάνε τα προϊόντα τους στις βιομηχανίες. Θα βλέπετε κι εσείς τα δημοσιεύματα για φορτία ακτινιδίων, πορτοκαλιών, χωρίς παραστατικά, φορτία που πάνε στην Ιταλία, στη Βουλγαρία και σε άλλες γειτονικές χώρες. Το ίδιο και με τη διακίνηση χύμα κρασιού. Και το φαινόμενο θα επεκτείνεται.

Ο Πρωθυπουργός, με μεγάλη καθυστέρηση, όπως συμβαίνει δυστυχώς συνήθως, είπε σήμερα ότι θα ξαναδούμε τον φόρο στο κρασί και τον ΦΠΑ σε ορισμένα εφόδια. Παραδέχεται η Κυβέρνηση εμμέσως ότι μέχρι σήμερα η πολιτική σας έχει φέρει αύξηση της φοροδιαφυγής και αύξηση της αδήλωτης εργασίας.

Στη γεωργία κάνουμε ό,τι κάνουμε παντού. Υπερφορολογούμε τους νομοταγείς και μειώνουμε έτσι πρακτικά τα κρατικά έσοδα. Ελλάδα το πρόβλημά σου!

Κυρίες και κύριοι, πρέπει να καταλάβουμε ότι η προσφορά της αγροτικής παραγωγής και της ιχθυοκαλλιέργειας σε θέσεις εργασίας, σε προϊόντα και έσοδα, είναι πολλαπλάσια του στενού ακαθάριστου γεωργικού προϊόντος της χώρας. Και το πολιτικό σύστημα εδώ στην Αθήνα πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις έτσι ώστε να υπάρξει πλούτος στην περιφέρεια.

Κομβικής σημασίας είναι η υιοθέτηση κινήτρων και αντικινήτρων για να υπάρξουν νέα ισχυρά συλλογικά σχήματα, ομάδες παραγωγών και οργανώσεις παραγωγών. Και το φορολογικό σύστημα πρέπει να μην αποτρέπει τους παραγωγούς από το να παράγουν. Υπερφορολογώντας το στάρι καταλήγεις να έχεις στη χώρα ψωμί εισαγόμενο και να χάνεις φόρους και έσοδα από πολλές άλλες μεριές.

Εμείς προτείνουμε οι γεωργοί να φορολογούνται ως επιχειρηματίες και όχι ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Προτείνουμε την ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας, με τη συνεργασία ερευνητικών ιδρυμάτων, για τη δημιουργία clusterκαινοτομίας, με κίνητρο από το κράτος, χρηματοδοτήσεις, παραχώρηση δημοσίων υποδομών, για όλες τις πρότυπες καλλιέργειες.

Πρέπει να δώσουμε κίνητρα για την επιστροφή και εγκατάσταση νέων ανθρώπων στην ύπαιθρο. Σήμερα – το στοιχείο είναι δραματικό – μόνο το 16% των ασφαλισμένων αγροτών έχει ηλικία μέχρι τριάντα ετών.

Πρέπει άμεσα να δημιουργηθεί υποχρεωτικό ηλεκτρονικό μητρώο εμπόρων αγροτικών προϊόντων – μιλώ για τους έμπορους –, για να προσπαθήσουμε να τελειώνουμε με τις ακάλυπτες επιταγές και να υπάρχει έλεγχος και τιμωρία. Και η εξόφληση των τιμολογίων αγροτικών προϊόντων να προσπαθήσουμε να κατέβει και να θεσμοθετηθεί στις τριάντα μέρες.

Πάμε στον ΕΛΓΑ, την ασφάλιση της παραγωγής. Πρόκειται για ένα σύστημα πελατειακό, αναποτελεσματικό και κοστοβόρο, το οποίο βεβαίως κληρονομήσατε. Θα πούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Απαιτείται διαπίστευση ιδιωτών γεωπόνων εκτιμητών, για να μειωθεί το κόστος για να γίνονται άμεσα οι εκτιμήσεις.      
      
Απαιτείται εκσυγχρονισμός του κανονισμού του ΕΛΓΑ για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής δεν μπορεί επί παραδείγματι η μελισσοκομία να είναι εκτός ΕΛΓΑ – και να έχουν τη δυνατότητα οι αγρότες να συμμετέχουν και σε ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα. Απαιτείται, κυρίες και κύριοι, άμεση κατοχύρωση του αγροτικού επαγγέλματος.

Να ξεκαθαριστούν οι όροι, οι ρόλοι και τα χαρακτηριστικά των κατά κύρια επάγγελμα αγροτών, των μη κατά κύρια επάγγελμα αγροτών και των μικρών γεωργών των μειονεκτικών περιοχών. Όλοι μπορεί να είναι χρήσιμοι. Κάθε ομάδα, όμως, χρειάζεται ειδική μεταχείριση ανάλογα με τις ανάγκες και την προσφορά της. Πάντως, το «κάθομαι στο καφενείο και παίρνω check» πρέπει να σταματήσει, γιατί πρώτ’ απ’ όλα ενοχλεί τους αγρότες που παράγουν.

Η κατοχύρωση του επαγγέλματος πρέπει να συνοδεύεται με τη θεσμοθέτηση ενός ισχυρού και αξιόπιστου οργάνου εκπροσώπησης των αγροτών. Η συζήτηση για την αγροτική πολιτική δεν μπορεί να γίνεται στα μπλόκα. Και φέρετε – νομίζω – όλοι οι πολιτικοί της δημαγωγίας και του λαϊκισμού μια μεγάλη ευθύνη. Γιατί κατά καιρούς όλοι έχουν υποκύψει στη λαγνεία των τρακτέρ. Και κάποιοι υπερηφανεύονται για τα πράσινα, κόκκινα και γαλάζια μπλόκα.

Εκτός, όμως, από το να πηγαίνουν οι πολιτικοί στα μπλόκα, να ανεβαίνουν πάνω στο τρακτέρ και σε λίγους μήνες να ρεζιλεύονται, είναι καιρός να καταλήξουμε σε ένα εθνικό σχέδιο αγροτικής πολιτικής με αρχή, μέση και τέλος. Ένα σχέδιο που θα αξιοποιεί και την Κοινή Ευρωπαϊκή Αγροτική Πολιτική.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει σήμερα μόνο το 62% των αρμοδιοτήτων αγροτικής ανάπτυξης. Πρέπει, λοιπόν, να διαμορφωθεί ένα Εθνικό Κέντρο Αγροτοδιατροφικής Πολιτικής για τη διατροφική επάρκεια της χώρας, για την καλύτερη οργάνωση της αγροτικής παραγωγής, με στόχο οι εξαγωγές να συναγωνιστούν κάποια στιγμή τις εισαγωγές.

Θέλουμε μια μακροχρόνια στρατηγική με μετρήσιμους στόχους, τι θέλουμε να παράξουμε, ποιοι μπορούν να το παράξουν και πόσο θέλουμε να το πουλήσουμε. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει φθηνή αγροτική χώρα, η χώρα των χύμα προϊόντων. Χωρίς υψηλή προστιθέμενη αξία δεν μπορούμε να συνεχίσουμε.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής, κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ)

Για την αγροτική πολιτική νομίζω ότι ήμουν αρκετά συγκεκριμένος και θα μπορούσα να είμαι και πιο συγκεκριμένος, αλλά επιλέγουμε να καταθέσουμε τις απόψεις μας – και θα το κάνουμε μετά από μια διαβούλευση που κάνουμε αυτήν την εποχή με τους αγρότες.

Επιμένω, όμως, ότι αγροτική πολιτική με συνθήματα δεν μπορεί να συμβεί, όπως δεν μπορεί να συμβεί σχεδόν σε κανένα τομέα. Ο αγροτικός κόσμος υπέφερε από τον λαϊκισμό, τη δημαγωγία, τις γενικότητες, και τις πελατειακές σχέσεις. Πρέπει να τελειώνουμε με τα συνθήματα και πρέπει να απελευθερώσουμε τον γίγαντα της ελληνικής γεωργίας, ένα γίγαντα που αυτή τη στιγμή είναι με κάτι τεράστιες αλυσίδες στα πόδια και νομίζω ότι μπορούμε να τις σπάσουμε πριν πεθάνει ο γίγαντας.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)