ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Το διεθνές χάος που αφήνει πίσω του ο Barack Obama (2)

Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει επεκτείνει τη νεοσυντηρητικά-εμπνευσμένη πολιτική του χάους στην Ουκρανία και τη Ρωσία, 
και έχει αναζωπυρώσει έναν Ψυχρό Πόλεμο με τη Ρωσία



(Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης)

Γιατί η κυβέρνηση Ομπάμα ήταν τόσο ανήσυχη για να ξεκινήσει ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο με τη Ρωσία; Βλέπουμε εδώ μια άλλη αντίφαση μεταξύ του τι λέει ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, και τι κάνει. Για  έναν κάτοχο του Νόμπελ Ειρήνης, είναι άραγε η επιθετική στρατιωτική περικύκλωση μιας χώρας και η αποστολή των στρατιωτικών δυνάμεων στα σύνορά της πράξεις ειρήνης ή πράξεις πολέμου; Γιατί ο Ομπάμα κάνει ακριβώς αυτό στη Ρωσία; Γιατί διακινδυνεύει μια πυρηνική αντιπαράθεση με τη Ρωσία; Αυτό αντιτάσσεται στη λογική.

Το μόνο ίχνος  λογικής για να εξηγήσει τέτοια φιλοπολεμικότητα είναι ότι πρόκειται για μια προσπάθεια από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να σαμποτάρει κάθε οικονομική και πολιτική συνεργασία μεταξύ της Ρωσίας και των ευρωπαϊκών χωρών, προκειμένου να διατηρήσει την Ευρώπη υπό κάποιου είδους αμερικανικού προτεκτοράτου.
Γιατί ο Πρόεδρος Ομπάμα ακολουθεί το νεοσυντηρητικό σχέδιο; Γιατί ο ίδιος επέλεξε τον Ashton Carter ως υπουργός Άμυνας, ένα γνωστό πολεμοχαρή και πρώην επικεφαλής αγοραστή όπλων του Πενταγώνου, ο οποίος έχει καταγραφεί στο αρχείο ότι θέλει μια στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία;

Αυτά είναι σημαντικά ερωτήματα που πρέπει να τεθούν στον κ. Ομπάμα, και πολύ περισσότερο αφού η Δημοκρατική προεδρική υποψήφια Χίλαρι Κλίντον έχει δηλώσει ότι θα ωθούσε προς την ίδια κατεύθυνση, εάν είχε εκλεγεί πρόεδρος.

Ας έχουμε κατά νου ότι το Φεβρουάριο του 2014, η κυβέρνηση Ομπάμα άρπαξε με ζήλο την ευκαιρία να υποστηρίξει ένα πραξικόπημα στην Ουκρανία για την ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης της χώρας αυτής. Όπλισε επίσης τους πραξικοπηματίες, και τους ενθάρρυνε να διαπράξουν αγριότητες κατά του εθνοτικού ρωσικού πληθυσμού της Ουκρανίας. Τέτοια παρέμβαση στις υποθέσεις ενός άλλου έθνους αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης νεοσυντηρητικά εμπνευσμένης πολιτικής στρατιωτικοποίησης της Ανατολικής Ευρώπης υπό την κάλυψη του ΝΑΤΟ.

Η προσωπική συμβολή του προέδρου Ομπάμα στην κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών και στην απειλή πυρηνικού πολέμου

Παρόλο που ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα υποσχέθηκε έναν κόσμο  ελεύθερο  από πυρηνικά, και δεσμεύτηκε, σε μια ομιλία του στην Πράγα, στις 5 Απριλίου, 2009, «να επιδιώξει την ειρήνη και την ασφάλεια ενός κόσμου χωρίς πυρηνικά όπλα» και να «περιορίσει τον ρόλο των πυρηνικών όπλων στη στρατηγική μας για την εθνική ασφάλεια», και πάλι στη Χιροσίμα, την Παρασκευή 27η Μαΐου 2016, τα λόγια του δεν έχουν ακολουθηθεί από συγκεκριμένα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.
Αντ’ αυτού, ο Ομπάμα φάνηκε ικανοποιημένος να συνεχίσει παθητικά το ίδιο το πρόγραμμα του πυρηνικού "εκσυγχρονισμού" που αφορούσε την ανάπτυξη μιας νέας σειράς αμερικανικών πυρηνικών όπλων, που ξεκίνησε υπό την προηγούμενη κυβέρνηση του George W. Bush.

Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2004, ο τότε Δημοκρατικός προεδρικός υποψήφιος, John Kerry, σε μια συζήτηση με τον Πρόεδρο George W. Bush, κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση Bush «ξόδευε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για την έρευνα bunker-busting πυρηνικών όπλων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν ένα νέο σύνολο των πυρηνικών όπλων. Δεν έχει λογική. Μιλάτε με μικτά μηνύματα. Λέμε στους άλλους λαούς, “Δεν μπορείτε να έχετε πυρηνικά όπλα”, αλλά  εμείς επιδιώκουμε ένα νέο πυρηνικό όπλο που  ίσως σκεπτόμαστε ακόμη και να το χρησιμοποιήσουμε.»

Σε μια Nuclear Posture Review (Στάση Πυρηνικής Αναθεώρησης) στις 6 Απριλίου, 2010, η κυβέρνηση Ομπάμα φάνηκε να επαναλαμβάνει τον Mr. Kerry και δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα «δεν θα ανέπτυσσαν νέες πυρηνικές κεφαλές ή θα επιδίωκαν νέες στρατιωτικές αποστολές ή νέες δυνατότητες για πυρηνικά όπλα».

Ωστόσο, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δεν έχασε χρόνο να παραβιάσει την υπόσχεσή του «να μην αναπτύξει νέες πυρηνικέςς κεφαλές» και «να μειάσει το ρόλο των πυρηνικών όπλων στη στρατιωτική στρατηγική των ΗΠΑ». Αντ 'αυτού, φαίνεται να ξεκίνησε το ίδιο το πυρηνικό πρόγραμμα, το οποίο προφανώς δεν είχε σταματήσει καθόλου, να αναπτύξει μια σειρά από νέα πυρηνικά όπλα που έκαναν την πρόθεση της χρήσης τους πιο αποδεκτή (μικρότερα, πιο ακριβή, λιγότερο θανατηφόρα), ακριβώς όπως η κυβέρνηση του Bush II είχε κάνει πριν. Με άλλα λόγια, ο κ. Ομπάμα έχει ετοιμάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλακούν σε «μικρό πυρηνικό πόλεμο» στο μέλλον. Αυτή  κι αν είναι "κληρονομιά"!

Το νέο αμερικανικό πυρηνικό όπλο είναι, όπως οι New York Times ανέφεραν, το Β61 Μοντέλο 12, μια πυρηνική βόμβα που δοκιμάστηκε στη Νεβάδα το 2015. Αυτή είναι η πρώτη από τις πέντε νέου τύπου πυρηνικές κεφαλές που προγραμματίστηκαν ως μέρος ενός αμερικανικού προγράμματος ατομικής αναζωογόνησης που το κόστος του προϋπολογίστηκε σε $1 τρισεκατομμύριο  σε πάνω από τρεις δεκαετίες.
Τόσο πολύ για «έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα»!
(...) (...) (...)
Γενικό συμπέρασμα

Γιατί υπήρξε μια τέτοια αντίθεση ανάμεσα στα λόγια του προέδρου Ομπάμα και τις πράξεις του; Στο κάτω-κάτω, υποσχέθηκε «να τερματιστεί η νοοτροπία που μας οδήγησε σε πόλεμο».

Υπάρχουν τρεις πιθανές εξηγήσεις:

Κατ’ αρχάς, ως πολιτικός, ο Μπαράκ Ομπάμα μπορεί να μην ήταν εντελώς ειλικρινής όταν είπε ότι ήθελε ν’ αλλάξει η νοοτροπία στην Ουάσιγκτον.
Μπορεί να σκέφτηκε ότι αυτά ήταν μόνο λόγια που σύντομα θα ξεχαστούν
Οι πολιτικοί είναι φιλόδοξοι οπορτουνιστές και ο Ομπάμα δεν ήταν διαφορετικός.

Δεύτερον, εκείνοι που έγραψαν τις ομιλίες του μπορεί να μην ήταν οι ίδιοι που διαμορφώνουν τις πολιτικές.
Έτσι εξηγείται το χάσμα που παρατηρείται μεταξύ των λουλουδάτων ομιλιών και των πραγματικών πολιτικών.

Τρίτον, υπάρχει πιθανώς μια λιγότερο γενναιόδωρη εξήγηση: Ο κ. Ομπάμα μπορεί να ήταν ένας βολικός εικονικός ηγέτης που χρησιμοποιείται από εκείνους που ελέγχουν πραγματικά την κυβέρνηση των ΗΠΑ από το παρασκήνιο.

-Θα  μπορούσε να είναι ένα μίγμα όλων αυτών των εξηγήσεων.

Βεβαίως κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η κυβέρνηση Ομπάμα, στο σύνολό τηςς, ήταν «λιγότερο κακή» από την προηγούμενη κυβέρνηση Bush-Cheney, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. 

Ωστόσο, επειδή ο εκλεγμένος προεδρικός υποψήφιος Μπαράκ Ομπάμα έφτασε στο Λευκό Οίκο χωρίς καμία διοικητική πείρα και χωρίς να εμπιστεύεται τον εγκέφαλό του και, φαινομενικά, χωρίς να έχει ένα σαφές σχέδιο για το πώς να εφαρμόσει τις μεγαλόπνοες υποσχέσεις του, έπρεπε να παραδώσει τον εαυτό του στους ίδιους νεοσυντηρητικούς συμβούλους και φιλοπόλεμους παρεμβατιστές που ήταν πανταχού παρόντες στην προηγούμενη διοίκηση. Κατέληξε να αντιδρά, αντί να δρα· να ακολουθεί παρά να οδηγεί.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πολιτικές της κυβέρνησης Ομπάμα, ιδιαίτερα η εξωτερική πολιτική, με λίγες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, δεν απέκλιναν σημαντικά από τις αυτοκρατορικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν από τις προηγούμενες διοικήσεις Bush-Cheney. 

Ο Πρόεδρος Barack Obama, ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης, έχει αποτύχει να ανταποκριθεί στις υποσχέσεις που έδωσε και τις ελπίδες που καλλιέργησε.
Και οι δύο νεοσυντηρητικά-εμπνευσμένες διοικήσεις κατέληξαν δημιουργώντας ένα διαρκές χάος στον κόσμο που οι μελλοντικές κυβερνήσεις, ακόμη και οι μελλοντικές γενιές, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν.

******

Ο Οικονομολόγος Δρ Rodrigue Tremblay είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Ο Κώδικας για την Παγκόσμια Ηθική, Δέκα Ανθρωπιστικές Αρχές" The Code for Global Ethics, Ten Humanist Principles”. 
Παρακαλώ επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του βιβλίου στη διεύθυνση: http://www.thecodeforglobalethics.com/
και το blog του στη διεύθυνση:

Για να γράψετε στο συγγραφέα: rodrigue.tremblay1@gmail.com
Η αρχική πηγή αυτού του άρθρου είναι η Global Research
Copyright © Prof Rodrigue Tremblay, Global Research, 2017

Μετάφραση Μαρία Σεφέρου