ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Η Ελλάδα καίγεται σε απανωτούς σωρούς μνημονίων...

Και οι σύγχρονοι Νέρωνες δεν συγκινούνται!


2017: Χρονιά διάλυσης της ευρωζώνης (;). 
Η Ελλάδα εκτός ευρώ με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα

Όλοι στην Ευρώπη αλλά και οι σοβαροί αναλυτές στην Ελλάδα, πλην του αφόρητα ευρώπληκτου και ξενόπληκτου ελληνικού κατεστημένου, αισθάνονται την Ευρωζώνη αλλά και την ΕΕ, να κλονίζονται συθέμελα.
Είναι πολύ αμφίβολο αν το ευρώ, ίσως και η ΕΕ, αντέξουν στις διαφαινόμενες οικονομικές και πολιτικές δοκιμασίες του 2017.
Ανάμεσα στις χώρες της ευρωζώνης και της ΕΕ δεν υπάρχει, πλέον, κανένα ίχνος αλληλεγγύης και το μόνο που κυριαρχεί είναι ένας αδυσώπητος αγώνας αλληλοεξόντωσης, περίπου όλων εναντίον όλων. 
Οι όποιες συμμαχίες προκαλούνται στο εσωτερικό του ευρώ και της ΕΕ είναι απολύτως εφήμερες και ευκαιριακές και έχουν στόχο την επίθεση στους υπόλοιπους ή την άμυνα έναντι των υπολοίπων.
Η Γερμανική επικυριαρχία, αδιαφιλονίκητη άλλοτε και εγγυητής μιας συνολικής ανάπτυξης, στην ευρωζώνη και την ΕΕ, που έκρυβε τις αντιφάσεις τους, αμφισβητείται αμέσως ή εμμέσως σχεδόν από όλους και κυρίως αμφισβητείται σφοδρά από τους ευρωπαϊκούς λαούς. 
Ένα μεγάλο λαϊκό κύμα “αντιευρωπαϊσμού” σαρώνει όλη την ήπειρο. Για τη λαϊκή συνείδηση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και μάλιστα μεγάλες, η αναφορά και μόνο στην Γερμανία γίνεται υποτιμητικά αν δεν ταυτίζεται με ύβρι. Η Γερμανική Ευρώπη δεν έχει κανένα μέλλον και είναι ένα ερώτημα η στάση του Τραμπ απέναντι της.
Οι Προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, έτσι και αλλιώς, θα αποτελέσουν ένα πλήγμα ή δεν αποκλείεται και ένα σοκ για την ευρωζώνη. Αυτό δεν αφορά μόνο τη Lepen, η οποία όπως είναι αναμενόμενο έχει αρχίσει να βάζει νερό στο κρασί της σε σχέση με το ευρώ, όπως έδειξαν οι πρόσφατες δηλώσεις της. Το θέμα είναι ότι το ευρώ στη Γαλλία έχει αρχίσει να αμφισβητείται από αριστερά όπως δείχνει η υποψηφιότητα Μελανσόν και οι διεργασίες που γίνονται στη Γαλλική CGT (Αριστερή Συνδικαλιστική Ένωση).
Οι σχεδόν βέβαιες, επίσης, εκλογές στην Ιταλία μέσα στο 2017 είναι σίγουρο ότι θα πλήξουν βαριά μέχρι, ίσως, χαριστικής βολής, την Ευρωζώνη και την Γερμανική αυθεντία. Η Ιταλία σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αντέξει μέσα στο ευρώ, ενώ η ευρωζώνη δεν μπορεί να υποβιβάσει την στήριξη της. Η Ιταλία επίκεντρο του παλιού ευρωπαϊσμού, εξελίσσεται σε βάσανό του. Και η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα.
Εκλογές το Φθινόπωρο του 2017 έχει και η Γερμανία. Η Γερμανία δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα, και αναφέρομαι στη μεγαλοαστική της τάξη και τα ευημερούντα μεσαία στρώματα της, να αλλάξει πολιτική για να διασώσει την Ευρωζώνη. Και αυτό όχι μόνο γιατί έχει εκλογές, με την Μέρκελ να απειλείται κυρίως λόγω του προσφυγικού (η Γερμανία επαναλαμβάνει με ένα τρόπο την ιστορία της) και με την ακροδεξιά ξενοφοβική εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) σε αύξουσα δυναμική.
Και φυσικά ας μην ξεχνάμε και το σοκ του Brexit.
Η εναλλακτική αφασία
Στην Ελλάδα αντί να συζητούνται όλα τούτα και πολλά άλλα που αλλάζουν ριζικά την εικόνα όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στην περιοχή μας, (με την Ρωσία σε ένα νέο αναβαθμισμένο ρόλο, την Τουρκία σε κρίση και δεν αποκλείεται σε πορεία “διάλυσης” και τη Μέση Ανατολή σε ρευστότητα), το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο μαζί με τη μιντιακή ολιγαρχία και τα μεγαλοαστικά στρώματα, βυθισμένα στην παρακμή και την λεηλασία και σε ένα αδυσώπητο αγώνα εξουσίας, βλέπουν ως Νέρωνες τη χώρα να καίγεται σε απανωτούς σωρούς μνημονίων.
Πρόκειται για πρωτοφανή αδίστακτα εγκλήματα ενός πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου το οποίο συμπεριφέρεται περίπου ως ανεύθυνους εντολοδόχους αποικιοκρατικής καταλήστευσης της χώρας.
Αποτελεί ειρωνεία να βλέπουμε τα μνημονιακά κόμματα στη χώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ, έως τη ΝΔ και τα ενδιάμεσα “συμφύρματα”, να φλέγονται και να αγωνιούν για την ολοκλήρωση μιας αξιολόγησης η οποία θα επιφυλάξει για τη χώρα νέα σκληρά μέτρα, πιθανότατα τέταρτο μνημόνιο, ανεξαρτήτως της ονομασίας του και φυσικά το ξεπούλημα της.
Η δεύτερη αξιολόγηση ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν θα συνοδευτεί με κάποια ανάσα υποβοήθησης της ελληνικής οικονομίας, αφού τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος συνιστούν μια γελοιότητα, αν όχι και επαχθή εις βάρος στο άμεσο μέλλον, ενώ και η ένταξη της χώρας στην ποσοτική χαλάρωση είναι πολύ αβέβαιη, εξαρτάται από τους Γερμανικούς σχεδιασμούς και απευθύνεται κυρίως στις τράπεζες, οι οποίες αποτελούν τη μεγάλη αγιάτρευτη πληγή την ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, το άγος και άχθος της.
Κλωτσοσκούφι η Ελλάς
Αυτές τις ώρες η Ελλάδα χρησιμεύει ως κλωτσοσκούφι σε παιχνίδια που την υπερβαίνουν.
Όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι μια πτωχευμένη χώρα, για την οποία τα μνημονιακά προγράμματα έχουν αποτύχει και όσο συνεχίζονται δεν έχουν κανέναν μέλλον. Απλώς όλοι στρουθοκαμηλίζουν για να μεταθέσουν την “τελική λύση” για αργότερα, ώσπου να έχει φύγει η καυτή πατάτα από τα χέρια τους.
Το ΔΝΤ δεν πρόκειται να μπει σε ένα πρόγραμμα εξ αρχής κι αυτό αποτυχημένο.
Η Γερμανία δεν διανοείται συνέχιση τους προγράμματος χωρίς το ΔΝΤ και είναι αμφίβολο αν θα υπάρξει συμβιβασμός για γέλια και των δύο με το ΔΝΤ σε ρόλο τεχνικού συμβούλου (!).
Την ίδια ώρα Γαλλία και Ιταλία προσπαθούν να χαλαρώσουν, χωρίς δύναμη και χωρίς να ξέρουν ακριβώς τι θέλουν, τη θηλιά της Ελλάδας, προσβλέποντας στην πραγματικότητα σε ιδιοτελέστατες δικές τους επιδιώξεις.
Ένα μεγάλο παιχνίδι παίζεται στις πλάτες της Ελλάδας που αφορά το μέλλον της νέας αρχιτεκτονικής μετά την ενδεχόμενη γρήγορη διάλυση της ευρωζώνης.
Η Γερμανία σχεδιάζει για κάθε ενδεχόμενο τη μικρή ζώνη του νέου ευρώ, στη πραγματικότητα ζώνη του μάρκου και διεξάγεται σκληρή “διαπραγμάτευση” αν η Γαλλία θα είναι εντός ή εκτός και ποια θα είναι η συνολική νέα νομισματική αρχιτεκτονική (βλέπε δηλώσεις της Lepen για το ecu).
Η μόνη που δεν σχεδιάζει παραδομένη και σε μνημονιακή αφασία είναι η Ελλάδα που ρημάζει και ερειπώνεται και βλέπει τον κίνδυνο το 2017 να είναι η χειρότερη μνημονιακή χρονιά.
Ν.Ζ - (πηγή)