ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Ο Παραλογισμός της Δημοκρατίας


Όπως βλέπετε στην εικόνα, ο Θουκιδίδης αποκάλεσε τη δημοκρατία "αυταπόδεικτο παραλογισμό".
Το επόμενο κείμενο είναι αποσπάσματα από άρθρο του Larken Rose με τίτλο "The Absurdity of Democracy". Το άρθρο αυτό, βέβαια, αναφέρεται στη "δημοκρατία" των ΗΠΑ, ταιριάζει όμως γάντι και στην ακόμη χειρότερη κοινοβΟλευτική "δημοκρατία" μας. 
 Προσωπικά θεωρώ τον τίτλο του άρθρου αρκετά ήπιο, διότι δεν πρόκειται καν για ακούσιο παραλογισμό αλλά για εκούσια, προμελετημένη απάτη της ολιγαρχίας.
*********
Larken Rose: Δεν είναι συχνά που μας εξηγούν το πόσο θεαματικά παράλογο είναι να έχει κανείς οποιαδήποτε εμπιστοσύνη σε εκλογές, δημοκρατία και  την «Κυριαρχία της Πλειοψηφίας».
Κατ' αρχάς, πρέπει να επισημανθεί ότι, ακόμη και αν υπήρχε ένας τέλειος τρόπος για να  λειτουργήσει η δημοκρατία, θα εξακολουθούσε να είναι εντελώς ανήθικη και εντελώς παράνομη.

Όπως το είχε θέσει Benjamin Franklin, «η δημοκρατία είναι δύο λύκοι και ένα πρόβατο να ψηφίζουν  για το τι θα έχουν για δείπνο». Για να το θέσω ακόμη πιο ωμά, υπάρχει ένα άλλο καλό παράδειγμα αληθινής δημοκρατίας σε δράση: ομαδικός βιασμός.

Παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί συνεχώς κατηχούνται στην αντίληψη ότι η δημοκρατία είναι σπουδαία, και ότι είναι το ίδιο όπως η ελευθερία, είναι όλα καθαρή ανοησία. Μια πλειοψηφία μπορεί να διαπράξει ειδεχθή κακά εξίσου εύκολα, αν όχι ευκολότερα, από ό, τι μια μειοψηφία, και το έχει πράξει ξανά και ξανά σε όλη την ιστορία.
Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι υποστηρίζουν μια ιδέα που είναι ηλίθια και/ή κακή - κάτι που συμβαίνει αρκετά συχνά – αυτή η ιδέα δεν μετατρέπεται μαγικά σε ευφυή ή καλή.
Παρομοίως, όταν μια ιδέα είναι εγγενώς δίκαιη, δεν είναι λιγότερο δίκαιη επειδή μόνο μια μειοψηφία την υποστηρίζει - κάτι που επίσης συμβαίνει  στις περισσότερες περιπτώσεις.
Η πλειοψηφία δεν μπορεί, μέσω ψηφοφορίας, να μετατρέψει κάτι κακό σε καλό, όπως δεν θα μπορούσε να κάνει δύο συν δύο να ισούται με πέντε με το να ψηφίσει για αυτό. Στην πραγματικότητα, η δημοκρατία είναι χειρότερη από ό,τι  άχρηστη, επειδή «νομιμοποιεί» το κακό, απλά και μόνο επειδή η πλειοψηφία τάσσεται υπέρ αυτού.

Έχοντας πει όλα αυτά,  το πώς λειτουργεί η "δημοκρατία" στον πραγματικό κόσμο είναι ακόμη χειρότερο από αληθινή δημοκρατία, και σήμερα  εκατομμύρια Αμερικανών θα βγουν έξω και με υπερηφάνεια θα το αποδείξουν πέραν από κάθε σκιά αμφιβολίας.
(...) (...) (...)
Και αυτό είναι η καρδιά ενός από τα καλύτερα κόλπα τυράννου στην ιστορία: δίνοντας στους ανθρώπους μια αίσθηση ενδυνάμωσης, δίνοντάς τους μια «επιλογή», και συγχρόνως φροντίζοντας το φάσμα των επιλογών να είναι εντελώς άχρηστο. Για να το θέσω διαφορετικά, ποιοι επέλεξαν τις επιλογές;
(...) (...) (...)
Το παιχνίδι είναι στημένο. Όχι, δεν εννοώ από μηχανήματα ψηφοφορίας που επιτρέπουν αλλοίωση,  ή από άτομα που ψηφίζουν περισσότερο από μία φορά, αν και  τα δύο αυτά συμβαίνουν. Όχι, η νοθεία που έχει μεγαλύτερη σημασία συμβαίνει πολύ πριν κάποιος ρίξει μια ψήφο. 

Τα δύο μέρη - ή μάλλον, τα δύο κλαμπ στο εσωτερικό της άρχουσα τάξης - επιλέγουν ποιος θα τρέξει για Πρόεδρος. Ο λαός στη συνέχεια πάει στις κάλπες για να επιλέξει μεταξύ των Tweedle Dum και Tweedle Dee (πανομοιότυπα) - μια "επιλογή" η οποία έχει σχεδιαστεί για να μη δίνει στο λαό καμία δύναμη.

Ορισμένοι μπορεί να  βάλουν σε αυτό την ετικέτα «θεωρία συνωμοσίας», αλλά σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να είναι κανείς και τυφλός και ηλίθιος να μην το βλέπει.
(...) (...)
Όταν οι τύραννοι έχουν άτομα που είναι εύκολο να χειραγωγήσουν, μην περιμένετε η ελευθερία να επιστρέψει σε αυτή τη χώρα κάποια στιγμή σύντομα.
Larken Rose